آگاه
کد خبر: ۶۴۲

یانگوم و مظلومیت زنان

اما ازين قبيل، ابن محمود

يكي بر سر سفره‌اش پهن بود. مردي با اسبش مي‌گذشت. بفرمايي زد. پياده شد و خواست هم‌سفره شود. گفت: افسار اسبم را كجا ميخ كنم؟ گفت: بر زبان من، تا ديگر ازين بفرماهاي نابجا نزنم. عبدالجبار كاكايي، دبير كنگره شعر دفاع مقدس، اگر مي‌دانست كه اداي جامعه چند صدايي در آوردن اين قدر هزينه دارد، بفرماي اول را نمي‌زد و حالا مجبور نبود كه هر روز جواب آن‌طرفي‌ها را بدهد. بخصوص اين علي باباچاهي كه تنش مي‌خارد براي كل كل كردن با اين‌طرفي‌ها. بقول حافظ: آخر ملول گردي از دست و لب گزيدن. و: نگاه دار سر رشته تا نگه دارد.

هيچ چيز به اندازه مصاحبه، آدم را بر ملا نمي‌كند. حرف باباچاهي به ميان آمد، حيفمان آمد كه چيزي از مصاحبه روزنامه شرق با او در همين هفته جاري نگوييم.
مصاحبه‌گر: بعضي‌ها معتقدند كه شعرهاي شما شبيه هم شده است و آنها را از روي هم زيراكس مي‌زنيد.
باباچاهي: هر كي گفته، حتماً خيلي به شعرهاي من علاقه دارد و من برايش احترام قائلم. ولي بايد بگويم چنين فردي اصلاً در خواندن شعرهاي من حوصله به خرج نداده است. و شايد هم اصلاً نخوانده باشد آنها را.
مصاحبه‌گر: بعضي‌ها هم معتقدند با اين سر و ريش عاشقي كردن، به شما نمي‌آيد.
باباچاهي: همان طور كه گفتم، من براي نظر خواننده خيلي احترام قائلم. اما شما اگر فهم و شعور داشته باشيد، ازين سؤالها نمي‌كنيد. خيلي‌ها از من پيرتر بودند، ولي ببينيد چها كه نكرده‌اند. حالا كاري به استاد شجريان و استاد بيضايي ندارم.
مصاحبه‌گر: بعضي‌ها معتقدند كه شما لباس جوانها را مي‌پوشيد كه از قافله پسا مدرن عقب نمانيد.
باباچاهي: البته هر كسي حق دارد كه هر جور دلش خواست اظهار نظر كند، ولي من مي‌دانم اين آدم كجايش مي‌سوزد. تقصير من چيست كه همه دوست دارند رابراه با من مصاحبه كنند و با آقاي سپانلو مصاحبه نكنند؟

محمد حقوقي بنا دارد اسمش را در كتاب ركوردهاي گينس به ثبت برساند. به گفته خبرگزاريها، بلندترين شعر بلند جهان، دارد از جانب ايشان به دنيا مي‌آيد. پيشنهاد مي‌شود اين شعر را روي پارچه بنويسند و از ميدان ولي عصر تا ميدان ونك نصب كنند تا مورد خوانش و نويسش همه علاقه‌مندان قرار گيرد.

دفتر حجت الاسلام حسني امام جمعه محترم اروميه با ارسال نمابري به مطبوعات، خبر فحش دادن ايشان به رييس سازمان صدا و سيما و راه ندادن اوشان به اندروني را رد كرده و گفته است كه به دليل بيماري ايشان، اوشان نتوانسته‌اند توفيق زيارت ايشان را پيدا كنند. توصيه مي‌كنيم كه اوشان اگر مي‌خواهند كسالت ايشان هرچه زودتر بر طرف شود، به رييس جمهور محترم در صدا و سيما گير ندهند.

متأسفانه ملل مترقي هم دچار خرافات شده‌اند. به گزارش «ياهو»، اين قبيل خرافات فرهنگي دارد كم كم بلاي جان گربه‌ها مي‌شود. بدترين چيز دنيا، حتي بدتر از وقايع خونين عراق، اين است كه آدم گربه‌ها را درك نكند و اولاً، فكر كند كه آنها وقتي از جايي مي‌پرند پايين، روي چهار دست فرود مي‌آيند. بنابراين، براي پنجره‌هاي خانه‌اش حفاظ نگذارد و باعث سقوط گربه‌ها شود. جنايت ازين بالاتر؟ ثانياً، فكر كند چون گربه‌ها هفت تا جان دارند، مي‌تواند آنها را بيندازد توي لباسشويي و بعداً هم بچلاندشان و روي بند رخت پهن‌شان كند. نخير، گربه 12 تا 14 سال عمر مي‌كند و بايد خيلي مراقب آنها باشيم. ثالثاً، فكر كند كه گربه‌ها در شب همه چيز را مي‌بينند و مي‌توانند غذاي سگ را از گربه تشخيص بدهند. اگر مي‌خواهيد كه گربه‌تان عينكي نشود، به او غذاي سگ ندهيد.

حالا ازين مباحث مهم بياييم بيرون و به مسايل كم اهميت‌تر ديگر بپردازيم. جواد شمقدري كه معتقد بود بايد در اين سينما را تخته كرد كه جواب نمي‌دهد، اخيراً معتقد است كه رييس جمهور از عملكرد وزارت ارشاد راضي نيست و دارد وزير محترم را تحمل مي‌كند. حالا ببينيد كه اهالي فرهنگ و هنر چه مي‌كشند!

بهترين شغل براي يك آدم فرهنگي اهل مطالعه فكر مي‌كنيد چه باشد؟ همكاري با اداره بررسي كتاب. البته به‌شرطي كه اسم آدم به مطبوعات كشيده نشود. مگر امير حسين فردي غير ازين چي خواسته بود كه اين قدر مطبوعات به او گير داده‌اند؟ مي‌خواست چند صباحي با خيال راحت بنشيند و كتابهاي مورد علاقه‌اش را بخواند و بجاي اينكه پول بدهد، پول هم بگيرد. والله اگر به من هم اين شغل را پيشنهاد مي‌كردند، با سر مي‌رفتم. حالا از بس مطبوعات فشار آوردند، بنده خدا فقط توانست چند تا كتاب بخواند و از خير خواندن بقيه‌ بگذرد. همين كارها را مي‌كنيد كه رضا قاسمي مي‌گويد دانشجويان فرانسوي سوادشان بيشتر از نويسندگان ماست. بابا مانع خير نشويد!

ما هر كار مي‌كنيم كه از جاذبه شخصيت يانگوم خودمان را برهانيم و جمعه شبها سر راحت بر بالين بگذاريم، نمي‌شود. ما حتي اگر تمام سهميه بنزين‌مان تمام شود، خيالمان نيست. فقط خدا خدا مي‌كنيم كه اين سريال «جواهري در قصر» همچنان ادامه داشته باشد تا ملت بقول رييس محترم مجلس، نيايند و شبهاي سهميه‌بندي با خيال راحت سر بر بالين بنزين آزاد بگذارند. در همين رابطه، مهدي فرجي، مدير شبكه دوم سيما، اعلام كرد: علت جذابيت اين سريال، پرداختن به مسئله مظلوميت زنان است. البته زنان مورد نظر ايشان، زنان كره هستند. وگرنه در ايران كه ازين خبرها نيست و ما تازه يك ماه بيشتر نيست كه روز زن را پشت سر گذاشته‌ايم.

آدم بايد دل شير داشته باشد كه بخواهد پشت سر زنان هنرمند حرف بزند. وقتي علي باباچاهي در مصاحبه با شرق با صراحت اعلام كرد كه «آدمهايي مثل پگاه احمدي و رزا جمالي اصلاً مردودند و نمره منفي مي‌گيرند» داشت باورمان مي‌شد كه روح مردانگي در بين جماعت اهل ادبيات كه اين روزها چپ و راست قربان صدقه بانوان شاعر و داستان‌نويس مي‌روند، نمرده است. اما باباچاهي نگذاشت ما يك روز هم با اين خيال واهي دل‌خوش باشيم و براي روزنامه تكذيبيه فرستاد كه: «من فكر نمي‌كنم در خواب هم چنين چرتي زده باشم!». به عبارت دقيق‌تر، غلط كردم، ولم كنيد! بعضي‌ها از «رزا» بيشتر از «رضا» حساب مي‌برند.

بدترين چيز در رفاقت اين است كه آدم كسي را دوست داشته باشد، اما با كارهايش موافق نباشد. حسابش را بكنيد. آدم دو سال‌ آزگار دندان روي جگر بگذارد كه استاد فيلم جديد بسازد. آن وقت هرچه چشم در تاريكي سينما بدواند، نتواند سينماي باشكوه منقرض او را درك كند. چنين آدم با معرفت با مرامي، بعد از تماشاي يك فيلم بد از يك رفيق قديمي خوب چه مي‌تواند بگويد جز اين كه: «كيميايي از فيلمهايش مهمتر است!»

ترديدي ندارم كه اگر آمار دقيقي بگيرند، از روز سهميه‌بندي بنزين تا امروز همه چيز بهتر شده است و آن چيزهايي كه در خيابان آدم مي‌بيند توهم است و درستش همان است كه مسئولين سازمان گردشگري مي‌گويند. همانهايي كه مي‌گويند خلوتي جاده‌ها باعث شده است كه انگيزه سفر رفتن در ايرانيان تقويت شود. در چنين مواقعي، آدمهاي بدبين فقط نيمه خالي ليوان را مي‌بينند و آدمهاي خوش‌بيني مثل ما، اصلاً ليوان را نمي‌بينند. داشتيم مي‌گفتيم كه اگر آمار دقيق بگيرند، معلوم مي‌شود كه همه چيز از قبل روبراه‌تر شده است. دليلش هم اين است كه اگر تا آخر همين هفته، تكليف سهميه بنزين ماشينهاي بهشت زهرا روشن نشود، از روز شنبه. جنازه تهراني‌ها روي دست مردم باد خواهد كرد. نتيجه‌اي كه آدم خوش‌بيني مثل من ازين خبر مي‌گيرد اين است كه از فردا اميد به زندگي در مردم افزايش خواهد يافت و كسي فكر مردن به‌سرش نمي‌زند.

مديران شركتهاي بزرگ و معتبر به اين نتيجه رسيده‌اند كه كارمندان چاق، هزينه بيشتري بر سازمان تحميل مي‌كنند. اين ديدگاهي است كه ما ايراني‌ها از قديم به آن معتقد بوده‌ايم و ايده نويني است. سعدي عليه الرحمه فرموده است: اسب لاغر ميان بكار آيد/ روز ميدان، نه گاو پرواري. بحمدالله و المنة، قريب به اتفاق كارمندان ايراني، در گروه اسبهاي لاغر ميان جاي‌ مي‌گيرند.

پشت چراغ سبز؛
وين تابلوي «بوق زدن ممنوع!».

پنج شنبه 28 تير 1386

ارسال نظرات
خط داغ