"هيچكس جرات ندارد بگويد دو جنسه"
چند صباحي است كه دوباره بحث حضور دو جنسههاي ورزشي در ورزش دختران (به خصوص فوتبال) مطرح شده است، اگرچه سابقه اين موضوع برميگردد به دو سال گذشته اما از آن زمان تاكنون هيچ بحث و پيگيرياي انجام نشد و اين مهم سر بسته باقي ماند.
ظاهرا مسوولان ورزشي از بازگو كردن اين مساله واهمه دارند يا ميترسند قبح اين قضيه شكسته شود اما همه ميدانيم كه اين بحث تنها مختص ايران نيست. با نگاهي گذرا بر تركيب تيمهاي فوتبال زنان در جام جهاني ميتوان دريافت كه قريب به 40درصد از زنان فوتباليست به هرمافروديت دچار هستند.
دوسال پيش
مهر ۱۳۸۸ بحث حضور «هرمافروديت»ها (دوجنسهها) در فوتبال بانوان داغ شد. درست زمانيكه حين بازي عقاب مازندران و شنسا ساوه در چارچوب رقابتهاي ليگ برتر فوتبال بانوان يكي از بازيكنان عقاب مازندران، دروازهبان شنسا ساوه را به هرمافروديت متهم كرد. اين درگيري تا جايي شدت گرفت كه مسوولان شنسا بعد از بازي با حضور در كميته انضباطي فدراسيون فوتبال خواهان بررسي اين موضوع شدند. پس از آن محمد مرتضوينژاد، مديرعامل باشگاه شنسا ساوه طي نامهاي خطاب به رييس فدراسيون فوتبال خواستار رسيدگي و محروميت دوجنسهها در فوتبال زنان شد كه به دنبال اين اتفاق كفاشيان در جلسهاي با مرتضوينژاد به بحث در خصوص اين مساله نشست. هر چند اين ديدار هم نتيجهاي نداشت و علي كفاشيان به صدور دستور رسيدگي به اين موضوع در كميته بانوان فدراسيون قناعت كرد. ولي بانوان فدراسيون فوتبال چنين اتهامي را تكذيب كردند.
اين درحالي بود كه بازيكنان و مربيان تيم شنسا شك نداشتند آنكه در دروازه عقاب قرار گرفته، دختر نيست. آنها اين موضوع را به خبرگزاري ايسنا اينگونه توصيف كردند: «چهره و شرايط فيزيكي اين دروازهبان و حتي تن صدايش كاملا نشان ميداد كه او نميتواند دختر باشد. تازه ما به او شك داريم و گفتيم از اين بازيكن تست بگيرند.»
امسال
اگرچه همان زمان ايلكا، رييس وقت سازمان حراست سازمان تربيت بدني هزينه درمان اين دختران را تقبل كرد اما پرونده هرمافروديتهاي ورزش زنان همين گونه از دوسال گذشته تاكنون باز ماند تا اينكه دوباره شنيده شد چهار بازيكن تيم فوتبال زنان اقدام به ازدواج (با جنس مونث) كردهاند و حتي يكي از بازيكنان هرمافروديت براي رهايي از محروميت به امارات سفر كرده و به يك تيم فوتبال دختران در اين كشور پيوسته است. وقتي اين موضوع را پيگيري كرديم، هيچ مقامي اين موضوع را نه كاملا تاييد و نه تكذيب كرد. البته اوضاع نسبت به دو سال گذشته تغيير كرده و حالا نايبرييس فدراسيون فوتبال در امور زنان با ديد بازتري و نرمي خاص خودش در اين رابطه صحبت ميكند: «ما هيچ چيزي را پنهان نميكنيم. چنانچه به دو، سه مورد مشكوك برخورد و آنها را از تيم اخراج كرديم. از اين بازيكنان آزمايش گرفته شده و تا آماده شدن نتايج آزمايش از تيم جدا هستند. به اعتقاد من اين موضوع خيلي مهم و در فوتبال دنيا بغرنج نيست. به هر حال فوتبال نسبت به ساير رشتهها خشن است و همين امر موجب تغييرات هورموني در بازيكنان دختر ميشود. بهطور مثال من بودم و شاهدم
كه در تيم ملي فوتبال زنان ژاپن حداقل 50درصد بازيكنان را نميتوانستيم تشخيص دهيم زن هستند يا مرد».
فريده شجاعي، نايبرييس فدراسيون فوتبال در خصوص راهحل مشكل دختران دو جنسه ميگويد: «با اين حال اين وظيفه فدراسيون فوتبال است كه محيط ورزش فوتبال را پاك نگه دارد. ما هم تنها سعي كرديم فوتبال دختران را پاك نگه داريم اما بايد يادآور شوم كه از نظر قوانين و مقررات فيفا، اين افراد هيچ منعي براي حضور ندارند. ما در اين رابطه با رييس كميته پزشكي فدراسيون فوتبال صحبت كردهايم و قرار شد اگر اين بازيكنان پس از آمدن نتايج آزمايششان موردي داشتند، تسهيلاتي ارايه دهد تا آنها بتوانند عمل جراحي كنند. بههرحال ما به اين موضوع نگاه جدي داريم و به خاطر ارزشهاي دينيمان با كوچكترين مساله هم برخورد ميكنيم».
تشكيل يك تيم اختصاصي؟
در اين ميان تنها مينو آراستهنژاد، سرمربي يكي از تيمهاي فوتبال دختران در ايلام تمايل دارد راجع به اين موضوع صحبت كند: «قصه از آنجايي شروع شد كه سال گذشته در ليگ برتر فوتبال بانوان يك بخشنامه به همه باشگاهها ارسال شد كه اين جور آدمها نبايد بازي كنند و همه تيمها رعايت كردند به جز تيم شنساي ساوه. آنها بازيكنان مورددار خود را محروم نكردند و از قوانين و مقررات سرپيچي كردند. اگرچه تيم بايد منحل ميشد اما تنها آخر فصل آن چند بازيكن از تركيب تيم محروم شدند و مربيشان در اين رابطه ميگفت كه اين بازيكنان دچار مصدوميت شدهاند. همه بچهها مشكوك بودند حتي مربيان هم همينطور. ما چندين بار اين موضوع را مطرح كرديم اما قرار بود اين مساله پيگيري شود و نهايتا هيچ اتفاقي نيفتاد.
با اين حال اين چند بازيكن از شاخصترين بازيكنان تيمملي هستند كه افتخارات زيادي هم براي ايران به دست آوردهاند و نبايد يكروزه كنار گذاشته شوند بايد راهحلي براي آنها پيدا كرد». اما ايده و راهكار اين مربي در خصوص هرمافروديتها بسيار دور از ذهن و غيرقابل تامل است: «متاسفانه نميتوان به اين مساله پرداخت، هيچكس دوست ندارد راجع به اين موضوع صحبت كند به همين خاطر همه چيز سر بسته و پنهان باقي ميماند. به نظر من راهحل اين مساله به خانواده اين بازيكنان بستگي دارد اما شايد بهتر باشد براي اين جور افراد هم يك تيم تشكيل بدهيم. اين بازيكنان نه اين طرفي هستند و نه آن طرفي.»