تنش در عالیترین سطح ادامه دارد
بهبود روابط یا تیرگی روابط؟
فرارو- اینک علی لاریجانی در مقام رئیس مجلس به اظهارات مقامات اردنی واکنش نشان میدهد: «مقاماتی که در این رابطه علیه ایران اظهار نظر میکنند باید ببینند که حرفشان چقدر با این موضوع تطابق دارد. مشکل مقامات یاد شده با تمسک به چند مسئله حاشیهای حل نمیشود». با این اظهارات لاریجانی تنش در عالیترین سطوح پیگیری میشود. آیا با چنین موجی از کنشها و واکنشها باز هم سفر ملک عبدالله دوم در دستور کار قرار دارد؟
به گزارش فرارو؛ شاید خود ملک عبدالله اردن نیز گمان نمیکرد روزی این چنین در ایران شناخته شود و زیر ذرهبین قرار گیرد. اگر ملک حسین، پادشاه پیشین اردن و پدر وی به خاطر همراهی با صدام حسین در هشت سال جنگ تحمیلی برای ایرانیان شناخته شده بود، اینک فرزند وی به خاطر دعوت رئیس دولت ایران، محمود احمدینژاد، در نزد افکار عمومی شناخته شده است.
آغاز بازی ملک عبدالله در ایران به دیدار اسفندیار رحیممشایی بازمیگردد. زمانی که پس از عزل متکی و بر سر کار آمدن صالحی، مشایی باز هم در حوزه سیاست خارجی میدان عمل یافت. وی که در راس هیئتی به اردن اعزام شده بود، در این سفر حامل دعوتنامهای رسمی بود که احمدینژاد، عبدالله دوم را برای سفر به ایران دعوت میکرد.
اما قصد دولت برای عملی کردن این دعوت در بزنگاه جشن نوروز، آن را حاشیهساز کرد. مخالفت احمد توکلی و چند نماینده شاخص مجلس با این سفر منجر شد تا ملک عبدالله همچون سران 14 کشور دیگر دنیا برای جشن نوروز به ایران نیاید. آنها معتقد بودند مراکز تصمیمگیر با این سفر مخالفند: نه تنها اردن در معرض انقلاب قرار داشت، بلکه این کشور همواره به داشتن سیاستهای ضدایرانی معروف بوده است.
با بالا گرفتن موج مخالفتها در روزهای پایانی سال 89، سفر پادشاه اردن به ایران لغو شد. شاید تعبیر برخی رسانهها که این اقدام را عقبنشینی دولت در برابر مجلس تلقی کردند سبب شد تا این داستان پایان نیابد. زمانی که ماجرای ملک عبدالله در حال فراموشی بود، محمود احمدینژاد در نخستین کنفرانس خبری خود در سال جدید گفت: «من از پادشاه حكومت اردن براي سفر به ايران دعوت كردم و ايشان اظهار تمايل كرد. اما سفر را به عقب انداخت و اينكه گفته ميشود دولت عقبنشيني كرده است معني ندارد».
همین امر موجی از واکنشها را در پی داشت. به استثنای فاطمه آلیا که از این سفر دفاع میکرد، سایر نمایندگان مجلس بر مخالفت با این سفر پافشاری میکردند. علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی وسیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، با پذیرش حق رئیس جمهور در دعوت از روسای کشورهای خارجی، دعوت از ملک عبدالله دوم را بر خلاف عزت، حکمت و مصلحت دانست.
حشمت الله فلاحت پیشه، از اعضای بلندپایه این کمیسیون نیز سابقه اردن در جنگ تحمیلی را یادآور شد و گفت این سیاست در سالهای اخیر نیز تغییر نکرده و اردن همچنان از مروجان ایرانهراسی در منطقه است. اظهاراتی که در حقیقت پاسخی تلویحی به تحلیلگرانی بود که اعتقاد داشتند ویکیلیکس اسباب نزدیکی ایران و اردن را فراهم آورده است. بر اساس اسناد منتشره در این سایت، اردن تنها کشور عربی بوده است که طی سالهای اخیر با حمله نظامی به ایران مخالف بوده است: موضعی بر خلاف موضع عربستان و مصر.
در شرایطی که نمایندگان مجلس در حال اظهار نظر مخالف بودند، اظهارات مقامات اردنی باعث یکسره شدن وضعیت شد. تنها چند ساعت پس از اظهارات احمدینژاد مبنی بر پابرجا بودن دعوتش از پادشاه این کشور، وزیر امور خارجه کشور اردن اظهار داشت: ««اردن، تهدیدات ایران علیه کشورهای حوزه خلیج[فارس] را تهدیداتی مردود می داند و از ایران می خواهد در تعامل با کشورهای این حوزه و نیز کشورهای عربی، سیاست حسن همجواری را در پیش بگیرد».
پس از او نیز، فضل فایز، رئیس پارلمان این کشور نیز اظهار داشت: «در صورتی که ایران خواهان روابط برادرانه و مبتنی بر احترام متقابل نباشد کشورهای عربی باید پیام ویژه ای به این کشور ارسال کنند تا دیگر در امور بحرین دخالت نکند. تهران تنها به دنبال منافع خود در منطقه است و چشم طمع به کشورهای دیگر دارد. کشورهای عربی باید برای مقابله با این موضوع موضع متحدی اتخاذ کنند».
پس از این اظهارات بود که واکنش به اردن در سطح عالیترین مقامات پیگیری شد. علی لاریجانی طی سخنانی در حوزه انتخابیه خود، قم اظهار داشت: «صحنه فعلی منطقه، صحنه فرافکنی نیست. آنچه که در متن موضوع است از خواست مردم برای تامین حقوق اولیه آنها در رابطه با دموکراسی و تعیین سرنوشت به دست خودشان حکایت میکند».
وی ادامه داده بود: «مقاماتی که در این رابطه علیه ایران اظهار نظر میکنند باید ببینند که حرفشان چقدر با این موضوع تطابق دارد. مشکل مقامات یاد شده با تمسک به چند مسئله حاشیهای حل نمیشود». اینک با اظهارات لاریجانی تنش در عالیترین سطوح پیگیری میشود. آیا با چنین موجی از کنشها و واکنشها باز هم سفر ملک عبدالله دوم در دستور کار قرار دارد؟