آگاه
کد خبر: ۵۲۲۶۳

مشایی: روند جهاني شدن امري الهی است


رييس مركز ملي جهاني شدن گفت: انسان‌ها در آينده حاكميتي را كه شان و عزت او را رعايت نكند، آن را بزرگ نشمارد و ضمن درك ابعاد نيازهاي جديد او بر آن صحه نگذاشته و در مقام تحقق آن اقدام نكند، نخواهد پذيرفت.

به گزارش ایسنا، اسفنديار رحيم مشايي در نشست علمي تبيين مطالعات جهاني‌سازي و جهاني شدن ـ كه با حضور معاونين پژوهشي وزارتخانه‌ها و دانشگاه‌ها برگزار شد ـ اظهار كرد: جهاني شدن به معناي ارتباط ارگانيك، سازمان يافته، منسجم و معناداري است كه از ديرباز در حركت جامعه بشري در حال تحقق بوده و امروز كه تكنولوژي در ارتباطات و اطلاعات امكان وقوع آن را بيشتر فراهم كرده است، بيش از پيش قابل فهم است.

وي افزود: از آموزه‌هاي فكري و فلسفي در حوزه معارف حقه اسلامي و مكتب جعفري اين معنا به درستي دريافت مي‌شود كه حقيقت و قيمت انسان به عنوان برترين موجود آفرينش در تعامل جمعي‌اش با ساير انسان‌هاست. همه آفرينش با آفرينش انسان معنا پيدا مي‌كند و رابطه انسان با همه آفرينش امري ضروري و بر اساس حكمت بوده كه در اين حوزه ارتباط وسيع، آن‌چه بيش از همه اهميت دارد، رابطه انسان با انسان است.

وي با بيان اين‌كه « همه موجودات عالم براي انسان و انسان‌ها براي يكديگر خلق شده‌اند» تصريح كرد: پس بودن انسان‌ها كنار يكديگر يك ضرورت حكمي بوده كه مقدمه‌اي براي وجود انسان‌ها براي يكديگر است و تصوري خلاف اين موضوع غيرحكيمانه است.

رييس مركز ملي جهاني شدن با اشاره به اين‌كه « ضرورت حكمت در آفرينش است» خاطرنشان كرد: كمال انسان در راه انسان به سمت خدا از مسير انسان عبور مي‌كند، به اين معني كه آن‌ها براي رسيدن به كمال به يكديگر نيازمند هستند و مسير كمال بشريت اين است كه امكان ارتباط همه‌جانبه و كامل بين آحاد انساني در يك مجموعه‌اي به نام نظام بايد فراهم شود. به هر اندازه كه اين امكان ارتباط بين عناصر انسان در زندگي بيشتر فراهم شود، امكان سير كمالي انسان هم بيشتر و به هر ميزان كه در اين راه مانعي وجود داشته باشد، به همان اندازه امكان سير تكاملي بشر هم كمتر مي‌شود.

وي خاطرنشان كرد: اگر انسان در زندگي و روي زمين كار خود را از تفرق و پراكندگي آغاز كرده است، اين به معناي اصالت و تفرق و پراكندگي نيست، بلكه اجتناب و گريزي از آن نبوده؛ چراكه ماهيت حركت انسان در تاريخ، مفهوم به هم رسيدن، با هم بودن و شناخت يكديگر را تبيين مي‌كند، يعني منطق حركت به سمت تفرق نيست، بلكه در مسير به هم رسيدن است.

وي با اشاره به اين‌كه « آسمان و زمين مسخر انسان است » اظهار كرد: در مسير حركت انسان جرياني وجود دارد كه مويد به هم رسيدن، انسجام، اتحاد و يكپارچگي انسان بوده است و جامعه جهاني در راه به هم رسيدن و نزديك شدن به يكديگر در حال حركت است. امروز مفهوم رويايي، قديمي، تاريخي بشر كه همه اعضاي بشر با هم مرتبط باشند و انسان‌ها تابع يك نظام واحد در دنيا زندگي كنند، قابل فهم است و به دليل رشد علمي در حوزه ارتباطات و امكاناتي كه براي برقراري ارتباطات فراهم آمده است، اين انديشه را كه انسان مي‌تواند در كل جهان و در سايه يك نظام حركت كند، در ذهن عموم مردم امري قابل تحقق شده است.

مشايي خاطرنشان كرد: خوب يا بد بودن زندگي كردن انسان‌ها در سايه يك نظام بحثي مستقل، ‌اما موضوع اصلي امكان وقوع آن است؛ چراكه ممكن بود در هزار سال گذشته مدينه فاضله و اتوپيا در ذهن انديشمندان مطرح شده باشد، اما امكان وقوع آن موضوعي متفاوت است و اساسا در مورد جامعه جهاني و مردماني كه در هزاران سال پيش مي‌زيستند ـ روزگاري كه حتي روستاهاي دور دست خود را نمي‌شناختند ـ اين مفهوم، مفهوم انتزاعي است.

وي افزود: در حال حاضر كه در اروپا، اتحاديه به وجود آمده و در آفريقا و در نقاط ديگر در حال شكل‌گيري است، جامعه جهاني مي‌تواند يك هويت يكپارچه را داشته باشد؛ چراكه دامنه تصميمات و برنامه‌ريزي‌ها مثل گذشته به جغرافيايي خاص محدود نبوده و اثرگذاري آن تحت تاثير يك جغرافيا نيست.

وي با اشاره به اين‌كه « در همه دنيا و همه حوزه‌ها شاهد تغييري فراگير هستيم‌» اظهار كرد: موضوع اصلي در اين تغيير اثر جمعي جهاني بر همه مولفه‌هاست؛ چراكه يك جريان موثر، تعيين كننده،‌ خستگي‌ناپذير و توقف‌ناپذير است كه از اعماق تاريخ آغاز شده و حركتش آشكارتر و تعيين كننده بوده و هيچ‌كس نه مي‌تواند مانع اين تغيير شود و نه عامل آن . اين تغيير به جوهر آفرينش مرتبط است.

رييس دفتر رييس‌جمهور ادامه داد: گويي انسان‌ها در تاريخ ماموريتي داشته‌اند و هركس به نقطه‌اي در جهان رفته و نهايتا به وعده تاريخي خود كه به هم رسيدن است، رسيده‌اند، اما اين به هم رسيدن به معناي جمع شدن در يك جا و زمان واحد نبود، بلكه هر واحد انساني در هر نقطه‌اي كه ايستاده باشد، ايستادگي‌اش در جغرافيايي زير پاي او نيست، بلكه او در تمام نقاط دنيا ايستاده است، چون جغرافيا با گوش شنيده مي‌شود و اين چشم و گوش است كه تعيين كننده جغرافياي مطلق به انسان است و دامنه و برد گوش، چشم و هوش است كه توسعه پيدا مي‌كند.

وي گفت: اگر روزي در مورد عظمت انسان صحبت مي‌شد، انسان تا اين حد حقير نمي‌شد و ديگر شاهد جنگ، ستيز، كلاهبرداري، قتل، غارت و فساد نبوديم، اما اين‌ها همه ناشي از توقف انسان، كوچك ديده شدن انسان و فقر نشناختن عزت و عظمت انسان است.

وي با اشاره به اين‌كه « جهاني شدن يعني انسان‌ها متعلق به جهان و جهان متعلق به هر انسان است» ادامه داد: چگونه است كه در قرآن آمده است كه «هر كسي يك نفر را بكشد ، مانند اين است كه همه را كشته و اگر كسي را يك نفر زنده كند ، مانند آن است كه همه را زنده كرده است» و اين كه امام صادق (ع) مي‌فرمايند « بدترين نوع كشتن گمراه كردن انسان و هدايت او بهترين زنده كردن و احياي اوست» و نيز فهم اين موضوعات يك دنيا روشني ايجاد مي‌كند؛ چراكه همه دنيا به شرط روشن شدن انسان معني پيدا مي‌كند و بدون انسان دنيا هيچ قيمتي ندارد.

مشايي خاطرنشان كرد: اين آيه قرآن در فضايي كه جامعه انساني جهاني نباشد و در فضايي كه نقش جهاني يك انسان قابل فهم نيست، توضيح ندارد، اما اين آيه پيام بزرگي دارد و آن اين است كه همه انسان‌ها بايد به جايي برسند كه هر انسان معادل همه انسان‌ها باشد و اثر آن بايد جهاني باشد. اگر شان انساني از نظر اثر و عملكرد به افق انساني و اعلاي خودش برسد، يعني ديدش، تصميمش، عملكردش و افق نگاهش لايتناهي شود، آن وقت است كه انسان معادل همه است.

وي خاطرنشان كرد: انسان در آينده حاكميتي را كه شان و عزت او را رعايت نكند، آن را بزرگ نشمارد و ضمن درك ابعاد نيازهاي جديد او بر آن صحه نگذاشته و در مقام تحقق آن اقدام نكند، نخواهد پذيرفت. نظامي كه مي‌گويد انسان‌ها بايد متفرق بوده و با هم ارتباط نداشته باشند، در برابر نظامي كه طرفدار ارتباط، تعامل و همكاري و نشستن در كنار يكديگر انسان‌هاست، بسيار متفاوت است. يك جرياني كه مرزها را پر رنگ‌ مي‌شمار و جرياني كه مرزها را قبول ندارد، با يكديگر متفاوتند. مشخص است كه آراي انساني در منطق فطري بي‌مرزي را مي‌پذيرد؛ چراكه در بي‌مرزي توسعه حوزه حركت و زندگي انسان را تثبيت مي‌شود.

رييس مركز ملي جهاني شدن با بيان اين‌كه « جهاني شدن امري در حال وقوع است و هيچ‌كس نمي‌تواند مانع آن شود » افزود: هر روز كه مي‌گذرد، فهم اين موضوع براي بخشي از مردم، جوامع و ملت‌ها روشن‌تر مي‌شود و بايد پذيرفت كه كساني ديگر در فهم اين ماجرا از ما سبقت گرفته و زودتر دريافته‌اند كه جهان امروزي به چه سمت و سويي پيش مي‌رود. تسلط بر دنيا و امپرياليسم در قرن گذشته اين معنا را فهميد و جامعه غربي به دليل اين‌كه در صحنه تكنولوژي پيش رفته بود، مفهوم جهاني شدن را زودتر دريافت و براي اين‌كه انديشه سلطه‌جويانه و منويات خود را در دنيا مستقر كرده و روند جهاني شدن را مديريت كنند، تلاش كردند.

وي با بيان اين‌كه « آن‌چه كه غربي‌ها خواسته و مي‌خواهند، سوءاستفاده از جرياني است كه انسان‌ها را مي‌خواهد به هم نزديك كند » اظهار كرد: آن‌ها مي‌خواهند براي سلطه خودشان از فرايند اين حركت استفاده كرده و منافع همه دنيا را قبضه كنند و از سرباز، كارگر، تصميم‌ساز و يا متفكر هم در اين راه بهره مي‌برند.

به گزارش ايسنا وي خاطرنشان كرد: پيشرفت‌هايي كه براي كشورهاي پيشرفته دنيا مانند آمريكا رخ داده است، زاده انديشه‌هايي است كه از سراسر دنيا رصد، جمع و مورد بهره‌برداري قرار گرفته و امروز استيلاي قدرت‌هاي بزرگ نظام سياسي و اقتصادي بر دوش همين جرياني است كه در طول تاريخ خودش را به جلو مي‌برد.

مشايي با اشاره به اين‌كه « روند جهاني شدن امري مقدس و الهي است » تصريح كرد: اما اين روند جهاني‌سازي، طبيعي و خواست خدا نبوده است؛ چراكه انبياء و مصلحان آسماني آمده‌اند تا روند تاريخي را مديريت كنند، تا اين جريان تفرق و پراكندگي را با عافيت بيشتر و هزينه‌اي كمتر به سر آورند و جدايي بشر را به پايان برسانند، تا انسان‌ها در مقياس بي‌نهايت در كنار يكديگر بايستند و جهاني عاري از ظلم، فقر و ستم را بنيان نهند، اما شيطان و هواي نفس انسان در برابر انبياء و اولياي الهي ايستاد و مانع از اعمال مديريت آن‌ها شد؛ چراكه بسياري از آن‌ها اصلا مدير نشدند و فرصت مديريت در جامعه را پيدا نكردند. كساني كه اين موضوع را متوجه نمي‌شوند، بايد بگويند 25 سال خانه‌نشيني حضرت علي(ع) با چند سال حاكميتش هيچ تفاوتي نداشته و اين‌كه او استخوان در گلو و خار در چشم باشد، خواست خدا بود.

وي با بيان اين‌كه « غربي‌ها زودتر متوجه اين روند شدند » يادآور شد: آن‌ها مي‌دانستند كه اگر مدخليتي داشته باشند، مي‌توانند اثرگذار بوده و بر حركت طبيعت انسان در سير كمالي را به نفع خود مصادره كرده و از آن ابزار و امكانات در حال توسعه، وسيله و ابزار، سلطه و قدرت را بسازند؛ لذا با فهم اين موضوع شعار جهاني شدن را مطرح كرده و سعي كرده‌اند، جهان آينده را آن‌طور كه مي خواهند عرضه كنند.

وي خاطرنشان كرد: افتخار بزرگ انقلاب اسلامي ايران و به ويژه چند سال دولت فعلي، اين بوده است كه برنامه سلطه جهاني را بر هم زده است؛ چراكه جهاني‌سازي بر خلاف جهاني شدن كه امري مقدس و برنامه خدا بوده خواسته غربي‌هاست، اما جهاني شدن براي تحولاتي كه موانع تعالي، رشد و بالندگي انسان را از ميان بردارند و فرصت‌هاي رشد و تعالي و بالندگي را در دسترس همگان قرار دهند، است و عدالت غير از اين نيست.

رييس مركز ملي جهاني شدن هم‌چنين با بيان اين‌كه « عدالت علمي ، فرهنگي و معنوي از عدالت اقتصادي برتر است » ادامه داد: عدالت اقتصادي پايه است؛ چراكه اگر مشكلات اقتصادي جامعه جهاني را حل كرده و فقر را برداريم، معضلاتي همچون دزدي، فحشاء و غيره بسيار كاهش پيدا مي‌كند، اما عدالت اقتصادي پايان كار بشر نيست. جامعه ايده‌آل، جامعه‌اي كه در آن قتل، تجاوز و ... نباشد، نيست، بلكه اين پايه جامعه ايده آل است و اساسا بايد چنين جامعه‌اي باشد كه انسان در آن متولد شود تا بتواند خود را بشناسد و بفهمد كه بايد خدا باشد و جانشين و خليفه خدا باشد.

وي با اشاره به اين‌كه « غربي‌ها به دنبال جهاني‌سازي هستند و مي‌خواهند از آن ابزار و پلي بسازند» ‌خاطرنشان كرد: ايران در بين همه جوامع پيشروترين و آشناترين تاريخي نسبت به حقيقت دنياي زيباي متحد يكپارچه آينده است و انسان‌ها فطرتا نسبت به آينده خوشبين بوده است. همه اديان به آينده بشر نويد داده‌اند و مكتب ما، مكتب آينده است و از آن‌جا كه حقيقت ولايت و مديريت امامان از ابتدا تا امروز تحقق نيافته، تمام حقيقت تشيع و ولايت در آخر متمركز شده است، چون فرصت مديريت را به ائمه ما نداده‌اند ، فرصت‌هايي مانند اقتصاد، سياست و امنيت در دست آن‌ها نبود و بهترين دليل اين‌كه آن‌ها خود شهيد شدند.

وي به مديريت امام زمان(عج) در حال حاضر و در عين حال شرايط اين زمان اشاره كرد و گفت: مكتب ما در همه مكاتب عالم آشكارتر و روشن‌تر نسبت به آينده صحبت كرده و تنها مكتبي كه مكانيزم تحقق اين آينده روشن را عرضه مي‌كند، مكتب حقه جعفري است. بنابراين جمهوري اسلامي ايران در كنار همه ملت‌هايي كه به آينده روشن فكر مي‌كنند، از همه موظف‌تر و محقق‌تر براي ترسيم چنين آينده‌اي است و مكتب و فلسفه مهدويت مكانيزمي است كه مي‌تواند انسان‌ها را براي ساختن آينده در كنار يكديگر قرار دهد.

مشايي با بيان اين‌كه «مركز جهاني شدن بايد مبناي اين نظريه را در دنيا بسط و نشر دهد » خاطرنشان كرد: هر اندازه كه اين مباني را در دنيا آشكارتر عرضه كنيم، نخبگان و فرهيختگان با اين مساله آشنا مي‌شوند و چون اين حقيقت منافع همه انسان‌ها را تضمين مي‌كند، علقه، محبت و معرفت انسان‌ها با يكديگر مشترك مي‌شود. مركز ملي جهاني شدن، ساختار و ساختمان كوچكي داشته، اما ماموريت بزرگي دارد و همه انديشمندان دنيا مي‌توانند با اين مركز فعاليت داشته باشند.

وي ادامه داد: ايران بايد خود را به فن‌آوري‌هاي نوين مجهز كرده و به توليد علم در دنيا كمك كند كه اين خود به تسريع در فرآيند جهاني شدن از نوع مقدس كمك مي‌كند و هر اندازه اقتدار ايران افزايش يابد و اقتصاد ملي را تقويت كنيم در مديريت جهاني اثر بهتري را خواهيم داشت كه به تضعيف غيرواقعي تصنعي و جهاني‌سازي و به فرايند پاك و مطهر جهاني شدن واقعي كمك مي‌كند.

وي تاكيد كرد: كشور را بايد بسازيم، انسجام ملي ايجاد كنيم و انديشه‌ها را به كار بگيريم؛ چراكه بدون توان ملي ما در عرصه بين‌الملل توانمند نخواهيم بود و بايد بكوشيم كه هويت مشترك را به همه دنيا تبيين كرده و به موازات استفاده از ظرفيت‌هاي درون زيستي در داخل كشور احساس هم‌زيستي، همدلي و همكاري در دنيا پديد آوريم.

رييس مركز ملي جهاني شدن با اشاره به بحران اقتصادي به وجود آمده در جهان نيز اظهار كرد: بحران فرهنگ، معنويت، اجتماع و سياست عميق‌تر از بحران اقتصادي به وجود آمده است، اما موضوعي كه اين بحران را به وجود آورد، اين بود كه مي‌خواستند يك چيز جعلي را به جاي يك موضوع واقعي محقق كنند و بحران جهاني محصول اين تضاد آشكار است، بين يك اراده طبيعي فراگيرنده انساني، الهي و مقدس در برابر يك اراده‌اي كه مي خواستند منويات پليد و كثيف، ضد انساني و ضد الهي خودشان را به كل جهان تحميل كنند، تنها راه‌حل‌ اين بحران متوقف كردن اين اراده پليد است.

ارسال نظرات
خط داغ