آگاه
کد خبر: ۸۰۶۵۲

اولین گزارش سازمان بهداشت جهانی درباره افراد «ناتوان»:

یک میلیارد نفر در جهان «ازکارافتاده»اند

یک میلیارد نفر در جهان «ازکارافتاده»اند

نویسنده: کارن مک. وی


فرارو- اولین گزارش رسمی در خصوص معلولیت و ناتوانی در سطح جهانی حاکی از آن است، نسبت افراد ناتوان و کم توان رو به افزایش است و در حال حاضر این افراد یک میلیارد نفر یعنی حدود 15% از کل جمعیت جهان را به خود اختصاص داده اند.

همچنین از سال 1970 تاکنون، افزایش نرخ کهنسالی و ازدیاد بیماریهای قلبی و تنفسی، به طور متوسط حدود 10% افزایش یافته است.

به گزارش سازمان بهداشت جهانی و بر طبق آمار ارائه شده توسط بانک جهانی، علیرغم فرصتهای شغلی (اشتغال زایی) و حقوق و مزایایی که برای معلولین در نظر گرفته شده است، باز هم معلولین و ازکارافتادگان جسمی-حرکتی به عنوان شهروند درجه دو در جامعه محسوب می شوند و از هر 5 نفر یک تن «با مشکلات عمده ای» در این زمینه سر و کار دارد.

در کشورهای در حال توسعه ( کشورهای جهان سوم) معلولین با مشکلات فراوانی مواجه هستند آنها سه برابر بیش از افراد عادی جامعه با محدودیت های درمانی و بهداشتی روبرو می شوند. کودکان معلول (جسمی و ذهنی) نیز نسبت به کودکان سالم در مدرسه از ثبات کمتری برخورداند و احتمال عدم حضور آنها در کلاس درس بسیار زیاد است، در حالی که بر طبق آخرین گزارشها نرخ اشتغال معلولین در این کشورها 44% است که در مقایسه با نرخ 75 درصدی اشتغال در کشورهای پیشرفته که عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه(OECD) می باشند، آمار بسیار کمتری را به خود آختصاص داده است.

در این کشورها (در حال توسعه) حتی موانع بسیار بدتری (به جز مشکل اشتغال) وجود دارد وضعیت جامعه معلولین را آسیب پذیرتر می سازد، موانعی از قبیل عدم مراقبت های بهداشتی مناسب و نبود خدمات توانبخشی، تبعیض، عدم آگاهی و شناخت جامعه نسبت به معلولین و چگونگی رفتار با معلولین، در دسترس نبودن خدمات حمل و نقل شهری، ساختمانها و اطلاعات مورد نیاز در تعیین مسیر و...

«تام شکسپیر» یکی از نویسندگان این گزارش می گوید: «کشور ایتالیا در مقایسه با دیگر کشورهای اروپایی به عنوان یک کشور پیشگام در این امر شناخته شده است، آموزش های جامع و ارتقائ سطح آگاهی مردم در جهت پذیرش افراد معلول، از کارافتاده و ( مبتلا به مشکلات روانی) در این کشور به موفقت های چشم گیری نائل آمده است. در امریکا نیز این مسئله به خوبی قابل مشاهده است و این دسته از مردم دارای حقوق شهروندی می باشند هرچند مسایلی از جمله فقر و بیکاری که از معضلات عمده افراد معلول به شمار می آید، نیز در این جامعه به چشم می خورد.»

به گفته شکسپیر مهم ترین بخش این گزارش: «تبعیض درخصوص خدمات بهداشتی و درمانی می باشد. افراد ناتوان به هیچ وجه نباید از فقر و محرومیت رنج ببرند، هیچگاه نباید بین آنان و افراد عادی جامعه تمایزی قائل شد، این افراد علی رقم مشکلات خاصی که دارند نباید به عنوان شهروند درجه دو در جامعه با آنان رفتار گردد.»

از نظر دکتر «مارگارت چان»، مدیر کل سازمان بهداشت جهانی، «ناتوانی بخشی از شرایط جداناپذیر زندگی هر فردی است. تقریبا هر یک از ما به طور دائم یا موقت در مقاطعی از زندگیمان دچار ناتوانی می شویم. بنابراین آنچه برای ما بیش از هر چیز حائز اهمیت است از بین بردن موانعی است که باعث فاصله گرفتن افراد معلول از جامعه می شود، که در بسیاری از موارد این افراد از جامعه و فعالیت های اجتماعی فاصله گرفته، کاملا منزوی می شوند و برای همیشه در حاشیه باقی می مانند.»

پروفسور «اریک امرسون» از مرکز تحقیقات معلولیت در دانشگاه لنکستر، می گوید «این یافته ها در خصوص مسئله بهداشت و درمان افراد معلول به هیچ وجه تعجب آور نیست. در انگلستان، گزارش های مستند متعددی مبنی بر تبعیض عمومیت یافته از طرف مردم عادی جامعه در برخورد با افراد کم توان و ناتوان وجود دارد. به خصوص با کسانی که دچار ناتوانی در یادگیری هستند. حفظ بهداشت و تندرستی افراد معلول به خاطر اختلال (جسمی. ذهنی) آنان امر ساده ای نیست. بنابراین این افراد باید توسط جامعه مورد مداوا قرار گیرند.»

در سال گذشته بررسی فرصت های زندگی نشان داد، بسیاری از افراد ناتوان در جامعه بریتانیا دچار وضعیت بدی شده اند، در نتیجه از نظر مالی تحت فشار می باشند اما همچنان تلاش می کنند در فعالیت های عادی و روزمره زندگی شرکت داشته باشند. در این میان، یک پنجم افراد ناتوانی که مورد پرسش قرار گرفته اند چنین اذعان کردند که از اضطراب و عدم اعتماد بنفس، شدیًدا رنج می برند چرا که احساس می کنند فاقد توانایی لازم برای انجام کار هستند.

گزارش سازمان بهداشت جهانی، هر چند به صورت مستقیم به مقایسه کشورها نمی پردازد اما عملکرد آنان را در این خصوص به طور برجسته نشان می دهد. در میان این کشورها، قانون رسیدگی به وضع افراد ناتوان سال 2005 در انگلیس نشان می دهد که وظیفه نهادهای دولتی برای ارتقاء بخشیدن به برابری (این افراد در جامعه) و سیاست پرداخت مستقیم (مستمری) برای افراد معلول، به عنوان نمونه ای از یک عملکرد خوب به شمار می آید.

اما تام شکسپیر نظر دیگری دارد، او می گوید «هر چند انگلستان در این راستا اقدامات بسیار قابل توجهی انجام داده است؛ اما این اقدامات بیشتر متوجه تغییرات سطحی و ظاهری است که استقلال مالی به افراد ناتوان نمی دهد و هنوز زندگی این افراد از شرایط ایده آل فاصله بسیار دارد.»

«لیز سایس» عضو سازمان ( مبارزه با ناتوانی) گفت: «در سالهای اخیر نرخ اشتغال افراد معلول از 6% به 47% رسیده است. اما با وجود این پیشرفت باز هم بسیاری از معلولین در جایگاهی پایین تر از تواناییهای واقعی خود مشغول به کار می باشند.»

«تیم ون رایت» عضو موسسه «خدمات معلولین و توسعه بین المللی» گفت «ما نه تنها این واقعیت را انکار نمی کنیم بلکه از وجود چنین افرادی در جامعه که آمار گسترده ای را به خود اختصاص داده اند، استقبال نیز می کنیم و تاکید داریم آنها یکی از بزرگترین اقلیتهای نیازمند حمایت در جامعه جهانی هستند. اقدامات بعدی ما شامل پرداختن به مسائل زنان در برنامه های توسعه بین المللی خواهد بود. چرا که زنان در کنار افراد کم توان و ناتوان، بزرگترین قشر جامعه را که نیازمند حمایتند به خود اختصاص می دهند.»

منبع: گاردین
تاریخ: 9 ژوئن 2011
ترجمه و تلخیص: نسیم کلانی

ارسال نظرات
خط داغ