كشف و شهود به روايت هديه تهراني
سوپراستار سينماي ايران كه در اين سالها كمتر جلوي دوربين رفته چند روز پيش با برگزاري نمايشگاه بزرگش در خانه هنرمندان خبرساز شد.
او نخستين بازيگري نيست كه نمايشگاه عكس برپا ميكند، اما نمايشگاه او بيش از رضا كيانيان، نيكي كريمي و حامد بهداد سر و صدا به پا كرد. گزيدهاي از حرفهاي او را در مصاحبه مطبوعاتي ميخوانيد:
فارغ از نامم يك انسان هستم و طي چندسال چيزهايي را در طبيعت كشف و شهود كردم كه امروز نتايج آن تجربهها را قصد دارم با ديگران تقسيم كنم. چه بسا كه اين نمايشگاه براي من هيچ سود مالي ندارد، اما قصد داشتم به ستايش و تقدير طبيعت بپردازم.
همانطور كه در بروشور نمايشگاه نيز آوردهام، ادعايي در عكاسي ندارم. اما از آنجا كه در زندگي مدرن و شهري امروز بردارهاي فشار بر يكيك ما تاثير ميگذارد، شايد به راحتي نتوانيم از زيباييهاي يك درخت، نماي باز دريا و تمام جزئياتي كه در طبيعت اطرافمان است، لذت ببريم. درحالي كه من طي هشتسال دست به مراقبه در جزئيات طبيعت زدم. طي چهارسال به آب و جزئيات و پيرامون آن پرداختم و اين نمايشگاه نيز به نوعي ستايش و تقدير از آب و حاشيههاي آن است و در اين مسير هيچ طرح و تمركزي بر حرفه عكاسي نداشتم؛ بلكه ميخواستم زيباييهاي آب و پيرامون آن را به تماشاگرم نشان دهم.
اگر هدفم فروش عكسها با رقمهايي بالا بود، ميتوانستم اين نمايشگاه را در گالريهاي خارج از كشور و در ابعادي وسيعتر برپا كنم. اما من چهارسال تمام در ايران دست به كشف و شهود زدم و ميخواستم حاصل كارم را در كشور خودم ارائه كنم به همين جهت نيز سراغ سازمان ميراث فرهنگي رفتم درحاليكه برندهاي بزرگي حاضر به سرمايهگذاري براي اين نمايشگاه بودند.
قيمتگذاري آثار را كارشناسان و مشاوراني همچون سيفالله صمديان انجام دادهاند.هزينه نمايشگاه حدود 220 ميليون تومان بود و اين پول به شكل وام از سوي سازمان ميراث فرهنگي به من ارائه شد. اما از آنجا كه محتواي آب برايم اهميت داشت، تمام قابها را از جنس فلكسي گلس انتخاب كردم و براي تكتك تابلوها نقشه ويژهاي را طراحي نمودم. هزينه قابها از 200 هزار تومان تا 700 هزار تومان بود و در هيچكدام از آنها حتي يك پيچ و مهره نيز استفاده نشده است و زماني بيش از يكماهونيم براي ساخت اين قابها صرف شد، درحاليكه من ميتوانستم اين نمايشگاه را در حجم كمتر و با قابهاي فلزي كمهزينه در يك فضاي معمولي برپا كنم و با سوءاستفاده از اسمم سودي هنگفت دريافت نمايم. اما من در برپايي اين نمايشگاه به ماديات توجه نداشتم.
فكر نميكنم قيمتهاي اين آثار خيلي بالا باشد. چه بسا كه امروز دانشجويان سال اولي دانشگاهها براي تابلوهاي خود زير 300 هزارتومان قيمت نميگذارند. اما من از كارشناسانم درخواست داشتم تا قيمتي نسبي در نظر بگيرند و بايد اعتراف كنم كه هنوز زير رقمي هستم كه براي اين نمايشگاه هزينه كردم.
من نميتوانم شناسنامهام را توي جوب پرتاب كنم يا اسمم را خط خطي كنم. اما بدانيد كه من همراه اسمم عكاسي نكردم اما اين اسم هست و امروز نميدانم كه بايد با آن چه كنم. البته در مسير برپايي اين نمايشگاه به دنبال تشويق و تمجيد نيستم، زيرا هريك از ما هنگام ورود به نمايشگاه زاويه ديد خود را داريم.
اما در اين چندروزه نيز كساني را ديدهام كه اشاره داشتند ما پيش از اين به آب اينگونه نگاه نميكرديم و اين عكسها براي ما جذاب بود. اين ذرهبين گنده كه هديه تهراني را بزرگ ميكند به دست جامعه است. ولي خواهش ميكنم مرا محدود به اسمم نكنيد، هرچند كه در انجام هركاري هيچوقت رضايت كامل فراهم نميشود.