آگاه
کد خبر: ۶۵۵۰۱۶

وسواس نداشته باشید که فوتبال روح خود را به عربستان سعودی بفروشد مدت‌ها پیش خود را به پول کلان فروخت

فوتبال مدت‌ها پیش خود را فروخته بود!

فوتبال مدت‌ها پیش خود را فروخته بود!

مبالغ چشمگیر پیشنهادی برای بازیکنانی مانند رونالدو تنها تازه ترین پول نقد برای بازی ای است که ما آن را دوست داریم اما دیگران مالک اش هستند.

فرارو- همان طور که همگان می ‌دانند فوتبال "یک زبان مشترک" است به‌ویژه برای افرادی از نسل‌ های مختلف یا پیشینه‌ های فرهنگی که ممکن است در غیر این صورت برای دانستن این که در مورد چه چیزی با یکدیگر صحبت کنند دچار مشکل شوند. عبارتی وجود دارد که مدت هاست برای توصیف تازه ترین انحراف فوتبال از سنت های گرامی اش مورد استفاده قرار می گیرد:"بازی تمام شد".

به گزارش فرارو به نقل از گاردین، در تابستان سال جاری شاهد عملی شدن این جمله بودیم. ابتدا رونالدو از منچستر یونایتد، سپس کریم بنزما از رئال مادرید و انگولو کانته از چلسی. اکنون یک پیشنهاد عظیم به کیلیان ا‌مباپه یک فوق ستاره واقعی در دوران اوج خود به تیتر خبرهای جهانی تبدیل شده و باعث ایجاد نوعی "درگیری" از سوی ورزشکاران برتر شده است که باید مایه اصلی رویاهای مدیران رسانه های اجتماعی ریاض باشد. "یوسین بولت" دونده جامائیکایی دو سرعت و سریع‌ترین انسان جهان در توئیتی عجیب و غریب همراه با ایموجی نوشته بود:"من حاضرم با این دستمزد 776 میلیون دلاری یک ساله بازنشسته شوم. زمانی که برای آن قرارداد یک ساله با نماینده ام تماس بگیرند به عربستان سعودی سفر خواهم کرد"! حتی برای ثروتمندترین و محبوب ترین افراد نیز پول زبان اصلی صحبت است.

در مورد اهداف استراتژیک پادشاهی سعودی از حضور در عرصه ورزشی گمانه زنی های زیادی وجود دارد. بسیاری باور دارند که طرح ریاض ممکن است در نهایت "خرید" فوتبال باشد درست همان طور که سعودی ها کنترل گلف حرفه ‌ای را در دست گرفته اند و سرمایه گذاری های شان در بوکس، دوچرخه سواری و مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک را افزایش داده اند. با این وجود، آیا این یک پیشنهاد سرمایه گذاری جدی با هدف تنوع بخشیدن و رشد دارایی هایی یک کشور نفت خیز است یا صرفا کارزاری برای روابط عمومی؟ آیا نوعی "شستشوی ورزشی" با هدف پرت کردن حواس افکار عمومی از اوضاع داخلی عربستان سعودی است؟ آیا با هدف مترادف ساختن نام سعودی با فوتبال صورت می گیرد؟ آیا صرفا با هدف تثبیت پادشاهی سعودی به عنوان یک حضور اجتناب ناپذیر در عرصه زندگی عمومی صورت می گیرد؟

در صورت تداوم روند با مقیاس مالی فعلی در پشت لیگ حرفه ‌ای عربستان این بدان معناست که حتی اگر امباپه از لیونل مسی برای بازی در جای دیگری پیروی کند جریان استعدادها به سمت بالاترین دستمزد پیشنهادی اکنون به امری اجتناب ‌ناپذیر تبدیل شده است. اگر می‌خواهید بهترین بازیکنان را تماشا کنید محصول ممتاز را مصرف کنید. لیگ عربستان به زودی می ‌تواند در ترکیب محتوای شما جایی ثابت پیدا کند.

با این وجود، آیا واقعا چیزی در رابطه بین هواداران و ورزشی که احتمالا به زودی تحت مالکیت جدید قرار می ‌گیرد تغییر خواهد کرد؟ یا این صرفا تحقیر بیش تر محصولی است که از پیش کاملا فاسد شده و ما کماکان به مصرف آن ادامه خواهیم داد؟

با جابجایی مرکز قدرت بسیاری از افرادی که عاشق فوتبال هستند به سادگی عبارتی از دونالد ترامپ (که خود طرفدار فوتبال و پادشاهی سعودی است) را وام می گیرند و خواهند گفت:"هنوز به نوشیدن آن زباله ‌ها ادامه می ‌دهم".

فوتبال مدت‌ها پیش خود را فروخته بود!

هوادارانی که به لیگ های داخلی در کشورهایی مانند برزیل، آرژانتین، هلند، بلژیک یا اسکاتلند وابسته هستند پیش تر چنین چیزهایی را دیده بودند. تجاری سازی و بازاریابی موفقیت آمیز تعداد کمی از لیگ های قدرتمند برای مخاطبان تلویزیونی جهانی با شتاب گرفن در اوایل دهه 1990 میلادی منجر به افزایش تمرکز استعدادها در انگلیس، اسپانیا و ایتالیا شد که به طور مستقیم به هزینه لیگ های "کوچکتر" تبدیل شد. رابطه مستحکم بین فوتبال اروپا و قاره آفریقا مدت ها قبل برقرار شده بود و به طور مستقیم در امتداد خطوط استعماری قرار داشت.

قوانین رقابت اروپایی در دهه 1990 میلادی بازنویسی شدند تا این فاصله بیش تر شود. انباشت استعدادها ممکن است لیگ های دیگر را خالی کرده باشد اما در انگلستان لیگ برتر به عنوان یک داستان موفقیت ملی بزرگ شناخته می شود. تلاش ‌های بعدی برای محافظت از یکپارچگی رقابت در برابر دوپینگ مالی دولت‌های نفتی و الیگارشی‌ها صورت گرفت اما بی نتیجه بود.

بسیاری از ما مدت ‌هاست که کنترل معنی ‌دار هواداران را کنار گذاشته ‌ایم. میلیاردرهای ایالات متحده، صندوق های تامینی و شرکت های سهام خصوصی در حال حاضر به طور گسترده ای به عنوان یک گزینه کم تر بد برای مالکیت باشگاه ها قلمداد می شوند. مهم تر از همه آن که آنان مودبانه انتخاب کرده اند تا فوتبال را در "خانه" نگه دارند (یعنی در کشورهای قدرتمند اروپایی) و به این توهم دامن می زنند که فوتبال هم چنان بازی "ما" باقی خواهد ماند صرفنظر از این که هزینه بلیط و اشتراک تا چه اندازه بالاست هزینه این که اجازه داشته باشیم از فوتبال لذت ببریم.

تمایز اخلاقی بین بازی‌ هایی که عمدتا توسط سرمایه‌ های آمریکا، روسیه و قطر کنترل می‌ شوند در مقابل عربستان تا چه اندازه واضح است؟ هنوز هم می‌توانید از طریق ادامه وجود هرم فوتبال به طور خاص ارتباط معناداری بین فوتبال نخبه اروپایی به ‌عنوان یک محصول سرگرمی جهانی و جوامع صنعتی که این بازی را به عنوان یک طبقه کارگر خلق کرده‌ اند پیدا کنید که به طور جمعی آن را از طریق یک فرآیند تدریجی و لایه ای در طول نسل های مختلف به یک ویژگی دائمی فرهنگ عامه در کنار چیزهایی مانند موسیقی، تلویزیون و فیلم تبدیل کردند.

برخی دیگر تصاحب فوتبال توسط عربستان را به عنوان گام بعدی طبیعی برای ورزشی می دانند که مدت ها پیش روح اش فروخته شده بود. ممکن است فکر کنید فوتبال متعلق به مردم است اما مطمئن باشید که در حال حاضر بخشی از سبد سرمایه گذاری متنوع و پایدار دیگران است.

اگر بتوان از تجربه چند دهه گذشته فوتبال به راحتی استفاده کرد این ظرفیت بی حد و حصر هواداران برای کسب لذت از بازی و استفاده از آن به عنوان پایه ای برای ارتباطات معنادار با دیگران است و مهم نیست که تا چه اندازه منافع ثروتمندان بی شرمانه به دنبال استثمار محبت و اشتیاق ما بوده است.

منبع: گاردین

ارسال نظرات
خط داغ