تعداد نظرات: ۸ نظر
کد خبر: ۳۹۳۴۸۸
وضعیت آب، خاک، هوا و تنوع زیستی
وضعیت محیط زیست ایران چگونه است؟ محمد درویش می‌گوید: هم در حوزه فرسایش خاک رکورددار جهان هستیم هم در حوزه نشست زمین. چیزی که از همه غم انگیزتر است این است که حرف‌هایی که من می‌زنم در رسانه‌ها، فضای مجازی و... یک هزارمِ درصد بحث‌هایی که برای مرغ و تخم مرغ و برجام و کوفت و زهرِمار می‌شود، اهمیت ندارد. اصلا متوجه نیستیم داریم آینده را حراج می‌کنیم و این بسیار غم انگیز است.
تاریخ انتشار: ۰۰:۲۱ - ۰۸ فروردين ۱۳۹۸
فرارو- «حال محیط زیست ایران خوب نیست». این جمله‌ای است که می‌توان از زبان همه فعالان محیط زیست و حتی علاقه‌مندان به محیط‌زیست شنید. قضیه وقتی تلخ‌تر می‌شود که می‌دانیم اهمیت چندانی هم به این مساله داده نمی‌شود و در سالی که گذشت هم وضعیت محیط زیست کشور بدتر شد. اما دقیقا وضعیت آب، خاک، هوا و تنوع زیستی در کشور در چه حالی است و وضعیت چقدر بحران است؟

محمد درویش، فعال محیط زیست و مدیر کل سابق دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست در گفتگو با فرارو مهم‌ترین چالش‌های محیط زیست کشور را بررسی می‌کند.
 

متن صحبت‌های این فعال محیط زیست با فرارو را در ادامه می‌خوانید:

هر چهار مولفه شاخصی که نشان دهنده وضعیت محیط زیست ایران است چشم انداز نگران کننده دارد: خاک، آب، هوا و تنوع زیستی.
 
در هر چهار مولفه شرایط ما در حال شکننده‌تر شدن است. تقریبا بالاترین میزان فرسایش خاک در جهان (به نسبت سهم ایران از خشکی‌های کره زمین) را داریم. بر اساس گزارش ۲۰۱۸ سازمان ملل کل فرسایش خاک در جهان ۲۴ میلیارد تن است و یک دوازهم این رقم یعنی ۲ میلیارد تن در ایران است؛ در حالی که ایران یک صدم خاک جهان را دارد.
همه چیز حراج: آب، خاک، هوا، تنوع زیستی!///
بنابر این به نسبت سهم، میزان فرسایش خاک ایران ۸ برابر میانگین جهانی است. موضوع وقتی نگران کننده‌تر می‌شود که بدانیم برای اینکه در ایران یک سانتیمتر خاک شکل بگیرد به طور متوسط به ۸۰۰ سال زمان نیاز داریم در صورتی که رقم متوسط شکل‌گیری خاک در کره زمین ۴۰۰ سال است. بنابر این وخامت اوضاع در ایران ۱۶ برابر متوسط جهانی می‌شود.

میزان خاک زایی در ایران بین یک ششم تا یک هفتم جابه‌جایی خاک است و منابع ارزشمند خاک ما که مهم‌ترین ریشه‌گاه و دلیل امنیت غذایی ما محسوب می‌شود پیوسته در حال کاهش است.

اگر خاک حاصلخیز نداشته باشیم نمی‌توانیم به تولید مواد غذایی مورد نیاز مردم امیدوار باشیم. تقریبا هیچ کشوری در دنیا خاک خودش را صادر نمی‌کند، چون فرآیند تولید خاک بسیار زمانبر است. در حالی که برخی کشور‌ها آب صادر می‌کنند، چون به هر حال آب راحتتر به دست می‌آید. حتی در شرایطی می‌توان آب را شیرین کرد و از اقیانوس و دریا‌ها به دست آورد، اما چنین کاری در مورد خاک عملا امکان پذیر نیست.

علاوه بر اینها، اغلب تالاب‌های ما در فهرست مونترو (در خطر نابودی) قرار دارند یا کاملا خشک شده اند و خود این تالاب‌ها به منبع گرد و خاک تبدیل شده است.

سطح سفره‌های زیرزمینی ما به طور متوسط ۲ متر در سال کاهش پیدا می‌کند. این مساله موجب شده با پدیده فرونشست زمین مواجه شویم. در این پدیده در قرن ۲۱ دو بار رکورد جهان را جابه جا کردیم. یک بار ۲۰۱۰ در جنوب تهران سازمان زمین شناسی رقم فرونشست را ۳۶ سانتی متر اعلام کرد که ۴ سانتی متر بیش از مکزیکو سیتی، پایتخت مکزیک بود. ۳۶ سانتی متر ۹۰ برابر میزانی است که در اتحادیه اروپا حد بحرانی حساب می‌شود. (۴ میلی متر).

ما به این موضوع هم توجه نکردیم تا اینکه ۲ سال پیش اعلام شد در منطقه‌ای بین فسا و جهرم این رقم به ۵۴ سانتی متر در سال رسیده است یعنی ۱۴۰ برابر شرایط بحرانی!

هم در حوزه فرسایش خاک رکورددار جهان هستیم هم در حوزه نشست زمین. هر دو مورد باعث شده است نرخ بیایان زایی در کشور افزایش پیدا کند. ۳۵ هزار روستای ما متروکه شده، چون حاصلخیزی خاک کم شده است. آمار وزارت کشاورزی نشان می‌دهد میزان "تولید در واحد سطح" کشور مدام در حال کاهش است.

هوا
آلودگی هوا همچنان یک بحران جدی و نفس‌گیر است. همیشه دست کم یکی از شهر‌های ما جزو ۱۰ شهر آلوده جهان است. قبلا فقط منابع آلاینده موتوری باعث آلودگی می‌شد الان ریزگرد‌ها هم اضافه شده است. گاهی زابل یا اهواز هم در در کنار تهران، اراک، مشهد و اصفهان که همواره آلودگی‌های شدید داشتند، در شمار آلوده‌ترین شهر‌های جهان قرار می‌گیرند.

۸ میلیارد دلار خسارت آلودگی هوا، نفس‌گیر است. درست است که رسما اعلام می‌شود ۳۵ هزار نفر در اثر آلودگی هوا کشته می‌شوند، ولی واقعیت این است که وقتی در اتحادیه اروپا اعلام می‌شود ۴۰۰ هزار نفر و در بریتانیا ۵۰ هزار نفر در اثر آلودگی هوا کشته شده اند باید شک کرد.

جمعیت بریتانیا تقریبا برابر ایران است. استاندارد خودرو آن یورو ۶ است و سوخت یورو ۶ مصرف می‌کند. حال چطور ممکن است در ایران که فقط ۲۰ درصد سوخت یورو ۴ است و شاید ۱۰ درصد خودرو‌ها استاندارد بالای یورو ۴ داشته باشند، فقط ۳۵ هزار کشته در اثر آلودگی ثبت شود؟! معلوم است عدد واقعی بالاتر است و اعلام نمی‌کنند که مردم نگران نشوند.

در حوزه تنوع زیستی وضع از سه حوزه دیگر بدتر است و کمتر به آن توجه شده است؛ چون برای مردم موضوع مهمی نیست. واقعیت ماجرا این است که تعداد سم‌داران ما (کَل، بز، قوچ، میش، آهو، جبیر، گوزن، شوکا و..) به نسبت ۴۷ سال پیش که سازمان محیط زیست تشکیل شده ۹۰ درصد کاهش یافته است. این یک رقم وحشتناک است و یک فروپاشی یا collapse به حساب می‌آید. از ۱.۳ میلیون راس رسیدیم به کمتر از ۲۰۰ هزار؛ آنهم در یک برآورد خوشبینانه. بعضی‌ها می‌گویند آمار واقعی حتی کمتر از این است.

در چهار حوزه محیط زیست اوضاع ما خوب نیست و این موضوع موجب تشدید افسردگی، تشدید آسیب‌های اجتماعی، افزایش بزهکاری، طلاق، خشونت علیه زنان، افزایش اعتیاد، کاهش سن اعتیاد و.. می‌شود. همه این‌ها روی حوزه اقتصادی تاثیر می‌گذارد. متروکه شدن روستا‌ها، کاهش امید به زندگی و...

چیزی که از همه غم انگیزتر است این است که حرف‌هایی که من می‌زنم در رسانه‌ها، فضای مجازی و... یک هزارمِ درصد بحث‌هایی که برای مرغ و تخم مرغ و برجام و کوفت و زهرِمار می‌شود، اهمیت ندارد.

آن چیز‌هایی که به مراتب مهم‌تر است برای مردم و مسئولین ما مهم نیست و وقتی یک بیمار سرطانی درک نکند که بیماری تا چه حدی جدی است، امیدی هم به درمان او نیست. از همه نگران کننده‌تر این است که جامعه ما متوجه این خطر بزرگ که دامنش را گرفته نیست.

در همین شرایط نمایندگان مجلس دولت را وادار می‌کنند ۵۰۰ هزار هکتار به وسعت کشاورزی اضافه کنند و اراضی کم بازده و پرشیب را به اراضی کشاورزی تبدیل کند که این یک فاجعه بزرگ است.

نماینده‌ها اصرار دارند، به کسانی که چاه زدند و مجوز نداشتند پروانه بدهند! طرح می‌دهند به کسانی که به جنگل‌ها تجاوز کردند و زمین کشاورزی ساختند سند بدهند!

ما اصلا متوجه نیستیم داریم آینده را حراج می‌کنیم و این بسیار غم انگیز است.
مجله خواندنی ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
انتشار یافته: ۸
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۰:۴۳ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
واقعاً ناراحت کننده است ،
مصیبت ، درد و بی مسئولیتی از این بزرگتر ، واقعاً آیندگان چه خواهند گفت ؟
چه باید کرد ، آگاه باشید که مصلحت هر آنچه فکر می کنید بسته به خوب بودن مصلحت این آب و خاک و ایران است ؟
بکجا چنین شتابان ؟
برای توجه به مصلحت ایران باید از کجا شروع کرد ؟
امین
Iran, Islamic Republic of
۰۰:۵۷ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
خدایا به داد ما برس. دولت ها در کشور ما به نفع محیط زیست فعالیتی نمی کنند، چون نهایتا 8 سال مسئولیت دارند، در حالی که مسائل محیط زیستی مسائل بلندمدت است.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۶:۲۵ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
و قبول کنیم مشکل اصلی نوع تفکر ما وشماست
این که فکر می کنیم در این مساله فقط دولت مقصر است
فراموش کرده ایم که همه در یک کشتی نشسته و همه مسولیم.
تا صحبت از امر به معروف می شود فوری نگاه ما بسمت موی زنان می رود و فراموش می کنیم که در همه مسایل باید به فراخور دانش و تعهد خود دخالت کنیم
نه همه ما مقصر هستیم
ناشناس
Netherlands
۰۱:۱۲ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
ما ایرانیا هم رکورد دارِ زندگی فرسایشی در دنیا هستیم ،محیط زیست که جای خود دارد
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۱:۱۶ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
اين وظيفه فرارو است كه با صداي بلند اطلاع رساني كند
مهدی
Australia
۰۳:۲۶ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
دوره آموزشی حفاظت از سرمایه های طبیعی برای مردم و مسؤولین باید برقرار شود.
حفاظت از سرمایه های طبیعی در منشور حزبی احزاب می بایست درج شود.
بهترین ارثیه برای فرزندان محیط زیست است. پس بیخود برای قوام و دوام زندگی و آینده ی فرزندانمان خودمان را به آب و آتش جمع آوری مال و املاک نزنیم.
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۰۶:۲۸ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
و جالب این جاست که در قوانین جدید بین المللی و از نظر سازمانهای جهانی مانند یونسکو، احترام به محیط زیست یکی از مولفه های مهم صلح طلبی در جهان محسوب میشه
ناشناس
Canada
۰۷:۰۴ - ۱۳۹۸/۰۱/۰۸
خاک بر سر ما
عناوین برگزیده
ماجرای ساختمان‌های مجمع تشخیص در کن
مجمع تشخیص مصلحت نظام به نهادی عریض و طویل تبدیل می شود؟

ماجرای ساختمان‌های مجمع تشخیص در کن

پربیننده ترین
گزارش تصویری