خنداندن یا نخنداندن ؛ آيا مسئله اين است ؟!
یادداشت میهمان
فرارو -
یکی از مخاطبان گرامی فرارو که علاقه ی زیادی به فیلم دارد و برنامه های تلوزیون ایران را با جدیت دنبال می کند، یادداشتی ارسال کرده و در آن ، برنامه های طنز نوروز امسال را به نقد کشیده است.
یادداشت را در زیر بخوانید:
ساليان متمادي است كه تلوزیون در ايام نوروز و ماه مبارک رمضان اقدام به ساخت برنامه هاي نمايشي ويژه مي نمايد كه به برنامه هاي مناسبتي مشهور گرديده است. گاهی در دهه فجر ، ماه محرم و هفته دفاع مقدس نيز شاهد برنامه های مناسبتی هستیم.
در اين چند سال اخير شبكه هاي مختلف، خود را مكلف به ساخت سريال به هر قيمتي در اين ايام نموده اند و ظاهرا در سيما فعلا اصل بر كميت است نه كيفيت؛ حتي امسال برخي از شبكه ها 2 كار را آماده نمايش نمودند تا بتوان از ميان آنها يكي را براي پخش در ايام نوروز روانه آنتن نمايند . منتخب اين همه كار پخش سريال هاي پايتخت از شبكه 1 ، بچه ها نگاه مي كنند از شبكه 2 ، راه در رو از شبكه 3 و موج و صخره از شبكه 5 اند.
اگر به تيتراژ همه اين سريالها نگاهي بيندازيم می بینیم تلويزيون سعي نموده از عوامل حرفه اي برنامه ساز اعم از تهيه كننده و كارگردان بهره ببرد و به غير از حميدرضا صلاحمند كه براي اولين بار مديوم تلويزيون را تجربه مي نمايد، بقيه كارگردانان و تهيه كنندگان، افراد با تجربه تلويزيون و سينما هستند.
تا اينجا همه چيز درست طراحي شده اما نكته اي که سبب نگاشتن اين چند خط شده عوامل سريالهاي تلويزيون نيست .سريال هائي كه براي ساخت هر پلان آن افراد متعددي زحمت كشيده و هزينه هاي زيادي را نيز متحمل شده اند و بي عدالتي است كه بخواهيم اين زحمات را ناديده بگيريم. اما فارغ از تلاش گروه هاي برنامه ساز به نظر مي رسد اشكال كار در سياست گذاري تلويزيون باشد؛ سياستي كه بر اساس آن به هر قيمتي تمام شبكه ها قرار است مخاطب را بخندانند.
با نگاهي اجمالي به محتواي اين سريالها به راحتي ميتوان فهميد كه به جز سريال شبكه تهران كه سعي نموده با نو آوري در فضا و داستان با يك داستان كمدي موقعيت قصه محور ضمن ارائه داستان به مخاطب ، در كنار ضعف هايي كه در بازي برخي از بازيگران وجود دارد، لبخند را بر لب هاي مخاطب بنشاند، سایر سريالها، يا سوژه تكراري دارند يا كپي غير قابل قبولي از كارهاي ديگر اند و يا اكثر شوخي هاي آنها تكراري و جوك هاي چند بار شنيده شده ای است كه ديگر براي مخاطب تواني براي خنديدن قرار نگذارده است.
سريال پايتخت با تمام احترامي كه براي كارگردان آن بايد قائل شد ، سريالي صرفا چرك بوده كه براي خنداندن مردم به سراغ مردم روستائي و ساده دل جامعه رفته و از هيچ ايده اي درساده نشان دادن اين مردمان شریف، كوتاهي ننموده است . سوژه اصلي سريال، فاقد موقعييت هاي طنز بوده و سعي كرده با چرك نشان دادن افراد، موقعيتي براي خنده به وجود آورد . نقطه اوج اين نوع شوخي، قرار دادن عليرضا خمسه با گريمي زننده و بيماري آلزايمر به عنوان يكي از شخصيتهاي محوري داستان است كه در اكثر سكانسها حضور دارد و سعي شده با آن بيننده را بخندانند. در اين 5 قسمت پخش شده متن كار فاقد انسجام بوده و صرفا يك كار اپيزودي متوسط است كه به هر قيمتي و بر اساس هر موقعيتي سعي نموده مخاطب را به خنده وادار نمايد و اگر نبود كارگرداني سيروس مقدم، اين كار حتي در حد شبكه هاي استاني نيز قابل پخش نبود . يكي از نقاط قوت كار، ريسك كارگردان در استفاده از محسن تنابنده و احمد مهرانفر به عنوان شخصيتهاي غير چهره تلويزيون بوده كه قابل احترام است.در كنار اين نقطه قوت موسيقي كار به نوعي به كار تحميل شده مينمايد كه معلوم نيست آيا سياست تلويزيون استفاده از موسيقي محلي به هر
قيمتي بوده يا سليقه كارگردان اين را مي طلبيده است .
سريال "بچه ها نگاه مي كنند" كه به كارگرداني حميدرضا صلاحمند ،كارگردان فيلم سينمايي نيش زنبور يكي از فيلمهاي موفق سال 88 سينما است . اين سريال كه يك كپي خيلي ضعيف از ايده اصلي سريال دائي جان ناپلئون است، در يك جمله مي توان گفت در نيامده و هيچ موقيت و كششي را براي جذب مخاطب ندارد. سريالي كه به تهيه كنندگي محمدرضا تخت كشيان تهيه كننده با سابقه سينما و تلويزيون تهيه شده. اين سريال به لطف تهيه كننده خود توانسته از چند چهره با سابقه منجمله گوهر خيرانديش و آتيلا پسياني بهره ببرد اما اين، تا به حال در حد اسم اين چهره ها بوده چرا كه به نظر مي آيد ضعيفترين سريال نوروزي اين سريال باشد و حتي بچه ها هم اين سريال را نگاه نكنند!
سريال "راه دررو" كه به كارگرداني سعيد آقاخاني از شبكه 3 پخش مي شود با اينكه در زمينه كارگرداني قوي تر از سه سريال قبلي اوست اما اوج دست كم گرفتن مخاطب است . درست است كه شبكه سه بخاطر رانت هايي كه در تايم پخش و مشتري هاي دائمي كه براي خود دست و پا كرده هميشه پر مخاطبترين سريال را به نام خود ثبت مي كند، اما نبايد رويه اين باشد كه به خاطر اين نقطه قوت، هر كاري را به خورد مخاطب بدهند. اين سريال كه از تركيبي از بازيگران طنز ساخته شده، سراسر تكرار شوخي ها و شخصيت هايي است كه مخاطب در سريال ها و تله فيلم هاي مختلف ديده است . بازيهاي ضعيف و غلط حليمه سعيدي و احمد پور مخبر ، بازيها و اداهاي تكراري مهران غفوريان ، مرجانه گلچين و يوسف تيموري و بازي غير قابل تحمل بازيگر نقش برادر سعيد آقاخاني از نكات تلخ و سخيف اين سريال است كه با شوخي هاي زننده و جنسي به اوج خود مي رسد.
سريال "موج و صخره" كه به كارگرداني مجيد صالحي از شبكه 5 پخش ميشود همان لنگ كفش كهنه است در بيابان پر از سريال تلويزيون؛ اما لنگ كفشي كه ظاهرا آديداس يا نايك است و بيشتر از اينكه كهنه باشد براي مخاطب نو بوده اما با ساعت پخش و شبكه اي كه آن را پخش مينمايد براي تلويزيون و مسئولان آن بيشتر همان لنگ كفش كهنه يا فرزند نا تني است. مجيد صالحي كه پس از سريال سه در چار ،چند سالي براي تلويزيون نساخته بوده ظاهرا تمام انرژي و توان خود را براي اين سريال آزاد نموده و كاري خوش ريتم را ساخته است. در 5 قسمتي كه از اين سريال پخش گرديده، سريال تماما از فضاهاي نوئي برخوردار است و فضاي كيش كمك كرده تا مخاطب كاري به دور از رنگ و نور و لوكيشنهاي تكراري تجربه نمايد. سريال از متن خوبي برخوردار بوده به حدي كه ديگر بداهه نقشي در اين سريال ندارد.بازي كنترل شده و خوب علي صادقي در كنار بازي شيرين خود صالحي و زيبا بروفه از نقاط قوت اين سريال است . از ديگر نقاط قوت اين سريال حضور بازيگراني است كه تا به حال در سريالهاي طنز تلويزيون ديده نشده اند؛ بازيگراني همچون رضا ناجي و نيما شاهرخ شاهي كه بازيهاي قابل قبولي از آنها شاهد بوده ايم و
الهام حميدي كه هنوز در قسمتهاي پخش شده خبري از او نبوده است و تيتراژ اين سريال با صداي رضا صادقي بهترين و مفرح ترين تيتراژ نوروز به نظر ميرسد.
از ميان 4 سريال بالا فقط موج و صخره تلاشي در به زور خنداندن مردم ندارد و ظاهرا به همين خاطر است كه شبكه 5 تمام نيروي خود را در تبليغ بجا و بهنگام و پشتيباني موازي از اين سريال بسيج نموده است اما ديگر سريالهاي شبكه هاي سيما شايد موفق به خنداندن مردم شوند اما نكته اي كه بايد مسئولان صدا و سيما به آن پاسخ بدهند اين است كه آيا خنداندن يا نخنداندن مردم مسئله اصلي است يا كار خوب و محترم ارائه دادن ؟
آیا مسئولان تلويزيون علاقه اي به فكر كردن در مورد این سوال دارند؟