یادداشت تند کثیریان در مورد اظهارت سجادپور
روز گذشته کیوان کثیریان، منتقد و نویسنده سینمایی یادداشت تند و تیزی با عنوان «به خودتان بیایید آقای سجادپور، بیاخلاقی هم حدی دارد» در خبرآنلاین منتشر کرد و در آغازش نوشت: «وقتی ادبیات یک مسئول دولتی در حوزه فرهنگ نسبت به منتقدانش سرشار از بیاخلاقی، بیانصافی و فرافکنی باشد، دیگر چطور میشود از بیاخلاقی در حوزههای دیگر گله کرد؟»
ماجرا از وقتی شروع شد که علیرضا سجادپور، مدیر کل نظارت و ازرشیابی معاونت سینمایی وزارت ارشاد گفتوگویی با هفتهنامه «مثلث» انجام دادند و حرفهای زدند.
کثیریان که در تابستان سال جاری دبیر چهارمین جشن منتقدین بود در ادامه یادداشتش نوشت: «کاری به سخنان نامربوط و خندهآوری که در مورد ژانر سیاسی در سینمای ایران - که ظاهرا ایشان خود را مبدع آن میدانند - ندارم. کاری به بیاطلاعی و حرفهای به غایت غیر کارشناسی که در این مصاحبه و سایر مصاحبههای رادیو تلویزیونی بر زبان میآورند ندارم.»
کثیریان در یادداشتش بیشتر ادبیات سجادپور را مورد نظرش قرار داده و مینویسد: «شما که اینهمه کلمات مودبانه بلدید چطور یک کلمه انتقاد رضا میر کریمی که گفت نخبه ستیزی در میان داوران دیده می شود را"توهین" میدانید؟ اگر آن کلمه، توهین است پس اینها که شما گفتید چیست؟»
سجادپور در گفتگویش در مورد حواشی به وجود آمده در نمایش فیلم «پایان نامه» در جشنواره گفته بود: «برخی منتقدها نشان دادند که بسیار کمظرفیت و کمتحمل هستند و اگر فیلمی یک کلمه حرف خلاف نظر آنها بزند، به اقدامات غیر فرهنگی و لمپنی دست میزنند. فکر میکنم این لکه تیرهای بود که به دامن سینمای مطبوعات نشست و دامن همه خبرنگاران را گرفت. اکنون منتقدان، قلمبهدستان و رسانههای نقد و تحلیل، از سینما و فضای عمومی فرهنگی ما عقب هستند، به شدت از مردم و سینماگران عقباند و باید سعی کنند خود را برسانند.»
کثیریان با اشاره به اینکه سالن سینمای رسانه برج میلاد با ظرفیت 1500 نفر تنها ششصد کارت برای منتقدین و اصحاب رسانهها صادر شده بود در ادامه یادداشتش نوشته است: «دوستان منتقد حاضر در برج میلاد تایید میکنند که امسال چهرههای ناشناس بسیاری در سالن همایشها به دیدن فیلمها میآمدند که بخشی از آنها بستگان همین آقای سجادپور بودند که حالا با صراحت از «سینمای مطبوعات» نام میبرند. معلوم نیست اگر آن سینما، مختص مطبوعات بوده 400 - 500 نفر از بستگان آقای سجادپور در آنجا چه میکردند؟ شما که به تاریخ جشنواره فجر این همه تسلط دارید بروید جستجو کنید کدام دبیر و معاون سینمایی و مدیرکل نظارت، بیش از ثلث ظرفیت سینمای مطبوعات را به فامیلها و بستگان خودش اختصاص داده است؟»
کثیریان یادداشت را با اعلام اینکه سکوت هم حدی دارد چنین پایان داده است: «نتیجه مدیریت شما بر سینما جز خسران و نابودی چه ارمغانی برای سینمای ایران داشته؟ نفر بعدی که بیاید معلوم میشود شما چه بلاها که بر سر این سینما نیاوردهاید. ولی بدانید سینمای ایران مدیران متبختر و کارنابلدتر از شما هم به خود دیده که حالا معلوم نیست کجای این دنیا دارند تقاص لعن و نفرینها را پس میدهند. بس کنید آقای محترم. به خود بیایید. سینمای ایران مدیر صادق و کاربلد وبا اخلاق می خواهد. متاسفانه آن آدم شما نیستید.»