قربانیان همراهی با اصلاحطلبها
اعتماد نوشت: «اصولگرايي را مصادره كردند» اين طور اختلافهايي بروز ميكند كه اگر تمام عقلا هم جمع شوند، نميتوانند كنترلش كنند؛ ديگر شنيده نميشود كه انقلاب و نظام و منافع كشور به دست گروهي خاص مصادره شده؛ اين گلايههايي بود كه شايد يك دهه پيش از سوي جناح راست سياست ايران شنيده ميشد اما حالا كه سه قوه و مناصب قدرت در اختيار اصولگرايان است، دغدغهشان هم جديتر شده و هم شكاف براندازانهتر؛ «مصادره اصولگرايي توسط گروهي خاص» هشداري كه امروز محمدرضا باهنر ميدهد؛ ديروز محمدباقر قاليباف داده و پيشتر از آن احمدينژاد و همه هم، ديگري را به مصادره يك عنوان متهم ميكنند؛ سنتيها ميگويند جوانترها ميخواهند بگويند ما اصولگراي واقعي هستيم و شما محافظهكار، تندروها به معتدليون كنايه ميزنند كه از اصولگرايي دور شدهاند و معتدلها برعكس، پرچم اصولگرايي را بر باد رفته ميدانند چراكه از نگاه آنها، آنچه افراطيون ميكنند با روح اصولگراييكه آنها بنيانش را نهادند، فاصلههاي بسيار دارد.
نزديك به انتخابات هم كه ميشود اين دغدغهها بيشتر است و انگشتهاي اشاره بيشتري به سوي يكديگر نشانه ميرود و اتهام زدنهايشان به همديگر فراوانتر، هرچند چهرههاي كاركشتهتر كه ميدانند قدرت يكدست و عرصه بيرقيب چه سم مهلكي براي اردوگاه راست است، تلاش ميكنند تا حتي اگر رقيب اصلاحطلبي هم وجود ندارد، رقيب بسازند و زنگهاي هشدار را به صدا درآورند كه «دشمن را ببينيد؛ متحد شويد.»
مراسم افطاريهاي اين چند روز حداقل كاربردش براي اصولگرايان گفتن همين نصيحتها پدرانه بود اما جوانها هنوز از مراسم بيرون نيامده، گويا يادشان ميرود توصيههاي وحدت. از رسانه تا چهره سياسي؛ البته برخي از آنها هم حق دارند. به قول خودشان خيلي صبر كردند بهخاطر اينكه اصلاحطلبها از اين شكاف سود نبرند اما اگر بيش از اين سكوت كنند دور نيست كه حتي سنگرهاي اوليه قدرت را هم از دست بدهند. آن هم به جرم «نا»اصولگرايي.
احمدينژاديهاي مدعي اصولگرايي خالص
ديروز نوبت اين گلايهها براي باهنر بود؛ دو سال پيش متهم شد كه در برابر اتفاقات انتخابات 88 با اصلاحطلبها سر سازگاري داشته و هزينهاش را پرداخت. حاميان احمدينژاد گفتند او اصولگرا نيست و جزايش اين شد: از دست دادن صندلي نايبرييسي مجلس براي يك سال، اما حالا ديگر نميخواهد بگذارد به قول خودش مدعيان اصولگرايي «درو» كنند هر آنچه را که آنها در يك دهه گذشته با خون دل كاشتند و به همين دليل هم بيخيال اصلاحطلب و رقيب و دشمن، اينگونه بيپرده به همطيفان مدعياش پيغام ميدهد و رسانهها را ميفرستد علني پيام برسانند كه: «زيادهخواه و فرصتطلب هستند برخي از جريانهاي اصولگرا كه به صورت مطلق خود اصولگراي خاص مينامند و ديگران را قبول ندارند.» صريح و بيپرده: «معتقدند كه اصولگرايي بايد خالص باشد اما هنگامي كه به آنها ميگوييم مشخصات اصولگرايي خالص و ناب را معرفي كنيد، ميگويند ما مصداق آن هستيم و خودشان را به صورت مطلق ميانگارند.»
لازم نيست بگويد چه افرادي و به پشتوانه چه چيزي اين طور مدعي يك عنوان شدند، مخاطبانش را با يك جمله مشخص كرده: «حماسه نهم دي را به اسم خودشان تمام كردند»؛ حاميان احمدينژاد، نهم دي مال آنهاست. ميگويند حماسهيي بود كه حزباللهيهاي وابسته به آنها رقمش زدند. باهنر ميگويد ملي است و همه ما اصولگرايان سهم داريم. اين بگو مگو هم مال امروز و ديروز نيست و مسلما دعوا و اختلاف هم بر سر يك روز نيست. احمدينژاد همان سال 84 كه پايش را در زمين سياست ايران گذاشت، گفت اين اصولگرايي را قبول ندارد، گفت سنتيها بد كردهاند و نتيجهاش شد واقعه دوم خرداد 76 و ميخواهد روحيه انقلابيون دهه 60 را دوباره زنده كند، گرچه بعدها تغيير موضع داد و گفت نه اصولگرا است و نه اصلاحطلب و هر دو طيف از نگاه وي مردم را سر كار گذاشتهاند اما بخشي از سياسيون راست كه در سايه حمايت از احمدينژاد به عرصه سياسي برگشته بودند، نميخواهند به پشتوانه سياسيشان پشت كنند؛ به همين دليل برعكس احمدينژاد و به تاسي از وي پشت نكردند به اين طيف كه هيچ، حالا دايه مهربانتر از مادر براي اين جناح شدهاند. ميگويند اصولگراي واقعي ما هستيم.
همانطور كه باهنر هم ميگويد، اصرار دارند كه اصولگرايي تسامح بردار نيست و نميتوان باهنر و لاريجاني و امثال قاليباف را اصولگرا ناميد. شايد رويشان نشود به سنتيها و ريشسفيدها چنين القابي بچسبانند اما ديگر موتلفهييهايي كه به ديدار هاشميرفسنجاني ميروند، جامعه اسلامي مهندسيني كه روزگاري از كانديداي اصلاحطلبها در انتخابات رياستجمهوري طرفداري كرده تا لاريجاني كه در روزهاي پر تنش بعد از انتخابات تيم تفحص به زندانها ميفرستاد تا قاليبافي كه سكوت را به موضعگيريهاي تند عليه خيليها ترجيح ميدهد، سيبلهايي هستند براي زدن و حتي متهم شدن به «اصولگرا نبودن».
به همين دليل هم ميبينيم كه چطور از داخل هل داده ميشوند براي اخراج از دايره چهرههايي مانند باهنر، لاريجاني، قاليباف، مطهري، توكلي و امثال آنها گه گاه صدايشان درميآيد كه تازه از راه رسيدهها ميخواهند ما را اخراج كنند.