آگاه
کد خبر: ۶۷۸۴

اكونوميست و آخرين سال رياست جمهوري بوش


"تنها تعداد معدودي از رييس‌جمهوران آمريكا تا به حال در آخرين سال تصدي‌گري خود دوران بي‌دغدغه و مطلوبي را سپري كرده‌اند. آنها در سال پاياني رياست جمهوري خود نتايج اقدامات و فعاليت‌هاي پيشين خود را مشاهده مي‌كنند، موضع‌گيري‌ها و سخنان سياسي آنان پايان مي‌يابد، مشاوران آنان نگران وصول چك‌هايشان مي‌شوند و اذهان عمومي آمريكا درگير مساله جايگزيني رييس‌جمهور است."

مجله‌ي اكونوميست در گزارشي درباره‌ي آخرين سال رياست جمهوري جورج بوش نوشته است: "وودرو ويلسون در سال آخري دوره رياست جمهوري خود به خاطر شكست آمريكا براي عضويت در اتحاديه‌ي ملل بسيار تحقير شده بود. آيزنهاور دل مشغول ماهواره‌هاي روسي بود و با مريضي خود دست و پنجه نرم مي‌كرد، رونالد ريگان درگيري‌هاي ذهني بسياري در مورد مساله ايران داشت و بيل كلينتون نيز به خاطر مساله مونيكا لوينسكي سال پر مشغله‌اي داشت.

به گزارش ايسنا به نظر مي‌رسد جورج بوش، رييس‌جمهور فعلي آ‌مريكا نسبت به ويلسون سال بهتري را داشته باشد اما مسلما نسبت به ساير رييس‌جمهورهاي آمريكا سال كاري سخت‌تري را در پيش رو خواهد داشت اما سال 2007 به طور غير منتظره‌اي بعد از شكست‌ها و در هم ريختگي‌هاي سال 2006 سال خوبي براي جورج بوش بود. در اين سال افزايش نيرو در عراق نسبتا براي جورج بوش موفقيت آميز بود و باعث شد تصميمات شخصي بوش در مقابل خرد جمعي گروه بررسي و مطالعه عراق، مورد تاييد قرارگيرد.

كاخ سفيد نيز بازي دفاعي موفقيت آميزي را در مقابل كنگره تحت كنترل دموكرات‌ها به معرض نمايش گذاشت و توانست در تصميم‌گيري‌هاي مربوط به همه‌ي امور، از بودجه عراق گرفته تا بودجه فدرال آمريكا و لايحه‌هاي انرژي و استراق سمع، از موضع قدرت وارد شود. آقاي بوش هم برنامه بيمه درماني كودكان را كه با آن موافق نبود، متوقف كرد. وي هم اكنون مي‌گويد دوره رياست جمهوري‌ وي به سرعت در حال پايان يافتن است."

اين گزارش مي‌افزايد: "اما وضعيت بوش در سال 2008 فرق مي‌كند؛ تنها يك تن از هر سه آمريكايي با سياست‌هاي بوش موافق است، تقريبا همه مشاوران نزديكش از پست خود كناره‌گيري كرده‌اند و كنگره آمريكا تصميم گرفته كه انتقام خود را از وي بگيرد و با هر لايحه فرستاده شده از جانب بوش به كنگره مخالفت كند. در واقع بوش در سال جاري زمان بسيار اندكي دارد. كنگره آمريكا در ماه آگوست براي تعطيلات تابستاني تعطيل مي‌شود و بعد از آن فعاليت‌هاي مقطعي محدودي خواهد داشت و تنها لايحه‌هاي مربوط به بودجه‌هاي خاص را تصويب خواهد كرد. اگر حزب جمهوري‌خواهان رهبري را براي خود انتخاب كند احتمالا بوش رهبري حزب خود را نيز واگذار خواهد كرد.

اگر اين حزب همانطور كه بسياري از مردم انتظار دارند نتواند رهبري را براي خود انتخاب كند تمام كشور در تب و تاب مساله انتخاب جايگزين براي حزب جمهوري خواهان، فرو خواهد رفت.

ممكن است آخرين فرصت بوش براي جلب توجهات عمومي سخنراني ساليانه‌اش در تاريخ 28 ژانويه باشد.

همزمان با كاهش يافتن قدرت بوش وي با كوهي از مشكلات در آمريكا و خارج از اين كشور روبرو خواهد شد. اقتصاد اين كشور در حال ركود است و منجر به وجود آمدن موجي از اعتراضات بر عليه وي مي‌شود. تا به حال شعله‌هاي عوام زدگي در آمريكا به اين شدت نبوده است. در حال حاضر درخواست‌هاي بسياري براي اقدامات محرك به منظور بهبود اوضاع اقتصادي وجود دارد.

بيش از هر رييس‌جمهور ديگري آقاي بوش درگير حوادث و مسائل خارجي است كه از طرفي بر آنها كنترل كمي هم دارد؛ انفجار در پاكستان و بحران فعلي در اين كشور يكي ديگر از دلايلي است كه نبود ثبات در خاورميانه را به ياد مي‌آورد. اگر افزايش نيرو در عراق به روند موفقيت خود ادامه دهد بوش دلايلي براي خودستايي خواهد داشت اما اگر اين طرح شكست بخورد وي نيز حتما به عنوان مردي شكست خورده از سمت خود كناره‌گيري خواهد كرد.

بوش چاره‌اي جز پيگيري برنامه داخلي آمريكا ندارد. وي كه زماني رييس‌جمهور قبل از خود را براي ناتواني در اداره امور خارجي به باد تمسخر مي‌گرفت و از كره زمين به عنوان توپي كوچك ياد مي‌كرد، هم اكنون چاره‌اي جز پيگيري امور داخلي و برنامه‌هاي داخلي آمريكا ندارد.

كاخ سفيد در حال حاضر درباره نظام درماني و بهداشتي مربوط به داخل آمريكا صحبت مي‌كند و حتي جورج بوش اخيرا به چساپيك باي سفر كرده بود تا حمايت دولت براي جلوگيري از انقراض دو نوع ماهي را اعلام كند اما حتما تا به حال يك سري از اتفاقات باعث شده است تعريف جورج بوش از دنيا به عنوان توپ كوچك تغيير كند."

اكونوميست مي‌افزايد: "جورج بوش مسلما تمام سعي خود را خواهد كرد تا از موفقيت داخلي در دوران اول رياست جمهوري خود دفاع كند. موفقيت‌هاي وي شامل طرح افزايش استانداردهاي مدارس و همچنين طرح كاهش ماليات كه تا سال 2010 اعتبار دارد، مي‌شود.

وي خواهد گفت كه پيشرفت طرح كاهش ماليات بهترين راه براي بهبود وضعيت اقتصادي رو به ركود است.

بوش همچنين دموكرات‌ها را محكوم به ايستادگي در مقابل 'بسته محرك' وي براي رشد اقتصادي خواهد كرد.

علاوه بر اين جورج بوش تصميم گرفته است تا برنامه‌هاي تجاري و بازرگاني باقي مانده خود را ادامه دهد، برنامه‌هاي باقي مانده وي شامل تعهدات تجاري با كلمبيا و كره‌ي جنوبي است.

اما وي بيشتر انرژي خود را صرف جلوگيري از تصويب قانون‌هايي در كنگره خواهد كرد كه به نفع چين است.

احتمالا امسال آمريكا شاهد افزايش نگراني‌ها در مورد تهديدهاي اقتصادي و امنيتي از سوي چين خواهد بود زيرا درآمدهاي چين از برگزاري رقابت‌هاي المپيك دلايل بيشتري را براي پيشرفت اين كشور به آمريكايي‌ها نشان خواهد داد.

سال آخر تصدي‌گري بوش سال سياست‌هاي خارجي وي خواهد بود. اين موضوع تا حدي اجتناب‌ناپذير است زيرا وي در اين سال درگير مساله عراق و افغانستان و موضوع 'جنگ عليه ترور' است. بيشتر رييس‌جمهورها مايلند در سال پاياني رياست جمهوري خود از تعهدات داخلي كشور خود شانه خالي كنند و بوش نيز از اين قاعده مستثني نيست.

جورج بوش در اولين سفر خود به عنوان رييس‌جمهور به اسراييل رفت. سفر وي به منظور ايجاد تسريع در تحقق تصميمات اتخاذ شده در نشست آناپوليس در ماه نوامبر است.

وي هم‌چنين از مناطق ديگر خاورميانه مثل كرانه‌ي باختري، عربستان سعودي و مصر بازديد مي‌كند.

يك ماه بعد وي به آفريقا سفر خواهد كرد. بوش همچنين نشست‌هاي خارجي متعدد ديگري نظير اجلاس ماه نوامبر ناتو در روماني، نشست اقتصادي آسيا - پاسفيك در پرو و بازديد از رقابت‌هاي المپيك پكن را در برنامه‌ي كاري خود دارد.

كاخ سفيد با اعلام اين مساله كه 'ما مي‌خواهيم در جهان به خوبي مشاهده شويم' علاقه مفرط جورج بوش به مسافرت را توجيه مي‌كند.

ريگان و كلينتون هر دو در سال آخر رياست جمهوري خود سعي كردند با فعاليت‌ها و اقدامات بزرگ برون مرزي مشكلات داخلي آمريكا را در پشت پرده نگه دارند.

ريگان با برگزاري مذاكرات و نشست‌هاي مختلف با گورباچف و كلينتون با تلاش‌هاي بي وقفه خود براي بازگرداندن صلح به ايرلند به اين هدف دست يافتند. برخلاف آنها به نظر نمي‌رسد كه جورج بوش در اين زمينه بتواند كاملا موفق باشد.

وي در كشورهاي عرب منطقه فردي محبوب و معروف نيست و فلسطينيان نيز شرايط مطلوبي براي مذاكره ندارند.

اما سفر وي به آفريقا مي‌تواند تا حدودي براي وي موفقيت‌هايي را به همراه داشته باشد و شايد يكي از دستاوردهاي بي‌نام و نشان وي را برجسته‌تر كند.

بوش 15 ميليارد دلار براي مبارزه با HIV و ايدز و هم‌چنين يك ميليارد و دويست ميليون دلار براي جلوگيري از گسترش مالاريا در آفريقا اختصاص داده است. اين اقدامات شايد به خاطر آن است كه آفريقا يكي از معدود نقاط دنياست كه در آن وجهه‌ي آمريكا در دوران رياست جمهوري بوش، خدشه‌دار نشده است."

در انتهاي اين گزارش آمده است: "بوش هميشه خواسته است تا رييس‌جمهوري حامي دگرگوني‌ و تغييرات باشد. بوش بيشتر زمان سال آخر رياست جمهوري خود را صرف حمايت از كاهش ماليات در آمريكا و هم‌چنين صرف نتايج ايجاد تغيير و تحولات در عراق خواهد كرد. البته به گفته وي جهان 'توپي كوچك است'!"

ارسال نظرات
خط داغ