آگاه
کد خبر: ۴۷۰۱۷

زنگ خطر چيني براي نفت ایران


«زنگ خطر چيني براي نفت»عنوان سرمقاله‌ي روزنامه‌ي مردم سالاري به قلم سروش ارشاد است كه در آن مي‌خوانيد؛ اين روزها، وقتي پاي درد و دل توليدگران داخلي مي نشينيم، همگي صداي نارضايتي اشان ازکالا هاي چيني بلند است.

کالا هايي که با سود دلالا ن، و واسط ها و با کمترين قيمت و پايين ترين کيفيت وارد بازار ايران مي شود و عملا توليد در بخش هاي مختلف را زمين گير مي کنند.

اين موضوع تنها به ضرر توليدگران ختم نمي شود، بلکه حلقه اي از توسعه کشور را با مشکل روبرو مي کند. نگراني از ورود چين به بازار ايران تا آن ميزان ادامه دارد که بسياري از کارشناسان ادامه اين روند را به تعطيلي کامل توليد در کشور منتهي مي دانند، به گونه اي که حتي رئيس کميسيون صنايع و معاون مجلس اعلام کرد که واي به روزي که سنگ قبر هم از چين وارد شود.

وقتي پاي چين به توليد پرچم ايران، تسبيح و... باز شده است، بايد تا انتهاي راه را مشاهده کرد.

قيمت پايين کالا هاي وارداتي چين، موضوعي است که سبب شده تا توليدگران داخلي نتوانند با آنها رقابت کنند و مصرف گرايي و واردات بي رويه کالاها، عللي هستند که نگراني ها را بيش از بيش مي کنند.

اما اين مقدمه اي نگران کننده براي حضور چين در بازار ايران بود تا به اين نکته مهم توجه کنيم که نگاهي به قراردادهاي نفتي ايران نشان مي دهد که چين کم کم در حال به پيش رفتن براي در قبضه گرفتن صنعت نفت ايران هم هست.

اگر به قراردادهايي که چين به تازگي با ايران که خبرگزاري هاي داخلي منتشر کرده اند، توجه کنيم، به نکات قابل تامل دست مي يابيم.

وزارت نفت در برنامه چهارم توسعه قرارداد طرح توسعه ميدان نفتي يادآوران به ارزش بيش از 2 ميليارد دلار به ساينوپک چين، طرح توسعه ميدان گازي پارس شمالي به ارزش تقريبي 16 ميليارد دلار به سينوک چين، طرح توسعه فاز 11 پارس جنوبي به ارزش 5 ميليارد دلار به شرکت بين المللي نفت چين(CNPCI)، طرح توسعه ميدان آزادگان شمالي به ارزش 1/6 ميليارد دلار بهCNPC چين، بلوک اکتشاف و توسعه گرمسار به ساينوپک چين، ساخت فاز دوم کارخانه ايران ال ان جي به HEFC چين، بلوک اکتشاف و توسعه کوهدشت به CNPC چين، طرح اکتشافي ميادين گلشن و فردوسي به BGP چين، طرح توسعه ميدان نفتي رسالت به کاسل و شرکت فراساحل نفت چين و طرح توسعه ميدان نفتي مسجد سليمان را به شرکت بين المللي نفت چين(CNPCI) واگذار کرده است.

بر اين اساس تاکنون قراردادهاي جداگانه اي توسط شرکتهاي مختلف نفتي ايران براي ساخت 10 دستگاه دکل خشکي و دريايي، شناور و جرثقيل لوله گذار غدير 5000 با شرکتهاي چيني امضا شده است.

اين در حالي است که هم اکنون مذاکرات و تفاهم نامه هايي با شرکتهاي مختلف نفتي براي واگذاري 70 درصد سهام توسعه ميدان نفتي آزادگان جنوبي، ساخت و توسعه پالايشگاه هاي نفت، خط لوله نکا بندر جاسک، ساخت کشتي هاي ال ان جي بر، طرح توسعه برخي از ميادين نفت و گاز مناطق مرکزي، خليج فارس و فازهاي در دست اجراي پارس جنوبي با شرکتهاي چيني در حال انجام است.

حجم اين قراردادها، نگراني هايي را در ميان کارشناسان براي تکنولوژي چيني ها در حوزه نفت ايجاد کرده است. اگر چه رئيس سازمان انرژي اتمي ايران، چندان نسبت به اين موضوع نگراني نمي بيند، اما کارشناسان اين حوزه معتقدند که چين سابقه چندان روشني در عرصه تکنولوژي نفتي ندارد.

با اين تفاسير، آيا بهتر نيست، وقتي «نفت» مهمترين منبع درآمدي ايران به حساب مي آيد، همه انرژي دولت بر تجهيز اين صنعت به دست متخصصان داخلي متمرکز شود؟

افزايش روز به روز قراردادهاي چيني در عرصه نفت، زنگ خطري است که توجه بيشتر به سرمايه گذاري داخلي در بخش تکنولوژي نفتي را ضروري مي سازد.

ارسال نظرات
خط داغ