فرارو | روایت سمیه و شاهرخ؛ عاشقانه‌ای تلخ با طعم جنایت!
تعداد نظرات: ۲۸ نظر
کد خبر: ۴۲۸۳۳۱
به بهانه ۱۷ بهمن ماه ۱۳۷۵ نخستین دادگاه سمیه و شاهرخ
۱۷ بهمن ماه ۱۳۷۵ نخستین دادگاه جنجالی ترین پرونده جنایی حتی تا امروز برگزار شد. سمیه و شاهرخ دختر و پسر نوجوانی که خواهر و برادر سمیه را به قتل رساندند اما مادر سمیه از مرگ نجات یافت. این جنایت در آن روزگار چندان پر سر و صدا بود که صدایش تا حال و هنوز هم شنیده می‌شود آن هم وقتی که مدت‌هاست سمیه و شاهرخ پس از رضایت پدر سمیه، از بند زندان رها شدند و هر کدام مسیر خود را در زندگی در پیش گرفتند اما در بند قضاوت مردم هنوز هم اسیرند.
تاریخ انتشار: ۱۱:۰۳ - ۱۷ بهمن ۱۳۹۸
فرارو- چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۷۵ نخستین دادگاه پرونده جنجالی شاهرخ و سمیه برگزار شد و قاضی هر دو را به قصاص محکوم کرد.
 
این خبری بود که روزنامه‌های شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۷۵ منتشر کردند. روزنامه‌هایی که عکس شاهرخ را با همان مو‌های فرق باز کرده‌اش کنار سمیه با آن چشمان نگران چاپ کردند. آن هم در زمانه‌ای که مفهوم دوست پسر و دوست دختر هنوز تابو بود و حرف‌های یواشکی و مگوی دختران و پسران آن روزها، راهی به درون خانواده‌ها نداشت که زشت بود و به ویژه دختر را چه به این کارها!

در زمانه‌ای که مردم دل‌شان را خوش کرده بودند به دیدن هفته‌ای یک بار مثلث عشقی چند دانشجوی رشته هنر در سریال در پناه توی شبکه دوم سیما که با لفافه حجب و حیا عشق میان مریم و محمد را روایت اما عشق پارسا به مریم را سانسور می‌کرد. در اواسط همین داستان که مریم نازا بود و دلشکسته، از محمد اصرار بود و از مریم انکار، کوزه‌ای افتاد و بشکست.

روایتی عاشقانه شکل گرفت که با روایت عاشقانه در پناه تو فاصله‌ای داشت از زمین تا آسمان.

ساعت چهار و نیم بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۲ دی ماه در خانه شماره ۱۹ خیابان گاندی، همه چیز به خیال مادر خانواده شهبازی‌نیا، آرام بود. او با دلی خوش، فرزند کوچکش سوین را سوار ماشین کرد تا به آرایشگاه برود که از صبح برای آن ساعت قرارش را گذاشته بود.
 
بی‌خبر از این‌که در غیاب او دختر ۱۶ ساله‌اش سمیه با شاهرخ دوست پسرش همان‌که پسر یک مهندس الکترونیکی بود و در پارک ملت با هم آشنا شده بودند؛ دیدار او را با دو فرزند دیگرش سپیده ۱۴ ساله و محمد ۷ ساله به قیام قیامت می‌اندازند.

مادر می‌گفت دخترش داشت در اتاقش فیلم خارجی می‌دید وقتی او از خانه بیرون آمد. اما نگفت شاید هم نمی‌دانست شاهرخ نیز در اتاق سمیه بود و لابد داشته نقشه‌ای را که سمیه کشیده بود و او در بازجویی‌ها می‌گفت تا دم آخر در صدد انصراف سمیه از آن بود، مرور می‌کرد.

مادر، اما تصورش را هم نمی‌کرد که دخترش و پسر عاشق پیشه آن روز‌ها چه خیال‌های سیاهی بافته‌اند برای او برای دختر و پسرش و شاید هم برای خودشان.

او بی‌خیال از این‌که دختر و پسر نوجوان در طبقه بالای خانه ویلایی و در اتاق سمیه در انتظار رفتن او از خانه ثانیه شماری می‌کنند تا دستکش‌هایی را که صبح همان روز از داروخانه خریده بودند به دست کنند و پی اجرای نقشه‌شان بروند. تا مبادا اثری از انگشت‌های‌شان در صحنه قتل به یادگار بماند.

مادر رفت تا سمیه در نبود مادر، محمد هفت-هشت ساله را صدا کند که بیا بالا کارت دارم و چه کاری هم داشت.

آن وقت حتماً سمیه شاهرخ را و شاهرخ هم سمیه را دوست داشت. آن‌ها می‌خواستند با هم ازدواج کنند و خانواده سمیه مخالف بودند. این را شاهرخ در دادگاه گفت. پدر شاهرخ هم تکرار کرد که زنگ زدم خانه سمیه برای قرار و مدار خواستگاری، اما نشد.

آقای وثوق پدر، وقتی توی دادگاه این‌ها را می‌گفت؛ به دستان شاهرخ پسرش، دستبند زده بودند و سمیه عروس ناشده‌اش هم به جای تور سپید، چادر سیاه به سر کرده بود و چادر را انداخته بود روی صورتش تا شاید چشم‌هایش را کسی نبیند. شاید هم نمی‌خواست شاهرخ را با دست‌های دستبند زده ببیند که می‌گفتند وقتی برای اولین بار شاهرخ را آن طور دیده بود گفته بود نمی‌تواند شاهرخ را آن طوری با دستبند‌های فلزی ببیند که سخت است و سخت هم بود.

پدر سمیه هم گفت: او برای ازدواج شاهرخ و سمیه، استخاره کرده و بد آمده است.

سمیه، اما چشم‌هایش دو دو می‌زد. چشم‌هایی که روز چهارشنبه ۱۲ بهمن مضطرب بود و هراسان و شاید هم نگران، اما انگار تردیدی نداشت وقتی محمد را از طبقه پایین صدا زد. وقتی شاهرخ از پشت در محمد را گرفت و دوتایی او را به حمام یکی از اتاق‌ها بردند و شاهرخ گردن پسر بچه را فشار داد.
 
وقتی هنوز صدای نفس کشیدن محمد را سمیه شنید؛ خواهر بزرگی که باید عاشق برادر کوچکش باشد سر برادر را در وان پر آب فرو برد و منتظر ماند تا نفس محمد از شماره بیفتد و افتاد. پلیس بعدتر لباس‌های خیس سمیه را پیدا کرد که مخفی کرده بود.

در اینجا فیلم سینمایی خارجی که مادر فکر می‌کرد سمیه پای تماشای آن نشسته است به جا‌های تلخی رسیده بود! برادرکشی، اما این بار این قابیل نبود که هابیل را می‌کشت.

محمد دیگر نفس نکشید وقتی مادر در آرایشگاه بود و به این خیال که دختر بزرگش دارد فیلم می‌بیند و محمد و سپیده در طبقه پایین توی اتاق‌شان دارند درس می‌خوانند. انگار سمیه خیلی وقت بود خود را در حصار اتاقی در طبقه بالا زندانی و منزوی کرده بود. این را خیلی بعد بار‌ها روزنامه‌ها از زبان شاهرخ و اقوام دور سمیه نقل کردند.

آن ساعتی که سمیه داشت برادر می‌کشت پدر هم در کارخانه مواد شیمیایی‌اش مشغول در آوردن لقمه نانی بود. سمیه می‌دانست پدر حالا حالا‌ها خانه نمی‌آید.

پدر سمیه در دادگاه روز هفدهم بهمن به قاضی گفت تا سه و نیم صبح در کارخانه مشغول کار بوده و روحش هم خبر نداشته است وقتی آن ساعت به خانه رسیده شاهرخ در اتاق دخترش بوده است.

پدر خبر نداشت عکس سپیده خواهر کوچکتر سمیه با عینکی مد آن روز‌ها با قابی بزرگ و سیاه یک روز روی روزنامه‌ها می‌نشیند که شاید اگر می‌دانست...سپیده هم نمی‌دانست این عکس پس از کشته شدنش آن هم به دست خواهرش در روزنامه‌ها دست به دست می‌چرخد و موجب شهرتی می‌شود که کاش نمی‌شد.
 
اگر می‌دانست این عکس در روزنامه‌ها ثبت می‌شود آن وقت ژست می‌گرفت از همان ژست‌هایی که دختر‌های همسن و سال آن روز‌های او این روز‌ها در عکس‌های به اشتراک گذاشته در صفحه اینستاگرام خود می‌گذارند. لب‌های غنچه و چشمانی که برق شیطنت دارد و یا شاید جور دیگری نگاه می‌کرد یک جوری که این قدر نگاهش آرام نباشد برخلاف سمیه و چنگ نیندازد توی دل آدم.

سپیده هم آن روز چهارشنبه در اتاقش بی خبر از همه جا داشت درس می‌خواند تا حتما روزی که دور بود چیزی بشود برای خودش. سمیه او را صدا زد. سپیده از اتاق بیرون رفت و شاهرخ به او حمله کرد. سمیه در دادگاه در همان ۱۷ بهمن ماه ۱۳۷۵ گفت: او را هم به حمام بردیم و خفه کردیم. بعد هم منتظر مادر شدیم تا از آرایشگاه برگردد. به همین سادگی.

هر چند در اعترافات آنان گاهی این سپیده بود که اول به قتل می‌رسید. شاهرخ در جلسه بازجویی خود در کانون اصلاح و تربیت گفته بود که خفه کردن سپیده دو دقیقه بیشتر طول نکشید و بعد محمد را صدا زدیم.

اکرم از آرایشگاه برگشت. اکرم با سوین آمد وقتی چراغ‌های عمارت خاموش بود و صدایی از محمد و سپیده نمی‌آمد. تاریکی، خاموشی و سکوت شد بلای جان مادر؛ سراسیمه صدا زد سپیده و محمد و حتی سمیه را؟ جوابی که نیامد کلافه در اتاق‌ها چرخید از این اتاق به آن اتاق. خانه به آن بزرگی هم دردسری است.

در خاموشی گرفتار، صدای دختر بزرگش آمد مامان بیا بالا کارت دارم؟

مادر متعجب که چرا در خاموشی ایستادی دختر؟ چرا جواب نمی‌دهی؟ مادر خبر نداشت سمیه دارد او را از بالکن می‌پاید. مادر نگران رفت بالا. دختر افسون شده به او حمله‌ور شد و ناسزا گفت. شاهرخ از پشت، گردنش را گرفت. مادر احساس کرد تیزی دارد گردنش را می‌برد فریاد زد اینجا چه خبره؟ مادر تقلا کرد و اصرار که هر کاری بگویید می‌کنم فقط ولم کنید. او از چنگال دو قاتل نوجوان گریخت؛ و در عوض شنید که سمیه و شاهرخ با محمد و سپیده چه کرده‌اند.

اینجا همه چیز تمام می‌شد. همه چیز در روزنامه‌هایی که با این خبر شوم، تیراژشان بالا رفت. روزنامه‌هایی مثل تلاش یا قرن بیست و یک که گزارش این قتل را منتشر کردند نایاب و به چاپ چندم رسیدند و حتی هفته‌های بعد نیز به آن پرداختند. هر چند صدای اعتراض برخی روزنامه‌ها و گروه‌های نزدیک به حاکمیت بلند شد که هیس! این‌ها که گفتن ندارد. اما گفتند و گفته شد.
 
بازتاب جنایت خیابان گاندی در نشریات 
 
حتی صدا و سیمای آن روز‌ها هم عقب نماند. برنامه در شهر شبکه تهران، در شهر چرخید و به خیابان گاندی هم سرک کشید و حتی به بررسی کارشناسانه این حادثه پرداخت.

آن وقت‌ها از موسیقی هوی متال و رپ، روابط سرد با پدر و مادر و فیلم‌های خارجی و روابط ناهنجار پسر و دختر و اصلاً دوست پسر‌ها و دوست دختر‌ها و هر چیز بدی که می‌شد فکرش را کرد و صدا و سیما و شاید فضای آن روزگار نمی‌پسندید در این فاجعه سهیم شدند.

کارشناسان گفتند و نوشتند از سمیه که افسردگی داشت. پدرش هم همین را گفت: در دادگاه، وقتی که گفت همان چهارشنبه ۱۲ دی ماه سه فرزندش را از دست داده و برای او سمیه مرده است. وقتی داشت از شخصیت اجتماعی خود از این‌که کارخانه‌اش را به سختی راه انداخته است از کار‌های خیرش و از همه چیز می‌گفت، در لا به لای آن‌ها این را هم گفت که دخترش یک بیمار روانی است و متعجب است که چرا روانپزشکان این را نفهمیده‌اند؟

آن روزها، اما روزنامه‌ها او را عتاب کردند که چرا از پدری‌اش نگفت که برای سمیه چگونه پدری بود؟

اما هیچ کس خودش را جای او نگذاشت. چون کسی نمی‌توانست جای پدری باشد که چنین تلخ به سوگ فرزندانش نشسته است. تازه مگر همه پدران، پدری می‌کردند و می‌کنند برای بچه‌هایشان که او برای سمیه نکرده بود؛ که در این صورت هم سمیه حقی نداشت این طور آبروی او را ببرد.

این را حتما پدر وقتی رفت در زندان ملاقات سمیه و عتابش کرد که چرا آبرویش را برده با خودش چند بار تکرار کرده بود. حتی وقتی رفت سراغ شاهرخ و به صد خواهش او را دید و در جلسه‌ای که کسی از آن با خبر نشد با او حرف زد.

با این حال، آقای شهبازی‌نیا در همان دادگاه سمیه را و شاید هم شاهرخ را قربانی ندانم کاری‌های «ما» دانست. آنچه موجب شد تا برخی آن را بارقه‌ای از امید به رضایت و نجات یافتن سمیه از چوبه دار تلقی کنند.

هر چند سمیه آن روز‌ها می‌گفت: زندگی را بدون شاهرخ نمی‌خواهد و هر دو باید با هم بمیرند یا بمانند. شاهرخ هم وقتی حکم دادگاهش را شنیده بود گفته بود بگذارید لااقل دو ساعت قبل از اعدام، سمیه را عقد کنم تا زن شرعی‌ام شود.

اما سمیه زن شرعی شاهرخ نشد. نه آن وقت و نه وقتی که عشق پدری چربید و پدرش رضایت داد تا سمیه به ۱۲ سال حبس و شاهرخ به ۱۰ سال زندان محکوم  و در نهایت نیز از زندان آزاد شوند. کی‌؟ معلوم نیست.
 
هیچ روزنامه‌ای دیگر سراغی از آن‌ها نگرفت. معلوم نشد چه وقت محکومیت آن‌ها تمام شد. اما می‌گفتند شاهرخ در زندان کلی امکانات رفاهی داشته و هم بندی‌هایش به صدقه سر او همه چیز نداشته در زندان را داشتند.

هنوز هم می‌گویند سمیه پس از آزادی از زندان انگار که گرسنگی کشیده باشد عاشقی یادش رفت. شاید هم به اجبار روزگار بود. او پس از آزادی، ازدواج کرد، اما نه با شاهرخ. اگر راست باشد که او ازدواج دومی هم کرده است، اما باز هم نه با شاهرخ چقدر می‌سوزد دل مادر و پدری که سر هیچ دو طفل معصوم از دست دادند.

شاهرخ هم که می‌خواست پیش از اعدام برای دو ساعت هم که شده، سمیه همسرش باشد پس از رهایی از زندانی که کشید و نکشید به خارج از کشور رفت کجا؟ مقصد نامعلوم.

حالا خانه ویلایی شماره ۱۹ خیابان گاندی همچنان سرجایش نشسته است بدون خانواده شهبازی‌نیا. آن‌ها همان موقع خانه را می‌فروشند تا خانه چندین دست بچرخد تا پارسال دو برادر ارزانتر از قیمت اصلی آن برای سرمایه گذاری آن را بخرند و برخی روز‌ها به تنهایی در آن سر کنند.
سمیه و شاهرخ یک عاشقانه تلخ!//////////
خانه ویلایی شماره 19 در خیابان گاندی 
آن هم بدون واهمه و ترس از این‌که بیست و سه سال پیش در یک عصر چهارشنبه ۱۲ دی ماه یک دختر جوان بر سر عشقی که فکر می‌کرد همه چیز است و نبود خواهر و برادری را که اگر بودند الان سی و هشت سال و سی و یک سال داشتند را چگونه فنا کرد.

بعد هم حلقه‌ای را که عشقش شاهرخ برایش خریده بود دستش کرد و در دادگاه وقتی رویش را با چادر سیاه گرفته بود همان دستش را رو به دوربین گرفت. شاید هم نه به عمد، اما حلقه‌ای که خونبهایش را دو طفل معصوم دادند حالا معلوم نیست کجاست. همان حلقه که می‌گفتند سمیه به نشانه وفاداری به شاهرخ دستش می‌کند.

آن حلقه هم مثل سمیه و شاهرخ سرنوشتی مبهم دارد. مثل مادری که پس از فرار از دست فرزندش وقتی پلیس به خانه آمد سعی داشت همه چیز را پنهان کند شاید از ترس، از عشق مادری و عجب موقعیت تراژدیکی داشته است این مادر!

مثل مادری که در دادگاه وقتی سمیه داشت صحنه قتل خواهر و برادرش را تعریف می‌کرد به روایتی سر به زانوی او گذاشته بود. مثل پدری که وقتی داغی داغش همچنان سوزناک بود دخترش را و شاهرخ را بخشید و رضایت داد.

مثل خیلی‌هایی دیگر که روزی در صدر اخبار بودند چه تلخ چه شیرین.

همه این‌ها را روزی روزگاری روزنامه‌ها نوشتند و باز هم می‌نویسند، اما کسی از دل هیچ کدام از آن‌ها خبر نداشت و ندارد. اما کاش این گزارش را هیچ کدام از آن‌ها نخوانند تا یادشان نیفتد چهارشنبه ۱۲ دی ماه و بعدتر چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۷۵ چه بر آن‌ها گذشت و آوار بر سرشان شد.
برچسب ها: گاندی شاهرخ سمیه
عاشق و مجنون
Iran, Islamic Republic of
۰۶:۰۹ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۹
خدای من چه خاطره ای من در ان روز 10سال داشتم واقعا دارم گریه میکنم ممنونم بابت خاطره ای که تعریف کردید اما تلخ@b8202
ناشناس
United Arab Emirates
۲۲:۴۶ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
من در آن زمان ۱۰ -۱۱ ساله بودم، اینقدر این خبر روی ذهنم تأثیر گذاشته بود مدت ها درگیرش بودم که چرا این کار رو کردن، چرا مثل مد آن روزها با هم فرار نکردن؟ آیا واقعا فکر میکردن با کشتن اعضای خانواده همه چیز روبراه میشه یا اینکه هیچ کس متوجه نخواهد شد؟ جالبه حتی بعد از گذشت سال‌ها ، هر چندوقت یک بار ناخودآگاه به این موضوع فکر میکنم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۲۶ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
روایت قتل وفراموشی چه خوب بیان کردید رهاسازی جامعه وعدم رفع موضوعات وعلل که باعث این حوادت میشود به خوبی بهش اشاره شده
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۵۲ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
حالا ضرورتی داشت نام فامیلی این افراد را هم ذکر کنید؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۱۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
دهه هفتاد یکی خبر این قتل خیلی صدا کرد, یکی خفاش شب و یکی هم ماجرا اسید پاشی ها بود که 2-3 تا خانم صورتشون سوخته بود و هی تلویزیون نشون میداد !!!
مجله خواندنی ها
انتشار یافته: ۲۸
حسین
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۲ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
الان اخبارهای این مدلی گوشه یک روزنامه رو هم نمیگیرن
روشنک
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۹ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
وای من همین روزنامه رو نگه داشتم چه قدر دلمون واسه همه شون سوخت
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۵ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
حداقل در این موارد ازدواج می کردند آخرش طلاق می گرفتند، بذارید ازدواج کنند اولش سنگها را وا بکنید و بگید به فرزندان تون که ما مخالفیم و اگر فلان شد و بیسار شد ما بهتون گفته بودیم، اقلا کسی کشته نمیشه، اینا هم ازدواج می کردن ولو استخاره بد اومد، اقلا کسی کشته نمی شد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۵۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
عجب پرونده ای بود
شاه حسینی
-
۱۶:۱۲ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
چه دختری عجب!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۲۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
این حادثه تلخ در اواسط دهه هفتاد نمونه ای از رخدادهای اجتماعی بود که خبر از چگونگی آینده جامعه ایران در دهه های بعدی را میداد که متاسفانه سبب هیچ تلنگر و درس عبرتی برای مسئولین و دست اندرکاران مملکت برای تغییر درست مسیر اجتماعی کشور نشد
داود
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۴۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
بله واقعا اون موقع با دلایل سطحی از اونا رد شدیم ما که اون موقع نوجوون بودیم بزرگامون نفهمیدن نفهمیدن تا امروز پدر سر دو تا دخترش رو ببره پسره بزنه خانوادهشو تو شمال بکشه بعد پز بدیم ما فرهنگمون چنین و چنان این اتفاقا یادمون میارن چه از دست می دیم چی به دست میاریم ما همه فرصت سرمایه دادیم جز تجربه تلخ خاطره تلخ و باز تکرار مکررات چه به دست اوردیم!!
شهروند
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۵۲ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
روایت جالبی بود. عاشقانه و تلخ
صبا
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۵۵ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
الان اطلاع رسانی این خبر چه فایده ای داشت...چرا وقت مردم رو میگیری فرارو.... چرا نبش قبر میکنی... من این خبرو تا آخر خوندم، همش منتظر بودم ربط منطقی اتفاقی که بیست و خورده ای سال پیش افتاده رو با زندگی الان سمیه و شاهرخ تحلیل کنید!!
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۳۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
نخوان شما خب
اتفاقا مدت ها بود دنبال این خبر و سرنوشتش بودم
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۴۴ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
سال 75 تازه رفته بودم دانشگاه 18 ساله بودم و اين اخبار را كه مي خواندم با حال و هواي انروزها كه حتي هنوز طيفهاي سياسي وجود نداشت چه برسد به .... ، برايم عجيب بود اما الان كه خودم پدر هستم و دختر و پسر دارم اين مطالب برايم تازگي دارد... چگونه رابطه دخترم با برادر كوچكترش را اصلاح كنم چگونه با موردي كه ممكن است براي هر كسي پيش بيايد برنامه ريزي كنم و خيلي چه كنم هاي ديگر شايد غمي كه در دل ان پدران بيچاره بوده را الان بعد از 23 سال تازه مي فهمم.
سادات رضوی
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۳۶ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
زندگی الان سمیه و شاهرخ ... کسانی که رها شدند فقط همون موقع هی نوشتند بعد ول شدند ازالان اونا کی جی می دونه چرا همش بابد دنبال این باشیم تحلیل به خوردمون بدن
بعد از ۲۳ سال همین که می فهمی دو تا نوجوون چه جنایتی کردند چه قدر تو بوق شد بعد اونا چی شدن کجان هیچی چون فقط همون موقع خوراک بودن. س
ابوالفضل
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۲۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
این بازخوانی یه خبر من نگاه کردم تو صفحه تاریخ زدند این مرسومه هر سال به یه بهانه ای این پرونده رو میاد بس که تو دوره خودش عجیب بود یادم میاد دادگاهشون ماه رمضون بود تو اون زمان با اون همه مملکت گل و بلبلی که از ایران ساخته بود این بمب خبری خیلی صدا کرد
ژاله
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۳۳ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
فکر می کنم روایت غیررسمی از عشق با روایت رسمی اون همیشه فرق داشته. همین الانم همین طوره ربط سمیه و شاهرخ با الانم همینه روایتی که از عشق و روابط دختر پسری تو سیمای ملی اونقدر پاستوریزه است تو روایت غیررسمی ازدواج سپیده یا هر چیزه دیگه این فرق تو همه چی مون هست تو همه چیمون به همه چیمون میاد صد در صد:(
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۳۹ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
.... اما در بند قضاوت مردم هنوز هم اسیرند. قضاوت نکنم،نکنی،نکند،نکنیم،نکنید و نکنند اما حالا صرفش کن قضاوت می کنم، می کنی،...می کنند تامام/
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۵۸ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
فقط یک سوال باقی میمونه
آیا میتونن اسم خودشونو بذارن انسان؟
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۲۱ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۷
وقتی دبیرستان بودم این جنایت رخ داد. از همان موقع تا حالا که خبرش را می شنوم، ترسی وجودم را می گیرد. خیلی ماجرای وحشتناکی بود و حسابی در کشور سر و صدا کرده بود. خدا جفتشونو لعنت کنه که واقعا هر دو تاشون نفرین شده اند و جنایت هولناکی رقم زدند.
ناهید
United Arab Emirates
۰۱:۱۴ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
آخی اون بچه ها چه گناهی داشتن چطور دلش اومده خفه شون کنه از اینا گذشته کی جرات کرده به همچین دختری ازدواج کنه والا من که جرات ندارم یه روز با همچین موجودی که راحت دست به قتل میزنه زندگی کنم دل شیر داشته اون آقا __ عشق های الکی که میگن همینه یه روز قاتل بعد از زندان آزاد شده ازدواج کرده
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۲:۳۱ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
بايد ميكشتنش
خان
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۳۴ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
فقط اعدام حقشون بود که‌ اجرا نشد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۸:۳۷ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
عجب دختر و پسر پاکدامنی، دوست پسر و دوست دختر داشتند
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۴۹ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
چقدرتلخ،خدابه مادروپدرسمیه صبربده،چه غم بزرگ وطاقت فرسایی.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۱۴ - ۱۳۹۸/۱۱/۱۸
دهه هفتاد بود قشنگ یادمه ...
اون زمان مثل الان مجازی نبود و داستان این دو نوجوان و خفاش شب یعنی همون غلامرضا خوشرو خیلی داغ بود و همه روزنامه میخریدن ببینن چی شده و چی قراره بشه !!!!
الان فقط از روزنامه فروشی سیگار میخرن یا لواشک و فندک
عناوین برگزیده
پیش‌بینی بازار
ابراهیم محمد ولی رئیس اتحادیه طلا و جواهر تهران در گفتگو با فرارو
پیش‌بینی بازار "سکه و طلا" در روز‌های کرونایی
سمت وسوی
میثم رادپور کارشناس بازار ارز در گفتگو با فرارو
سمت وسوی "قیمت دلار" در سال ۹۹
پیش‌بینی
فربدزاوه کارشناس صنعت خودرو در گفتگو با فرارو
پیش‌بینی"بازار خودرو" در سال ۹۹
پربیننده ترین
پاورقی
گزارش تصویری
بورس