آگاه
کد خبر: ۳۴۲۲۴

حميد رسايي: معترضانم بزک کرده بودند!


«حميد رسايي» نماينده حامي دولت در مجلس اخيراً در وبلاگ شخصي اش روایت خود از اعتراض دانشجويان به او در مشهد و اهواز را نوشته و خود را پيروز اين جلسات دانسته که به معترضان تودهني زده است.

وي در وبلاگ خود اینگونه نوشته است: «در پيام نور مشهد وقتي بيست دقيقه صحبت کردم و بحث جنگ نرم را رساندم به اسنادي که حکايت از حمايت راديوها و شبکه هاي ضدانقلاب از برخي کانديداها مثل موسوي مي کرد، يکي دو تا از دانشجويان سبزپوش شروع به اعتراض کردند و از تقلب حرف زدند. پاسخ آنها را دادم ولي بنا بر به هم ريختن جلسه داشتند. به رغم اينکه برگزارکنندگان براي سوالات کتبي و شفاهي وقت گذاشته بودند، باز اين چند دختر و پسر سبز که برخي از آنها بزک کرده بودند، دائماً شعار مي دادند تا اينکه وقت پرسش و پاسخ شد و به آنها فرصت اظهارنظر داديم. حرفي براي گفتن نداشتند جز کف و سوت براي شهدايشان، سبزها نهايتاً طاقت نياوردند تا پايان وقت در جلسه باقي بمانند. رفتند بيرون و شروع کردند به خواندن ياردبستاني. بعد از پايان جلسه و خارج شدنم از دانشگاه، وقتي به دوربين بسيج حمله ور شدند، تشنج فيزيکي را آغاز کردند که نهايتاً با حضور به موقع دانشجويان غائله خاتمه يافت بود و دانشجويان توانسته بودند افرادي را که از خارج دانشگاه آمده بودند، بيرون کنند. در اهواز اما به هم ريختن جلسه به گونه يي ديگر طراحي شده بود. از حدود نيم ساعت قبل از حضور من، سبزهاي بادکنک به دست در سالن اجتماعات شروع به سر دادن شعارکردند. قرار بود درباره جنگ نرم صحبت کنم و آنها با شيوه جنگ نرم براي جلوگيري از سخنراني به ميدان آمده بودند. فرصت خوبي بود تا به صورت عملي شيوه برخورد با اين جنگ را به دوستان دانشجو نشان دهم. قبل از اينکه براي سخنراني به جايگاه بروم، قرآن را باز کردم. آيه جالبي آمد؛ «لقد ابتغوا الفتنه من قبل و قلٌبوا لک الامور حتي جاء الحق و ظهر امر الله و هم کارهون» (سوره توبه آيه 248) با توکل به خدا در حالي که جمعيت صد نفره شعار مي دادند به جايگاه رفتم. سبزهاي بادکنکي دائماً شعار مي دادند و در مقابل نيز دانشجويان ديگر که حدود 250 نفر مي شدند مقابله به مثل مي کردند. همان طور که احتمال مي دادم، مجبور شدم جنگ نرم را با پرداختن به شعارهاي آنها تبيين کنم. هر شعاري را که دادند با رفتار جريان سبز تطبيق دادم و نمونه هايي از آن را به يادشان آوردم؛ از مرگ بر ديکتاتور گرفته تا توپ تانک بسيجي ديگر اثر ندارد و... خسته که شدند، شعار دادند «مرگ بر تو» که آن را هم بي پاسخ نگذاشتم. در چمران هم به چهار سبز بادکنکي فرصت دادم تا پشت تريبون بيايند و حرف شان را بزنند. کار رسيد به جايي که جمعيت 100 نفره معترض رسيد به حدود 50 نفر و در نهايت وقتي يکي از سبزها حرف مي زد، فقط چند نفر به او اعتراض مي کردند که حرف نزن بيا پايين ... من قرار بود يک ساعت سخنراني کنم که اين کار را کردم. سبزها که خودشان را تجهيز کرده بودند، هر چه کردند نتوانستند جلوي حضور من و دانشجويان ديگر را بگيرند.

ارسال نظرات
خط داغ