خرم: نبايد اجازه داد اتحاد و اجماع ديگري در ۱+۵ عليه ايران به وجود آيد
مشاور سابق وزير امور خارجه با اشاره به اولين نشست كشورهاي 1+5 در برلين در هفته جاري گفت: آمريكا در وضعيتي است كه تحت "اجبار" و يا شايد "انتخاب" مجبور است به سمتي برود كه با پنج كشور ديگر راه حل و استراتژي را براي نوع برخورد با ايران پيدا كند. آمريكا ميخواهد ببيند ميتواند قطعنامهي ديگري عليه ايران صادر كند يا خير.
دكتر علي خرم، با اشاره به آخرين تحولات در مساله هستهيي كشورمان به گزارش جامعه اطلاعاتي آمريكا درباره ايران اشاره كرد و گفت: اين گزارش و گزارش محمد البرادعي در نوامبر عدم انحراف ايران از مسير صلحآميز هستهيي را نشان ميداد و همچنين سوابق ايران در گذشته را بازگو ميكرد؛ گزارش البرادعي به نوعي پرونده ايران را بست.
وي با اشاره به تلاشهاي آمريكا در تابستان سال گذشته (2007) براي تصويب قطعنامه ديگر عليه ايران گفت: در همان مقطع چون ايران و آژانس بر روي مداليته حل مسايل باقي مانده توافق كردند، تصويب قطعنامه سوم از سوي آمريكا و متحدانش به ماه نوامبر سال 2007 موكول شد.
وي با بيان اينكه هرچند گزارش محمد البرادعي داراي ابعاد منفي بود، ابراز عقيده كرد: تقدير الهي بود كه گزارش نهادهاي اطلاعاتي آمريكا (NIE) منتشر شود؛ چرا كه آمريكا براي قطعنامه سوم خيز برداشته بود كه اين گزارش مبناي هرگونه قطعنامه ديگر و يا اقدام نظامي عليه ايران را از بين برد.
اين استاد دانشگاه در پاسخ به اين سوال كه برخي معتقدند اقدام ايران در انتشار گزارش (NIE) و نيز گزارش اخير "سيا" كه فعاليتهاي تسليحاتي هستهيي رژيم صهيونيستي را بيان ميكرد در چارچوب انتخابات آتي رياست جمهوري آمريكا و احتمالا كنار رفتن جمهوريخواهان از قدرت برداشت ميشود، افزود: البته نوعي خودزني سياسي در داخل سيستم آمريكا در حال روي دادن است؛ چرا كه از ديد نومحافظهكاران هرگونه نزديكي، همكاري و گفتوگو با ايران غير ممكن است. آنها طرفدار تصويب قطعنامههاي سخت عليه ايران هستند.
خرم تاكيد كرد: معتقدم چه دموكراتها و چه جمهوريخواهها در آينده دولت را در دست گيرند، تغيير اساسي در رفتار آمريكا با ايران روي نخواهد داد؛ چرا كه آمريكا با مواضع ايران در مسايل مختلف از جمله صلح خاورميانه، لبنان، عراق و غيره اختلاف ديدگاه اساسي دارند.
اين استاد دانشگاه ادامه داد: از اين رو به اين دلايل است كه ميگويم انتشار گزارش جامعه اطلاعاتي آمريكا تقدير الهي بود؛ چون كه به طور طبيعي نبايد از آمريكا چنين گزارشي منتشر ميشد. انتشار اين گزارش آلمان و انگليس را در همراهي با آمريكا با شك و ترديد مواجه كرد. همچنين گزارش اخير "سيا" درباره اسراييل نيز آنها را با سردرگمي مواجه كرده است.
اين حقوقدان با بيان دو تعبير از اقدام آمريكا در انتشار اين گزارشها تصريح كرد: اگر صداهايي كه از آمريكا درباره اين دو گزارش شنيده ميشود به عنوان سياست آمريكا باشد، اميدوار كننده است، اما اگر اين گزارشها منتشر شود و آمريكا راه خود را برود تغييري در مسايل به وجود نميآيد، مثل آنچه رييس جمهور آمريكا درباره گزارش بيكر - هميلتون درباره عراق صورت داد و توجهي به آن نكرد.
مشاور سابق وزير امور خارجه كشورمان با اشاره به نشست كشورهاي 1+5 در اين هفته گفت: آمريكا ميخواهد بعد از تنفس تعطيلات ژانويه خود را كمي گرم كند تا دوباره به ميدان بيايد، اما تصور ميكنم دست يافتن به نتيجهاي مورد توجه آمريكا بعيد است.
وي افزود: آمريكا همچنين، قصد ديگري از برگزاري اين نشست دارد؛ او ميخواهد با پنج وزير ديگر درباره اينكه اصولا بايد با ايران چه كار كرد هماهنگ شود.
خرم در عين حال معتقد است كه شانس تصويب هرگونه قطعنامه عليه ايران بسيار بعيد است.
وي با بيان اينكه روسيه و چين مصمماند كه اين مساله از طريق مسالمت آميز حل و فصل شود به اظهاراتي از سوي سفير روسيه در سازمان ملل اشاره كرد و گفت: "ما بر اساس فرض غلطي درباره ايران در شوراي امنيت حركت كرده بوديم".
اين حقوقدان ادامه داد: اين اقدام شوراي امنيت ساختار و بنيان اين نهاد بينالمللي را مورد خدشه قرار داده است. همين طور كشورهاي فرانسه، آلمان و انگليس پس از انتشار گزارش (NIE) فهميدند كه از آمريكا رودست خوردهاند. بر اين اساس هرگونه سياستي تند عليه ايران از سوي اين سه كشور سياستي خصومتآميز تلقي ميشود.
اين ديپلمات سابق كشورمان تاكيد كرد: ايران بايد باب ديپلماسي به سمت تمام كشورهاي 1+5 را كاملا باز نگه دارد، چرا كه آمريكا در شرايط فعلي در "مخمصه" قرار گرفته است و سه كشور اروپايي عضو مجموعه 1+5 در "رو دروايسي" با آمريكا قرار دارند. لذا ايران بايد به لحاظ رواني و سياسي براي انتخاب مسير درست به اين كشورها كمك كند.
وي ادامه داد: ايران بايد كمك كند تا اتحاد و اجماع ديگري در 1+5 به وجود نيايد.
اين استاد حقوق بينالملل همچنين در پايان سفر دبير شوراي عالي امنيت ملي كشورمان به چين را در راستاي تبيين و تحكيم مواضع ايران در بحث هستهيي دانست.