تلاش اصولگرايان براي احياي کميته حقيقت ياب
«ما فيلم لباس شخصي ها را به مسوولان وزارت اطلاعات داده ايم. لطفاً برخي از اصولگرايان نخواهند دوباره از خاکستر آتش درست کنند.» اين اتمام حجت پرويز سروري يکي از فرستادگان لاريجاني با ساير همکارانش است.
گذر زمان داشت نقش اش را خوب ايفا مي کرد تا همه فراموش کنند کميته يي قرار بوده «حقيقت» را هر قدر هم که به ضرر باشد، «بيابد» اما گويا برخي از نمايندگان چندان مايل نيستند سال تمام شود و به قول خودشان کميته يي که براي پر و بال گرفتنش آنقدر هزينه دادند با مهر «کميته مرده» به اين راحتي مختومه شود. مي گويند برايشان هم فرق نمي کند اين افراد را «لباس شخصي» بنامند يا «افراد سرخود».
مهم اين است که رئيس خانه ملت به آنها ماموريت داده بروند و مرداني را که چندين شب متوالي از کوي دانشگاه و مجتمع سبحان گرفته تا حتي خانه هاي خود نماينده ها در سعادت آباد را مورد هجوم خود قرار دادند، پيدا کنند تا ديگر «سرخودها» اطمينان خاطر نداشته باشند که هيچ کس «سراغ شان» نمي رود.
گرچه اصلاح طلبان مجلس ساکتند و هيچ يک سراغي از اين کميته به اغما رفته نمي گيرند اما خود اصولگرايان عضو کميته به تب و تاب افتاده اند و اصرار دارند پيدا کردن حقيقت خيلي هم سخت نبوده و هويت مردان خاکستري را پيدا کرده اند و تنها کافي است يک چراغ سبز ببينند تا گزارش کميته را در صحن علني مجلس قرائت کنند.
گرچه به قول يکي از اعضاي کميته خيلي از حرف ها را نبايد در صحن علني و وقتي ميليون ها نفر مي شنوند، مطرح کرد اما باز هم اصرار دارند بايد بيايند و بگويند برخي ها آنقدر ها هم حريم امن ندارند و وقتي پايشان به خانه خود نماينده ها باز مي شود بايد بفهمند حسابي در کار است. به قول خودشان تيم شان هم قوي است، از حميدرضا کاتوزيان گرفته تا ابوترابي نايب رئيس اول در درون کميته هستند و بيرون هم که از علي مطهري گرفته تا احمد توکلي عزم کرده اند که نبايد کوتاه آمد.
براي اينکه زنده کردن ماجرا بعد از ماه ها سکوت توجيه داشته باشد براي حمله به کوي دانشگاه ماهگرد گرفتند و بهانه کردند حالا که هشت ماه از حمله لباس شخصي ها به کوي گذشته مناسبت خوبي است تا ما هم بياييم و هر قدر کم از برخي موارد بگوييم و به قول سايت احمد توکلي «ملت فهيم حق دارند بپرسند که اين حادثه تلخ به نفع چه کساني تمام مي شد و چه کساني از آن بهره برداري کردند و حق دارند بپرسند که با وجود نيروهاي مسلح رسمي کشور «نيروهاي خودسر» اصولاً چه کاره اند؟ از چه کسي دستور مي گيرند و چرا پليس آنها را - حداقل- به جرم حمل سلاح سرد، تعقيب و دستگير نمي کند؟،»
کميته حقيقت ياب روز سه شنبه 26 خرداد امسال تشکيل شد. يکشنبه شب به کوي دانشگاه حمله شده بود و لاريجاني معتقد بود مرداني از همان جنس يک شب بعد به خود اين اجازه را دادند که به مجتمعي 40 واحدي که نماينده هاي مجلس هشتم در آن سکونت داشتند، حمله کنند. مجلسي ها ديگر صبر نکردند و درست چند ساعت بعد از اينکه خواب شبانه شان به هم ريخته بود لاريجاني نطق کرد و هسته اولين کميته مجلس را پايه گذاشت و پيغام داد کميته يي از مردان امينش تشکيل مي دهد تا حقيقت را بيابند. يک روز بعد لاريجاني به ليست وظايف کميته، کشته شده هاي بعدازظهر روز دوشنبه در ميدان آزادي را هم اضافه کرد و به افکار عمومي در نطقي که از راديو مجلس پخش مي شد، قول داد به همه ماجراها رسيدگي کنند.
اعضاي کميته را هم خود لاريجاني تعيين کرد. خيلي ها صدايشان درآمد که کميته انتصابي است نه انتخابي و به همين بهانه اصلاح طلب هاي اقليت مجلس کميته را تحريم و از همان اول پيش بيني کردند از اين کنده دودي بلند نمي شود. اعضاي کميته هم به راهروهاي مجلس آمدند.
هنوز چند روزي از تشکيل کميته نگذشته بود که ابوترابي به ميان خبرنگارها آمد و گفت بررسي ها انجام شده و تمام لباس شخصي هايي که شبانه به خوابگاه دانشجويان آمدند، شناسايي شدند. علي عباسپور رئيس کميسيون آموزش هم در يک خبر جنجالي گفت رئيس دانشگاه تهران راست نمي گويد و نيروي انتظامي مي گويد با مجوز وي وارد دانشگاه شدند.
اختلافي که بين کميته و فرهاد رهبر و نيروي انتظامي بالا گرفت. رئيس دانشگاه تهران سريع تکذيب کرد و گفت نيروي انتظامي بدون گرفتن اجازه وارد شده و وقتي او سر رسيده که کار از کار گذشته بود. در عوض مسوولان ارشد نيروي انتظامي به مجلس آمدند. پرويز سروري مي گفت حرف هايشان ضد و نقيض است اما نتيجه گرفتند که نيروي انتظامي هم زياد مقصر نبوده و همه تقصيرها به خاطر همان نيروهاي «سرخود» بوده است.
باز برخي از اعضاي کميته مصاحبه کردند و گفتند که موضوع حمله به خانه هاي نمايندگان را پيگيري مي کنند. کاتوزيان از اعضاي فعال کميته مي گفت، فهميدند که تنها خانه نماينده ها نبوده و در آن چند روزي که وضع شهر به هم ريخته حتي به خانه هاي مردم عادي هم حمله شده است. گرچه از آن حمله ها فيلمي نبود اما خيلي از اعضاي کميته يک روايت واحد مي کردند «مردم خيال شان راحت باشد. خانه نماينده ها دوربين مداربسته داشته و فيلم گرفتند و همه چيز در وزارت اطلاعات مشخص مي شود.»
کاظم جلالي آن اوايل مي گفت قرار است کشته هاي ميدان آزادي را در کنار ابوترابي پيگيري کند اما مدتي که گذشت ديگر حاضر نشد در اين باره توضيح دهد. کميته يي ها مي گفتند هم بسيجي و هم مردم عادي که براي راهپيمايي آمده بودند کشته شده حتي مادر و دختري که در مهدکودک همجوار پايگاه بسيج تير خورده بودند. کميته به همه خانواده ها قول داد «پيگيري» کند.
هنوز اين پيغام را رسانه يي نکرده بودند که برخي از رايحه خوشي ها خط و نشان کشيدن را آغاز و اصرار کردند همين که فيلمي که در مجتمع نماينده هاي مجلس- از افرادي که شبانه حمله کرده و شيشه خودروي نماينده ها را شکسته و حتي وارد مجتمع مسکوني شده تا طبقه اول رفته و شيشه هاي لابي را شکستند- توسط دوربين هاي مجتمع مسکوني نماينده ها ضبط شده و در اختيار وزارت اطلاعات قرار گرفته کفايت مي کند و ديگر لازم نيست مجلسي ها پايشان را فراتر بگذارند.
با وجود اين اتمام حجت رايحه يي ها، کليدواژه بسياري از اعضا اين بود که بايد براي مردم جواب قانع کننده پيدا کنيم. علي لاريجاني مي خواست در اوج روزهايي که افکار عمومي به برخي مسائل بدبين شده بود، نشان دهد مجلس مي تواند در اوج بي طرفي حداقل اگر نمي گويند حق با چه کسي است، گروه يا افرادي را که در اين جريان تخلف کرده بودند، پيدا کند؛ روزهايي که بازار تندروي اصولگرايان داغ بود.
کميته تحت فشار افکار عمومي ناچار شد در شرايطي که هنوز تحقيقاتش کامل نشده بود گزارش اوليه يي را در صحن علني مجلس قرائت کند.برخي اين توجيه را آوردند که فعلاً مردم روي ماجراي دانشگاه حساس هستند. عليرضا زاکاني که اوايل کار عضو کميته نبود و اواسط کار به کميته پيوسته بود تا حاميان احمدي نژاد از کم بودن راي هايشان در کميته اينقدر گلايه نکنند مسوول شد تا بخش وسيعي از گزارش را تدوين کند.
گزارشي که باز هم صلاح ديده شد در صحن علني خوانده نشود اما باز هم در زير هرم سبز اختلاف تا جايي بالا گرفت که کار به درگيري شديد نماينده هاي اصولگراي منتقد دولت و رايحه خوش خدمتي ها کشيده شد. وساطت هاي لاريجاني هم بي فايده بود. اعضاي کميته در حالي که گزارش قرائت مي شد سعي داشتند به دوستان نماينده شان توضيح دهند که گزارش کاستي دارد و مي دانند همه آنچه بوده را توضيح نداده اند. اما در مقابل برخي از رايحه خوشي ها مانند حميد رسايي و مهدي کوچک زاده حتي با ابوترابي که از چهره هاي اصلي کميته بود گلاويز شدند که هرچه در گزارش آمده همان حرف هايي است که سبزها مي زنند و اين برخلاف مصالح ملي است.
به اين ترتيب کميته يي که قرار بود از آشوب ها بکاهد خود به جنجالي تازه تبديل شد. اصلاح طلب ها گزارش را قبول نداشتند و مي گفتند خيلي چيزها را نگفته، حاميان دولت مي گفتند در گزارش تند رفته اند و اعضا در اين ميان گير افتاده و تلاش مي کردند مردم، اصلاح طلب ها و حاميان دولت را قانع کنند. غائله يي که گرچه به مرور زمان و در سايه کميته تازه تشکيل شده ويژه خوابيد اما گويي همان يک بار کافي بود تا کميته حقيقت ياب به کمايي طولاني مدت برود.
لاريجاني البته دستور داده بود دستور کار کميته رسانه يي شود تا فشار روي مجلس کم شود. اما ناخواسته هر روز رسانه ها پيگير آن بودند که چرا کميته تشکيل جلسه نمي دهد. کاتوزيان بارها مجبور شد در برابر رسانه ها تاييد کند کميته مدت ها است تشکيل جلسه نداده و جلسه ها يکي پس از ديگري هر بار به دليلي لغو مي شود.
اما هر بار که لاريجاني مجبور مي شد در مقابل رسانه ها قرار بگيرد، مي گفت سفيرانش ماموريت يافته اند ماجرا را بدون هيچ گونه اغماضي بررسي کنند و متخلفان را حتي اگر خودي هاي خاطي باشند بايد به ميز دادگاه بکشانند. البته برخي از دوستان رايحه خوشي هم عصباني از آنچه «قيل و قال هاي بيخود دوستان» مي ناميدند بارها تهديد کردند راه شان را از مردان لاريجاني جدا خواهند کرد.
اين سمت راهروها اعضاي کميته هر بار وعده تشکيل دادگاه لباس شخصي هاي حمله کننده به کوي را مي دادند و چند قدم آن طرف تر برخي از دوستان شان مي گفتند کميته نخست بگويد دانشجو جماعت چه کار کرده که لباس شخصي ها تحريک شده و وارد کوي شدند. گفتند برخي از دانشجويان سلاح سرد داشتند و همين موضوع سبب شده به کوي حمله شود. خبرنگارها هم واسطه بين اين دو گروه شده بودند. ديگر کسي از بقيه پرونده هاي کميته حرفي نمي زد و همه چيز در کوي دانشگاه خلاصه شده بود.
کميته يي ها مي گفتند حتي اگر دانشجو اشتباه کرده راهش حمله به کوي نبوده و ابوترابي با هماهنگي نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها به دانشجوها خسارت دادند. گفتند حال زخمي ها را پيگيري کرديم. گفتند از دانشجوها دلجويي شده. گفتند کوي را براي بازگشايي دانشگاه ها تعمير کرديم و در نهايت گفتند کوتاه نمي آييم و به دانشجوها قول دادگاه حمله کننده را داديم و آرام آرام به همان ميزان که افکار عمومي به دنبال زندان ها و بازداشتگاه ها و وضعيت زندانيان که کارويژه هاي کميته ويژه بود سوق پيدا کرد کميته حقيقت ياب هم آرام آرام خوابيد.
اما حالا پس از هشت ماه برخي ها دوباره تلاش مي کنند کميته جاني تازه بگيرد؛ جاني که برخي مي گويند آتش زير خاکستر است که نمي گذاريم برخي شعله ورش کنند و برخي از اعضا مي خواهند ثابت کنند نه حرف خاکستر است نه آتش، حرف عدالتي است که نبايد به کما رود.