آگاه
کد خبر: ۸۶۷۱۳

فيلم محمد (ص) صنعت سینمای ایران را تغییر خواهد داد


آخرين مقدمات، پيش‌نيازها و طراحي‌هاي لازم براي فيلم سينمايي محمد (ص) فراهم می‌شود تا مرحله پيش‌توليد پايان يابد و به‌زودي فيلمبرداري آغاز شود.

اسكات اندرسون كه به‌خاطر طراحي جلوه‌هاي ويژه‌ فيلم بيب در سال 1996 برنده‌ جايزه اسكار شده است، سابقه‌ كار به عنوان طراح جلوه‌هاي ويژه در فيلم‌هاي ژرفنا (1989)، ترميناتور 2 (1991)، بيب (1995)، مهاجمين سفينه‌ فضايي (1997)، دروازه‌ نهم (1999)، مرد نامرئي (2000)، كاپيتان اسكاي و دنياي فردا (2004)، كينگ‌كنگ (2005)، استخوان‌هاي دوست‌داشتني (2009) و ماجراهاي تن‌تن (2011) را دارد و يكي از باتجربه‌ترين و معتبرترين افراد اين عرصه در سطح سينماي جهان محسوب مي‌شود.

در هفته‌ گذشته، سرپرست‌هاي گروه‌هاي مختلف فني و هنري به‌همراه كارگردان فيلم، در آخرين سفر مرحله‌ پيش‌توليد، از لوكيشن‌هاي درنظرگرفته‌شده در حوالي بندرلنگه، عسلويه و كرمان بازديد كردند و در هر لوكيشن به ارزيابي نهايي محل و ثبت تصويري موقعيت پرداختند. در پايان اين مجموعه سفرها، در جلسه‌‌‌اي كه نزديك به شش ساعت به‌طول انجاميد، گروه تهيه و توليد، گروه كارگرداني، گروه فيلمبرداري، گروه طراحي صحنه و گروه جلوه‌هاي ويژه حضور داشتند. در پايان اين جلسه و در پايان

سفر 10‌روزه اندرسون به ايران، از او تقاضا كرديم با توجه به جمع‌بندي انجام‌شده در جلسه، توضيحاتي درباره ويژگي‌ها و شيوه‌ كارش در فيلم محمد (ص) بدهد.

در هفته‌ گذشته از لوكيشن‌هاي مختلف فيلم محمد (ص) بازديد كرديد؛ كدام يك از آنها مهم‌تر است و كارتان در كدام سكانس‌ها سنگين‌تر است؟

در ميان حوادث اصلي فيلم، بخش مربوط به حركت لشكر ابرهه و جمع‌شدن آدم‌ها پيش از حمله‌ به مكه و حمله‌ پرنده‌ها [ابابيل] خيلي عظيم است؛ همچنين كار دهكده ماهي‌گيرها براي ما خيلي خيلي بزرگ است، چون كار با آب در هر نوع طراحي جلوه‌هاي ويژه‌ دشوار است. هردوي اين سكانس‌ها كار تكنيكي و كار خلاقانه زيادي مي‌خواهد. درحال حاضر، اين دو سكانس كارهاي اصلي ما هستند. چند تمهيد خلاقانه هم لازم داريم كه هنوز راهش را پيدا نكرده‌ايم. آنها مربوط به مكان‌هاي فيزيكي خاصي نيستند و بيشتر مفهومي‌اند. ما هنوز براي آن بخش‌هاي فيلمنامه راهي پيدا نكرده‌ايم اما چالش‌هاي هنري به اندازه‌ چالش‌هاي تكنيكي بزرگ است و ما هم چندتايي چالش هنري داريم.

براي فيلمي مثل محمد (ص) كه يك فيلم تاريخي بزرگ است، قطعاً در مقياس وسيعي از تكنيك سي.‌جي.‌آي استفاده خواهد شد؛ فكر مي‌كنيد چه قواعدي بايد رعايت شود تا اصالت اين فيلم حفظ شود؟

به مجيدي گفتم، به همه‌ كارگردان‌هايي كه تاكنون با آنها كار كرده‌ام هم گفته‌ام؛ بايد با جلوه‌هاي ويژه همان‌طور كار كرد كه با بخش‌هاي ديگر فيلم؛ يعني كارگردان‌ها همان جور كه يك بازيگر را كارگرداني مي‌كنند، همان‌جور كه از فيلمبردار يك حركت دوربين را مي‌خواهند، يا براي نورپردازي فكر مي‌كنند، همان‌طور هم بايد به ما بگويند چه مي‌خواهند و بگذارند خودمان نگران اجراي آن باشيم. ما قرار نيست سبك فيلم را بشكنيم، يعني چيز بزرگ و چشمگيري به آن اضافه كنيم؛ قرار نيست صحنه‌اي به فيلم اضافه كنيم كه بزرگ‌تر از كل فيلم باشد، به چشم بيايد و بخشي از آن كل نباشد. من به‌شدت معتقدم كه فيلم بايد انسجام هنري داشته باشد. اگر بتوان به آن انسجام رسيد، همه چيز طبيعي خواهد بود. ما بايد همان قالب‌هاي فكري را داشته باشيم كه بر فيلم حاكم است. ما از همه‌ كساني كه روي فيلم كار مي‌كنند ياد مي‌گيريم، سعي مي‌كنيم همان انرژي را به كاري كه مي‌كنيم منتقل كنيم و از جايگاهي كه هستيم با گروه طراحي صحنه و طراحي توليد و كارگردان و فيلمبردار و بازيگران و طراحي لباس ارتباط برقرار كنيم. جنس كار همه آنها بايد به ما منتقل شود و اگر ما بدون آن اطلاعات كار كنيم، آن‌وقت با كل فيلم منطبق نمي‌شويم.

سينماي ايران سالانه نزديك به 100 فيلم توليد مي‌كند كه اكثر آنها كم‌هزينه و ارزان است. به نظر شما، سينماي ما براي رسيدن به كيفيت تكنيكي هاليوود، بايد تكنيك‌هاي سي.‌جي.‌آي را بياموزد؟ اصلاً براي ما ضروري است وارد اين عرصه شويم؟

سوال اصلي اين است كه چه‌جور داستاني مي‌خواهيد تعريف كنيد؟ من تعداد محدودي فيلم ايراني ديده‌ام؛ بيشتر آنها روي آدم‌ها تمركز دارد و روابط‌شان و سبك روايي عاطفي ظريفي در آنها وجود دارد. آيا صنعت سينماي ايران، صنعتي است كه به‌طور معمول ترانسفورمرز بسازد؟ نمي‌دانم! منظورم اين است كه اصلاً دليلي دارد؟ اولين چيزي كه بايد از خودتان بپرسيد اين است كه واقعاً به چه هدفي مي‌خواهيد برسيد. اگر مسئله اين است كه مي‌خواهيد توانايي ساختن فيلم‌هاي عظيم‌تري را پيدا كنيد كه داستان‌هاي پيچيده‌تري با آدم‌هاي بيشتري تعريف كنند، فكر مي‌كنم چيزهايي هست كه مي‌توانيد ياد بگيريد. اما اين فقط در مورد سي.‌جي.‌آي نيست؛ سي.‌جي.‌آي فقط يك ابزار ديگر است، چون اگر كارهاي ديگر را درست انجام دهيد، سي.‌جي.‌آي هم جاي متناسب خودش را پيدا مي‌كند. من معتقدم فيلمي مثل محمد (ص) صنعت سينماي يك كشور را تغيير مي‌دهد؛ همه تلاش مي‌كنند از پس چنين كار بزرگي برآيند و بنابراين با اين مقياس بزرگ سازگار مي‌شوند. ديگران هم نتيجه را مي‌بينند و مشتاق مي‌شوند كه كاري عظيم‌تر از قبل انجام دهند.

نظرت درباره‌ آينده‌ گرافيك كامپيوتري چيست و فكر مي‌كند چه امكانات جديدي در پيشرفت‌هاي تكنولوژي جلو‌ه‌هاي ويژه نهفته است؟

پيش از اينها ما مي‌توانستيم تماشاگران را با به‌وجودآوردن چيزي كه پيش از اين نديده‌اند حيرت‌زده كنيم، اما حالا حتي وقتي چيزي به‌وجود مي‌آوريم كه پيش از اين نديده‌اند، آنها بازهم متوقع‌اند. ما از مرحله‌اي گذشته‌ايم كه در آن جلوه‌هاي ويژه و به‌خصوص جلوه‌هاي ديجيتال براي به حيرت‌انداختن تماشاگران كافي باشد، اما فيلمنامه‌نويسان هنوز به سطحي از خلاقيت نرسيده‌اند كه بتوانند مصالح كافي براي كاري كه ما انجام مي‌دهيم مهيا كنند. طبيعتاً اين وظيفه‌ كارگردان است كه تصميم بگيرد از چه چيز و در كجا استفاده كند، اما احساس مي‌كنم كه اكنون در مرحله‌ي جديدي قرار داريم و سخت است حدس‌زدن اين‌كه بعد از اين چه اتفاقي خواهد افتاد. ما خيلي سريع‌تر و وسيع‌تر از آن‌چه حدس زده مي‌شد پيش رفته‌ايم.



دعاي روز چهاردهم


اللهمّ لا تؤاخِذْنی فیهِ بالعَثراتِ واقِلْنی فیهِ من الخَطایا والهَفَواتِ ولا تَجْعَلْنی فیه غَرَضاً للبلایا والآفاتِ بِعِزّتِكَ یا عزّ المسْلمین.



خدایا مؤاخذه نكن مرا در ایـن روز به لغزشها و درگذر از من در آن از خطاها و بیهودگیها و قرار مده مرا در آن نشانه تیر بلاها و آفات اى عزت دهنده مسلمانان.



گام چهاردهم

دلا معاش چنان کن که گر بلغزد پای

فرشته‌ات به دو دست دعا نگه دارد

کتاب حافظ را می‌بندم

سرم را پایین می‌اندازم

و دست‌‌های دعایم را بلند می‌کنم به سوی تو

شاید مرا ببخشی - از این لغزش مدام -

و بپذیری - عذر خطاهایم را -

حالا که سرم را بالا می‌آورم

ماه شب چهاردهم را می‌بینم که جرعه‌ای از لبخند تو را نوشیده‌ است

و شهر تو را در شعاع نور خود سفیدپوش....

در امتداد دست‌های قنوتم ماه را می‌بینم - آمین گو -

و از تو می‌خواهم که تیر بلاها و آفت‌ها را در دورترین نقطه از درک خود ببینم

و خودم را تسلیم شده در برابر بزرگی‌ات

- نور عزت و جلالت را در " آمین " ماه می بینم

که تو عزتی بر ما تسلیم شدگانی....



محمد غفاري


خوش استقبال و بد بدرقه






مازيار فكري ارشاد

تهران‌امروز



براي تماشاي فيلمي در اكران ماه مبارك رمضان با تلفن‌هاي گوياي چند سينما تماس مي‌گيرم.از ميان سينماهايي كه انتخاب كرده‌ام تنها دو پرديس سينمايي فيلم را آن هم به شكل تك سئانس نمايش مي‌دهند.راستي مگر آقاي سجادپور چند هفته پيش خبر از برچيده شدن نمايش‌هاي

تك سئانس در تمامي سينما‌هاي كشور نداده بود؟هر دو پرديس فيلم را در ساعتي نامناسب و حوالي ساعت افطار نمايش مي‌دهند.

در حالي كه فيلم‌هاي ديگر در چهار يا پنج نوبت و حتي در ساعت‌هايي كه براي آدم شب زنده‌داري چون من مناسب به نظر مي‌رسد به نمايش در مي‌آيند.فكرش را بكنيد چقدر خوب است كه آدم بتواند در تمامي ماه‌هاي سال و نه فقط در طرح ويژه اكران از افطار تا سحر (دست‌كم در شب‌هاي تعطيل) ساعت 12:30 يا 2:30 بامداد به سينما برود.قطعا آدم‌هاي ديگري هم هستند كه اين ساعت‌ها را براي تماشاي فيلم مناسب بدانند و اگر فيلمي ارزش ديدن داشته باشد در اين ساعت‌ها سالن خالي نمي‌ماند.بگذريم، يكي از دو پرديس را انتخاب مي‌كنم و سي دقيقه پيش از آغاز نوبت نمايش در محل حاضر مي‌شوم.

جلوي محوطه پرديس سينمايي محشري برپاست و بر خلاف تصورم، استقبالي كه از چند فيلم روي پرده به عمل آمده چشمگير است.به ويژه آنكه كارگردان و بازيگر يكي از اين فيلم‌ها در حركتي تبليغاتي (و صد البته مفيد به حال سينما و اقتصاد نحيفش) خود در محل حاضر شده و بليت‌هاي نمايش فيلمش را به مردم مي‌فروشد.بازار عكس و امضا گرفتن و البته خريد بليت هم گرم است.استقبالي خوب كه پيشوازي بهتر براي ديدن يك فيلم را نويد مي‌دهد.



حد نصاب

جلوي باجه فروش بليت از متصدي دو بليت را براي فيلم مورد نظرم طلب مي‌كنم.متصدي مي‌گويد كسي به تماشاي اين فيلم نمي‌آيد و سئانس لغو شده است.امري كه تازگي ندارد و بار‌ها با آن مواجه شده ام.

ابتدا دوستانه اعتراض مي‌كنم كه تلفن گوياي شما اشاره‌اي به اين نمي‌كند كه تنها نوبت نمايش يك فيلم امكان لغو دارد.مي گويد از نيم ساعت پيش پنج، شش نفر ديگر هم براي تماشاي اين فيلم آمده‌اند كه او آنها را رد كرده است.

دليل اين كار را مي‌پرسم و به مقام مافوقش ارجاع داده مي‌شوم.مقام مافوق با خوشرويي و متانت مي‌گويد اگر فيلمي به حد نصابي نرسد نوبت اكران لغو مي‌شود.حد نصاب چقدر است؟ مي‌گويد دست‌كم 10 نفر.پس تا اين لحظه با ما دست‌كم هفت يا هشت نفر مي‌شديم اما متصدي فروش بليت آنها را دست خالي بازگردانده يا به خريد بليت فيلمي ديگر وادار ساخته است.



زير حدنصاب

اصرار مي‌كنم كه بايد فيلم را ببينم و اين حق من و ديگران است.مقام مافوق ياد شده همچنان با خوشرويي مي‌گويد صرف نمي‌كند.چه چيز صرف نمي‌كند؟ مي‌گويد هر نوبت نمايش كلي بر مقدار قبض برق پرديس مي‌افزايد.عجب! پرديس متعلق به يكي از نهاد‌هاي بزرگ و مهم شهري است و بي‌شك قبض برق و آب و گازش با بخشودگي و تخفيف‌هاي مالياتي همراه مي‌شود.حالا چه اشكالي دارد عده‌اي انگشت شمار هم به تماشاي يك فيلم كم‌مخاطب بروند؟

در بسياري از سينماهاي متعلق به بخش خصوصي ديده‌ام كه سئانس‌ها با تعدادي كمتر از 10 نفر هم به حد نصاب مي‌رسد و گاه در برخي از اين سالن‌ها ديده‌ام كه دقايقي پيش از آغاز نوبت نمايش، يكي از كارمندان سالن جلوي در مي‌آيد و به صداي بلند رهگذران را به تماشاي فيلم دعوت مي‌كند.تاره اين سالن‌ها بخشودگي مالياتي هم ندارند.پس چگونه است كه مجتمعي سينمايي متعلق به نهادي شهري با دغدغه‌هاي فرهنگي اينگونه مخاطبان يك فيلم را دست به سر مي‌كند؟



اصرار براي رسيدن به حد نصاب

به اصرار من آن سئانس با پنج تماشاگر كه سه تايشان در دقايق بعدي آمدند برگزار شد.راستي گناه آن تهيه‌كننده و كارگردان بخت برگشته چيست كه فيلم‌شان تنها در يك سئانس به نمايش در مي‌آيد و در همان نوبت هم از همه تماشاگران خود محروم مي‌ماند؟ گيرم كه فيلم مخاطب‌پسند و پرفروشي نباشد اما آيا نبايد همان يك نوبت نمايش را به عنوان حقي بديهي داشته باشد؟



بدن انسان پرينت مي‌شود


احتمالا تابه حال در مورد پرينترهاي سه‌بعدي خوانده يا شنيده‌ايد؛ چاپگرهايي كه به‌جاي جوهر از مواد نيمه جامد استفاده مي‌كنند و حاصل كار آنها يك حجم سه‌بعدي است. حالا محققين شركت ارگانوو خبر از چاپگري مي‌دهند كه مي‌تواند بافت‌هاي طبيعي بدن مانند رگهاي خوني را چاپ كند و به جاي جوهر از سلول‌هاي بدن براي اين كار استفاده مي‌كند.

اين رگ‌ها اولين رگ‌هاي مصنوعي هستند كه كاملا از سلول‌هاي طبيعي بدن ساخته شده‌اند و در بافت آنها از هيچ داربست مصنوعي استفاده نشده است. دو قلم روباتيك، ذراتي از سلول‌هاي اندوتليال (سلول‌هاي جدار عروق)، عضلات صاف منقبض كننده عروق و سلول‌هاي بافت ساز فيبروبلاست را كنار هم مي‌چينند تا رگ شكل گيرد. اگر سفارش شما يك رگ 10 سانتي متري تميز به قطر چند دهم ميلي‌متر باشد. مي‌توانيد بعد از 45 دقيقه مراجعه كنيد و سفارش خودتان را تحويل بگيريد. البته قدم بعدي فرآيند بلوغ رگ است كه كمي طول مي‌كشد، جرياني از مواد مغذي در داخل رگ جديد به گردش در مي‌آيد تا نقش خون را براي رگ بازي كند و رگ بعد از يك ماه از استحكام كافي براي استفاده برخوردار خواهد بود. سرپرست تيم تحقيقاتي اظهار اميدواري كرده كه بتواند اين رگ‌هاي چاپ شده را تا آخر سال جاري ميلادي در حيوانات آزمايش كند. اگر آنها بتوانند از اين آزمايش سربلند بيرون بيايند، هدف بعدي استفاده از اين عروق در جراحي‌هاي «باي پس قلب» است. در حال حاضر در جراحي‌هاي باي پس، براي دور زدن گرفتگي رگ‌هاي خونرسان قلب از وريدهاي سالم بيمار (براي مثال وريدي كه از پا برداشته مي‌شود) استفاده مي‌شود اما با تاييد شدن اين رگ‌ها، مي‌توان از آنها براي پيوند عروق قلبي استفاده كرد. سرپرست اين تيم تحقيقاتي وعده‌هاي بزرگ‌تري هم داده است، او مي‌گويد اگر همه چيز به خوبي و خوشي پيش برود، بعيد نيست در مورد چاپ ارگان‌هاي پيچيده‌تر مانند بافت كليه نيز اقدام كنند تا پرونده پيوند كليه و خريد‌وفروش آن را براي هميشه ببندند.

14 آگوست 2011


تولد 85 سالگي مردي كه نيم‌قرن رهبر كوبا بود


به مناسبت تولد 85 سالگي فيدل كاسترو نمايشگاهي از آثار هنري مربوط به رهبر كوبا در طول نزديك به نيم قرن اخير، در هاوانا برپا شده است. در عكسي كه به نمايش گذاشته شده، كاسترو ديده مي‌شود كه پرتره‌اي از خودش را در دست دارد. اين پرتره را «اوسوالدو گوآياسامين»،نقاش مشهور اهل اكوادور، نقاشي كرده و يكي از مطرح‌ترين نقاشي‌هايي است كه از فيدل كاسترو كشيده شده‌اند. رهبر کوبا سال ۲۰۰۸بعد از 49 سال، به دلیلی بیماری شدید قدرت را به برادرش رائول کاسترو واگذار کرد.



با روزه مي‌شود كره زمين را نجات داد


از فوايد روزه داري در ماه مبارك رمضان زياد گفته‌اند و شنيده ايم اما مسئله‌اي كه شايد ندانيد اين است كه روزه گرفتن مي‌تواند كره زمين را نجات بدهد. ماه رمضان نه تنها فرصتي است كه فرد روزه دار روش زندگي‌اش را تغيير بدهد بلكه دنبال كردن روش صحيح زندگي مي‌تواند به نفع محيط زيست هم باشد.

نخوردن و نياشاميدن بخشي از روزه است. بدون شك انتخاب يك شيوه زندگي سالم در طول زندگي و بخصوص در ماه رمضان نه تنها يك وظيفه شرعي است بلكه بايد به آن به چشم يك مسئوليت اجتماعي نگاه كرد.

در اصل روزه صحيح بايد به جلوگيري از افراط در مصرف گرايي منتهي بشود. در عصري كه تغييرات آب و هوايي به اندازه كافي زندگي بشر را روي كره خاكي تحت تاثير قرار داده و بيشتر كشورها به دنبال كم كردن منابع توليد گازهاي گلخانه‌اي و جايگزيني منابع انرژي پاك هستند، توسعه ديدگاه ضد مصرف گرايي روزه داري و بسط آن به مصرف انرژي، اهميت ويژه‌اي دارد.

به تازگي بحثي در برخي جوامع مسلمان مطرح شده به نام «روزه داري انرژي» كه پيامي است براي نسل جوان‌تر تا اهميت استفاده از منابع رو به پايان زمين را جدي بگيرند. «روزه داري انرژي» شباهت‌هاي زيادي با «روزه داري غذا» دارد. تنها كاري كه لازم است انجام شود اين است كه وابستگي به منابع انرژي بشري را كمتر و كمتر كرد.

مصرف صحيح منابع طبيعي مثل آب (كه در اسلام هم به آن اشاره و تاكيد شده كه حتي هنگام وضو گرفتن هم بايد مراقب هدر ندادن آب بود) از يك طرف به تامين انرژي در آينده كمك مي‌كند و از طرف ديگر با كم كردن هزينه‌ها درآمد فرد را بالا مي‌برد. تنها با تغيير عادات قبلي و رفتن به سمت سبك زندگي سازگار با محيط زيست مي‌توان با طبيعت هارموني برقرار كرد، به پيشرفتي قابل توجه رسيد، زندگي روي زمين را ارتقا داد و بهترين راه استفاده از منابع طبيعي را پيدا كرد.

14 آگوست 2011



سوئيس، بهشت توريست‌هاي خودكش


سوئيس به‌دنبال بررسي مجدد قانوني است كه به توريست‌هاي بيمار داراي حال جسماني بسيار بد اجازه مي‌دهد تا خودكشي اختياري يا همان اوتانازي، خود را در اين كشور انجام دهند. اين كشور اروپايي كه با حجم بالايي از «توريست‌هاي خودكش» مواجه شده به‌دنبال تغيير شرايط گردشگران در اين موضوع خاص است. وزير دادگستري سوئيس اعلام كرد كه مقامات اين كشور با افزايش مشهود تعداد افراد خارجي كه به اين كشور سفر مي‌كنند تا به زندگي خود پايان دهند اين قانون را مورد تجديدنظر قرار خواهند داد. سوئيس يكي از معدود كشورهاي جهان است كه اوتانازي در آن با تاييد پزشكان، قانوني است. الين ويدمرشلامپف، وزير دادگستري سوئيس در مقابل دوربين‌هاي تلويزيوني گفت: «كشور ما هيچ علاقه‌اي به «توريست‌هاي خودكش» ندارد و تمام تلاش خود را انجام مي‌دهيم تا شمار كساني كه وارد كشور ما مي‌شوند تا چند ساعت بعد در يك كلينيك خصوصي به زندگي خود پايان دهند، كاهش يابد.» براساس پيش‌نويس قانون جديد، اجراي اوتانازي فقط در افرادي كه وضعيت آنها از سوي حداقل دو پزشك متخصص و يك تيم پزشكي دولتي تاييد شده باشد مجاز است. گذراندن چنين مراحلي احتياج به زمان زيادي خواهد داشت و احتمالا بسياري از وابستگان و اعضاي خانواده‌ها و دوستان بيماران بدحال از مسافرت به سوئيس منصرف خواهند شد. قانون فعلي سوئيس در سال 2006 تصويب شد. براساس اين قانون «هر فردي اين حق را دارد كه تصميم بگيرد چه زمان و چگونه بميرد.» هر سال صدها نفر كه اكثريت آنها اروپايي هستند، به سوئيس سفر مي‌كنند تا با پرداخت چندهزار دلار به زندگي خود به‌وسيله تزريق مواد كشنده داخل وريدي يا داروهاي بيهوشي با دوز بالا پايان دهند.

ارسال نظرات
خط داغ