مصداق بی عدالتی دولت دهم!
«طنز» در مطبوعات
مروری بر ستون طنز مطبوعات یکشنبه 10/8/88:
خبر> مصداق بی عدالتی دولت دهم!
شهرام شکیبا
24 ساعت است که در خواب و بیداری دارم غصه میخورم. غصه خالی هم نه. غصه و حرص با هم. مدتها بود که یا حرص میخوردم و یا غصه.هر دویشان با هم قسمت نمیشد.
اما حالا این دستاورد هم حاصل شده. درست در لحظاتی که شرح دیدار محمود احمدینژاد را با نخبگان خراسان رضوی خواندم، حاصل شد این دستاورد عظیم.
کاملاً مغایرت دارد با بحث عدالت. چرا نباید امکانات به صورت یکسان در اختیار همه قرار بگیرد؟ چرا فقط باید به نخبگان خراسانی خوش بگذرد و ما اینجا در پایتخت محروم بمانیم؟ مگر ما برای دلخوشی «دل» و برای خندیدن «لب» نداریم؟
شما هم اگر شرح و حواشی این دیدار را بخوانید با بنده هم رأی خواهید شد. چند نمونه را نقل میکنم و توضیح میدهم.
محمود احمدینژاد: «نخبه کسی است که افق بالاتر را نگاه کند و بتواند یک دریافت روشن از راه پیش رویش داشته باشد. کسی که سمت شلیکهای خود را درست انتخاب نمیکند، چطور میتواند نخبه باشد».
1- لطفاً یک سورئالیست حرفهای بیاورید که برای من شرح بدهد «افق بالاتر» یعنی چی؟ کاری به معنای کلمه افق ندارم. اما آنچه از کلام فوق مستفاد میشود، این است که مراد رئیسجمهور از «افق» آسمان بوده است. حالا لطفاً سورئالیست حرفهای شرح بدهد که چطور میشود به آسمان بالاتر نگاه کرد؟
2- چطور میشود به افق بالاتر نگاه کرد و همزمان یک «دریافت روشن از راه پیشرو» داشت؟ بالاخره باید کجا را نگاه کنیم. «سربلند» باشیم یا «سر به زیر»؟ یک سر که بیشتر نداریم!
3- باتوجه به «سمت شلیکها» و «افق بالاتر» و سایر قضایا، رئیسجمهور در جمع نخبگان خراسانی حرف میزده یا در بین شکارچیان مرغابی؟
4- اساساً مگر نخبه هم باید اهل شلیک کردن باشد؟
5- به طور کلی باتوجه به تعریف خاص رئیسجمهور از «نخبه»، نخبه بودن خیلی سخت است. لذا خدا را شاکرم که نخبه نیستم وگرنه همزمان مجبور بودم به افق بالاتر بنگرم، از راه پیشرو دریافت روشن داشته باشم و در عین حال سمت شلیکهایم را هم درست انتخاب کنم.
رئیسجمهور با اشاره به اینکه «در تبلیغات و رسانهها تعریف نخبه اشتباه صورت گرفته است»، گفت: «برخی فکر میکنند نخبه کسی است که دائم متوقع از جامعه باشد و خود را بالاتر از دیگران بداند و به دید تمسخر نگاه کند».
1- اگر ممکن است نام دو نفر از آن «برخی» را بگویید؟
2- شما تا به حال چند نفر را دیدهاید که تحت تأثیر تبلیغات و رسانهها، به این تعریف در باب «نخبگان» رسیده باشند.
3- ما توی محلهمان به آدمهای این جوری چیز دیگری میگوییم، کجای دنیا به آدمهای اینطوری، میگویند «نخبه»؟!
احمدینژاد در پاسخ به اظهارات دانشجویی که گفته بود: «ما در این چهار سال نتوانستیم یک احمدینژاد دیگر تربیت کنیم»، گفت: «شما جوانان امروزی صدها کیلومتر از احمدینژاد جلوتر حرکت میکنید. شما بسیار بسیار جلوتر از ما هستید».
1- چرا کسی این جماعت «دانشجو» را کنترل نمیکند؟ آخه این چه سؤالی است؟
2- واقعاً آدم باید صدها کیلومتر از رئیسجمهور مملکتش جلو باشد تا یک همچین سؤالی را بپرسد؟
3- اساساً مگر رئیسجمهور را دانشجویان تربیت کردهاند؟
4- اگر رئیسجمهور در حین تربیت شدن توسط دانشجویانی که صدها کیلومتر از او جلوتر هستند، به حرف و دستورات تربیتی بیتوجهی کرد، تکلیف چیست؟
رئیسجمهور: «جوانان امروز بسیار جلو حرکت میکنند و آنچه که شما به دنبال آن هستید، خود شما هستید. امروز جوانان ما جهانی فکر میکنند».
1- عجب اوضاع و احوالیاست؟ جوانان که بسیار جلو حرکت میکنند، دارند دنبال خودشان میگردند و ضمناً جهانی هم فکر میکنند.
2- یعنی جوانان ما خودشان را گم کردهاند که دنبال خودشان میگردند؟
3- خب جوانان را بگیرید بدهید دست خودشان که از سرگردانی در بیایند.
4- با این حساب کسانی که به شدت خودشان را گم کردهاند، «به شدت» جهانی فکر میکنند.
***
تا این جای مطلب به سخنان خود رئیسجمهور مربوط بود، اما جلسه ظاهراً یک بخش شادیآور و نشاط انگیز دیگر هم داشته که همانا مجری نکتهسنج و باسواد و بانمک و با مطالعه آن بوده است. چنان که خبرگزاری فارس در حواشی جلسه نوشته: «در این جلسه سخنان شیرین مجری برنامه، خشکی سخنان پی در پی و تخصصی برخی نخبگان و فرهیختگان استان را از تن مستمعان خارج میکرد و به جلسه طراوات میبخشید».
1- چقدر مجری خوب و کاربلد مفید است. فقط کاش یک کارشناس میگفت که سخنان شیرین مجری چطور خشکی سخنان را از تن مستمعان خارج میکند.
2- واقعاً رشک میبرم بر این همه قوت قلم خبرنگاران «فارس» با این لطافت قلم و تعابیر ویژهشان در خبرنویسی.
مجری در بخش دیگری از برنامه گفته: حافظ هزاران سال پیش گفته که «محمود بود عاقبت کار در این راه» و البته این را برای محمود احمدینژاد خوانده است، مجری گرانمایه برنامه.
1- اصل بیت حافظ این است:
محمود بود عاقبت کار در این راه / گر دست بود در سر زلفین ایازم
2- آیا مجری میداند «سلطان محمود غزنوی» که بوده و «ایاز» چه کسی؟
3- اگر آن «محمود» که حافظ گفته «محمود احمدینژاد» خودمان باشد، «ایاز» کیست؟ هاشمی ثمره، غلامحسین الهام یا اسنفدیار رحیممشایی؟ لطفاً تکلیف «زلفین» جماعت مذکور را روشن کنید که تاریخ ادبیات معطل نماند.
4- نکته جالب اینجاست که «فارس» نوشته این سخنان مجری تشویق حضار را هم در پی داشته. لذا نتیجه میگیریم که اساساًنخبگان مشهدی هیچ کدام تاریخ نمیدانستهاند! !
5- باتوجه به احاطه عجیب مجری به تاریخ ادبیات و اینکه حافظ هزاران سال پیش این شعر را گفته معلوم میشود که حافظ دستکم هزار سال قبل از رودکی و حدوداً هزار و 700 - 800 سال قبل از تولد خودش این شعر را برای احمدینژاد سروده است.
تهران امروز> ماموت!... کجایی ماموت؟
محمود فرجامی
ما تا پيش از اين فكر ميكرديم جمله فيلسوفانه «همه چيزمان به همه چيزمان ميآيد» فقط براي مردان و زنان ايراني كاربرد دارد اما اخيرا ثابت شده است اصولا هرچيزي كه در اين ارض جغرافيايي واقع شده باشد هم همه چيزش به همه چيز ما ميآيد.
حتي اگر فسيل شده باشد. نه... اشتباه نكنيد، منظورم از «فسيل» كنايه به بعضي از سياسيون كه به هيچ قيمتي حاضر به رها كردن مناصبشان نيستند، نيست. تجربه دهههاي اخير نشان ميدهد، برخلاف عقيده رايج اين بندههاي خدا هيچ ارتباطي با فسيلها ندارند چرا كه فسيلها در دوران خودشان قوي و چالاك بودهاند در حاليكه اينها اصولا در هيچ دورهاي جد و جهد و فايدهاي نداشتهاند. فقط فكر ميكنند كه داشته و دارند! خير... مطلب امروز كاملاباستانشناسانه است و مربوط است به ماموتي كه بعد از چند ميليون سال كه پيدا شده، به جاي تشكر از مسئولان در كمال قدرنشناسي ناپديد شده است. خبر را عينا از خبرگزاري مهر نقل ميكنم:
مديركل محيط زيست آذربايجان شرقي اعلام كرد: «فسيل هفت ميليون ساله ناپديد شده در شهرستان مراغه ارزش ريالي ندارد.» همانطور كه از اصل خبر هويداست، مديركل اداره محيط زيست استان آذربايجان شرقي به عنوان مقام مسئولي كه مظنه بازار دستش است، اعلام كرده فسيل هفت ميليون سالهاي كه در شهرستان مراغه ناپديد شده ارزش ريالي ندارد و اگر كسي پيدايش كرده، خودش را خسرالدنيا و الاخره نكند و بياورد، پسش بدهد. آقاي بيوك رئيسي افزوده است: «اين فسيل كه در كاوشهاي منطقه فسيلي مراغه كشف شده بود يك تن وزن داشته و در محوطه اداره محيط زيست اين شهرستان نگهداري ميشد.»
كه تا اينجاي كار هم خوشبختانه در راستاي همان اصل همهچيز به همهچيز آمدن ما، هيچ چيز غير معمولي مشاهده نميشود؛ فسيلي هفتميليونساله در مراغه كشف شده كه حدود يك تن وزن داشته و در محوطه اداره محيط زيست اين شهرستان نگهداري ميشده تا تكليفش روشن شود و اگر احيانا صاحبي دارد براي تحويل گرفتن آن (حتما پس از دادن نشاني) مراجعه كند.
اما در اين هنگام خبرنگار نهچندان مودب خبرگزاري مهر از آقاي رئيسي ميپرسد: «چرا اين فسيل در محوطه اداره نگهداري ميشد و از آن محافظت لازم به عمل ميآمد يا خير» كه ايشان هم در واكنش به اين هتك حرمت، كظم غيظ كرده و پاسخ دادهاند: «به نظر شما اين فسيل بايد در كجا نگهداري ميشد؟» به عبارت ديگر رئيس اداره مربوطه استان مذكور با لحني كنايي، بهطوري كه غرور خبرنگار مذكور بر اثر اين سوال سادهلوحانه شكسته نشود، ميپرسد: يعني شما انتظار داشتي بنده اين موجود بدبوي يك تني را كه هفت ميليون سال از تاريخ توليد و انقضاي آن گذشته، بردارم بياورم توي دفترم كه آدمهاي محترم آنجا رفتوآمد ميكنند يا ببرم سالن همايشهاي ادارهمان كه هر روز در آنجا سمينارهاي علمي و فرهنگي برگزار ميشود يا ببرم زير زمين اداره كه انبار شركت تعاوني است؟!
بعد ايشان خيال همه ما را از بابت سرنوشت فسيل گمشده كه مدتي است از محوطه اداره محيط زيست شهرستان مراغه خارج شده و تاكنون مراجعت نكرده است؛ راحت كرده و تاكيد كرده است: «فسيل ياد شده امكان خريد و فروش نداشته و تنها براي مراكز علمي خاصي حائز اهميت است.» در ادامه اين گزارش مهيج، خبرنگار به سراغ فرماندار مراغه هم ميرود كه ايشان هم ضمن ارائه توضيحات مشابهي، ناپديد شدن اين فسيل از محوطه اداره حفاظت محيط زيست مراغه را «مشكوك» توصيف ميكند. نكته پليسي پيچيدهاي كه معلوم نيست ايشان خودش به تنهايي موفق به كشف آن شده است يا اينكه خانم مارپل هم در فرمانداري مربوطه مشغول به كار است. ولي به هر حال هرچه كه باشد، نشان ميدهد فسيلهاي ما هم همه چيزشان به همه چيزما ميآيد.
به خصوص در زمينه گم شدن و ارزش ريالي نداشتن و مشكوك بودن و جا نداشتن.... مسائل ديگري هم البته هست كه چون طالع فرمانداران شهرهاي كوچك غرب كشور بلند است و ممكن است تا بالاترين سمتهاي اجرايي بالا بروند؛ از آنها بگذريم بهتر است!
کیهان> گفت شنود
گفت: يكي از سران فتنه اخير درباره 13 آبان بيانيه داده و از هواداران خواسته است در تظاهرات اين روز شركت كنند.
گفتم: مگه هنوز هم هواداري باقي مانده است؟
گفت: آنها كه سران فتنه از اعتماد آنان سوءاستفاده كرده بودند بعد از پي بردن به ماهيت اسرائيلي- آمريكايي اين جريان خودشان را كنار كشيده اند ولي در ميان جمعيت 70 ميليوني ايران اسلامي تعداد اندكي هم وجود دارند كه مثلاً در روز قدس به نفع اسرائيل شعار بدهند.
گفتم: اما، روز 13 آبان، روز مقابله با استكبار آمريكاست، هواداران آمريكا و اسرائيل براي چه مي خواهند در اين تظاهرات شركت كنند.
گفت: مگر روز قدس براي حمايت از رژيم كودك كش اسرائيل نيامده بودند، حتماً روز 13 آبان هم براي حمايت از آمريكاي خونريز و غارتگر مي آيند.
گفتم: پس بي حساب نيست كه نه در بيانيه سران فتنه و نه در تشويق هاي اسرائيل و آمريكا و انگليس حرفي از مخالفت با قدرت هاي استكباري به ميان نيامده است.
گفت: بنابراين صدور بيانيه اي كه به مناسبت 13 آبان است ولي در آن عليه آمريكا و اسرائيل موضعي اتخاذ نشده چه معنايي دارد؟!
گفتم: به شخصي گفتند با «بهرام» جمله بساز، يارو گفت؛ من و بيژن و هوشنگ رفتيم پارك. پرسيدند، پس «بهرام» چي؟ و يارو جواب داد؛ هر كاري كرديم نيومد!