گزارش اكونوميست؛ جهان در سال ٢٠٠٨
دانيل فرانكلين، سردبير ويژهنامهي جهان در سال 2008 اكونوميست درخصوص تحولات سال نو ميلادي (2008) نوشته است: "اين سال در سايهي دو رويداد بزرگ شكل خواهد گرفت: انتخابات رياست جمهوري آمريكا و بازيهاي المپيك در پكن."
اين گزارش ميافزايد: "رقابتها براي تصاحب قدرت در كاخ سفيد از فصل مبارزات انتخاباتي مقدماتي در ماه ژانويه و فوريه گرفته تا برگزاري انتخابات سراسري در ماه نوامبر بسيار طولاني و طاقت فرسا خواهد بود. از هم اكنون شرط بنديها بر اين مساله دلالت دارد كه يك كانديداي دموكرات پيروز اين ماراتن انتخاباتي خواهد بود، با اين احتمال قوي كه يك كلينتون ديگر (منظور خانم هيلاري رودهام كلينتون) به عنوان رهبر جهان آزاد جانشين جورج بوش ميشود. در اين ميان چين اميدوار است تا با بهره جستن از فرصت پيش آمده براي برگزاري رقابتهاي المپيك به جهان نشان دهد كه به چه قدرت غول آسا و با شكوهي تبديل شده است. ورزشكاران چيني احتمالا بيشترين مدالهاي طلا را بر گردن خواهند آويخت، مايهي مباهات و غرور كشورشان خواهند شد و در عرصهي بينالمللي در كانون توجه قرار خواهند گرفت. اما چين در عين حال با برخي پرسشها و ابهامات آزار دهنده درخصوص سياستهاي سركوب گرايانهي خود مواجه خواهد شد. آمريكا و چين بازيگران اصلي در صحنه تحولاتي خواهند بود كه ذهن و افكار مردم سراسر جهان را در سال 2008 به خود معطوف خواهند كرد."
در ادامه آمده است: "يكي از اين تحولات موضوع اقتصاد جهان است كه به دليل بحران تهيهي مسكن و وام بانكي در آمريكا ديگر به اين كشور وابسته نخواهد بود. آمريكا بايد تنها از بروز ركود جلوگيري كند اما اين چين (براي نخستين بار در ميان كشورهاي بزرگ كارساز در عرصهي رشد و توسعه بينالمللي) خواهد بود كه به همراه هند و ساير بازارهاي روبه ظهور خواهد درخشيد.
بحث بحران تغييرات آب و هوايي ديگر موضوعي است كه در كانون توجه قرار خواهد گرفت. همچنانكه چين به عنوان بزرگترين توليد كنندهي گازهاي گلخانهيي جايگزين آمريكا ميشود اقدامات و تلاشهاي مجدانه در جهت مقابله با گرمايش تدريجي زمين به تعامل جدي اين دو كشور بستگي پيدا ميكند.
اگر سال 2007 سالي بود كه بحث گرمايش تدريجي زمين را به عنوان يكي از اولويتهاي اصلي مطرح نمود، مردم در سال 2008 انتظار دارند در اين راستا اقدامي صورت پذيرد. قابل توجه آن كه بحث گرمايش زمين در واقع تم و درون مايهاي است كه كليهي مشاركت كنندگان شامل رهبران سياسي نام برده شده در اين نشريه را به هم پيوند ميدهد: افرادي در سطح شهري (مايكل بلومبرگ) در سطح ملي (فليپه كالدرون، نانسي پلوسي و نيكولا ساركوزي) و يا در سطح فراملي (نظير بان كي مون، دبير كل سازمان ملل و سورين پتسوان، دبيركل آ.سه.آن). سياستمداران دربارهي اين موضوع بسيار سخن گفتهاند اما آيا اكنون مردم را نااميد خواهند كرد؟"
سردبير اكونوميست نوشته است: "سومين دلمشغولي مهم در سال جديد ميلادي بحث خطرات ژئوپوليتيك خواهد بود. عقل و خرد جمعي در مقطع كنوني حكايت از آن دارد كه آمريكا در حال نزديك شدن به رويارويي با ايران بر سر برنامههاي هستهيي اين كشور است و در اين اثنا چين به عنوان ميزبان رقابتهاي المپيك درصدد آن خواهد بود كه از مناقشات جدي با تايوان استقلال طلب اجتناب كند، حال آنكه در حقيقت وقوع عكس اين پيش بينيها كاملا محتمل است، يعني "توافق بزرگ" ميان آمريكا و ايران و بحران بر سر تايوان كه در سال 2008 به استقبال انتخاباتي پر سر و صدا خواهد رفت. به طور حتم ريسك سياسي به داغترين موضوع مورد بحث در محافل موسسات پژوهشي (Think Tanks) و اتاقهاي كار سردمداران جهان تبديل خواهد شد. در سال 2008 صاحبان تجارت در كنار مقولات موسوم و متداول موجود در بازارهاي سرمايه با مسالهي مهمي دست به گريبان خواهند بود مبني بر اينكه چگونه ميتوانند خوب باشند. مشاوران از صاحبان تجارت خواهند خواست كه تداوم پذيري را به استراتژي خود بدل سازند و موفقترين تجار و بانكداران به فكر دنبال كردن راه افرادي نظير بيل گيتس خواهند بود؛ فردي كه از مقام خود در
مايكروسافت كنارهگيري كرد تا در امور بشر دوستانه فعاليت داشته باشد."
در پايان آمده است: "در مجموع جهان در سال 2008 به پيشرفت خود ادامه خواهد داد. دانشمندان دسته دسته به قطب شمال سفر خواهند كرد. مهاجران به دلايل به مراتب پيچيدهتري پاي خود را از مرزها فراتر خواهند گذاشت. چينيها به صنعت گردشگري متوسل خواهند شد. آمريكاييها اما ترجيحا از مرزهاي كشورشان پا فراتر نخواهند گذاشت. البته پيش بيني آينده كار تصادفي و بر پايه شانس است. براي چينيها سال 2008 سال موش خواهد بود، سازمان ملل اين سال را سال جهاني 'سيب زميني' نامگذاري كرده است پس خوردن خوبي داشته باشيد!"