آگاه
کد خبر: ۶۶۷۶۸

بي ربط گرايي در دستگاه عدالت محور؟!

بي ربط گرايي در دستگاه عدالت محور؟!

محمد حسين خوشوقت


سيستم، اعم از نوع انساني و غير انساني اش ، به مجموعه اي از اجزا و عوامل گفته مي شود كه در ربط با يكديگر به منظور دستيابي به هدف يا اهدافي خاص عمل مي كنند. ميزان موفقيت سيستم در دستيابي به هدف يا اهدافش، متغيري است كه از كيفيت هر يك از اجزا و ارتباط آن ها با هم تبعيت مي كند. بر اساس اين قانون تكويني ، اگر در يك سيستم انساني، از جمله سيستم سياسي، كسي در جايگاهي قرار گيرد كه شايستگي اش را ندارد، علاوه بر فرسايش خود، سيستم را نيز دچار اختلال مي سازد و آن را متناسب با نقش سيستميك و سيستماتيك خويش، به ورطه ي تباهي و اضمحلال نزديك مي نمايد.

حضرت حكمت و لطف و علم مطلق (جل و علي)، نظام آفرينش را كه نظام احسن است، به گونه اي آفريده كه هر موجودي در جاي شايسته ي خويش قرار دارد و در جايگاه بايسته اش عمل مي كند. حضرت رب العالمين از انسان ها نيز خواسته است كه در زندگاني شخصي و اجتماعي خود، بدين سان ، عادلانه رفتار كنند تا سرنوشت اين جهاني و آن جهاني خويش را به نيكي سامان دهند.
عالمان و بزرگان حكمت، الهام گرفته از عينيت نظام احسن ربوبي، عدل را دادن حق هر صاحب حق (اعطاء كل ذي حق حقه) يا نهادن هرچيزى در جاى خود ( وضع الشي فيما وضع له) يا تناسب وتوازن تعريف كرده اند. عدل تشريعي و فقهي نيز ، بر همين مبنا، حركت حق مدارانه ي متضمن حفظ و مراعات شايستگي ها و بايستگي هاي عقل پسندانه و حق پرستانه است.

يكي از فوائد مطالعه ي تاريخ آن است مي آموزيم اقوام و جوامع گذشته چگونه با ناديده گرفتن قانون كلي و بنيادين عدالت، به ورطه ي تباهي و نابودي در غلتيدند و يا كساني با التزام به حق مداري و عدل گرايي، ماهروي سعادت و نيك بختي در بر كشيدند.

درخواست مصرانه دوستان براي نوشتن مطلبي در باره معاون مطبوعاتي پيشين وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، بهانه اي مبارك براي يادآوري آن قانون كلي شده است. اين گونه تذكارها سبب تنبه شخص نگارنده و ديگران خواهد شد تا راه كمال بايسته گم نكنند؛ و ميان اين "ديگران"، مسوولان كشور، به يادآوري " بايد ها و شايدها" بيشتر نياز دارند چرا كه سرنوشت ملك و ملت در دستان آنها ست.

در جمهوري اسلامي ايران، با تمام توقعات ويژه اي كه از آن مي رود، مسوولان بايد واجد خصوصيات شخصي و مديريتي شايسته اي باشند. شايستگي شخصي و فردي ، به تنهايي، برازنده ي يك مسوول نيست چنانكه شايستگي مديريتي صرف نيز كفايت امر نمي كند؛ اين هردو، جمع بايد تا نظام سياسي رو به كمال رود و به هدف نايل آيد.

مطبوعات، كه به درستي، ركن چهارم مردم سالاري نام گرفته است، با نقشي كه در چرخه "پس خور" نظام سياسي مي تواند ايفا كند، ضامن سلامت نظام و دستيابي اش به اهداف گرانسنگي است كه فلسفه ي وجودي اش را توجيه مي نمايد.

يكي از وظايف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و بزرگترين رسالت معاونت مطبوعاتي آن، رفع موانع و مشاكلي است كه مطبوعات كشور براي ايفاي نقش بايسته ي خويش در حفظ سلامت و پويايي جامعه و نظام ارزشمند جمهوري اسلامي با آن مواجه اند؛ نقشي كه عمدتا بايد از طريق بيان آزادانه و مشفقانه ي كاستي ها و معايب دستگاه ها و مديران تجلي يابد.

بررسي عملكرد حدودا يكساله ي معاون پيشين مطبوعاتي وزارت ارشاد بيانگر آن است كه وي در انجام وظيفه ي سازماني و سيستميك خود، توفيق قابل قبولي نيافته است. آقاي محمد علي رامين، به اعتقاد بسياري از ناظران ، به علت فقدان استانداردهاي فردي و مديريتي مطلوب، از دهم آبان ماه 1388 تا پايان آذرماه 1388، آن گاه كه از سمت اش بركنار شد، نه تنها عرصه را براي حيات شايسته ي مطبوعات ايران مهيا نساخت، كه در مواردي نسبتا پر شمار، بسياري را به محاق برد و عقيم ساخت. نتيجه ي اين كاركرد منفي، محروم ماندن نظام جمهوري اسلامي از كشف كامل و دقيق كاستي ها و نقصان ها بوده است. اين محروميت نسبي، راه پيشرفت و تعالي مطلوب را ناهموار كرده است.

چه زيبا فرمود پيامبر خاتم (ص) كه "احب الناس من اهدي الي عيوبي... دوست داشتني ترين مردمان ، كساني اند كه عيوب مرا به من هديه مي كنند!

گماردن كساني براي مته به خشخاش گذاردن و مچ گيري هاي افراط گرايانه از مطبوعات و نشريات ناهمسو ، تعيين تيم هايي براي تذكر دادن هاي مكرر به برخي مطبوعات و ترساندن آن ها، فراهم ساختن زمينه براي توقيف برخي نشريات غير دولتي، كنكاش و تفحص براي آگاهي از نحوه ي حمايت برخي مطبوعات استاني از نامزدهاي انتخابات دهم رياست جمهوري، تعيين ميزان كمك هاي مالي به مطبوعات بر اساس جهت گيري هاي سياسي و انتخاباتي آن ها، اختصاص 40 درصد يارانه هاي مطبوعاتي به پنج روزنامه ي همسو و اعطاي 60 درصد باقي مانده به ساير مطبوعات و نشريات كشور از جمله اقدامات معاون مطبوعاتي پيشين ارشاد است كه سبب سيه روزي بخش هاي قابل توجهي از ركن چهارم مردم سالاري و ناخوشنودي دولت دهم شد.

آگاهان در معاونت مطبوعاتي وزارت ارشاد مي گويند كه در دوره آقاي رامين، يكي از روزنامه هاي جنجالي سراسري ، براي يك دوره ي يكساله ، هر سه ماه هفتصد و پنجاه ميليون تومان كمك مالي دريافت داشته و روزنامه اي در شمال كشور، به رغم عدم انتشار چند ماهه ، از كمكي يكصد و سي ميليون توماني برخوردار شده حال آن كه اگر توقفي در انتشار نمي يافت، طبق مقرارات معمول، مستحق دريافت سي ميليون تومان بود. در همين دوره، آگهي هاي دولتي، كه متاسفانه شاهرگ امداد مالي مطبوعات در دوران سخت حاضر به شمار مي رود، با ملاك هاي خاص سياسي و سليقه اي تقسيم مي شد كه نتيجه ي آن، فلج شدن بسياري از نشريات و مطبوعات و ورشكستگي صاحبان آن ها، به ويژه در استان ها، بوده است.

با چنين اوصافي، آيا مي توان گفت كه استقبال كم رنگ و بي رمق اصحاب مطبوعات و مخاطبان از نمايشگاه مطبوعات امسال، يكي از آثار سياست ها و عملكرد معاون مطبوعاتي وقت بوده است؟

آيا صهيونيست خواندن رسانه هاي اصولگرايي كه از گفتار و كردار معاون مطبوعاتي به ستوه آمده ، لب به انتقاد گشوده يا خبر احتمال بر كناري اش را منتشر ساخنه اند، با جهت گيري هاي رييس جمهور همخواني داشته است؟ آيا توهين هاي ناشايست و خلاف شان به مجري راديو در يك برنامه زنده ، به خاطر سوال او در مورد نظر منسوب به معاون مطبوعاتي ارشاد در خصوص لزوم بازگشت روحانيون به مساجد، و نيز تلاش براي ترويج عنوان "امام" براي مقام معظم رهبري در مطبوعات از طريق تعيين پاداش هاي مالي، با اهداف و منش رهبري والامقام و رييس جمهور سازگاري دارد؟

آيا ايراد سخناني جنجال برانگيز در مورد روحانيت و موضوعاتي كه اساسا ارتباطي با مسووليت و قابليت هاي فردي و علمي معاون مطبوعاتي ندارد و نيز خودستايي و " امي (نخوانده ملا شده) " خواندن خويش در يك برنامه زنده تلوزيوني با موازين عقلاني و اخلاقي همخوان است؟

محور اين مكتوب، بررسي شخصيت و منش فردي و اجتماعي و مديريتي معاون مطبوعاتي پيشين ارشاد نيست، چه آن كه موضوع اساسا از اهميت چنداني برخوردار نيست، بلكه هدف اصلي، ياد آوري اين نكته است كه بخش هاي مختلف نظام گرانمايه ي ايران اسلامي نبايد از "بايد هاي سيستميك" غفلت ورزند و با "بي ربط گماري ها "، موجبات تضعيف و فرسودگي نظام گرانبهاي ايران را فراهم آورند.

سي سال از تاسيس نظام عزيز جمهوري اسلامي سپري شده است؛ آزمودن خطاهاي پر هزينه ي گذشته براي دولتي كه اكنون پرچم زيبا و اميدبخش عدالت را در دست گرفته و مديريت جهان را نيز نويد مي دهد، مايه ي افتخار و مباهات نخواهد بود.

والسلام

ارسال نظرات
خط داغ