اصلاحطلبان؛ بنبست يا بازگشت؟
آيا اصلاحطلبان به بنبست رسيدهاند؟ آيا بايد اين دسته از فعالان سياسي حذف شوند يا در شكل فعاليت خود تغييري دهند؟ آيا امكان وحدت ميان فعالان سياسي اصولگرا و اصلاحطلب فراهم است و ميتوان طرح وحدت را كه از سوي برخي فعالان سياسي مطرح شده، جدي گرفت؟ اصولگرايان به اين سوالات پاسخهاي متفاوتي ميدهند. از يك طرف حسين شريعتمداري، مدير مسئول روزنامه كيهان روز گذشته در سرمقاله خود با طرح وحدت و آشتي مخالفت قاطعي به عمل آورد و نوشت: كساني كه اين روزها از وحدت و آشتي با سران فتنه و عوامل اصلي آن دم ميزنند و با قيافه حق به جانب، خود را صلح دوست و اهل وحدت معرفي ميكنند، چه بخواهند و بدانند و چه نخواهند و ندانند در پوشش «وحدت»، نسخه «تفرقه» ميپيچند!
بهرغم اين اظهارنظر، دبيركل جامعه زينب(س) احياي طرح پيشنهادي برخي از مبني بر ايجاد وحدت در جامعه را در حال حاضر يك ضرورت خواند و خاطرنشان كرد: اينكه عدهاي با طرحي وفاق مخالفت كردند به اين خاطر بود كه با غبارآلود كردن فضا موجبات پيگيري اين طرح فراهم نشود. مريم بهروزي گفت: برگشتن آقاي هاشمي به نماز جمعه و آقاي احمدينژاد به جلسات مجمع تشخيص مصلحت نظام ميتواند در اين راستا راهگشا باشد. وي خاطرنشان كرد: يك جريان تنها يك حزب يا يك گروه نيست كه بتوان آن را از صحنه سياسي كشور حذف كرد يا كنار گذاشت. در حال حاضر لازم است دو جريان اصلي كشور با لحاظ كردن نظرات مقام معظم رهبري به سمت اتحاد ملي گام بردارند.
از سوي ديگر، دبيركل جامعه اسلامي كارمندان با بيان اينكه «اصلاحطلبان با توجه به راهبردي كه بعد از انتخابات در پيش گرفتند به بنبست رسيدهاند» پيشنهاد كرد كه اصلاحطلبان معتدل فعاليت جناح اصلاحطلب را پيگيري كنند. سجادي در گفتوگو با ايسنا جناح اصلاحطلب را «جناحي بيسر و بيرهبر» توصيف كرد و گفت: اگرچه جناح اصلاحطلب با سياستهايي كه خود در پيش گرفت خود را از صحنه سياسي حذف كرده اما به هر حال سياست نظام، جذب حداكثري و دفع حداقلي است و مسير براي بازگشت آنها هموار است. وي پيشنهاد داد: اصلاحطلبان معتدل و معتقد به اصول و محكمات نظام خود به ساماندهي فعاليتهايشان بپردازند، در غير اين صورت طرفداران اصلاحطلبان يا دچار واگرايي يا بيتفاوتي ميشوند يا اينكه حامي اصولگرايان مستقل و منتقد خواهند شد. اين قبيل اظهارنظرها در رابطه با اصلاحطلبان، اظهارنظرهاي ميانه روانه و معتدل به حساب ميرود چراكه در برابر اين قبيل نظرات، نظرات تندتري هم مطرح است.
به عنوان نمونه روحالله حسينيان معتقد است: با عملكردي كه جريان اصلاحطلب طي چند ماه گذشته از خود بروز داد، آنچنان خود را آسيبپذير كرد كه سردمداران اين جريان امروز ديگر از رده خارج شدهاند و مردم اعتمادشان را نسبت به رهبران اصلاحات از دست دادهاند. وي البته هنوز بهطور كامل از اصلاحطلبان قطع اميد نكرده و اميدوار است تغييري در مشي اين طيف صورت گيرد: «گرچه نخبگان اصلاحطلب از راه خارج و زمينگير شدهاند اما به اعتقاد من جريان تودهاي اصلاحطلبان هنوز از بين نرفته است. جريان اصلاحطلبي يك جريان فكري است كه در بدنه مردم و نظام و حتي در قسمتي از بدنه اصولگرايان وجود دارد بنابراين اين جريان بايد با بازخواني، بازبيني و تجديدنظر در رفتارهاي خود با رهبراني عاقل و خردمند به راه خود ادامه دهد.» در همين حال يك عضو شوراي مركزي جبهه مشاركت خواستار اعلام مواضع شفاف از طرف چهرههاي اصلاحطلب و موافق نظام شد.
علي تاجرنيا تاكيد كرد: شرايط پيشآمده بعد از انتخابات و برخي نامهربانيها كه منجر به فضاي نامطلوب پس از انتخابات شد، اعلام مواضع شفاف از طرف چهرههاي اصلاحطلب و موافق نظام را بيش از پيش ضروري ميسازد، بدين شكل مخالفان نظام خواهند دانست كه اگر اختلافي هم است باعث دست كشيدن از نظام و ارزشهاي متعالي آن يعني استقلال، آزادي و جمهوري اسلامي نيست. به نظر ميرسد با توجه به آنكه از ابتداي سال آينده دوباره فضاي انتخاباتي در كشور حاكم شده و تشكلهاي سياسي بايد خود را براي انخابات شوراها آماده كنند، بحث در مورد چند صدايي و فعاليت طيفهاي مختلف براي گرم شدن بازار رقابت بيش از پيش مطرح شود.