ایران: با حسن نیت برخورد میکنیم/انگلیس: جایتان خالی نیست!
واکنش کامرون به حسن نیت ایران!
فرارو- اگرچه ایران اعلام کرده بود قصد تحریم بازیهای المپیک لندن را ندارد، امروز دیوید کامرون در واکنشی سیاسی به این مسئله گفته است اگر ایران نمیخواهد به این بازیها نیاید، نیاید؛ جای آنها خالی نیست. دیوید کامرون معتقد است دغدغههای ایران برایش قابل درک نیست؛ وی حتی این را هم اضافه کرده است که از ورزشکارانی که با ورزشکاران اسرائیلی رقابت نمیکنند، استقبال نمیشود!
به گزارش فرارو ؛ پس از رونمایی از نماد المپیک لندن که تایپوگرافی با 2012، سال برگزاری این بازیها بود، برخی این گمانه را مطرح کردند که این نماد به گونهای طراحی شده است که نشاندهنده کلمه Zion (صهیون) باشد. نزدیک به یک ماه پیش، مصطفی هاشمیطبا، رئیس اسبق سازمان تربیت بدنی و کمیته ملی المپیک ایران به این مسئله اشاره کرد. وی با یادآوری تعهد خویش به خاطر سوگندی که به منشور کمیته بینالمللی المپیک خورده است، خبر از نامه خود به ژاک روک دبیر این کمیته داد و از وی خواست که اجازه ندهد «این رفتار نژادپرستانه» صورت بگیرد.
هاشمی طبا علاوه بر این از متولیان ورزش ایران و عربستان نیز استمداد کرده بود و خواستار «تحریم» این بازیها از سوی کشورهای مسلمان شده بود: «سیاستمداران انگلیسی که همیشه مدافع رژیم صهیونیستی بودند با این حرکت قصد دارند اورشلیم را به لندن منتقل کنند تا در مدت بازیهای المپیک 2012 برای ان کارناوال تبلیغاتی راه بیندازند. انگلیسیها همیشه به دنبال احیای رژیم صهیونیستی بودند به همین خاطر این حرکت زیاد تعجب برانگیز نیست که آنها بخواهند از کنار بازیهای المپیک برای رژیم صهیونیستی اعتبار جمع کنند».
چند روز پس از نگارش این نامه، دبیر و رئیس کمیته ملی المپیک به کمیته بینالمللی المپیک نامه نوشتند و خواستار تغییر نماد بازیها شدند. آنها البته ذکری از تحریم به میان نیاورده بودند؛ اما با یادآوری خاطره المپیکهای 1980 و 1984 مسکو و لوسآنجلس، نسبت به ایجاد مانع در مقابل «حضور حداکثری» ایران در بازیهای المپیک هشدار داده بودند.
بازیهای المپیک در طول برگزاری خود سابقه تحریمهای زیادی را دیده اند. برخی از این تحریمها به واسطه مسائل سیاسی نظیر جنگ 6 روزه اعراب و فلسطین، آپارتاید آفریقای جنوبی و اختلافات دو کره بوده است. اما معروفترین تحریم، توسط آمریکا و بیش از 60 کشور غربی دیگر در قبال المپیک مسکو اتفاق افتاد. آمریکا به خاطر اعتراض به اشغال افغانستان توسط شوروی در این بازیها حضور نیافت. انگلستان و ایتالیا اما در این بازیها حضور داشتند. در دوره بعد شوروی و چند کشور شرقی دیگر به تلافی در المپیک لوسآنجلس حضور نیافتند. جالب آن که این بار کشورهای کمونیستی چین، رومانی، بلغارستان و یوگسلاوی از تحریم بازیها چشم پوشیدند. ایران تنها کشوری بود که هم المپیک شوروی و هم المپیک آمریکا را تحریم کرد.
در دوره پیشین بازیها در پکن، برخی از کشورهای غربی چین را تهدید به تحریم بازیها کرده بودند. به اعتقاد فرانسه و آلمان، چین میبایست مسئله تبت را شفاف میکرد. با این حال این تهدیدها هیچگاه صورت عملی به خود نگرفت. ایران از جمله کشورهایی بود که به تحریم بازیهای چین انتقاد داشت. قراخانلو، رئیس وقت کمیته ملی المپیک ایران اظهار داشته بود: «در نشست اتحادیه کمیته های ملی المپیک کشورهای مختلف که با حضور نمایندگانی از 205 کشور جهان در پکن برگزار شد ، همه کشورها مخالفت خود را با سیاسی کردن رویداد ورزشی المپیک ابراز داشتند».
اعتراض ایران به لوگوی المپیک لندن در حالی صورت گرفت که هیچ یک از مقامات رسمی سخن از تحریم المپیک به میان نیاوردند. تنها سیدجلال یحییزاده، نماینده مجلس و رئیس کمیته ورزش سخن از تحریم گفته بود. با این حال افشارزاده دبیر کمیته ملی المپیک چندی پیش از اظهارات کامرون به شک و شبههها پایان داده و اظهار داشته بود: «شایعات مطرح شده را رد می کنم. ما در رقابت های المپیک با قدرت کامل شرکت می کنیم، دلیلی وجود ندارد که در بازی ها حضور نداشته باشیم. مسوولان کمیته بین المللی المپیک اعتراض ایران را وارد ندانستند و ما نیز با حسن نیت نسبت به این مسأله برخورد می کنیم».