تحولات جديدي در راه است
عصر جدید؟
فرارو- اگر چه باید منتظر زمان بود تا بتوان نظری صائب ارائه داد اما اینک روشن شده که اگر روند این برکناریها ادامه یابد میتوان سخن از عصری جدید گفت. عصری که نیروهای سیاسی اصولگرا آرایشی جدید و شفاف میگیرند و پیچیدگیهای قدیمی در تحلیل مناسبات اصولگرایان به پایان خواهد رسید.
آیا زمستان 89 را باید آغاز عصر جدیدی در دولتمردی محمود احمدینژاد دانست؟ به گزارش فرارو، همزمان با کلید خوردن اجرای بزرگترین طرح اقتصادی کشور در سالهای اخیر؛ کابینه اصولگرای احمدینژاد دچار سه تغییر پیاپی در سطوح بالای خود شده است. سرعت این برکناریها در کنار شگفتانگیزی آنها به نحوی بوده است که جبههای از اصولگرایان، از حسین شریعتمداری تا محمدرضا باهنر در برابر این اقدام موضع همسانی گرفته اند.
روز گذشته 20 نماینده شاخص اصولگرا با نگارش نامهای خطاب به علی لاریجانی خواستار آن شدند که وی با حساسیت نشان دادن نسبت به برکناری متکی، از احمدینژاد توضیحات کافی را در این خصوص بخواهد. یکی از این نمایندگان، محمدرضا باهنر نایب رئیس سابق مجلس بود که ضمن گفتوگو با ایسنا خبر از شایعاتی داد که احتمال استمرار برکناریها را مطرح ساخته اند. شایعاتی که البته صحت و سقم آن برای اعضای فراکسیون اصولگرایان محرز نیست.
دیگر معترض برکناریها، حسین شریعتمداری و روزنامه کیهان بوده است. مجموعه مطبوعاتی کیهان که از نخستین روزهای بر سر کار آمدن محمود احمدینژاد در سال 84، در کنار وی قرار داشت اولین هشدارهای خود را در شهریورماه سال جاری به دولت داده بود. شریعتمداری اینک با بازخوانی همان سرمقاله نوشته است: «با استناد به عملکرد و سابقه یکی از حلقههای بسیار نزدیک به رئیس جمهور محترم پیشبینی کرده بودیم که حلقه یادشده در پی خالی کردن اطراف رئیس جمهور از نیروهای وفادار و متعهد و تنگ کردن دایره دوستان ایشان است».
این اظهار نظر به ویژه از آن جهت اهمیت مییابد که در محافل سیاسی از رامین و بذرپاش به عنوان دو نیروی نزدیک به حسین شریعتمداری و داوود احمدینژاد (از منتقدین قدیمی مشایی) یاد میشد. مسئلهای که ظاهراً نشان از دوپاره شدن حلقه صفر محمود احمدینژاد دارد.
امیر محبیان، تحلیلگر اصولگرا پس از برکناری منوچهر متکی در گفتوگو با بخش فارسی دویچه وله، خبر از در راه بودن موج جدید تغییرات داده بود. محبیان در آن گفتوگو ضمن پیشبینی برکناریهای جدید، درباره دلیل این عزلها گفته بود: «به نظر میرسد آقای احمدینژاد برنامههای زیادی برای ایجاد تحولات جهشگونه در سیاستهای دولت داشته باشد. از قرار ایشان میخواهد تصویر کاملا مثبتی از فعالیت دولت دهم در اذهان ایجاد کند. به همین دلیل ممکن است نیروهای موفق و موافق را نگاه دارد و سایرین را که نتوانستهاند برنامهها را طبق نظر ایشان انجام دهند، عوض کند. این احتمال وجود دارد».
اگرچه از مدتها پیش گمانهزنیهایی نسبت به دو طیفی بودن چینش کابینه دولت دهم صورت میگرفت ( برای خواندن گزارش فرارو از دیالکتیک دو دولت کلیک کنید )، اما یکی از مسائل حائز اهمیت تاثیری است که این برکناریها بر آرایش جدید اصولگرایان خواهد گذاشت. اگرچه چهرههایی نظیر مریم بهروزی ریشه این برکناریها را نه در وجود اختلافات سیاسی که ناشی از طبیعت مسائل اجرایی میداند، اما اینک از نظر بسیاری از اصولگرایان متهم ردیف اول در این قضایا اسفندیار رحیممشایی است.
سال گذشته حمید رسایی از نمایندگان فعال فراکسیون انقلاب اسلامی (حامیان دولت) در یک برنامه تلویزیونی از محمود احمدینژاد خواست راه خود را از مشایی جدا کند. اینک پس از گذشت قریب یک سال و رخ دادن اتفاقاتی در جهت عکس این خواسته نماینده حامی دولت؛ باید دید چه اتفاقاتی برای گروههای سیاسی حامی دولت خواهد افتاد. از سوی دیگر اصولگرایانی که وجود اختلاف در میان خود را رد میکنند چه واکنشی نشان خواهند داد؟ پرسش اساسی درباره آینده تغییرات این است: آیا دولت جبهه منتقدان خود را تقویت میکند، یا به تشتت و چندپارگی در گروه مخالفان خود اضافه خواهد کرد؟
تحلیل کلی نیروهای فعال اصولگرا بر این است که این تازه ابتدای راه تغییرات در کابینه محمود احمدینژاد و باید اتفاقات جدیدی را انتظار کشید. یکی از این اتفاقات شاید برکناری حائز اهمیتِ وزیر نه چندان مهمِ دادگستری باشد. احتمالا باید منتظر اتفاقات بیشتری ماند تا آرایش نهایی سیاسی اصولگرایان در یک سال مانده به انتخابات مجلس شورای اسلامی مشخص شود.
امری که اینک روشن شده آن است که اگر روند این برکناریها ادامه یابد میتوان سخن از عصری جدید گفت. عصری که نیروهای سیاسی اصولگرا آرایشی جدید و شفاف میگیرند و پیچیدگیهای قدیمی در تحلیل مناسبات اصولگرایان به پایان خواهد رسید.