تحلیل لیبراسیون از اوضاع پاکستان
"مشرف شورَش را درآوردهاست"

دولت پرویز مشرف به سرکوب ادامه میدهد. 2500 وکیل همچنان بازداشت هستند. نور علام وکیل پیشاور میگوید: «درمعرض خطر بازداشت هستم. اکنون خود را مخفی کردهام. در منزل یکی از دوستان همدیگر را ملاقات میکنیم.»
روزنامه لیبراسیون در گزارشی از اوضاع پاکستان ادامه داده است: نورعلی غلام در جنبش احیای دادگستری مستقل در پاکستان فعال است. حکم بازداشت او نیز مانند بسیاری از همکارانش صادر شدهاست. وی ادامه میدهد: «تماسهای ناشناختهای از سوی سرویسهای اطلاعاتی با من برقرار میشود. نمیتوانم در ملأعام حاضر شوم. شبها پیش خانوادهام نمیخوابم. ما وکلا در کانون سرکوب هستیم. اما ما پاسدار اخلاق هستیم. مبارزهمان در کتابهای تاریخ ثبت خواهد شد.»
سرکوب وحشیانه تظاهرات وکلا
دو روز پیش، در پیشاور تظاهرات وکلا و احزاب کوچک به طرز وحشتناکی توسط پلیس سرکوب شد که طی آن دهها تن از معترضین دستگیر شدند. در کراچی نیز وضعیت بر همین منوال بودهاست. از زمانی که وضعیت اضطراری در پاکستان اعلام شده، 2500 وکیل بازداشت شدهاند که چهار نفر از آنها رهبری جنبش را برعهده دارند. ژنرال مشرف همچنین تغییرات گستردهای را در نظام قضایی بهوجود آوردهاست. او قضات نافرمان را از مناصب قضایی حساس برکنار کردهاست. اما جنبش هم چنان خواستار استعفای مشرف است. یکی از اعضای کانون وکلا که برای فرار از بازداشت مخفی شدهاست اعلام میکند: «ما هیچ یک از تصمیمات قضات پرویز مشرف را نمیپذیریم.»
کانون وکلای پاکستان تا زمان انتصاب مجدد قضات مستقل، دادگستریها را تحریم میکند.
اقبال حیدر وزیر سابق دادگستری و حقوق بشر که در کراچی وکیل است، تعریف میکند: «من روز بعد از وضعیت اضطراری دستگیر شدم و تا سه روز در بازداشت بودم. اکنون آزاد هستم و با وکلا و فعالان سیاسی که در زندان مرکزی شهر کراچی حبس شدهاند، ملاقات کردم. روحیه آنها عالی است. آنها بسیار جسور هستند و تحت هیچ شرایطی حاضر به عقبنشینی نیستند.»
او ادامه میدهد: «مشکل اینجاست که مشرف وکلا و فعالانی را دستگیر میکند که رویکردی مسالمتآمیز دارند و با اعتدال موافق هستند و با تروریسم مبارزه میکنند. این در حالی است که مشرف همزمان 25 مبارز تروریست دره اسوات را آزاد میکند. آنها طرفداران ملافضلالله هستند که سربازان را میربایند، آنها را سرمیبرند و قتلعام میکنند. اما مشرف با آنها مذاکره میکند. این سیاست بیهوده است.»
اقبال حیدر با اطمینان میگوید: «وضعیت اضطراری برای سیر کردن اشتهای قدرت فردی خاص اعلام شدهاست. اینکه ما جنبشمان را متوقف کنیم، امکانپذیر نیست. برای ما قابل پذیرش نیست که یک دیکتاتور برای سرنوشتمان تصمیم بگیرد و نظام قضاییمان را نابود و رسانهها را سرکوب کند. او باید برود. مشرف شورش را درآوردهاست.»
انتصاب مجدد رئیس دیوان عالی, راه برون رفت از بحران
اما نافض غزنوی مدیر سابق عفو بینالملل پاکستان، تنها راهحل این بحران را انتصاب مجدد رئیس دیوان عالی و برگزاری انتخابات میداند. او میگوید: «ارتش نباید در دولت دخالت کند. جنگ علیه تروریسم تمام مرزها را به هم ریختهاست. ما نمیدانیم چه کسی دیگری را ترور میکند.»
اسما جهانگیر وکیل لاهوری از سوم نوامبردر بازداشت خانگی به سر میبرد. او میگوید: «این کشور ماست که از سوم نوامبر در گروگان یک نفر است. او میخواهد ما را به سکوت وادار کند. مشرف انسانی ناامید است که این ناامیدی او را خطرناک کردهاست. کشور در اشغال نظامیان است. نظام قضایی از کار افتادهاست. دولت همچنان فعالان سیاسی اجتماعی را دستگیر میکند. جامعه بینالملل نباید پاکستانیها را ناامید کند. باید دولت مشرف را تحت فشار قرار دهد.»
اردشیر کواسچی سرمقالهنویس روزنامه انگلیسیزبان "داون" وضعیت پاکستان را اینگونه خلاصه میکند: نحس، نخستین کلمهای که برای توضیح وضعیت پاکستان به ذهنم میرسد. دومین کلمه چیست؟ باز هم نحس است. دیگر کلمهای به ذهنم نمیرسد تا با استفاده از آن وضعیت امروز پاکستان را شرح دهم.»
اوضاع پاکستان روزبهروز وخیمتر میشود. درحالیکه مشرف قول دادهاست از فرماندهی ارتش استعفا دهد، بوتو حامیان خود را به ادامه اعتراضها فرا میخواند. تروریستها در دره اسوات سازماندهی خود را روزبهروز تقویت میکنند. سرکوب تظاهرات همچنان ادامه دارد. دولت قول دادهاست در ژانویه انتخابات را برگزار کند. پاکستان موقعیتی حساس دارد که آرایش نیروهای فعال در عرصه سیاست، وضعیت این کشور را پیچیدهتر میکند. از سویی این کشور سابقه طولانی در کودتاهای نظامی و دخالت ارتشیها در قدرت دارد و از سوی دیگر در قلب این سرزمین، تروریستهایی پرورش مییابند که نظم جهانی را به چالش میطلبند. برخی از نیروها هم تلاش میکنند نظام دموکراسی را بر مناسبات کشور حاکم سازند. برخورد این نیروها دوران پرتنشی را در عرصه سیاسی پاکستان رقم زده؛ دوران پرتنشی که مصائب بزرگی را برای جامعه پاکستان به بار آوردهاست.