فرارو | قانون گرشام در سیاست!
شاخص آلودگی هوا انتخابات 1400 ویروس کرونا مهرداد میناوند
کد خبر: ۴۷۰۲۴۸
رسیدن به تفاهم درباره مساله‌ای عمومی غیرممکن شده است، چون بازی قدرت صفر و یک تعریف می‌شود. آیا امیدی نیست؟ یک سورکوی امید هست. قانون گرشام، در یک جا عمل نمی‌کند. هنگامی که ارزش پول رایج آن‌قدر کم شود که دیگر ارزش مبادلاتی نداشته باشد در نتیجه مردم به جایش از پول‌های خارجی یا پول باارزش استفاده خواهند کرد. آیا وضعیت ما به درجه‌ای رسیده است که چنین باشد؟ نمی‌دانم. امیدوارم رسیده باشد یا هر چه زودتر برسیم.
تاریخ انتشار: ۰۱:۳۸ - ۱۳ دی ۱۳۹۹

عباس عبدی در اعتماد نوشت: یکی از دوستان رسانه‌ای مشهور که جزو اصلاح‌طلبان هم شناخته نمی‌شود، چند روز پیش پیام کوتاهی فرستاد و ضمن ابراز محبت درباره یادداشت‌هایم با بیان یک آرزو نوشت که: «به امید غلبه عقلانیت در کشور» بنده نیز ضمن تشکر پاسخ دادم که: «لطف دارید. متاسفانه برخلاف همیشه که امیدوار بودم، اکنون میان امید و ناامیدی پاندول‌وار در نوسانم. نمی‌دانم شما چرا کمتر حضور دارید؟»

و در نهایت او پاسخ داد که: «قانون گرشام می‌گوید پول بی‌ارزش پول با ارزش را از میدان خارج می‌کند. در حوزه سیاست هم همین است. ظهور سیاست‌بازان فاقد اندیشه فضا را از اندیشه تهی کرده است. شخصا برای این در سیاست حضور دارم که بیاموزم کم مطلب برای یاد گرفتن هست. امید دارم این خرابه زمینه ظهور سیاستمداران صاحب فکری باشد.»

قانون گرشام روشن است. اگر مثلا یک سکه طلا با عیار ۱۸، ارزش معینی را در مبادلات اقتصادی داشته باشد، ولی حکومت‌ها به هر دلیلی عیار سکه مشابه و جدید را ۱۴ کنند، در عین حال ارزش آن ثابت بماند، در این صورت سکه‌های ۱۸ عیار به سرعت از بازار حذف و سکه ۱۴ عیار رایج می‌شود، زیرا مقرون به‌صرفه است که سکه ۱۸ عیار را دوباره ذوب کرد و هر ده سکه آن را به حدود ۱۲ سکه جدید تبدیل کنند. حالا در عرصه سیاست ایران شاهد چنین وضعی هستیم، به طوری که بعضا افرادی میدان‌دار هستند که گفتار و رفتارشان در ابتذال سابقه و نمونه نداشته است.

در حقیقت در حال تجربه یک سقوط کامل در سطح کنش و گفتار سیاسی هستیم به طوری که شنیدن برخی نظرات و دیدن برخی رفتار‌های این حوزه، مهوع و چندش‌آور است. در ابتدا به نظر می‌رسد که شاید شبکه‌های اجتماعی ریشه این وضعیت هستند، ولی به گمانم این شبکه‌ها بیش از آنکه علت اصلی باشند، عامل تشدیدکننده هستند. این فرآیند از سال ۱۳۸۴ آغاز شد. زمانی که شبکه‌های اجتماعی وجود خارجی نداشتند یا خیلی محدود در دسترس بودند.

شاید پیش از آن، رسانه رسمی حدی از نظارت‌پذیری را داشت. هر کس و هر مقامی نمی‌توانست هر پرت و پلایی را بگوید. آوردن نیرو‌های حاشیه‌ای به بطن سیاست، فرهنگ و ذهنیتی مخدوش و مبتذلی را رواج داد که یا موجب خنده یا کینه و نفرت می‌شد. انگیزه کسب و بقای در قدرت به هر قیمتی این فرآیند را تقویت کرد. درآمد‌های کلان نفتی که بعضا سالانه سر به یکصد میلیارد دلار می‌زد، موجب شد که عوارض خطرناک این نوع ابتذال سیاسی چندان برجسته یا برای عموم دیده نشود. نکته مهم ماجرا این بود که ادبیات مبتذل نیز از همین مقطع وارد سیاست شد.

دیگرانی که قبلا با این ادبیات بیگانه بودند، آنان نیز کمابیش به این ادبیات آلوده شدند. منافع و پیروزی‌های کوتاه‌مدت، آنان را از دیدن عوارض بلندمدت آن انحراف ناتوان کرد. اخلاقیات سیاسی چنان نزول کرد که کمتر کسی رغبت حضور در این میدان را می‌کند. این وضعیت فقط به فعالان رسمی سیاست محدود نشده است، بلکه به نوعی توانسته ویژگی‌های خود را نزد مخالفان سیاسی نیز بازتولید کند و کمابیش و به قول مرحوم مظفرالدین‌شاه، اکنون هم چیزمان به همه چیزمان می‌آید.

اکنون در فضای عمومی نیز، ابتذال خریدار دارد، حتی اگر ناخواسته باشد. می‌توانید امتحان کنید، یک متن انتقادی منطقی و خوب و آموزنده را بنویسید یا باز نشر کنید، سپس همان موضوع را در قالب یک متن بی‌ربط و دروغ همراه با یک توهین و بی‌ادبی بنویسید. خواهید دید که دومی بسیار بیشتر دیده خواهد شد، حتی اگر به ظاهر با آن مخالفت شود. رواج و ارزشمند شدن دیپلماسی یا سیاست عمومی به معنای دیده شدن به هر قیمتی و روی آنتن بودن نتیجه‌ای جز ابتذال ندارد. دیگر مهم نیست که چه می‌گویی، مهم این است که دیده شوی.

می‌گویند حاتم طایی، چون به بخشندگی مشهور شد، برادرش نیز درد شهرت پیدا کرد، ولی به جای آنکه بخشندگی یا عمل نیک دیگری را پیشه کند، در آب زمزم ادرار کرد تا از این طریق مشهور شود که شد! سیاست عمومی دقیقا همین است. شهرت و روی آنتن بودن به هر قیمتی، بر تامین خیر عمومی اولویت پیدا می‌کند. سیاست در ایران اکنون به کنشی برای تامین و رسیدن به خیر عمومی تعریف نمی‌شود. منافع شخصی و بالا رفتن از نردبان قدرت به هر قیمتی، حرف اول و آخر را می‌زند. یکی از عللی که در ایران گفت‌وگوی سیاسی نیز شکل نمی‌گیرد همین است که پایه مشترک معطوف به خیر عمومی وجود ندارد.

بنابراین رسیدن به تفاهم درباره مساله‌ای عمومی غیرممکن شده است، چون بازی قدرت صفر و یک تعریف می‌شود. آیا امیدی نیست؟ یک سورکوی امید هست. قانون گرشام، در یک جا عمل نمی‌کند. هنگامی که ارزش پول رایج آن‌قدر کم شود که دیگر ارزش مبادلاتی نداشته باشد در نتیجه مردم به جایش از پول‌های خارجی یا پول باارزش استفاده خواهند کرد. آیا وضعیت ما به درجه‌ای رسیده است که چنین باشد؟ نمی‌دانم. امیدوارم رسیده باشد یا هر چه زودتر برسیم.

98%
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۴۰ - ۱۳۹۹/۱۰/۱۳
جناب آقای عبدی اصلاح طلب از گروه اشغال سفارت امریکا که جرقه خصومت و تحریمها در 42 سال اخیر شد:
... آوردن نیرو‌های حاشیه‌ای(توسط شبکه های اجتماعی) به بطن سیاست، فرهنگ و ذهنیتی مخدوش و مبتذلی را رواج داد که یا موجب خنده یا کینه و نفرت می‌شد... عمدتا رای همین نیروهای حاشیه ای است که دو جناح اصلاح طلب و اصولگرای درون حکومتی را با کنار زدن نیروهای غیرخودی 42 سال بر کشور حاکم کرد و به پیروزی خود در انتخابات می نازید و نتیجه عملکرد شما ااوضاع امروز ایران است!
نام
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۰۲ - ۱۳۹۹/۱۰/۱۳
آقای عباس عبدی! فکر کنم بعد از کشور زیمبابوه؛ ریال ایران بی ارزش ترین واحد پولی دنیاست! بنابراین اصلا تعجب نمی کنیم که یکدفعه و یکشبه مایع دستشویی از مثلا یکصد و ده هزار ریال تبدیل شود به یکصد و هشتاد هزار ریال! و یا دبه یک کیلو و هشتصد گرمی از مثلا یکصد و شصت هزار ریال تبدیل شود به سیصد و ده هزار ریال! و یا محصولات ایران خودرو و سایپا دو تولید کننده انحصاری خورو در ایران؛ در فاصله دو قرعه کشی معادل پانصد تا هشتصد میلیون ریال بر قیمت زمان قرعه کشی پیشین آن ( تقریبا در عرض یک ماه) افزوده شود!! ما که پذیرفتیم ؛ شما را نمی دانم!!
نام
Iran, Islamic Republic of
۰۹:۰۰ - ۱۳۹۹/۱۰/۱۳
حالا این همه توهم شما از کجا میاد که شماها اصل هستید و 18 عیار هستید و پول باارزش؟!!!! چند ده سال هست همه چیز تحت نظر شما و همونوعان تان بودهرسیدیم به اینجا!!چرا بس نمیکنید؟ چرا نمیخواید متوجه بشید جهان براساس خواسته های عقلانیت کنترل نمیشود!! چرا با اینکه میدونید چیزی جز قدرت مهم نیست خودتان را هنوز موجه میدانید؟ وقتی جوان 19 ساله بدون سواد و درس و آموزش کافی فرمانده لشکر و ستاد بوده در شدیدترین جنگ!آیا افراد مسنتر نمیدانستند که در آن موقع جنگ فرمانده قویتر میخواد کشور؟ چرا میدانستند ولی میدانستند چیزهایی میخوایم که فرمانده نابلد میتونه اجرا کنه
نام
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۳۸ - ۱۳۹۹/۱۰/۱۳
سورکوی امید؟ یا کورسوی امید؟
انتشار یافته: ۴
هم اکنون دیگران میخوانند
پرطرفدارترین عناوین
پاورقی