منتقدان اصولگرای سیاست تبادل سوخت هستهای
خبر خوش و روزهای ناخوش
فرارو- احمدینژاد هنوز خبر خوش هستهای را به ملت اعلام نکرده بود که چنین با واکنش تند اصولگرایان روبرو شد. احمدینژاد امروز خبر خوشی را اعلام کرد که البته کیفیت فنی آن با اظهارات رئیس سازمان انرژی اتمی، دچار تردید شد. شاید این خبر خوش، بتواند روزهای خوشتری را در حمایت داخلی از سیاست خارجی برای وی به ارمغان بیاورد.
به گزارش فرارو؛ رئیس دولت پیش از اعلام خبر خوش، در گفتگو با سیما؛ خبر از آمادگی ایران برای تبادل سوخت هستهای داد. پیشنهادی که چندی پیش توسط آژانس ارائه شد؛ ایران آن را مشروط کرد و به کما رفت. کمایی که سبب شد با آغاز سال جدید میلادی آمریکا تلاش خود را برای تصویب قطعنامه شورای امنیت و اعمال دور چهارم از تحریمها بر ایران آغاز کند.
پیشنهاد احمدینژاد اما با استقبال برخی سران کشورهای پنج به علاوه یک روبرو شد. اگرچه منوچهر متکی که روز جمعه در اجلاس امنیتی مونیخ حضور داشت، به پیگیری این پیشنهاد پرداخت؛ اما با اعلام این که ایران تحت شرایطی حاضر به انجام این مبادله است؛ سعی بر آن داشت که بگوید موضع ایران هنوز تغییری نکرده است.
با این وصف موج انتقادات اصولگرایان، به اظهارنظر هستهای رئیسجمهور آغاز شد. در صف اول این انتقادات، مدیرمسئول کیهان قرار داشت و پس از او، رئیس مجلس شورای اسلامی در افتتاحیه همایش ابن سینا به بیان نقطهنظرات خود پیرامون مسائل هستهای پرداخت.
حسین شریعتمداری که یادداشت روز شنبه، هفدهم بهمنماه کیهان را به رشته تحریر درآورده بود؛ در عنوان مطلب خود، سوالی را از محمود احمدینژاد پرسید: «چگونه مطمئن شدید؟!» وی با اشاره به گفتگوی تلویزیونی محمود احمدینژاد در سیزدهم بهمن نوشت این گفتگو «به گونه اي بود كه متاسفانه مي توانست سوء برداشت مبني بر عقب نشيني جمهوري اسلامي ايران از اصول قبلاً اعلام شده را در پي داشته باشد و از اين روي استقبال همراه با ابهام و ترديد محافل غربي و طرف هاي آسيايي را به دنبال داشت.»
مدیرمسئول کیهان با ضروری دانستن اشاره به چند نکته در خصوص این بخش از صحبتهای احمدینژاد، با یادآوری طرح پیشنهاد مبادله سوخت در فروردین ماه سال جاری از سوی کشورهای آمریکا، فرانسه و روسیه؛ اظهار داشت که «پيشنهاد ياد شده اگرچه خالي از عقب نشيني نبود ولي دام خطرناكي براي به يغما بردن دستاورد چند ساله جمهوري اسلامي ايران در توليد اورانيوم غني شده 3 تا 5 درصدي است.»
به عقیده وی سران این کشورها میخواستند پس از تحویل گرفتن این اورانیوم غنیشده، از تحویل سوخت بیست درصدی به بهانههای مختلف از جمله قطعنامه شورای امنیت خودداری کنند.
شریعتمداری سپس با اشاره به ناکامی این ترفند با تیزبینی و کیاست رهبر معظم انقلاب که موافقت ایران را مشروط به شرایطی کرده بود؛ به نقد اظهارات رئیس دولت دهم پرداخت. وی با نقل این جمله از احمدینژاد که «اگر سوخت را از ما بگيرند و به ما سوخت ندهند ... معلوم ميشود كه حرف آژانس و امضاءكنندگان اين قرارداد بياعتبار است» نوشت: «مگر آژانس بين المللي انرژي اتمي و گروه 1+5 تاكنون و طي چالش 7 ساله هسته اي كشورمان به مفاد NPT، پادمان هاي مربوطه، اساسنامه آژانس و اصول قانوني و تعريف شده حقوقي و فني پايبند بوده اند كه آقاي احمدي نژاد معتقدند اگر اورانيوم تحويل گرفته را پس ندهند نشانه قانون شكني آنها خواهد بود؟»
این اصولگرای حامی دولت، همچنین اظهار داشت که «معلوم نيست جناب احمدي نژاد عزيز در برخورد آژانس و 1+5 با برنامه هسته اي ايران، چه نشانه و قرينه اي ملاحظه فرموده اند كه با اطمينان از تصميم آنان براي تبديل تقابل به تعامل سخن مي گويند؟»
وی همچنین تاکید رئیس دولت بر دشمنی آمریکا را ضروری دانست: «كاش آقاي احمدي نژاد از آمريكا نيز به عنوان كشوري كه با ايران خصومت و كينه توزي ديرينه دارد، ياد مي كردند، مخصوصاً آن كه كينه توزي آمريكا بر هيچكس پوشيده نيست و به قول حضرت امام(ره) همه فريادها بايد بر سر آمريكا كشيده شود.»
شریعتمداری که در دولت نهم به عنوان منتقد دلسوز دولت انتخاب شده بود؛ در پایان یادداشت خود به «شایعات بیاساسي مبني بر تمايل يكي از افراد نزديك به رئيس جمهور محترم براي تعامل با آمريكا، وجود دارد»؛ اشاره کرد و نوشت: «برادر عزيز و گرامي و رئيس جمهور انقلابي و مردمي، مبادا خداي نخواسته، در كنار حضرتعالي كساني يافت شوند كه به جسم در ميان شما و به دل در حلقه ديگران باشند!»
اما علی لاريجانی نیز دیروز به طرح این مسئله پرداخت که غرب به ايران كينه ورزانه نگاه مي كند و گفت: «نمونه آن موضوع هسته اي است كه آنها خود ميدانند ما بمب اتم نداريم اما جلوي پاي ايران سنگ اندازي ميكنند.»
رئیس مجلس با بیان اینکه «آنها دنبال اين بودند كه مواد غني شده ايران را حراج كنند»؛ اظهار داشت: «آنها چرا نگران رآكتور تحقيقاتي تهران هستند ما خود بهتر ميدانيم كه چگونه سوخت مورد نياز اين رآكتور را تامين كنيم ولي آنها به دنبال موضوع مجادلات جديدي بودند زيرا جنس مجادلات آنها در گذشته سمت ديگري داشت .»
وی تعیین روند تامین سوخت راکتور تهران را نوعی«كلاهبرداري سياسي» دانست و قصد واقعی غرب را «گرفتن مواد غني شده ايران» عنوان کرد. رئیس مجلس، حرفهایش با شریعتمداری فصل مشترکی داشت: «بايد دانست كه آمريكا براي ما دلسوز نبوده و علي رغم سخنان اوباما بايد دانست كه آمريكا هنوز همان روحيه سابق را دارد.»
یادداشت نویس هجدهم بهمنماه روزنامه رسالت نیز همچون مدیرمسئول کیهان دست بر همان نقطه از مصاحبه احمدینژاد گذاشت و به بازتاب گسترده آن در محافل غربی و «برداشتها و سوء برداشتهای متعدد از این اظهارات» اشاره کرد.
وی به بیان این نکته پرداخت که «اکثر رسانه هاي غربي اين سخنان را تعبير و مصداقي از عقب نشيني هسته اي تهران در آستانه تشديد تحريمهاي کاغذي شوراي امنيت سازمان ملل متحد مي دانند.»
یادداشت روزنامه رسالت که با عنوان «تاکتیک یا استراتژی» نوشته شده بود؛ بر این نکته تاکید داشت که حرفهای احمدینژاد نباید رویکردی استراتژیک باشد. این روزنامه نوشت: «دولت به عنوان مجري خواست مردم تنها در حوزه تاکتيکي قدرت بازي دارد و استقلال راي شخصي رئيس جمهور در حوزه استراتژيهاي مورد پذيرش نظام و دولت عملا محلي از اعراب ندارد.»
این یادداشت سپس با نقد مفصل رفتار غیرحقوقی غرب در قبال پرونده هستهای در پایان تصریح کرده بود: «آقاي رئيس جمهور ،حتي در صورت تکيه بر مقابله تاکتيکي بر غرب بايد ظرافتهاي استفاده از اين تاکتيک را به طور کامل رعايت کند.در نهايت اينکه مواضع هسته اي جمهوري اسلامي ايران "ثابت"،"هدفمند"و داراي مشروعيت ملي و جهاني مي باشد و ان شاءالله دولت ما هيچ گاه از چنين مواضع حق طلبانه اي عدول نخواهد کرد.»
این تنها موضعگیری روزنامه رسالت راجع به اظهارات احمدی نژاد نبود. چرا که سرمقاله این روزنامه به قلم محمدکاظم انبارلویی به نگارش درآمده بود. وی در مهمترین بخش این یادداشت با تمجید از شجاعت و جسارت رئیس دولت «در دستيابي به استقلال علمي در زمينه فناوري هستهاي»؛ به انتقاد از اظهارات اخیر وی پرداخت و نوشت: «آمريکايي ها در1 +5 تا با زبان تحريم و تهديد با ملت ما سخن مي گويند بايد همواره با اخم و بي اعتنايي دولت و ملت روبرو باشند.»
انبارلویی با پیشنهاد تامین نيازهاي هسته اي ايران بهويژه در راکتور تهران، توسط دانشمندان سختکوش ومومن ايراني در داخل؛ «هرگونه دل بستن به وعده هاي دشمن» را «بازگشت به نقطه صفر در مذاکرات هستهای» دانست.
وی در پایان نوشت: «دولت نبايد از يک سوراخ ده بار گزيده شود . صداقت و راست آزمايي غربيها در دولت اصلاحات انجام شده است ، دولت دهم نبايد راه طي شده پيشين را دوباره تجربه کند.»