آگاه
کد خبر: ۸۰۸۱۸

ارزیابی نماینده مجلس هفتم از سیاست بانک مرکزی برای تزریق ارز به بازار:

تزریق ارز می تواند رشد اقتصادی را عقیم کند

تزریق ارز می تواند رشد اقتصادی را عقیم کند


فرارو- یک کارشناس اقتصادی بر این باور است که «تزریق ارز موقتی می تواند سیاستهای مربوط به رشد اقتصادی را عقیم کند، اینها یک برنامه مقطعی کوتاه مدت است. در واقع زمینه بالا و پائین رفتن نوسانات ارزی و اعمال نوسانات نرخ ارز باعث می شود یک عده در کوتاه مدت از فرش به عرش برسند و یک عده هم از عرش به فرش.»

با دستور مستقیم بهمنی، «بمباران ارزی آغاز شد» این خبری بود که رسانه ها بر اساس سخنان دوشنبه شب محمود بهمنی در برنامه «گفتگوی ویژه خبری» شبکه دو اعلام نمودند. رئیس کل بانک مرکزی در این گفتگو با بیان اینکه به طور میانگین و برای کاهش بهای ارز، هفته‌ای یک و نیم میلیارد دلار ارز به بازار تزریق می‌شود گفت: «ممکن است برای کنترل بیشتر قیمتها 4.5 میلیارد دلار ارز را در یک هفته وارد بازار کنیم.»

خبرنگار فرارو در همین زمینه گفتگویی با «سید جلال حسینی»، اقتصاددان و نماینده مردم زنجان در هفتمین دوره مجلس شورای اسلامی، انجام داده است و ارزیابی ایشان را از سیاست تزریق ارز به بازار و اینکه آیا پاسخ مناسبی به التهاب بازار ارز هست یا خیر، جویا شده که در ادامه می خوانید.

حسینی گفت: «بسته سیاستهای پولی باید بسته جامع و کاملی باشد و متناسب با پشتوانه ها و رشد شاخصهای اقتصادی تنظیم شود، اینکه ما بخشی از برنامه های دستگاههای پولی را به صورت تک پایه ای بخواهیم اصلاح کنیم آثار متقابل آن را در سایر شاخص های اقتصادی قطعاً خواهیم دید. به هر حال برنامه های جامع بسته های پولی و سیاستهای مصوب شورای پول و اعتبار باید متناسب با شاخصهای رشد اقتصادی باشد، وقتی که شما پشتوانه های اقتصادی تان ضعیف باشد هر چقدر هم پول به بازار تزریق کنید ارزش پول ملی کشور، در نرخ برابری و قدرت خرید ناشی از عدم رشد اقتصادی متوازن، تحت تاثیر قرار می گیرد.»

این نماینده سابق مجلس شورای اسلامی افزود: «تزریق موقتی می تواند سیاستهای مربوط به رشد اقتصادی را عقیم کند، اینها یک برنامه مقطعی کوتاه مدت است. در واقع زمینه بالا و پائین رفتن نوسانات ارزی و اعمال نوسانات نرخ ارز باعث می شود یک عده در کوتاه مدت از فرش به عرش برسند و یک عده هم از عرش به فرش. مثلاً ممکن است بازپرداختهای کسانی که وامهای ارزی دارند، تحت تاثیر چنین سیاستهای ناگهانی قرار بگیرد و برخی نیز شاهد بالا رفتن هزینه تولید و ناتوانی در رقابت با رقبای اقتصادی خودشان در بازارهای جهانی قرار بگیرند و یا اینکه یکسری افراد با توجه به استفاده از رانتهای اطلاعاتی، که به صورت مستقیم و غیرمستقیم از بسته های پولی در انتظار تصویب باخبر می شوند اینها می روند یکسری پولها را سوق می دهند به سمت ارز و سکه و یک شبه با این تغییر سیاست استفاده های کاذب اقتصادی می برند.»

حسینی در ادامه گفت: «این قبیل سودجوییها باعث می شود دیگران هم ناامید شوند و کسانی که در زمینه های تولید واقعی به رشد اقتصادی کشور کمک کنند، آنها هم تحریک شده و کار تولید را رها کنند و دنبال واسطه گری ارزی و سکه و از این قبیل کارها بروند. فعالین بنگاههای تولیدی و اقتصادی وقتی می بینند که یک عده ای یک شبه به عرش می رسند، دیگر حاضر نمی شوند بیایند با قوانین پیچیده وزارت کار،با کارگر،با نوسانات اقتصادی و... رودررو شود و ضرر ببیند.»

حسینی در پاسخ به این سئوال که «اساساً دولت چرا نمی خواهد قیمت ارز آزاد شود؟» گفت: «اگر با سناریوی مثبت نگاه کنیم باید بگوییم به دلیل سیاستهای غلط اقتصادی و نگاه مقطعی و گذرا، سود ناشی از نوسانات نرخ ارزی برای دولت ممکن است یک درآمد کاذبی ولو به صورت مقطعی داشته باشد غافل از اینکه هزار برابر این سود مقطعی که نصیب دولت و جریانات شبه دولتی می شود، ضرر جبران ناپذیر به شاخص های کلان اقتصادی وارد می شود که با هزاران برابر آن سود مقطعی بدست آمده نیز قابل جبران نیست.»

وی در این خصوص که «نقدینگی را دولت با این قبیل سیاستها (تزریق ارز) به صورت موقتی کنترل می کند، در بلند مدت بر سر این نقدینگی سرگردان چه می آید و به کدام سو می رود؟» گفت: «در زمان مجلس (هفتم) هم این بحث را داشتیم، یعنی خواسته و ناخواسته در این بخش یک دور تسلسل باطلی را گاهاً بانک مرکزی و دولت در دستگاه سیاستهای مالی و پولی دچارش هستند. من از اول هم نظرم این بوده که بانکها بنگاههای اقتصادی اند، در واقع وجوهی که در اختیار بانکهاست متعلق به مردم است که اعتماد کرده و به عنوان کارشناس مالی و پولی به بانک سپرده و آن را وکیل پول خود نموده اند تا این پول را به بنگاههای اقتصادی تزریق کنند، تا هم برای رشد و توسعه اقتصاد کشور به کار گرفته شود و از آن سو نیز با سودی که بانکها از قبل این اعطای تسهیلات گیرشان می آید هم سود آن سپرده های مردم را پرداخت کنند و هم اینکه هزینه های جاری خود را از قبل این درآورد.»

حسینی سپس با تاکید براینکه اکنون بانکها از آن روش صحیح فاصله گرفته اند، افزود: «اینک بانکها عملاً و بی ضابطه و دست بسته در اختیار سیاستهای دولت هستند و هر جا دولت نیاز به پول پیدا می کند با اعمال سیاستهای دستوری، بدون اینکه اقتصادسنجی لازم انجام شود، پول را سوق می دهند به جاهایی که دولت می خواهد. از طرف دیگر دولت هم استقراضهایی که از بانک می گیرد ممکن است نتواند به موقع پرداخت کند و معوقه و بدهی بانکی شکل بگیرد، از آن طرف هم ممکن است دولت با انتشار اسکناسهای بدون پشتوانه، جهت جبران بدهی خودش، در واقع می اید بدهی اش را با مردم تقسیم می کند با استفاده از ارزش ذاتی سپرده های مردم، چون «پول» نماینده یک ارزش اقتصادی است در اقتصاد کشور، مثلاً اگر شما 10 سکه در خزانه داشته باشید و هر واحد پولی یا اسکناس نماینده یک سکه باشد، آن وقت شما بیایید 10 اسکانس اضافی هم چاپ کنید، آنگاه ارزش ذاتی پولتان را نصف می کنید.»

ارسال نظرات
خط داغ