آگاه
کد خبر: ۸۲۰۲۴

براي ۷۰ سالگي كيشلوفسكي


فردا (دوشنبه) هفتادمين سالروز تولد «كريستوف كيشلوفسكي»، كارگردان نام‌دار سينماي لهستان و جهان و خالق سه‌گانه‌ جاودانه «قرمز»، «‌آبي» و «سفيد» است.

به گزارش ايسنا، «كريستوف كيشلوفسكي» روز 27 ژوئن 1941 در شهر ورشو لهستان از خانواده‌اي تحصيلكرده متولد شد.

وي در 16 سالگي به مدرسه آموزش تئاتر كه زير نظر يكي از اقوامش بود، رفت. «كيشلوفسكي» جوان كه تصميم داشت، كارگردان تئاتر شود؛ به‌خاطر عدم برنامه‌ريزي‌هاي لازم، مجبور شد به سمت فيلم و سينما تغيير مسير بدهد. وي سپس وارد مدرسه فيلم معروف «لودز» شد كه دو كارگردان بزرگ لهستاني «آندره وايدا» و «رومن پولانسكي» فارغ‌التحصيل آن‌جا بودند.

علاقه «كيشلوفسكي» به فيلم‌سازي او را به‌سوي ساخت آثار مستند برد تا زندگي روزانه شهروندان ورشو را در فيلم‌هاي ابتدايي‌اش به‌تصوير بكشد.

اما وي دنياي فيلم‌هاي مستند را به دو دليل كنار گذاشت؛ نخست سانسور شدن فيلم سياسي «كارگران71» كه او را نسبت به بيان واقعيت در يك رژيم خودكامه به ترديد انداخت. دليل دوم در رابطه با فيلم «ايستگاه» (1981) بود كه قسمت‌هايي از ديالوگ آن، بعدها در يك پرونده جنايي به‌عنوان مدرك مورد استفاده قرار گرفت.

«كيشلوفسكي» پس از رها كردن دنياي مستند، به ساخت فيلم‌هاي بلند رو آورد كه اولين آنها «كاركنان» محصول سال 1957 بود كه اولين جايزه سينمايي را از جشنواره فيلم مانهاين براي او به‌همراه آورد.

اين فيلم و اثر بعدي او با نام «اثر زخم» هر دو رئاليسم اجتماعي بودند كه همانند آثار مستند قبلي، زندگي روزانه مردم در يك رژيم مستبد را به‌تصوير مي‌كشيدند.

«كيشلوفسكي» به شكل جدي با فيلم‌هاي «آماتور» (1979) -برنده جايزه بزرگ جشنواره مسكو و «بخت كور» نامي براي خود دست‌وپا كرد. در اين سال‌ها وي به‌همراه جمعي از كارگردانان كشورش چون «آندره وايدا» جنبش «رهايي» را بنيان نهادند كه موجب سانسور بيشتر آثار او شد، به‌طوري‌كه فيلم «بخت كور» تا شش سال اجازه نمايش در لهستان را نداشت.

فيلم «بي‌سرانجام» محصول 1984 را شايد بتوان سياسي‌ترين فيلم «كيشلوفسكي» دانست كه دادگاه‌هاي سياسي لهستان در زمان حكومت نظامي را نشان مي‌دهد.

«كيشلوفسكي» در سال 1988 مجموعه‌ي 10 قسمتي فيلم كوتاه براساس «10 فرمان» براي تلويزيون لهستاني ساخت كه امروزه يكي از تحسين‌برانگيزترين مجموعه‌هاي تلويزيوني از نگاه منتقدان فيلم است.

چهار فيلم آخر «كيشلوفسكي» را تهيه‌كنندگان خارجي برعهده گرفتند كه اكثرا فرانسوي بودند و بيشتر بر مضامين اخلاق و متافيزيك استوار بودند. اين چهار فيلم كه از پرفروش‌ترين آثار «كيشلوفسكي» بودند، كشور لهستان را از نگاه شهروندان اروپايي نشان مي‌دهند.

اولين اين فيلم‌ها «زندگي دوگانه ورونيك» محصول 1990 است. موفقيت اين فيلم در گيشه سينماها، اين امكان را به وي داد تا هزينه فيلم‌هاي بعدي‌اش را كه در قالب سه‌گانه‌ي «سه‌رنگ» ساخت، تأمين كند.

اين سه فيلم با نام‌هاي «قرمز»، «آبي» و «سفيد» كه نماد پرچم فرانسه هستند، انبوهي از جوايز سينمايي را از جشنواره‌هاي جهان براي «كيشلوفسكي» به‌همراه آوردند؛ از نامزدي اسكار تا شير طلاي ونيز و خرس نقره‌اي برلين.

«كريستف كيشلوفسكي» روز 13 مارس 1996 در سن 54 سالگي حين عمل قلب باز درگذشت و در ورشو به خاك سپرده شد.

از افتخارات سينمايي اين فيلم‌ساز بزرگ مي‌توان اشاره كرد به: نامزدي بهترين كارگرداني و بهترين فيلم‌نامه اسكار (1994)، خرس نقره‌اي بهترين كارگرداني جشنواره برلين (1994)، جايزه بزرگ، جايزه فيپرشي و جايزه بهترين فيلم معنوي از جشنواره كن (1991 و 1988)، جايزه اول جشنواره مسكو (1979)، جايزه ويژه هيأت‌داوران سن‌سباستين (1988)، شير طلاي جشنواره ونيز.

ارسال نظرات
خط داغ