الجزیره: آناپوليس ميان روياهاي بوش و تناقضهاي موجود
در حالي كه چند روز بيشتر به برگزاري كنفرانس بينالمللي صلح خاورميانه نمانده، بسياري از كارشناسان معتقدند كه اين كنفرانس هيچ دستاوردي را درخصوص احياي روند صلح بين اسراييل و فلسطين به ارمغان نخواهد آورد.
و این کنفرانس تنها نمايش ديپلماتيك براي نشان دادن قدرت آمريكا در برگزاري كنفرانسهاي شكست خورده است!
سايت اينترنتي شبكهي الجزيره در گزارشي تحت عنوان "كنفرانس آناپوليس ميان روياهاي بوش و تناقضهاي موجود" آورده است: «بسياري از كارشناسان معتقدند كنفرانس بينالمللي صلح خاورميانه كه جورج بوش، رييسجمهور آمريكا جهت حل بحران اسراييل و فلسطين خواهان برگزاري آن شده است چيزي جز تلاش براي موفقيت در آزموني نيست كه بيشتر دولتهاي پيشين آمريكا در آن شكست خوردهاند به ويژه آنكه اين بار اين كنفرانس در بدترين شرايط ممكن در دورهي رياست جمهوري بوش برگزار ميشود.»
سايت الجزيره با اشاره به تناقضهاي موجود در روند صلح نوشته است: «اين تناقضها پيش از آنكه در موضعگيري اسراييل و فلسطين به دليل ضعف عملكرد دولت ايهود المرت، نخست وزير اسراييل و شكاف موجود بين نوار غزه و كرانهي باختري وجود داشته باشد در موضعگيري آمريكا مشهود است.»
خود كاندوليزا رايس، وزير امور خارجهي آمريكا نيز راه را بر هر گونه تصور و رويايي كه احتمال تحقق نتايج محسوس و رضايت بخش در كنفرانس آناپوليس را بدهد، بست. به طوري كه عنوان داشت: اين كنفرانس راه كاري را براي حل بحران به همراه نخواهد داشت بلكه تنها زمينه را براي از سرگيري مذاكرات جدي بين اسراييل و فلسطين جهت حل مسالمت آميز روند صلح بر اساس ديدگاه بوش مبني بر تشكيل دو كشور مستقل فلسطين و اسراييل فراهم ميسازد.
در ادامهي اين گزارش آمده است: «رايس دو روز پس از ارسال دعوتنامههاي رسمي به شركت كنندگان در كنفرانس آناپوليس اعلام كرده كه طرفين فلسطيني و اسراييلي از تصميم خود مبني بر ارايهي سند مشترك به اين كنفرانس صرف نظر كردهاند و معتقدند كه تصميم آنها مبني بر از سرگيري مذاكرات فراگير بسيار با اهميتتر از تنظيم اين سند مشترك است. رايس همچنين صراحتا اعتراف كرده كه كنفرانس آناپوليس چيزي جز سرآغازي براي از سرگيري مذاكرات صلح نيست.»
اين گزارش ميافزايد: «سوالاتي كه در اين جا مطرح ميشود، اين است كه چطور كنفرانس صلحي كه تنها سه روز به طول ميانجامد ميتواند آنچه را كه سالها مذاكرات از تحققش عاجز ماندند عملي سازد؟ پس اين مساله اثبات ميكند كه كنفرانس آناپوليس چيزي جز يك نمايش ديپلماتيك براي نمايش دادن قدرت آمريكا در برگزاري كنفرانسهاي شكست خورده نيست.
بايد اين مساله را نيز اضافه كرد كه موضعگيري عباس و المرت به عنوان شريكش در مذاكرات نيز در شرايط مناسبي قرار ندارند زيرا عباس رياست دولتي را بر عهده دارد كه پس از سيطرهي حماس بر نوار غزه تنها كنترل كرانهي باختري را در اختيار دارد و در مقابل المرت نيز با توجه به پروندههاي فسادش و شكستي كه دولتش پس از جنگ سال گذشته عليه لبنان متحمل شده، از حمايتهاي مردمي چنداني برخوردار نيست كه بتواند تصميمهاي بزرگ و شجاعانه اتخاذ كند.»
در پايان اين گزارش به اظهارات روب مالي، معاون بيل كلينتون، رييسجمهور سابق آمريكا كه يكي از شركت كنندگان در مذاكرات صلح سال 2000 در كمپ ديويد بود، اشاره شده كه ميگويد: «كنفرانسي را كه انتظار آن ميرود نيازمند معجزهاي است تا بتواند شكاف حقيقي موجود در بحران خاورميانه را پر كند و اين در حالي است كه رييسجمهور فعلي آمريكا سواي مشكلات مربوط به بحران اعراب و اسراييل درگير فجايعي پر حجمتر در عراق و افغانستان است.»