روايتي از فعاليتهاي رئیس ستاد مدیریت حملونقل و سوخت
مردي كه ميخواهد در تيم دولت باشد
مرد اهل مازندران كه اين روزها در قامت رئيس ستاد مديريت حمل و نقل و سوخت فعال است، ميخواهد روندي كه از سال 86 آغاز كرده است را ادامه دهد و همچنان در اخبار رسانهها و سايتهاي خبري داراي جايگاه باشد. او روزي به تجليل از عملكرد رئيسجمهور در حوزه سياست خارجي ميپردازد و روزي ديگر اظهاراتي ميكند كه واكنش اعضاي شوراي شهر تهران را به همراه دارد. روزي وزارت نفت را هدف انتقادات خود قرار ميدهد و روز ديگر وزارت صنايع بايد منتظر شنيدن انتقادهاي رويانيان باشد.
تازه ترين اظهارنظر رويانيان روز پنجشنبه و دقيقا يك ماه پس از برگزاري نشست مشترك او و شهردار تهران با نمايندگان مجلس بر سر تعيين تكليف بودجهاي كه دولت موظف است براي مترو پرداخت كند، صورت گرفت. در نشست 13 بهمنماه رويانيان به نمايندگي از دولت تعهد داد كه به تسريع در تامين واگنهاي مترو و فعالتر شدن خطوط، كمك خواهد كرد اما ظاهرا نه تنها اين كمكها صورت نگرفته است بلكه رويانيان خواستار واگذاري كليه امور مترو به دولت شده است . درخواستي كه محمود احمدينژاد در 20 آبان ماه سال گذشته آن را مطرح كرد كه با واكنش شديد اعضاي شوراي شهر و مجلسيان مواجه شد لذا اين ايده را در ظاهر به فراموشي سپرد اما اكنون نماينده او در ستاد حمل و نقل بار ديگر موضوع واگذاري مترو به دولت را مطرح كرده است كه به نظر ميرسد براي كاهش مخالفتها كه تجربهاي تلخ براي دولت بود، از ترفند بليت دولتي با نرخ 150 تومان استفاده كرده است. البته او در ارديبهشت سال جاري و تعداد دفعات ديگر اين اظهارات را بيان كرده بود اما اين بار احساس ميشود كه با پشتيباني و حمايت دولت و رئيسجمهور اقدام به بيان اين عبارت و متهم كردن مترو و شهرداري كرده است.
او كه از فرماندهي نيروي انتظامي شهر نور به رئيس پليسي راهنمايي و رانندگي تهران و معاونت و مشاورت رئيسجمهور رسيده است از هيچ اظهار نظري عليه منتقدان دولت دريغ نميكند. سابقه اين امر به سال 87 ميرسد كه رايزنيهايش با صدور حكمي از سوي احمدينژاد براي او به عنوان رئیس ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت خاتمه يافت.
وقتي سياسي ميشود
رويانيان كه تا شش شهريور 87 نسبتي با سياست نداشت، در اين روز و در مراسم افتتاح بزرگترين مركز كنترل ترافيك كشور در تبريز به تجليل از مواضع رئيسجمهور در عرصه سياست خارجي پرداخت كه سبب تعجب صاحبنظران اين عرصه شد.
ميخواهد در رسانه باشد
در شهريور 88، او انتقادات دولتي را آغاز كرد و وزارت صنايع را متهم به بيتوجهي به مصوبه دولت مبني بر لزوم نصب ترمز ضد قفل( ABS ) روی همه خودروهای تولید داخل و وارداتی (سبك و سنگین) به استثنای موتور سیكلتها كرد البته اين انتقادات چندان سنگين نبود كه سبب دلخوري دولتمردان و محرابيان شود .
او بار ديگر از وزارت نفت گلايه و انتقاد كرد و خواستارافزایش جایگاههای CNG ، اجرایی کردن مصوبات کارگروه ویژه رئیس جمهور، افزایش ظرفیت ارتقای کیفیت بنزین و گازوئیل شد كه همانند انتقاداتش از وزارت صنايع ، مورد توجه قرار نگرفت. به رغم عدم توجه به اين درخواستها ، به هر نحوي كه بود نام محمد رويانيان در سال 88 مستمرا در رسانهها مطرح ميشد. پس از گذشت بيش از يكسال از طرح انتقادات، هنوز هم مصوبه دولت مبني بر نصب ترمز ABS اجرايي نشده است و كيفيت بنزين هنوز هم مورد گلايه مردم و كارشناسان است.
نوبت به مترو رسيد
او در بهمن 88 هم اظهاراتي در مورد مترو داشت كه انتقاد اعضاي شوراي شهر را به دنبال داشت چرا كه در پاسخ مجري برنامه بار ديگر مسئولان مترو را متهم به كم كاري كرد و با ارائه آمارهايي از كمكهاي دولت به مترو خبر داد كه اعضاي شوراي شهر اظهارات او را تمسخر ملت ارزيابي كردند.
چند صباحي هم مترو سوژه رويانيان شده است و به نظر ميرسد وظيفه توجيه نپرداختن بودجه مترو از سوي دولت بر عهده او گذاشته شده است كه اينچنين بي محابا اقدام به متهم كردن مسئولان مترو ميكند و از آنها ميخواهد در برابر مردم پاسخگو باشند. او در حالي مسئولان مترو را متهم به خرج بودجه دولت براي افتتاحهاي نمايشي و زودهنگام ميكند كه دولت بيش از ساير نهادها در اين موضوع متهم است كه نمونه آن افتتاح اتوبان تهران - پرديس در دو مقطع و همچنين افتتاح خط راهآهن اصفهان - شيراز در بهار 88 است كه هنوز قطاري در آن قرار ندارد.
جالب آنجاست كه از سوي دولت هيچگاه پاسخي به برگزاري اين افتتاحيههاي نمايشي داده نشده است. از سوي ديگر فردي اين اتهام را متوجه مترو و شهرداري كرده است كه در 25 آذرماه 88 به شدت مورد انتقاد سردار احمديمقدم قرار گرفت.
آنطور كه سايت جهان گزارش كرد فرمانده نيروي انتظامي از برگزاري جشنواره حمل و نقل و اقدامات رويانيان بعد از جدا شدن از پليس ناجا بهشدت انتقاد کرده و گفته است كه اگر هزينه هاي اين همايش صرف خروج خودروهاي فرسوده از خيابان ها و جادههاي کشور مي شد به مراتب بهتر و شايسته تر بود.
ميخواهد وزير ورزش و جوانان شود
او در گفتوگويي با يكي از نشريات به نحوي سخن گفته كه مشخص است در انتظار وزارت ورزش و جوانان است. زماني كه از او سوال شده كه شنيده ميشود وزير ورزش و جوانان مي شويد پاسخ منفي نداد و گفت كه هر كجا تكليف شود، كار ميكنم.
نكته جالب اين گفتوگو آنجا بود كه به بيتجربگي رويانيان در امر ورزش اشاره شد و او پاسخ داده است كه «به نظرم ورزش بايد دانش محور شود.» اين پاسخ از جانب رويانيان دور از انتظار نيست چنانكه از سال 86 او در تعداد ديگري از حوزهها كه حضوري در آنها نداشته است، به اظهارنظر پرداخت كه نمونه آن اظهاراتش در تجليل از عملكرد رئيسجمهور در عرصه سياست خارجي است در حاليكه تاكنون يك تجربه در اين عرصه در رزومه كاري خود به ثبت نرسانده است. در نهايت پس از بررسي سوابق و رزومه كاري و اظهارات رويانيان اين سوال مطرح مي شود كه رويانيان چه نقشي در معادلات دولتمردان دارد و در پاسخ بايد به اين جمله او كه 8مرداد 88 بيان كرد، توجه داشت: «من در تيم دولت نيستم.»