مردی که میخواست سلطان باشد!
من فریبرز عربنیا...
فرارو- «من فریبرز عربنیا ارمنی فیلم «شکلات داغ»، بلوچ فیلم «خاک و آتش»، ترکمن «دلباخته»، معترض «سلطان»، مختار «مختارنامه» و پلیس «ضیافت» هستم.»
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو، شب گذشته( 6 خرداد) فریبرز عربنیا برای بار دوم، مهمان برنامه «هفت» شد و گفت: «ایشان بعد از رفتن من به شکل بسیار جوانمردانه ای در نبود بنده، انتقادی را به شکل مغشوش و به اعتقاد من با هدف گم کردن موضوع اصلی به شکل کدوار و با تکنیک قدیمی در ذهن مخاطب کاشتند و دیگر درباره آن صحبت نکردند.»
اشاره حرفهای عربنیا به مسعود فراستی، منتقد ثابت برنامه هفت است که در پایان هفتهی پیش این برنامه سینمایی -در واکنش به حرفهای عربنیا- حرفهای زده و او را متوهم قلمداد کرده بود، عربنیا در ادامه چنین گفت: «وقتی آقای فراستی به من میگوید متوهم، حاضرم با یک روانشناس قابل اینجا بنشینیم و ببینیم ایراد ساختار روحی کدامیک از ما بیشتر است».
همه چیز از دو هفته پیش شروع شد، وقتی که فریبرز عربنیا یا پیراهن سپیدش در برنامه «هفت» مهمان شد و همان اول حرفهایش به شدت تاکید کرد که کلامی در جهت منافع شخصی خودش به زبان نیاورد و همین حرفها لابد برخی مخاطبان را به یاد مناظرههای سیاسی تلویزیون انداخت و از طرفی برای اغلب مخاطبان برنامه هفت، تعلیق و انتظار بالای به وجود آورد که یعنی بازیگر نقش مختار چه میخواهد بگوید؟
فریبرز عربنیا از راکد بودن سیستم مدیریت فرهنگی گلایه کرد و به مباحث بازیگری پرداخت و در همین زمینه لیست بلند بالایی از ویژگیهای الزامی بازیگران را از روی برگه خواند و بعد زد به موضوع جهان شمول بازیگر جهانی.
عربنیا گفت: «ما بازیگر جهانی داریم. به عنوان مثال میتوان از مجموعه بازیگران «مختارنامه» که به چند زبان ترجمه شده و در حال پخش است نام برد. اگر این بازیگران نمیتوانستند با تماشاگر و فرهنگهای مختلف ارتباط برقرار کنند که این سریال تا این حد مخاطب نداشت. پس بازیگران توان حضور در عرصه جهانی را دارند، اما فیلمش را نداریم.»
عربنیا بر خلاف دیگر همکارانش با صراحت از دستمزد خود در مجموعه «مختارنامه» نیز سخن به میان آورد و با اشاره به اینکه مشکلی بابت صحبت راجع به این قضیه ندارد، میانگین دریافتی خود از این سریال را ماهی 10 میلیون تومان ذکر کرد و در ادامه با بیان اینکه پنج سال کار مداوم در «مختارنامه» چیزی در حدود 600 میلیون تومان دریافت کرده است، به مقایسه این رقم ناقابل با دستمزد یک فصل مربیان فوتبال پرداخت.
شاید همین حرفهای او بود که بهانه دست فراستی داد و او را متهم به توهم کرد. عربنیا که بار دیگر مهمان هفت شده بود ناچار شد بخشی از حرفهایش را پاسخ به چنین انتقاداتی اختصاص دهد: «مصاحبه بازتاب خیلی گستردهای در سایتها و رسانهها داشته و تقریبا به غیر از همکاران سینمایی همه راجع به آن صحبت کردهاند. بخش عمدهای از همکاران با من تماس گرفتند. بخش خیلی زیادی از این تماسها تاییدها بود که از آنها میگذرم و به برخی نکات منتقدانه میپردازم.»
در بخشی دیگر ازحرفهایش با لحنی نزدیک به شخصیت «سلطان» ادامه داد: «من فریبرز عربنیا ارمنی فیلم «شکلات داغ»، بلوچ فیلم «خاک و آتش»، ترکمن «دلباخته»، معترض «سلطان»، مختار «مختارنامه» و پلیس «ضیافت» هستم. من از طریق تکثیر و تکثر جلوه های حق متعال به عنوان یک بازیگر قامت مجسم تمنیات، ترس ها، آرزوها، تردیدها، شادی ها و رنج ها و تمام تب و تاب روح مردم سرزمینم هستم. مقام بازیگر میراث فرهنگی یک سرزمین است و هم پرورده و آموخته آن فرهنگ. پس یک هنرمند واقعی پیش از هر چیز و بیش از هر چیز یک انسان مستقل است. بزرگترین بلای هنر در عصر فعلی سرزمین من این است که هنرمندان خودشان را ملزم می دانند تا به جریانی منتسب کنند.»
حرفهای عربنیا که تمام شد باز نوبت به فراستی رسید که او نیز کوتاه نیامد و با خونسردی گفت: «نقدهای آقای عرب نیا در مورد مسائل مختلف سینما قابل تامل بود، اما آنجایی که در مورد خودشان حرف میزدند توهم بود.»
در هرحال این مناظره نه چندان رو در رو، دو قسمت از برنامه جنجالی «هفت» را به خود اختصاص داده است و پیشبینی میشود که ادامه نیز داشته باشد، بنا به اساسنامهای که از فلسفه وجودی این برنامه بر میآید قرار است با همین بحثها و جدلها حال سینمای ایران بهبود پیدا کند و چنانچه پایش به مطب روانکاوی باز شود هم چه بهتر.