رسول خادم وزیر ورزش و جوانان میشود؟
سایت آینده نوشت:
پس از آنكه دولت از موضعش مبنی بر عدم تشكیل وزارت ورزش و جوانان كوتاه آمد و حتی اعلام شد، "به زودی" گزینه پیشنهادی رئیس جمهور برای اخذ رای اعتماد به مجلس اعلام میشود، گمانه زنی ها از احتمال معرفی یك چهره ورزشی به قوه مقننه جهت پذیرش عنوان نخستین وزیر ورزش و جوانان ایران حكایت دارد؛ چهره ای ورزشی كه هم بتواند از مجلس رای اعتماد بگیرد و اسباب زحمت دولت نشود، هم در بین عموم مقبولیت نسبی داشته باشد و هم در روزهای حساس با رقیب سیاسی همراهی نكند.
پس از آنكه با گذشت بیش از صد روز از تصویب قانون تشكیل وزارت ورزش و جوانان از طریق ادغام سازمان های ملی جوانان و تربیت بدنی، دولت از موضع خود مبنی بر عدم تشكیل این نهاد عقب نشینی كرد و با وجود نامه نگاری احمدی نژاد به رهبر انقلاب، نهایتاً مجبور به تمكین به مصوبه نمایندگان ملت شد، طبق اظهارات برخی نمایندگان، دولت در هفته های پیش رو، گزینه خود را برای وزارت ورزش و جوانان معرفی خواهد كرد.
وزارت ورزش و جوانان كه امكانی بزرگ محسوب می شود و با قشری وسیع از مردم كه اتفاقاً از ظرفیت بالای سیاسی برخوردارند روبروست، طبیعتاً گزینه ای خاص را می طلبد كه با سیاست های فعلی ریاست جمهوری تطبیق داشته باشد و طبیعتاً هماهنگی با رئیس دولت و رئیس دفتر رئیس دولت از خصوصیات الزامی وزیر خواهد بود. اما در میان گزینه هایی كه این خصوصیات را داشته باشند، كمتر چهره دارای وزن یافت می شود كه خواسته نمایندگان مجلس مبنی بر ورزشی بودن وزیر را نیز داشته باشد و سابقه مدیریت اجرایی و یا حداقل آشنایی با حوزه ورزش را داشته باشد.
محمد علی آبادی گزینه ای است كه با توجه به دوران حضورش در سازمان ورزش چندان حس خوشایندی برای معرفی به مجلس تداعی نمی كند. اما دوره حضورش در كمیته ملی المپیك كه به موفقیت در بازیهای آسیایی گوانگ ژو گره خورد، چهره اش را نزد افكارعمومی تا حدودی بهبود بخشیده است. اما در كنار علی آبادی، علی سعیدلو در لاین دو برای وزارت می دود و اطرافیانش تصور می كنند بهبود روابط وی با مشایی و همچنین موفقیت برخی رشته های ورزشی به علاوه جلسات متعددی كه در طول ماه های اخیر با نمایندگان مجلس داشته، شانس او را برای وزیر شدن بالا برده و فضای مجلس را هم به نفعش كرده، اما او قطعاً در معادلات كنونی شانسی بیشتر از علی آبادی ندارد.
در این میان، محمود صلاحی و موسوی كه روابط حسنه ای با برخی اشخاص مغضوب اصولگرایان دارند، علی الظاهر امكان سنجی در خصوص احتمال رای نیاوردن این دو در مجلس باعث شده، آنها در لاین قرار داده نشوند و استاندار خراسان رضوی كه علاقه خاصی به تیم سقوط كرده ابومسلم خراسان داشت نیز وارد این بازی نشد.
احمد ناطق نوری و سیذمهدی هاشمی نیز مشخص بود كلید این قلعه كه در زمان های خاص كاركرد ویژه ای پیدا می كند را به دست نخواهند آورد و از سیاست به دور بود كه برادر ناطق نوری كه تحملش در منصب ریاست فدراسیون بوكس هم به واسطه حضور در مجلس است،صاحب چنین كرسی حساسی شود.
حالا با تغییر لحن دولت در خصوص تشكیل وزارت ورزش و جوانان، دو نام بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است؛ دو نامی كه گفته میشود از آنها برنامه خواسته شده است: نخست رسول خادم و سپس حمید سجادی.
رسول خادم رقیب محمد علی آبادی در انتخابات شهردار تهران بود كه در نهایت محمدباقر قالیباف پیروز این انتخابات بود. همان دوران برخی روزنامه ها مدعی شدند دولت به رسول پیشنهاد داده بوده به ساختمان سئول سازمان تربیت بدنی بیاید و میدان و حامیانش را به سمت محمدعلی آبادی سوق دهد و در واقع شهرداری پایتخت را با معاونت رئیس جمهور طاق بزند كه رسول این پیشنهاد را نپذیرفته است.
در ماه های اخیر نیز امیررضا خادم در برنامه هایی دیده شده كه دولتی ها و به طور خاص رحیم مشایی پای ثابتش بوده اند و همین امر احتمالات را مبنی بر تعامل اخوان خادم با دولتی ها افزایش داده است. اما آیا رسول بدون برخورداری از سابقه اداره حتی یك فدراسیون یا معاونت، وزیر میشود؟
در كنار رسول خادم قهرمان سابق و بااخلاق كشتی ایران و جهان و عضو فعلی شورای شهر تهران، حمید سجادی كه جدی ترین پستش، معاونت ورزشی سازمان تربیت بدنی در دوره آخرین رئیسش، یعنی علی سعیدلو بود، با او رقابت می كند.
سجادی كه از زمان تشكیل وزارت ورزش و جوانان بحث حضورش در این پست مطرح بوده، از قهرمانان سال های دور دوومیدانی است و همچون خادم سابقه ورزش حرفه ای و قهرمانی دارد. اما به نظر چهره ای كاریزماتیك برای اداره این دستگاه عریض و طویل را ندارد. او به محمدرضا رحیمی، معاون اول كنونی رئیس جمهور منتسب می شود و دلیل انتساب نیز حضور رحیمی در راس فدراسیون دوومیدانی برای دوره ای و آشنایی و دوستی با سجادی از همان دوران تاكنون است.
در هر حال وزارت ورزش و جوانان با اعتبارات سنگین و اختیارات وسیعی كه دارد، حكم یك كرسی طلایی را پیدا كرده كه بسیاری در پی آن افتاده اند.
اما در نهایت تصمیم گیرنده محمود احمدی نژاد است كه ممكن است یكی از این گزینه ها و یا چهره ای خارج از تصورات و گمانه زنی ها را معرفی كند و چه بسا حتی گزینه ای نیز معرفی نشود و مجلسی ها همچنان برای اجرای قانون بال بال بزنند و اتفاقی نیفتد.
باید دید معرفی وزیر ورزش به مجلس كه بی ارتباط با وقایع سیاسی و دیگر جریانات نیست، در چه مسیری پیگیری خواهد شد و آیا نخستین وزیر ورزش چهره ای خواهد بود كه حضورش بیانی مناسب برای آغاز تخصص گرایی و پاسخگویی در صدر ورزش كشور باشند؟
