آگاه
کد خبر: ۸۵۳۵

همسر الهام: فیلترینگ "نوسازی" بدعت بود


فاطمه رجبی به دلیل نقص فنی سایت شخصی اش و فیلترینگ نوسازی این بار در سایت انصارنیوز نوشت:

اول - همه کور خواندند. سایت نوسازی نه متعلق به فاطمه رجبی است، و نه فاطمه رجبی با آن ارتباط دارد، مثل سایت رجا، و دیگر سایت‌های مشابه!

بنابراین، فتنه‌ای که در "ستاد بحران‌سازی ضرغامی" کلید خورد، و مدیرمسوول کیهان مانند موارد پیش راهگشای اجرای آن شد، و اصلاح‌طلبی برانداز، در گدایی فریبکارانه چند رای از ملتی که از آنان متنفر است، آتش‌بیار معرکه گردید، و نظامیان سابق، این "رضاخان‌های کنونی"، در سایت‌هایشان ترکتازی کردند، و "هاشمی رفسنجانی" خطبه جمعه را به آن اختصاص داد، "همه به کاهدان زده‌اند"!

این یورش بزرگ سرکوبگر و ترفند ایجاد اختناق و خفقان، تروریسم مدرن در جهان سوم است، که متاسفانه ایران اسلامی را به مخاطره افکنده است.

آفرین به تصمیم‌سازی و ابزار و راهکار و "عصبیت‌"‌هایی که بنیان‌فکنی اصول و ارزش‌های اسلامی و انقلابی را آگاهانه و ناآگاهانه دنبال می‌کند. در این بین، صداوسیمای ضرغامی که علاوه بر "کوردلی" به "کورچشمی" هم مبتلاست، و توان دیدن ندارد، چه رسد به خواندن، بیش از همه و بیش از گذشته "ناکام از دنیا رفت".

دوم - سخنی است با حجت‌الاسلام و المسلمین سیدحسن خمینی که "بهانه" و "ابزار" بحران‌سازی، فتنه‌گری و بهره‌برداری سیاسی‌کاران گردیده است.

قطعا ایشان در امواج بی‌سابقه تخریب و ترور شخصیت و اندیشه و قتل‌عام صراحت و عدالت‌خواهی مافیاگران در دو سال و اند گذشته، فاطمه رجبی را شناخته‌اند.
یقین دارم که از نوشته‌هایم، نوع نگاه و اصول و ارزش‌های مورد قبولم را دریافته‌اند. بدیهی است "عشق و اعتقاد بیش از حدم به حضرت خمینی" را آگاه شده‌اند. عشقی که در آن "بردار شدن" و "مصلوب‌ گردیدن" و "سوزانده شدن" را در پایداری بر آن مفتخرانه پذیرا گردیده‌ام.

از این روی تصور می‌کنم ایشان می‌داند این سخن من از سر درد است و تعهد، بر آمده از دل است و اعتقاد، و در پی پاسداری از اصول است و ارزش‌های علوی امام خمینی.

می‌گویم: آقای سیدحسن خمینی! مبادا در این موج عظیم "آقازاده پروری" گرفتار شوید، که هنر شما، بزرگی شما و ارزش شما با انتساب به امام خمینی، در آن است که چون "او" زندگی کنید، و چون او در نظر و عمل با "خانواده‌سالاری"، قبیله‌گرایی، امتیازطلبی، رانت‌خواری، ویژه‌خواهی مبارزه نمایید و شما می‌دانید که تار و پود توده‌های مؤمن و قدرشناس ملت، با عشق به خمینی آمیخته، و احترام گذاردن به بیت امام، بر ایشان حتمی است. اما آنچه امروز به بهانه‌ای به جریان افتاده،‌ خطری عظیم است که به آن اشاره‌هایی خواهیم داشت.

آقای سیدحسن خمینی!
شما از خون امام عظیم‌الشانی هستید که جهان معاصر او را در اوج قدرت چنان دید که "پشیزی برای قدرت ارزش قایل نشد" و "ذره‌ای از دنیاطلبی" یا حتی "دنیاگرایی" در او بروز نکرد. امامی که "فهرست اموالش" پس از عروج آن روح ملکوتی، نه تنها یک ریال افزایش نداشت بلکه استیجاری بودن خانه جماران را هم تاکید می‌کرد!

امامی که رفتار علوی را با گفتار پیوند می‌زد و در آن "آقازادگی" عبارت بود از "آقازاده‌های مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حایری مؤسس بزرگ حوزه علمیه قم". آنان که در شب رحلت پدر، شام نداشتند، و آقایی از آنِ مرحوم آیت‌الله العظمی بروجردی بود، که پس از رحلت، مقداری قرض به جای گذارد، با آنکه وجوهات عالم اسلام را در اختیار داشت.
امامی که نامه علی‌گونه‌اش به مسؤولان "کمیته‌مرکزی" در جان‌های عدالت‌خواه ثبت شد: "اگر توصیه‌ای از من هم به دست شما رسید، آن را به دیوار بکوبید. یعنی "قانون" را و فقط "ضابطه" را دنبال کنید. و فریاد علی‌وارش در وارستگی عملی و مبارزه بی‌امان با "خانواده‌سالاری"، آنگاه که یکی از منسوبین ایشان "تعبیری مشابه به تعابیر تخریب‌گر منافقین" علیه حزب‌الله محبوب امام به کار برد، در تاریخ طنین افکند که: "برخی از منسوبین من هم نمی‌فهمند، قضیه، قضیه چماقداری نیست."

خمینی عزیز، آن وارث انبیاء و اولیاء که رهبری بی‌بدیلش، تمامی "اشرافیت‌"ها، و "اسطوره‌سازی"ها و "بدعتگزاری"ها و تبعیض‌های جاهلانه را در هم شکست و با صداقت و صلابت تاکید نمود: "به من خدمتگزار بگویید بهتر است از رهبر"، و در حالی که دشمن ذلیل امریکایی به پاره‌کردن تصویرش اقدام کرد، خاضعانه فرمود: "اگر کسی عکس مرا پاره کرد، با او برخورد نکنید." با این رفتار بود که "مشروعیت و محبوبیت" و "قداست و عظمت" او در میان تمام نسل‌های ایران و اندیشمندان تاریخ، بیش از بیش، جاودانه گشت. چنین بود که جانشین بر حق خمینی نیز در دوران زعامت تجسم عینی الگوبرداری از امام شد.

آقای سیدحسن خمینی!
قانون اساسی، گرانقدرترین یادگار امام عزیز و خونبهای شهیدان است. در این قانون همه مردم با هم مساویند، و رهبری نیز با مردم مساوی! شما با رفتار خود اجازه ندهید غوغاسالاران هدفمند، براندازان اصلاح‌طلب، ساده‌لوحان عصبی، قیم‌های کج‌اندیش، ویژه‌خواهان قدرت‌پرست و ستاد بحران‌ساز ضرغامی - که به حق عدم کفایت و عدم صلاحیت مدیر خود را در این رسانه آشوبگر اثبات کرده و می‌کند - و هم‌دست‌های ناپاکی که "خمینی و اصول و ارزش‌های او هدف نخست ویرانگریشان بوده و هست"، از شما یک "آقازاده" بسازند تا "خود" استفاده کننده آن باشند و اجازه ندهید که از "نوه امام" با فضاسازی تخریب‌گر، خدای ناکرده "شاهزاده" تولید نمایند، تا "خود" در پناه او "پادشاهی واقعی" کنند.

آقای سیدحسن خمینی!
آفت بزرگ انقلاب خمینی، که بیماری صعب‌العلاج آن را موجب شده، قبیله‌گرایی و خانواده‌سالاری است. امری که "آقایی" و "آقازادگی" را جزو "انقلاب" یا "تنها اصل انقلاب" نمود و "شخصیت‌پرستی مشرکانه" را به صرف "قدرت و ثروت اشخاص"، بلای خانمانسوز نظام اسلامی کرد. دولت‌های گذشته این "بلا" را به جان ملت افکندند، و کار را به جایی رساندند که امروز حتی عوامل بر باد ده منافع و مصالح کشور در امری چون انرژی هسته‌ای مصونیت داشته باشند، و ارایه‌دهنده اطلاعات کشور به انگلیس در پرتو عنایت و زر و زور و تزویر آن‌ها، شاکی و طلبکار از ملت!

آنچه این روزها به بهانه "اهانت به بیت حضرت امام" در ستاد بحران‌ساز ضرغامی، خطبه‌های جمعه "هاشمی"، حکم‌های نظری!؟ مقاله و گفت‌وگو بر آن است تا کشور و ملت را در وحشت و اضطراب و بحران واهی قرار دهد، به طور قطع نه "دوستی با امام" است و نه "دوستداری شما"، بلکه این امر:

1. نهادینه‌سازی بدعت‌ شومی در حاکمیت دائمیِ خانواده‌سالاریِ خطرناک است، که مردم با انتخاب دکتراحمدی‌نژاد، آن را به چالش جدی گرفته‌اند.

2. فریبکاری دموکراسی‌خواهانه به منظور گرفتن آرای نانوشته مردم برای اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس هشتم است.

3. با این وجود، حاشا که صاحب پسوند یا پیشوند "کلمه خمینی" از چنین بدعت و راهکاری استقبال کند، و به طور قطع انتظار ملت از شما جز این نیست؟

به جرات می‌گویم این فتنه "عمروعاصی"، "قرآن بر سر نیزه کردن" است که متاسفانه "عجول‌های همیشه قیم" هم بدون استدلال و منطق، به دنبال آن راه افتاده‌اند. می‌دانید و امید دارم هوشیار هم باشید که این مساله جاده خطرناک و پرتگاهی را بازگشایی می‌کند تا عدالت در آن به مسلخ رود، زهد و دنیاگریزی قلع و قمع شود، تساوی‌پذیری در آتش بسوزد و گلستان اسلام علوی علیه‌السلام به شیوه "اموی" و "عباسی" در حاکمیت مستمر قرار گیرد.

به تقلید از خمینی بزرگ می‌گویم هیهات که فرزندی از تبار خمینی ابزار و بهانه پیشبرد این فتنه هدفمند واقع شود.

آقای سیدحسن خمینی!
هر چند شما فرزند نسبی و نزدیک به امام خمینی هستید، اما به یاد دارید که آن امام بزرگ "حزب‌الله" را فرزندان معنوی رسول‌الله صلی‌الله علیه و آله و سلم می‌نامید، و بسیج را لشکر مخلص خدا و خمینی نامید. بنابراین، ضمن احترام به شما و نسبت شما با امام بزرگ، تقاضا دارم نپذیرید فرهنگ تخریب‌گر و آشوب‌گر و آشوب‌ساز صداوسیما، قلم به دستان و تریبون‌داران، به ویژه خطیب هدفمند جمعه با کلمه "نوه امام" دستاویزی سیاسی یافته، "خانواده‌سالاری" را به بیت امام عزیز هم تسری دهند. بدتر آنکه در مورد اخیر شما را به عنوان "نوه امام" بهانه سرکوبگری و اختناق قرار داده‌اند.

بسیاری شنیده و خوانده‌اند، پدر بزرگوار و فقید شما، در مرحله‌ای با ممانعت از ازدواج یکی از نوادگان امام با چهره‌ای مساله‌دار، "حرمت بیت امام" را پاسداری نمودند.
آیا توقع زیادی است که امروز بخواهیم شما به این امر همت گمارید؟ شاید ظاهر مطلب بی‌ارتباط باشد، اما باطنی درست دارد.

نمونه آنکه رسانه ملی و مطبوعات در مسیری نامیمون "نامزدی آقای علی اشراقی" را نامزدی "نوه امام" و عدم احراز یا عدم تایید صلاحیت و حتی تایید صلاحیت افراد را به امام منعکس نمودند.

آیا این امر "تساوی مردم" را به مخاطره نمی‌افکند؟‌ آیا رواست "نام مبارک خمینی" عامل این شیوه نامطلوب شود؟ پس باب "وجه المصالحه" قرار گرفتن بیت امام را در "معاملات سیاسی" ببندید، و تساوی‌پذیری قانونی را در بیت امام به نمایش عملی بگذارید، تا همواره قداست امام، در حریم و بیت او مشتاقان بیشتری را فراخواند، و این پرسش مطرح می‌شود که "مگر افراد منسوب به امام یا مردم مساوی نیستند"؟

آقای سیدحسن خمینی!

در این عرصه راه جد بزرگوارتان را بپیمایید، و در سرکوب فتنه بپا شده به بهانه شما، وارد میدان شوید. میدان تساوی‌پذیری و عدالت‌خواهی و میدان آزادی و آزادگی. اگر در آن نوشته جنجال‌ساز ذره‌ای از واقعیت‌ها نهفته است، در آن تامل کنید، سپس با صدای رسا اعلان نمایید:‌ نام خمینی اعلان عدالت‌طلبی است، اعلان تساوی‌پذیری است و اعلان پذیرش نصیحت‌ها و گوشزدهاست، هر چند با لحن و ادبیات تند و دور از شان شما نوشته شده باشد.

بیایید و با خلع سلاح "آقایی‌کنندگان همیشه" و آقازاده‌پروران مافیایی که روش آنها دور از ساحت خمینی و منسوبان اوست، راهی بگشایید تا چون "من" بتواند سخنانی را با شما در میان بگذارد. سخنانی که از هراس همین سرکوبگری‌ها در گلو نگاه داشته‌ام.

سوم - نکاتی است با مدیرمسؤول کیهان که اگر به دلیل تعقیبات ویژه مورد مؤاخذه نباشد، ‌و اگر به دلیل احساس مسؤولیت نسبت به افرادی خاص و در مواقعی خاص عذرش قابل قبول باشد، از آن روی که در "تروریسم مدرن" شرکت می‌جوید، مورد سؤال است.

از آنجا که این برادر که می‌داند چقدر احترام برایش قائل هستم، رسم پیش‌گرفته را بارها تکرار کرده، هر چند عذرخواه دیرهنگام هم می‌گردد، و در این رسم، اصول فدای افراد می‌شود، و افراد بی‌پشتوانه و فاقد قدرت لگدمال می‌گردند، ضروری است چند نکته را به ایشان یادآور شوم.

1. آیا جناب‌عالی به اندازه من - فاطمه رجبی - که در نوشته پیشین شما، قلم و فکر و وجودم بی‌ارزش شد و رانت‌خوار!! تا آبروی خاتمی میهمان کاخ سفید حفظ شود، و باب پرسش از هاشمی سد گردد، و نسبت به اعمال و افکار قالی‌باف و رضایی و لاریجانی و توکلی ... باز نشود، به خاطر ندارید حضرت خمینی می‌فرمود:‌ حفظ آبروی اسلام و نظام اسلامی از حفظ افراد واجب‌تر است یا بر آن اولویت دارد؟ آیا عزل قائم مقام رهبری توسط آن حضرت مصداق عینی این گفتار نبود؟ پس، چگونه قلم‌های تند، یا به گفته شما و همفکرانتان، اهانت و بی‌ادبی نسبت به افرادی خاص، موجب آشفتگی و عصبانیت غیرقابل مقایسه‌تان با تاخت و تاز به حریم مقدس پیامبر اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم، صدیقه کبری سلام الله علیها، امیرمؤمنان علیه‌السلام، سیدالشهدا علیه‌السلام، صاحب‌الامر عجل الله تعالی فرجه الشریف، قرآن کریم و احکام شریعت می‌گردد؟

چرا هنگامی که اندیشه امام خمینی در ارتباط با مبانی قرآنی حکومت دینی مورد تهاجم واقع می‌شود، و یا تنها خط قرمز نظام پس از اسلام، یعنی رکن رکین ولایت فقیه با یورش مغولانه رویارو می‌گردد، واژگانی مشابه آنچه پیرامون نوشته‌های من بیچاره - طبرزدی آینده - و نویسندگان بخت‌برگشته نوسازی - کشمیری‌ها و نفوذی‌ها - بکار می‌برید، در قلم‌تان ملاحظه نمی‌شود؟ آیا ما جرمی بیش از هتاکان به ساحت مقدس معصوم علیه‌السلام و قرآن کریم مرتکب شده‌ایم؟ آیا خلاف شرعی بیّن‌تر و بالاتر از آنچه محمد خاتمی انجام داد - خدای ناکرده - دنبال کرده‌ایم؟ یا دروغ و بهتانی مشابه دروغ و بهتانی که هاشمی نسبت به امام خمینی داد، نسبت داده‌ایم؟ - که خداوند آن روز را نیاورد.

2. در شدیدترین نوشته‌های شما خطاب به بزرگان نظام! نه "آیت الله" از نام هاشمی حذف شد، نه "حجت‌الاسلام"‌ خاتمی فراموش گردید، بلکه "والمسلمین"‌ او نیز دم به دم تکرار می‌شود. به این دلیل نمی‌توان انتظار داشت که آن قلم مشفقانه و کارساز در مورد آن آدم‌ها، من و بیچاره‌هایی از نوع مرا مشمول توبیخ عنایت‌آمیز قرار دهد.

3. مجازات "تهمت" و "افترا" در پیشگاه خداوند چیست؟ آیا این امر گناه محسوب می‌شود؟ آیا سنگ‌باران و خنجرزدن و تیرباران احمدی‌نژاد ثواب دارد؟ اگر پاسخ منفی است،‌ از چه روی "فاطمه رجبی" کتاب "احمدی‌نژاد معجزه هزاره سوم" و مقاله "میهمان کاخ سفید" می‌نویسد، "احمدی‌نژاد" باید تاوان آن را پس بدهد؟ و سایت نوسازی فلان ادبیات را به کار می‌برد، احمدی‌نژاد بدون محاکمه، محکوم شده، به واکنش و تصمیم‌گیری فوری اخطار داده می‌شود؟ عقلانیت و استدلال و منطق پشت این قضیه چیست؟

4. آقای شریعتمداری نماینده ولی‌فقیه در مؤسسه کیهان است، اما چه کسی مواضع او را به پای مقام معظم رهبری می‌نویسد؟‌ چه کسی مدعی می‌شود مسایل سیاسی و اجتماعی مورد بحث او با اشاره یا حمایت ایشان نوشته می‌شود؟ و مگر نه آن است که در موارد متعدد مواضع مقام معظم رهبری با مقالات شما منطبق نیست؟

5. آیا درست است که در این مرحله از آخرالزمان، در میدان کربلای پس از انتخابات نهم، منتخب مردم را نشانه رفته‌اند، تیرداران از "راست" تیر می‌زنند، نیزه‌داران از "چپ" نیزه پرتاب می‌کنند، تریبون‌داران، از روبه‌رو سنگ می‌زنند، و خنجرداران از پشت خنجر می‌زنند؟

6. حضرت خمینی با بنیانگذاری جمهوری اسلامی، بر فراز تاریخ تشیع در عصر غیبت، هم‌چنان ایستاده است، استوار و بالنده!‌ مهمتر از حراست از او، سیره نظری و عملی خمینی نیازمند نگهبانی است. سیره‌ای که سراسر "عمل صریح و شفاف پارسایانه به اسلام" بود و بس. آقای شریعتمداری! می‌دانید که شیفتگی من به امام، یا همان "تعصب به امام" آبرو و جانم را به دنبال خود کشیده است. یقینا افرادی چون من نه در تشخیص جایگاه فقهی امام توانمندیم، نه شایستگی ستایش خلق حکومت الهی او را داریم. اما درک ناچیز ما شیفته عظمت و رفتار امامی است که با دینمداری تمام سرکوب را تنها مستحق متجاوزان و مهاجمان به حریم اسلام و شریعت می‌دانست. اگر چه بر حفظ آبروی افراد تاکید می‌فرمود، ولی هرگز سرکوبگر کسی نبود که انتقادش به "اعتراض" آنهم با هدف "دفاع از اسلام و عدالت" تبدیل شده باشد. این امر نیک از سیره معصومین گرفته شده بود.

7. قداست امام خمینی و عزیزی همیشگی او نزد مردم احترام به بیت آن بزرگوار را الزام‌آور می‌کند. اما آیا وفاداری به اندیشه امام خمینی و اصول و ارزش‌ها و آرمان قرآنی او ، ضرورت و الزامی بزرگ‌تر و عینی‌تر است!

پس چگونه سخنان ارتدادی آغاجری تعابیر سب‌گونه "محمدرضا خاتمی" و "اکبر اعلمی" و نفی و رد معیارهای مانای امام توسط "محمد خاتمی" و خلاف‌گویی‌های هاشمی در خاطره‌نویسی، شما را اینگونه برآشفته نکرد؟!

8. بپذیرید کسی چون من بگوید، آقای شریعتمداری! اگر نظامیان حق سخن گفتن و تحلیل مسایل سیاسی روز را ندارند، به گونه‌ای که سردار عزیز "جعفری" گفت، چگونه جناب‌عالی با قلم و بیان سال‌هاست که در این عرصه وارد شده‌اید؟ به خوبی می‌دانید مقصود من طعنه، توبیخ و محاکمه نیست. بلکه منظور آن است که سخن سردار جعفری نه "بخشنامه" بود، نه "فرمان اجرایی" ! بلکه برآیندی شادمانانه و واقع‌گرایانه از "بازگشت فرهنگ اسلامی پس از 25 سال تخریب و ترور مافیایی بود. آیا این مساله نیازمند فضاسازی و فشار به حدی بود که وی ناچار از توضیح شود؟ آیا قبول ندارید که با هر دو مقاله‌تان در یک روز، مانند خطبه هاشمی در سال 76، آرای نانوشته بسیاری برای اصلاح‌طلبان برانداز در مجلس هشتم به صندوق‌ها ریختید؟!

9. می‌پذیرم که شما همه مسایل را از دریچه "سیاسی" ببینید. اما چگونه شیفتگان روش و منش رضاخانی از جرگه نظامیان یک شبه رجل سیاسی شده را نه تنها توبیخ نمی‌کنید، بلکه همراه با رسانه ضرغامی به عنوان چهره‌های اصول‌گرا و شاخص‌های اصول‌گرایی مطرح می‌نمایید؟ آیا قالی‌باف یا رضایی یا ... نشانی از اصول‌گرایی دارند؟

10. آیا زمانی که شمخانی بدون استعفا رجل سیاسی شده و متاسفانه در شورای نگهبان تایید گردید،‌ رهنمود حضرت امام را به خاطر نداشتید؟ قانون اساسی را چطور؟!

هنگامی که "امیری"، با سرمقاله‌ای در اتهام‌زنی به مقام معظم رهبری، به ساختن مجسمه ریاست‌جمهوری از قالی‌باف پرداخت، چرا خروش امروزتان در نقد او ملاحظه نشد؟

چهارم - واکنش عجولانه وزارت ارشاد در فیلتر کردن سایت نوسازی هم بی‌سابقه بود و هم بدعت‌گزارانه! اعلان نظر وزیر ارشاد و وزیر کشور ... که ستاد بحران‌ساز ضرغامی را خوراک شبانه‌روزی دادند، نیز از درایت به دور بود، تاکید می‌کنم نه قصد دفاع از نوشته نوسازی را دارم، و نه اصل مطلب را که "گفته نمی‌شود"!؟‌ مطلعم!

اما همه این راه‌ها ختم شده به "تروریسم سرکوبگر مدرن" می‌دانم که برخی از سر ناچاری و تحت تاثیر فشار مافیایی به آن کمک می‌کنند. این راه خطرناک است و مغایر با مشی امام. نتیجه آن جز بهره‌برداری "طبقه ممتازه"، "مهاجمان به حریم دین و شریعت" و "مصونیت‌یابی مافیاگران" نخواهد بود.

امید دارم نحوه عمل به موقع و نه دیرهنگام آقای سیدحسن خمینی به فضای مسموم و هدفمند کنونی خاتمه دهد. فضایی که می‌رود به بهانه درگذشت مرحوم آیت الله توسلی، دار مجازات برای خیلی‌ها برپا کند.

ارسال نظرات
خط داغ