ريشه نارضايتي مراجع تقليد از دولت
يك كارشناس مسائل فرهنگي گفت: امروز عملكرد فرهنگي دولت بهگونهاي است كه غالب بزرگان حوزه علميه و مراجع از عملكرد فرهنگي دولت هيچ دفاعي نميكنند و بسياري از آنها منتقد عملكرد دولت هستند.
حجتالاسلام سيد كميل باقرزاده در ميزگرد خبرگزاري فارس كه با هدف تبيين شاخصههاي جريان انحرافي برگزار شد، يكي از ابعاد انحراف گروه جنجالي در دولت را فاصله گرفتن از روحانيت اصيل عنوان كرد و گفت: امروز عملكرد فرهنگي دولت بهگونهاي است كه غالب بزرگان حوزه علميه و مراجع از عملكرد فرهنگي دولت هيچ دفاعي نميكنند و بسياري از آنها منتقد عملكرد دولت هستند چرا كه نوع فعاليت فرهنگي دولت در اين ۶ سال بازخورد مطلوبي نداشته است. باقرزاده فعاليتهاي فرهنگي دولت را عمدتا ريشهدار در افكار جريان انحرافي برشمرد و افزود: با توجه به توصيهها و تاكيد روايات، در عصر غيبت امام معصوم(ع) بايد خودمان را از دامان فقها جدا نكنيم اما با توجه به رسوخ تفكرات جريان انحرافي در موضوعات فرهنگي دولت، فضاي فرهنگي دولت عملاً از حوزههاي علميه و كارشناسان ديني دور است و برآيند فرهنگي دولت، منطبق بر معيارها و ضوابط شرعي نيست كه اين يكي از ابعاد اصلي انحراف جريان انحرافي است. محمدمهديتهراني مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه تربيت مدرس هم در اين ميزگرد گفت: جريان انحرافي براي پيشبرد اهداف شوم خود فقيه فيلسوف آيتالله مصباح يزدي و سپاه پاسداران انقلاب
اسلامي را مانع خود ميبيند و به همين دليل به دنبال تخريب اين شخصيت بزرگ و نهاد ارزشي سپاه است.تهراني در بخش ديگري از سخنان خود به منتشر شدن اخبار فساد اقتصادي در رسانهها اشاره كرد و گفت: اگر جريان انحرافي داراي مفسده اقتصادي است نبايد كد امنيتي در جامعه پخش كنيم؛ آيتاللهآمليلاريجاني ميفرمايند جريان انحرافي در فساد اقتصادي غوطهور است. آيتالله آملي لاريجاني مسئول دستگاه قضايي كشور هستند نه يك چهره سياسي. اين جريان كه يك روزه به وجود نيامده. اگر اين گونه است كه ايشان ميگويد اين سوال به وجود ميآيد كه ايشان و دستگاه قضايي در اين چند سال در كشور چه ميكردند؟! اين فعال سياسي افزود: ما از آقاي آملي لاريجاني به طور قاطع ميخواهيم سريعتر دستور رسيدگي به مصاديق فرمايش خود را صادر كنند. به همان نسبت كه نبايد در برابر فساد اقتصادي سكوت كرد، برخورد تبليغاتي با آن نيز اشتباه است. وقتي كدهاي فساد اقتصادي را در متن جامعه منتشر ميكنيد، كافي است آقاي مشايي و دوستانشان در يك يا دو تاي آنها بيتقصير شناخته شوند. قشر خاكستري در اين حالت چه قضاوتي در مورد ما پيدا ميكند؟ دوستاني كه هر حرفي را رسانهاي ميكنند، آيا
به اين آسيبها فكر كردهاند؟ آيا اصولا ما براي نقد جريان انحرافي نياز داريم اين گونه عمل كنيم؟ آيا راه بهتري وجود ندارد؟ چرا ما اصرار داريم براي جريان انحرافي بساط مظلومنمايي فراهم كنيم؟