دوئل بر سر داوری
از يک حبه قند تا يک کله قند!
فرارو- به سنت سالهای دور، جشنواره که به روزهای پایانیاش نزدیک میشود گمانهزنیها در باب سیمرغهای سرگردان جشنواره بالا میگیرد اما جشنواره امسال که روزهای پایانیش را سپری میکند همچنان با بحث داغ ترکیب هیات داوران چالش دارد.
به گزارش سرویس فرهنگی هنری فرارو؛ نظیر چنین چالشی را در جشنواره بیست و هشتم نیز شاهد بودیم، اما از نوعی دیگر، سال گذشته مهدي مسعودشاهي که دبير جشنواره امسال نیز هست، اعلام کرده بود: «به سبب مسائلي كه ممكن است پس از اعلام نام افراد به وجود بيايد اسامي هيأت داوران بخش مسابقه ايران را در مراسم اختتاميه اعلام ميكنيم.»
گویا مسائلی که مسعودشاهی سال گذشته با نگرانی به آن اشاره کرده بود با اعلام فهرست اعضای هیات داوران، گریبان جشنواره امسال را گرفت، اولین مسئله واکنشهای بود که عموماً از طرف سینماگران و دست اندرکاران سینمای ایران صورت میگرفت که به شکلی طعنهآمیز اعجاب و حیرت خودشان را از ترکیب هیات داوران نشان میدادند.
بیشتر حرف و حدیثها گرد حضور حسن عباسی و اسدلله نیکنژاد در جمع هیات داوری جشنواره بود، ترکیبی که به داوری جشنواره سمت و سویی جالب میداد.
حسن عباسی که چند سالی هست که زاویهی نقد و بررسیهای ویژهاش به حوزه سینما کشیده شده و اسدالله نیکنژاد سینماگر مقیم آمریکاست که تاکنون تولیدات بحثبرانگیزی داشته است، هرچند نیک نژاد به دلیل اینکه مایل نیست عده ای او را دستاویز آسیب رساندن به جشنواره کنند از داوری انصراف داد.
چنانچه خردهگیریها و انتقادها را به منزله نوعی آسیبرساندن به جشنواره در نظر بگیریم، اولین آسیب جدی به جشنواره از جانب یکی از سینماگران مطرح صورت گرفت که در کارنامهاش چندین سیمرغ بلورین میدرخشد.
وقتی رضا میرکریمی در یک گفتگو، انتقاداتی به جشنواره وارد کرد، دبیر جشنواره از آن به عنوان زمزمههای ناخوشایند و هجمههاي ناجوانمردانه یاد کرد و در حرکتی نمادین از هیات داوران عذرخواهی کرد، این در حالی بود که پیش از این جواد شمقدری این دست انتقادات را نشانه شور و نشاط جشنواره و مقدس به حساب آورده بود.
مسعودشاهی در بند آخر یادداشتی که منتشر کرد، آورده بود: «اينجانب به عنوان دبير جشنواره و مدافع حقوق مادي و معنوي فيلمسازان عليرغم بيحرمتي يکي از کارگردانان سينما به هيئتهاي انتخاب و داوري که متقابلا ميتوانست مستوجب تصميمگيري مديريت جشنواره مبني بر کنار گذاشتن فيلم نامبرده براساس مقررات شود اما با کسب اجازه از هيئتهاي انتخاب و داوري چنين نشد چرا که اين عزيزان معتقد بودند که شرط اول داوري رعايت عدالت است.در پاسخ به اين کارگردان محترم سکوت کردند و چيزي نگفتند»
ولی گویا یکی از هیات داوران که از قضا در هیات انتخاب فیلمها هم حضور داشته، به شکل غیر منتظرهای با خواندن چنین شعری: «نردبان این جهان ما و منی است / لاجرم این نردبان بشکستنی است / لاجرم هر کس که بالاتر نشست / نردبانش سختتر خواهد شکست» سکوتش را شکست.
جهانگیرالماسی در یک گفتگو با خبرآنلاین اعلام کرد: «سخنان میرکریمی احتمالاً ناشی از صغر سن اوست، کمی که بگذرد او هم متوجه میشود چه اشتباهی کرده است. زمانی که او فیلم را به دفتر جشنواره تحویل داده و فرم پر کرده میدانسته با کدام جشنواره طرف است»
او با خواندن: «اگر با من نبودش هیچ میلی / چرا جام مرا بشکست لیلی» ادامه داده بود: «وقتی شنیدم میرکریمی این طور به هیئت داوری جشنواره فحش داده خوشحال شدم».
آنچه الماسی به عنوان یکی از اعضای هیات داوران و مسعودشاهی به عنوان دبیر جشنواره، از آن به عنوان فحش و هجمههای ناجوانمردانه، نام برده بودند، حرفهای رضا میرکریمی بود.
میرکریمی که برای جشنواره امسال فیلم «یه حبه قند» را دارد در گفتگویی گفته بود: «نوع انتخاب فلهای فیلمها برای بخش مسابقه و انتخاب هیئت داوران یک نوع نخبهستیزی به عنوان سیاست اصلی جشنواره را نشان میدهد که در ارکان آن رسوخ کرده است و انگیزه حضور در رقابت را از فیلمسازان گرفته است. بنابراین خیلی برایم مهم نیست که از چنین جشنوارهای جایزه بگیرم.»
چنین جشنوارهای در حالی روزهای پایانیش را سپری میکند که جهانگیر الماسی یکی از اعضای هیات داوران آن تلویحاً نظرش را در مورد «یه حبه قند» و میرکریمی چنین اظهار کرده است: «او با صحبتهایش و بودجهای که برای فیلمش صرف کرده، یک کلهقند در گلویش گیر میکند.»