علی معلم: از كارنامه ادبیام راضي نيستم
رييس فرهنگستان هنر با اشاره به اينكه از كارنامه شعري و ادبيام راضي نيستم گفت: يك شعر نه، هزار هزار شعر ناسروده براي من باقي است آنهم در اين روزگار كه ساحل تهيدست است و مرواريد بايد شد.
علي معلمدامغاني در گفتوگو با خبرنگار فارس در نمايشگاه كتاب تهران درباه اينكه آيا تاثير سخنان ديگران پس از خداحافظي و كنارهگيريتان تاثيري در نظر شما داشته، گفت: به واقع هيچ تاثيري نداشت چراكه كار واقعي بنده معلم شعر بودن است حتي اگر ادبيات هم به بهانههاي مختلف اينها را به خاطر شعر دنبال ميكنم و شايد اصلا تاثيرات من و مطالعاتم بخاطر شعر بوده؛ نه اينكه ديگري آنقدر در من تاثير گذارد كه مايه انكار يا اقرار باشد اينگونه نباشد.
به گفته وي، اگر نظمي در اجتماع باشد كه جوانان حمايت بشوند احتمالا ما آينده روشنتري خواهيم داشت و به مردن چند نفر به يكباره شعر دچار زلزله آنچناني نميشود و راه خود را طي خواهد كرد؛ فرهنگ بايد به اين حقيقت دست يابد، فرهنگ مثل زمين است حكومتها بر آن آمد و شد دارند؛ اما زمين باقي ميماند، فرهنگ همانند بسياري از حقايق مليت ما براي هميشه ميماند.
به گفته وي، شعر هم بايد از اين قاعده استفاده كند، و دستخوش طوفان اين آدم و آن فرد نباشد چرا كه اين ها ميراث گذشتگان است براي آيندگان و آن جويباري كه نسلها آمده و از آن مينوشند، اما جويبار به جاي خود هميشه هست و خواهد بود.
رييس فرهنگستان هنر در ادامه در پاسخ به سوال ديگر خبرنگار فارس درباره اينكه از كارنامه علي معلم دامغاني راضي هستيد يا خير گفت: نه اينچنين نيست، اگر لفظ بلندپرواز را برگزينم در مورد خودم زيادهروي مداحانه كردهام، اگر طماع و حريص به كار ببرم خود را در واقع هجو كردهام اما بنده نه به اين حد و حدود راضي هستم و نه راضي خواهم شد.
معلم اضافه كرد: آنچه در شرق است و ميدانيم شاعران يك سلسلهاي هستند محترم، اگر كسي دنبال اين پرسش رود در واقع شاعران همانند افرادي كه ميتوانند گنجنامه را بخوانند و راه گنج را نشان دهند و چيري از اين قبيل؛ اما بنده به آن حد نرسيدهام؛ يعني نتوانستهام چيزي بياورم بيرون از آنچه ديگران يافته اند.
رييس فرهنگستان هنر تاكيد كرد: هنوز هم با اينكه زمان گذشته و بنده هم اعلام كردهام در پي شعر نيستم اگر حتي به صورت رويا چينين چيزي اتفاق افتد بنده دنبال خواهم كرد تا به نقطه رضايت برسم؛ اما در مجموع از كارنامه خود راضي نيستم.
دامغاني در ادامه در پاسخ به سوال ديگر فارس مبني بر آرزوي كار ناكرده و يا درباره شعر نسروده تصريح كرد: يك شعر نه هزار هزار شعر است كه جايش براي من خالي است آنهم در اين روزگار كه در اين ساحل تهي دست است/ مرواريد بايد شد؛ در يك چنين روزگاري شاعر وظايف خيلي بزرگي دارد و من متاسفانه يا دير به قافله رسيدم و يا استادي خوب نداشتم، نميدانم اما هرچه بود آنچه كه بايد ميشد نشد.