هيجان؛ از جنس فوتبال، روي پرده سينما
عادل فردوسيپور گزارشگر فينال جام جهاني 2002 کره و ژاپن بود. بازياي که بين دو تيم برزيل و آلمان برگزار ميشد. اواسط بازي بود که يکي از بازيکنهاي برزيل، مشکلي با پيراهناش پيدا کرد و مجبور شد تا براي تعويض آن اقدام کند.
فردوسيپور با ديدن اين صحنه به نکته بامزهاي اشاره کرد. اينکه الان ميليونها و حتي ميلياردها نفر چشم دوختهاند تا اين بازيکن پيراهناش را عوض کند. جملهاي كه فردوسيپور گفت حقيقت محض بود. جادوي فوتبال را بيچون و چرا بايد پذيرفت. به روزهاي برگزاري جام جهاني 2010 آفريقاي جنوبي نزديک ميشويم.
آنهايي که پول، وقت و امکان اين را دارند که بروند افريقاي جنوبي و از نزديک شاهد بازيها باشند، که هيچ. اما آنهايي که اينجا هستند و چشم به راه شبکه سه، خبر خوشي برايشان داريم؛ قرار است بازيها به صورت مستقيم در پرديسهاي سينمايي پخش شود. اين يعني اندکي از شور و هيجان و لذت جمعي که در استاديومها وجود دارد، نصيبشان ميشود.
آغاز قصه
چند روز پيش بود که رضا سعيدي پور، مدير پرديس سينمايي آزادي گفت پيشنهاد پخش مستقيم بازيها را به بانيان امر داده است. او در مورد دليل اين کار گفت: « دلیل اصلی ارائه این پیشنهاد این بود که با شروع جام جهانی معمولا همه مردم پای تلویزیونها مینشینند و در این مدت سینما با ریزش مخاطب بسیار زیادی مواجه میشود که با این پیشنهاد قصد داریم تا مردم در ایام جام جهانی رابطه خود را با سینما حفظ کنند. در واقع ما نمیخواهیم به خاطر فوتبال مردم در خانهها حبس شوند و این پیشنهاد را ارائه دادهایم تا همه اعضای یک خانواده به سالن سینما بیایند هر کدام تمایل دارند به تماشای فوتبال بنشینند و یا فیلم مورد علاقه خود را ببيند.»
درست است. ظاهرا آقاي سعيديپور فکر همه جا را کرده است. مخالفان سرسخت فوتبال درخانواده که فکر ميکنند دويدن 22 بازيکن در يک مستطيل سبز و به دنبال يک توپ، سرگرمي مزخرفي است، ميتوانند سرشان را با ديدن فيلم مورد علاقهشان در سينما گرم کنند. در حاليکه ساير اعضاي خانواده چند سالن آن طرفتر دارند از فرط هيجان خفه ميشوند.
نظر سينماداران
رضا سعيديپور که اصلا پيشنهاد هم مال خود او بوده، طبعا موافق است. او در گفت و گويي به خبرگزاري ايسنا در مورد جزئيات اين طرح چنين گفت: « طرح نمايش فوتبال در سينماها طي امروز و فردا به شوراي صنفي نمايش ميرود و جزئيات آن از قبيل قيمت بليت و اينكه آيا اصلا قرار است پولي بابت اين طرح از سوي مخاطب پرداخت شود مورد بررسي قرار خواهد گرفت. تاكنون هم طرحي درباره بهاي بليت اين برنامه ارائه نشده و تصميمگيري در اين زمينه به شوراي صنفي نمايش محول شده است.»
اما مثل هر موضوع ديگري، ور مخالفي هم وجود دارد. در اين مورد، مدير سينما فلسطين مخالف است و در مورد دليل آن به خبرگزاري ايسنا ميگويد: «ما يكبار هم درگذشته چنين تصميمي را در سينما فلسطين تجربه كردهايم و در رقابتهاي سال 1998 هم يكي از بازيهاي ايران را در سالن سينما فلسطين نمايش داديم، اما با توجه به آن تجربه، اكنون ديگر صلاح نميدانم كه چنين طرحي را در سينما فلسطين عملي كنيم.
در آن دوره با توجه به اينكه ايران هم در رقابتها حضور داشت مشكلات متعددي براي ما ايجاد شد و به همين دليل اكنون اگر تمام سينماداران هم از اين طرح استقبال كنند، ما در سينما فلسطين چنين تجربهاي را تكرار نخواهيم كرد.»
مدير سينما استقلال هم در اين بين اظهار نظر قطعياي نميکند. با توجه به اينکه اين سينما تنها يک سالن دارد، به نظر ميرسد عملي کردن اين طرح در آن با مشکل مواجه باشد.
حرف آخر
سيد هادي منبتي، معاون هنري سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران در گفت و گويي که روز شانزدهم خرداد ماه با سايت شهرداري تهران داشت، گفت: « بر اساس برنامه ریزی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، مسابقات فوتبال جام جهانی در پردیس های سینمایی آزادی و ملت از سالن های سینما پخش خواهد شد و پیشبینی می شود مخاطبان و علاقه مندان زیادی نیز برای تماشای این مسابقات به سالن های سینمایی بیایند.
در سال جاری نیز همچون سال های گذشته بازیهای جام جهانی فوتبال در تلویزیونهای شهری در پارکها و اماکن عمومی توسط موسسه هاتف شهر پخش خواهد شد.» اين طور که به نظر ميرسد، طرح نمايش بازيهاي جامجهاني حداقل در دو پرديس سينمايي ملت و آزادي قطعي است. پخش بازيها بنابر گفته هادي منبتي در پارکها و اماکن عمومي هم که مثل هر ساله به راه است. فوتباليهايي که ميدانند بخش اعظم هيجان فوتبال به کريخواندنها و کلکل کردنهايش است، خودشان اين فرصت را غنيمت ميشمارند، به يقين.