مریم بهروزی در گفتوگو با فرارو
بسیاری از بدحجابها، نماز میخوانند
فرارو- مریم بهروزی از فعالین ارشد اصولگرا عقیده دارد: «حجاب برنامهریزی دقیق میخواهد، نه اینکه یک دفعه بگوییم امنیت اجتماعی و کار را به نیروی انتظامی بسپاریم که وظیفهاش برخورد با قاچاقچی و قاتل است. با آن روحیه و روش که نمیشود با بدحجابی مقابله کرد که دختران احساس کنند این کارشان معادل دزدی و قاچاقچیگری و قتل است. مشخص است که دختران نخواهند پذیرفت.»
مریم بهروزی به خبرنگار فرارو گفت: «این که ما سالهاست گرفتار تهاجم فرهنگی هستیم و بدحجابی تا حدودی گسترش یافته، انکار ناپذیر است. از طرفی هم مردم انقلابی و متدین انتظار دارند که حکومت اسلامی به این مسئله رسیدگی کند.»
وی افزود: «در واقع یکی از وظایف حکومت دینی فراهم کردن فضای فرهنگی مناسب برای مردم است تا آموزههای شرعی اسلامی مثل حج، حدود و حجاب به درستی اجرا شود. چرا که هویت یک ملت به فرهنگ او بستگی دارد و لباس آشکارترین مظهر فرهنگ است، تابلوی جامعه دینی، پوشش مردم است.»
دبیرکل جامعه زینب اظهار داشت: «از طرفی دیگر چون فرهنگ مترقی اسلام، دینی است؛ حجاب بارزترین نشانه فرهنگی دینی در جامعه است.» وی ادامه داد: «برخی مردم، ضمن پذیرش مسئله حجاب، با وضع قوانینی مبنی بر لزوم حجاب در جامعه اسلامی مخالف اند و اجرای احکام دینی را یک امر فردی میدانند؛ در حالی که ما شاهد آن هستیم که نظامهای سکولار میکوشند تا زنان با حجاب را از دسترسی به منافع اجتماعی محدود کنند.»
این نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی در ادامه بیان داشت: «پرواضح است که احکام دینی جز در سایه حکومت اسلامی محقق نمیشود. حجاب نیز فراتر از یک مسئله فردی است.» وی با اشاره به آیه 41 سوره حج که میگوید کسانی که در زمین حکومت برقرار میکنند وظیفه دارند تا نماز و زکات را رواج دهند و امر به معروف و نهی از منکر کنند؛ اظهار داشت: «نهی از منکر عملی اجرایی است و پدیده بدحجابی از جمله منکرات است.»
بهروزی افزود: «نفی منکر با نهی منکر فرق دارد. نفی یعنی بیان عدم صحت و ناروا بودن عمل منکر، اما نهی از منکر به معنای مانع شدن و بازداشتن از عمل ناصحیح است. این بدان معناست که فعالیتهای فرهنگی امری لازم و ضروری هست، اما به معنای نفی منکر کاربرد دارد. سیستم اسلامی در مقابل کسانی که حجاب را رعایت نمیکنند و امنیت جامعه را با هنجارشکنی به هم میزنند باید به امر به معروف و نهی از منکر بپردازد.»
وی در پاسخ به این سوال که آیا با طرح امنیت اجتماعی موافقید، گفت: «با طرح امنیت اجتماعی به شکل صحیحش موافق هستم. اما چیزی را که قبلا بوده و این که گاهی به صورت ضربتی طرحی را اجرا میکردند؛ قبول ندارم.» این فعال سیاسی درباره علت ناکامی طرح امنیت اجتماعی افزود: «طرحی که اجرا شد، صرفاً امری فیزیکی بود و این باعث میشود کسانی که نمیخواهند حجاب را بپذیرند در برابر نظام قرار گیرند.»
بهروزی درباره راهکارهای مقابله با بدحجابی گفت: «باید درباره ضرورت و چرایی حجاب فعالیت فرهنگی انجام بپذیرد تا کسانی که قبول ندارند و باورشان نیست، بپذیرند. از طرفی این هم به تنهایی اکتفا نمیکند. بلکه به موازات این اقدامات فرهنگی، در جهت پشتیبانی از این امر مقدس باید فعالیتهای اجرایی هم صورت بگیرد.»
وی در توضیح حمایت اجرایی از حجاب گفت: «مثلاً استفاده از امکانات عمومی نظیر حمل و نقل عمومی یا آموزش عمومی و یا خدمت در مشاغل لشکری و کشوری برای زنانی امکانپذیر باشد که حجاب اسلامی را بپذیرند.» وی ادامه داد: «جامعه بستر تکامل انسان است و فضای آن هیچگاه فردی نیست؛ بنابراین باید از منظر اجتماعی به آن نگریست و مسائل اجتماعی هم بر اساس بنیانهای فکری نظام به حکومت مربوط است. یعنی حاکمیت موظف به ترویج حجاب در جامعه است.»
این فعال سیاسی زن اظهار داشت: «بدحجابی از آسیبهای اجتماعی و فرهنگی است. اگر خانوادهها بخواهند این را واگذار کنند به نهادهای فرهنگی و نهادهای فرهنگی واگذار کنند به نهادهای آموزشی و... فرافکنی است. متولیان فرهنگی نباید با استفاده از هنر، جامعه را صرفاً به سمت زیباییهای ظاهری سوق دهند، بلکه باید جامعه را با آسیبهای جانبی آشنا کنند و با هنر ترویج حجاب شود.»
وی افزود: «اگر هر کسی بخواهد دیگری را متهم کند، مدارس بگویند مقصر خانوادهها هستند، و خانوادهها تقصیر را به گردن صدا و سیما بیاندازند، هیچکس به وظیفه خود عمل نخواهد کرد و جامعه دچار آفت استحاله فرهنگی خواهد شد.» وی ادامه داد: «فرهنگسازی وقتی محقق میشود که تقسیم کار صورت بگیرد و با یک تعامل صحیح ارتباطی منطقی صورت بپذیرد.»
مریم بهروزی تاکید کرد: «حجاب برنامهریزی دقیق میخواهد، نه اینکه یک دفعه بگوییم امنیت اجتماعی و کار را به نیروی انتظامی بسپاریم که وظیفهاش برخورد با قاچاقچی و قاتل است. با آن روحیه و روش که نمیشود با بدحجابی مقابله کرد که دختران احساس کنند این کارشان معادل دزدی و قاچاقچیگری و قتل است. مشخص است که دختران نخواهند پذیرفت.»
وی افزود: «نظام باید یک برنامهریزی صحیح صورت بدهد.به نظر من، به عنوان کسی که روی حجاب اگر تعصب نداشته باشم، حساسیت دارم؛ و کتاب حجاب چرا را نوشتم؛ تا به حال نظام تصمیم جدی برای ترویج حجاب نگرفته است. هر از گاهی صدایی بلند میشود مثل الآن که مراجع و ائمه جماعات و جمعه اعتراض کردند، تکاپویی میافتد که چه باید کرد و بعد مسئله به نیروی انتظامی سپرده میشود و طرح امنیت اجتماعی و میشود تکرار مکررات.»
به باور این فعال سیاسی اصولگرا «اگر نظام بخواهد به صورت جدی حجاب را اجرا کند باید از تمام فعالین اجتماعی، متولیان فرهنگی و صاحبنظران به عنوان بنیه فکری و پشتوانه عملی استفاده کند.»
دبیرکل جامعه زینب در اینباره که آیا اجبارهای اجتماعی در نهایت به آن اجبار فیزیکی که نیروی انتظامی به آن متوسل شد، نمیانجامد؟ گفت: «فرض بفرمایید در استفاده از هواپیما، هنگام خرید بلیط برای رعایت حجاب یادآوری شود و در صورت عدم مراعات؛ از سوار شدن فرد بدحجاب به هواپیما جلوگیری گردد؛ دو سه مرتبه که این کار صورت بگیرد؛ این امر ملکه و عادت خواهد شد»
وی اضافه کرد: «بالاخره هر کشوری باید و نباید و قوانینی دارد و رعایت قوانین وظیفه مردمی است که میخواهند از امکانات عمومی بهره ببرند. مگر این امکانات را حکومت اسلامی در اختیار مردم قرار نداده است؟ با روش دموکراتیک هم اکثریت جامعه قائل به حجاب هستند. وقتی 98 درصد به جمهوری اسلامی رای دادند و قانون اساسی گفته کلیه قوانین باید منطبق با قرآن باشد، این خواست کل ملت است و باید به اجرا در بیاید. مگر روحانیون رهبران این انقلاب نبودند؟ نادیده گرفتن خواست اینها، یعنی غیر دموکراتیک عمل کردن.»
مریم بهروزی سپس گفت: «با همان روش دموکراسی که همه دنیا هم پذیرفته، قانون باید بر اساس خواست اکثریت مردم تصویب و اجرا شود، خواست اکثریت مردم این است که حجاب اجرا شود.»
وی در پاسخ به این مسئله که برخی زنان باحجاب معتقدند، اجبار حجاب و متعاقب آن پدیده بدحجابی بدتر از بیحجابی است؛ چرا که این امر توهین به انتخاب آگاهانه حجاب است و یا چادر اجباری برای زنان مجرم، توهین به چادر است؛ گفت: «من هم از این که به اجبار به زنان مجرم چادر میپوشند، رنج میبرم، این کار واقعاً توهین به حجاب انسانهای شایسته است با انتخاب و نیت خود آن را انجام میدهند؛ آنها را باید با همان وضعیتی که دستگیر شده اند، به دادگاه بیاورند؛ اما این فرق میکند با این که جامعه را به سمت یک ارزش سوق دهند.»
وی افزود: «هدایت جامعه با اجبار جامعه فرق دارد. بسیاری از بدحجابها اسلام را قبول دارند و نماز میخوانند، اما باید به آنها تفهیم کنیم که حجاب با نماز و حج و روزه فرقی ندارد، بلکه چون امری اجتماعی است شاید مهمتر هم باشد. در قرآن در حالی به جزئیات حجاب پرداخته شده که به جزئیات نماز پرداخته نشده است. برای این که مردم به این ارزش برسند هم کار فرهنگی نیاز هست هم کار اجتماعی.»
وی در توضیح نظر خود گفت: «آیا صرف وجود علامت خطر در جایی؛ باعث میشود که اجازه دهند فرد خود را در معرض خطر قرار دهد؟ یا این که اجازه رفتن او به منطقه خطر را نمیدهند؟ منظور من اجرای حجاب با اعمال قدرت نیست، بلکه میگویم همه عوامل موثر را باید در نظر داشت. به اجبار فیزیکی متوسل شدن که ثمری نداشته، غلط است، تنها به کار فرهنگی هم متوسل شدن نیز غلط است. بلکه باید تمام جوانب امر را بسنجیم.»
مریم بهروزی در پایان گفت: «اگر به صورت متوازن فعالیت فرهنگی و اجرای امر به معروف و نهی از منکر صورت بگیرد، ما شاهد موفقیت در این زمینه خواهیم بود.»