خاطرات داوري اردكاني از پدر سیدمحمدخاتمی
رضا داوري اردكاني استاد دانشگاه در وبلاگ خود خاطراتي از دوران جواني خود و آشنايي با مرحوم آيت الله خاتمي در اردكان را منتشر كرده كه در بخشي از آن آمده است: يكي از بختهاي خوش من همعصري با حضرت آيتالله حاج سيد روحالله خاتمي و ارادت ديرپا به معظمله و برخورداري از محبت و لطف و سالها مصاحبت با ايشان بوده است.
در حدود 10 سال پيش كه به من تكليف كردند شرحي از زندگي خود بگويم، گفتم كه چه كساني و چگونه مرا در جواني راهنمايي و دستگيري كردهاند و اشاره كردم كه بنا بر ملاحظهاي نام كساني را نميبرم. اكنون ميگويم يكي از آن نامهاي شريف نام حضرت آيتالله آقا سيد روحالله خاتمي بود.
شايد اگر آن روز اين نام را ميآوردم، درست فهميده نميشد ولي اكنون آن محظورها در ميان نيست. من هم به آخر راه زندگي رسيده ام و نبايد چندان در بند ملاحظات باشم.
آقاي خاتمي در اردكان مدرسه و مسجد و محراب داشت اما در مجالس عمومي كمتر سخنراني ميكرد مگر در بعضي ايام ماه مبارك رمضان كه در مسجد خود براي نمازگزاران و مستمعان، مطالب عالي اخلاقي و عرفاني را به زبان ساده ميگفت و با پشتوانه حسن بيان و صفاي باطن خود آنها را بهخوبي القا ميكرد... سالي يكبار هم در شب 15 شعبان ساعتي براي مردم سخن ميگفت.
در آن شب پير و جوان و كودك و زن و مرد و هر كه در اردكان بود و ميتوانست، به مدرسه طلاب كه آن را مدرسه كهنه ميگفتند، ميآمد. سخن خاتمي در اين مجلس از سنخ سخنهايي كه معمولا در مجالس وعظ از منابر شنيده ميشد، نبود.
پيداست كه سخن مرد دين، قاعدتا جوهر ديني و اخلاقي دارد اما سخن ديني هم ممكن است تكراري و رسمي يا زنده و برآمده از جان گوينده باشد.
آقاي خاتمي علاوه بر علم رسمي حوزهها، اطلاعات عمومي وسيع داشت و با سياست آشنا بود و به آنچه در سياست ميگذشت و مخصوصا به مناسبات اجتماعي و زندگي مردم ميانديشيد و مهمتر اينكه مرد صفا و معرفت بود و اثر تكلف و تصنع و تظاهر در گفتار و رفتارش ديده نميشد.
از اوصاف اشخاص بزرگ يكي هم ايناست كه هرچه به ايشان نزديكتر شوند، بزرگيشان بيشتر آشكار ميشود.