ناكامي نيروهاي اتحاديهي اروپا در چاد
"نيروهاي يوفور (EU Force) درحالي وارد چاد شدند كه اصلا نيازي به ورود و ماموريت اين نيروها در چاد نبود چرا كه اين نيروها نتوانستند در نقش نيروهاي كمكي موثر وارد عمل شوند و بعد ازمدت كوتاهي از حضور اين نيروها كه مثلا در نقش نيروهاي كمكي حاضر شده بودند، اوضاع اين كشور بسيار متشنج تر از گذشته شد."
به گزارش ايسنا بر اساس تفسيري كه در پايگاه اينترنتي اشتاندارد آمده، حضور نيروهاي يوفور در چاد در بالاترين حد از ناخوشايندي قرار گرفت چرا كه اين نسنجيده بودن حضور و اعزام نيروهاي يوفور با تجربههاي تلخي آغاز شد. در نبردها و درگيريهاي بين نيروهاي شورشي و نيروهاي يوفور، ارتش يوفور بر اثر حملات شورشيان در معرض خطرات بسيار قرار گرفت. از ديگر سو تحول اوضاع در چاد و همينطور وضعيت فعلي چاد نشان داد كه نيروهاي يوفور به هيچ وجه مفيد عمل نكردهاند، زيرا نهايتا تكليف و ماموريت نيروهاي يوفور، تصميم گرفتن براي جلوگيري از جنگهاي داخلي و يا متوقف كردن عملياتهاي جنگي در اين كشور نبوده است، بلكه اين بوده است كه پناهندگان و فراريان شرق اين كشور و همين طور كمك دهندگان به آنها را حمايت و پشتيباني كنند.
در حال حاضرهم اين واقعيت تلخ به چشم ميخورد كه نيروهاي كمكي خارجي، منطقهي ناآرام شدهي چاد را ترك كردهاند در حالي كه وضعيت چاد اهميت بيشتري پيدا كرده و نياز مبرمتري به حضور اين نيروها دارد چرا كه بدون حضور و پوشش نيروهاي نظامي نميتوان به پناهندگان و فراريان چاد در آينده كمكهاي بشردوستانه ارسال كرد.
بر طرف كردن اين استبداد و زورگويي شورشيان و بر پا كردن اندكي نظم و تربيت اصليترين وظيفه ارتش يوفور در چاد بود كه متاسفانه عملكرد نيروهاي يوفور در اين مورد موثر واقع نشد.
اشتاندارد نوشته است: البته انجام اين وظيفه در روزها و هفتههاي گذشته آسان نبوده است چرا كه در سه ماه گذشته كه طي اين مدت اروپاييها در حال جمع كردن نيروهاي خود بودند، نيروهاي مخالف در چاد نيروهايشان را جمع كرده، دسته دسته كرده و براي يك عمليات نظامي مهم تدارك ديده بودند. به همين دلايل مقابله با نيروهاي شورشي براي نيروهاي يوفور مستقر در مرز سودان كار سادهاي نبود و نيروهاي شورشي از همين تاخير و معطلي نيروهاي يوفور به نفع خود استفاده كردند.
علاوه بر آن تعلل اروپاييها و نيروهاي يوفور توجه اذهان عموم را در مورد اين كشور تقويت كرد و گروههاي مخالف در غرب چاد چنان وجههاي پيدا كردند كه تاكنون چنين جايگاهي را نداشتهاند.
در اين جا ميتوان اين طور نتيجهگيري كرد كه اروپا قبل از آن كه ماموريت نيروهايش را آغاز كند احتياج داشت كه اين طور اوضاع را بسنجد: كسي كه به دنبال انجام عمليات نظامي در يك كشور است بايد از قبل همه، هم از نظر سياسي و هم از نظر منطقي اين عمليات و چگونگي آن را روشن كند و بعد به سرعت وارد عمل شود تا بدين وسيله به همه شركت كنندگان در عمليات وهمين طور ناظران اين عمليات اثبات كند كه منظور وهدفش از به كار گماشتن اين نيروها كاملا جدي است و اين گروه واقعا قصد كمك دارد. كسي كه تصميم ميگيرد با نيروي نظامي وارد عمل شود، مطمئنا توانايي استفاده و كاربرد سلاح را نيز دارد.
اما در چاد ما شاهد بوديم كه اروپا با تعلل در استفادهي درست از نيروهايش اين نتيجهي خفت بار را به دست داد كه اروپا فاقد قدرتي است كه بتواند سريع وارد عمل شده وعمليات تهاجمي را انجام دهد.