روشهای نوین رابطه
«طنز» در مطبوعات
مروری بر ستون طنز روزنامه های شنبه 16/8/88:
مردمسالاری> کارتون

خبر> این همه دسته بیل از کجا آوردهای تا بشکوفی؟*
شهرام شکیبا
چرا برای دستهبیل به استعدادهای داخلی تکیه نکردیم و از خارج وارد کردیم؟
به گزارش «ایلنا»، در خردادماه سال جاری 54 هزار دستهبیل به ایران وارد شده است. کشور تولیدکننده این کالای اساسی اندونزی است. البته دستهبیلهای مذکوره از امارات به ایران ارسال و در بندر شهیدرجایی ترخیص شده است.
1- مدتهاست هرچیزی از هر طرفمان وارد میشود به شدت هرچه تمامتر، در راستای شکوفایی ماست. این همه دستهبیل از بابت چه نوعی از شکوفایی در چه بخشی وارد شده است؟
2- این آمار قطعاً غلط است، آنچه به چشم میآمد با احتساب هر نفر یک دستهبیل نصفه، نشان میداد که آمار خیلی بالاتر از اینهاست.
3- چرا برای دستهبیل به استعدادهای داخلی تکیه نکردیم و از خارج وارد کردیم؟
4- دوستی میگفت: «این خبر دروغ است. مگر ممکن است از جایی جز کشور دوست و برادر چین کمونیست چیزی وارد شود؟ لابد دستهبیلها جمیعاً چینی بوده.» که به سرعت دهانش را با استدلال منطقی دوختم و گفتم: «دَم درکش ای سیاهنمای عامل استکبار! اگر دستهبیلها چینی بود، اولینشان که به اولین جایت اولین ضربه را میزد، شش تکه میشد، دسته بیل. کور بودی و ندیدی چه استحکامی داشت؟
5- آیا خبر واردات دستهبیل در خردادماه، سیاسی است یا اقتصادی یا اجتماعی؟
6- نقش این دستهبیلها در تحولات اخیر منطقه چیست؟
* این همه رنگ از کجا آوردهای تا بشکوفی؟
قطرهقطره خون از سر صخرهها گرد آوردهام.
(یانیس ریتسوس)
تهران امروز> روشهاي نوين رابطه
محمود فرجامی
رابطه انواع مختلفي دارد كه بعضي از آنها نامشروع هستند و ما كاري به آنها نداريم (كاري هم اگر داشته باشيم در اينجا كه علني نميكنيم!) بعضي از انواع رابطه هم ، مشروع هستند كه چون كيفي ندارند، لزومي ندارد در اين مكان محدود و گرانبها به آنها بپردازيم اما بعضي از رابطهها مشخص نيست مشروعند يا نامشروع كه جا دارد تكليفشان هرچه زودتر مشخص شود و تا آن زمان در مونوريل جاي پرداخت دارند.
مثل رابطه با آمريكا كه 30 سال است، نداريم و به شدت از آن احتراز ميشود كه اين نشان از نامشروع بودن احتمالي آن دارد اما خيليها هم معتقدند كه اين رابطه اصولا نامشروع نيست و ميتواند شروع شود. حتي رئيس قوه قضائيه (كه اخيرا بر آملي بودن ايشان بيشتر از لاريجاني بودنشان تاكيد ميشود و البته اين مطلب ربطي به بحث امروز ما ندارد و فقط گفتم كه نگويند طرف نفهميد!) گفتهاند كه رابطه با آمريكا منع ذاتي ندارد و به مصالح مربوط ميشود.
آقاي احمدينژاد هم كه برخلاف امور داخلي در عرصه بينالمللي اصولا مردي است با سعهصدر زياد و وسعت ديد بالا و با همه از سر صلح و دوستي درميآيد گويا از قائلان به همين نظر دوم است اما مشكل اينجاست كه يك قهر ديپلماتيك عميق 30 ساله را به همين راحتيها نميتوان زدود و نميشود بعد از اين همه شعار و تهديد و پرچمسوزي و تحريم، مثلا همين فردا سفارت ايالات متحده آمريكا (لانه جاسوسي سابق) را تحويل وزارت امور خارجه اين كشور داد.
از اينرو پيشنهاد ميكنم اين مشكل هم به جاي روال رسمي از روال غيررسمي و خودموني و ابداعي دنبال شود كه در سالهاي اخير به وفور در دستگاه ديپلماسي كشور بهكار گرفته شد. اين هم خلاصه چند روش كه در صورت عملي شدن تمامي حقوق براي طنزنويس مربوطه محفوظ است:
1 - روش يهويي: احمدي نژاد و اوباما به صورت كاملا غيرمنتظره با هم برخورد كنند. بعد مثل دو تا پسرعمو كه سالها با هم قهر بودهاند و در اولين برخورد به طور ناخودآگاه به هم سلام ميكنند، به هم سلام كنند و بعد توي رودربايستي بمانند و شروع به خوش و بش كنند و در همان رودربايستي از همديگر حلاليت بخواهند و قرار بگذارند كه ديگر همديگر را اذيت نكنند و داراييهاي توقيف شده را برگردانند و تحريمها را بردارند و از دشمنان همديگر حمايت نكنند و به هم فحش ندهند و... ماجرا به خوبي و خوشي تمام شود.
مشاوران و برنامهريزان ارشد وزارت امور خارجههاي دو كشور ميتوانند ترتيب حداكثر غيرمنتظره بودن اين ديدار را در محوطه سازمان ملل يا جاي ديگري بدهند!
2 - روش زوركي: چند نفر واسطه شوند و طرفين را تهديد كنند كه اگر آشتي نكنند و با همديگر رابطه برقرار نكنند دمار از روزگارشان درخواهند آورد. مثلا چين، روسيه، فرانسه و هند هرچقدر سلاح و بمب اتمي دارند روي هم بريزند و به سمت آمريكا و ايران نشانه بروند؛ آنوقت آدم بامزهاي مثل برلوسكوني دست اوباما و احمدينژاد را بگيرد و مجبورشان كند به خاطر حفظ مصالحشان هم كه شده به زور با هم روبوسي كنند. منع ذاتي هم كه ندارد!
3 - روش موقت: طرفين قرار بگذارند به طور موقت و مدتدار رابطه با همديگر را شروع كنند، آنوقت اگر تفاهم حاصل شد به آن ادامه بدهند اگر نه فورا به آن خاتمه بدهند. خوبي اين كار اين است كه تا وقتي به صورت موقتي است ميتواند پنهاني و بهدور از اطلاع ديگران باشد.
5 - روش نيك برواني: يكي از سياستمداران برجسته، خوشنام، تحصيلكرده، خانوادهدار، اصيل و فراجناحي كه حتيالمقدور به طور همزمان به روساي دو قوه از سه قوه دسترسي داشته باشد از ايران برود يك تنه قول و قرارها را بگذارد و مشكلات را حل كند.
در صورت اقدام به چنين كاري سه نتيجه بيشتر محتمل نيست: اگر ماجرا به خوبي و خوشي انجام شد كه فبهاالمراد. اگر كاري از پيش نبرد ولي داستان محرمانه ماند كه مشكلي نيست و به قول معروف نه خاني آمده و نه رفته. و در حالت سوم اگر ماجرا لو رفت تقصيرات به گردن لوده مربوطه انداخته شود.
کیهان> گفت شنود
گفت: سركردگان داخلي غائله سبز اموي از اين كه دولت آمريكا كمك هاي مالي خود به اين جريان را رسماً اعلام كرده است ابراز نگراني مي كنند.
گفتم: آمريكا از يك سال پيش رسماً اعلام كرده بود كه از موسوي و خاتمي با كمك هاي مالي و سياسي حمايت مي كند، چرا همان وقت از اين اعلام رسمي نگران نشدند؟!
گفت: خب! يك سال پيش تصور نمي كردند كه با مقاومت توده هاي مردم روبرو شده و اينطور مفتضح و رسوا شوند.
گفتم: از چند سال قبل هم آمريكا از كمك هاي خود به مدعيان اصلاحات خبر داده بود و اسناد دريافت پول هاي كلان توسط سروش و شمس الواعظين و كديور و... هم منتشر شده بود.
گفت: چه عرض كنم؟! حالا يكي از آنها گفته است، اصلاح طلبان از طريق فعاليت هاي اقتصادي خودشان اين جريان را اداره مي كنند!
گفتم: از شخصي پرسيدند، برادرت در انگليس از چه راهي امرار معاش مي كند؟ جواب داد از طريق نويسندگي، گفتند برادرت كه اهل سواد و نويسندگي نيست و يارو گفت؛ سر برج به ما نامه مي نويسد كه برايش پول بفرستيم و ما هم مي فرستيم!!