آگاه
کد خبر: ۳۴۱۹۴

روزنامه نگاران ما‌جرا‌جو


اريك اسكلوسر در منهتن به‌دنيا آمد و دوران كودكي خود را در سيتل گذراند. پدر او هربرت اسكلوسر در سال 1974 مدير شبكه ان‌بي‌سي بود.

اريك اسكلوسر، حرفه روزنامه‌نگاري را در ماهنامه «The Atlantic Monthly» در بوستون گذراند. او در كمتر از دو سال با كسب دو جايزه مهم در روزنامه‌نگاري تحقيقي به‌سرعت مشهور شد. وي در سال 1994 با كسب جايزه نشنال مگزين اوارد (National Magazine Award) به‌خاطر مقاله‌هاي خود و در سال 1995 برنده جايزه «سيدني هيلمن فانديشن اوارد» شد. «رولينگ استون»، «وانيتي فر»، «نيشن» و «نيويوركر» روزنامه‌هايي بودند كه اسكلوسر در آنها فعاليت كرد.

معروف‌ترين كار اسكلوسر، فست‌فود نيشن است كه به ملت حاضري‌خور در زبان فارسي ترجمه شده. اين كتاب در سال 2001 نوشته شد و موضوع آن تحقيق در مورد رستوران‌هاي فست‌فود است. اسكلوسر در اين اثر اعمال تبعيض‌آميز و كلاهبرداري‌هاي بزرگ را در صنعت فست‌فود افشا مي‌كند. او با ريچارد لينكلببر كارگردان همكاري كرد تا براساس كتاب وي فيلم سينمايي فست‌فود نيشن (ملت حاضري‌خور) در نوامبر 2006 تهيه شود. اين فيلم با استقبال فوق‌العاده‌اي در ايالات‌متحده روبه‌رو شد به‌گونه‌اي كه روزنامه نيويورك‌تايمز اين اثر را به‌عنوان سياسي‌ترين فيلم ساخته شده در ايالات‌متحده بعد از «فارنهايت 11/9» مايكل مور اعلام كرد. اسكلوسر در اين فيلم همكار فيلمنامه‌نويس و مدير اجرايي بود.

اسكلوسر در سال 2003 كتاب ديگري را به‌نام «Chew in Ehis» نوشت كه در آن به افشاگري در مورد بازارهاي سياه ماري جوآنا، كارگران مهاجر و پورنوگرافي پرداخته بود. وي در سال 2006 نيز كتابي را مختص كودكان Refeer madness منتشر كرد كه هدف از انتشار آن آگاهي‌بخشي به كودكان، در مورد خطراتي است كه زياده‌روي در فست‌فود ايجاد مي‌كند. وي در يك دي‌وي‌دي با مورگان اسپرلاك در مورد صنعت فست‌فود بحث مي‌كند.

اين روزنامه‌نگار تحقيقي به‌ندرت در رسانه‌ها و انظار عمومي ظاهر مي‌شود. او اكنون در كاليفرنيا زندگي مي‌كند و در حال نگارش كتاب آينده‌اش در مورد سيستم زندان‌ها در ايالات‌متحده است.

روزنامه‌نگاري عليه روباه پير
مارك كورتيس، روزنامه‌نگار تحقيقي معروفي است كه ابتدا در مدرسه اقتصاددان‌هاي لندن تحصيل كرد سپس به‌عنوان پژوهشگر در موسسه سلطنتي روابط خارجي به فعاليت خود ادامه داد. وي تا همين اواخر مدير جنبش توسعه جهاني بود. او كه به مدت 13 سال با سازمان‌هاي غيردولتي در حوزه توسعه همكاري داشت اكنون به‌عنوان يك نويسنده، روزنامه‌نگار و مشاور مستقل فعاليت مي‌كند. او معمولا در مباحث عمومي شركت مي‌كند و مقالاتي را براي روزنامه‌هاي مختلف مانند گاردين، اينديپندنت، الاهرام مصر و... مي‌نويسد. وي همچنين استاد افتخاري دانشگاه استراتكليد و پژوهشگر مدعو موسسه فرانسوي روابط بين‌الملل است.

كورتيس در سال 1998 كتاب «نااميدي بزرگ: قدرت انگليسي- آمريكايي و نظم جهاني» را نوشت كه هدف از نگارش آن روشنگري در مورد چندين افسانه در مورد قدرت انگليسي- آمريكايي در جهان بعد از جنگ سرد است. وي در اين اثر نشان مي‌دهد چگونه بريتانيا براي حفظ هژموني آمريكا به‌عنوان متحد اين كشور باقي مي‌ماند. او رابطه ويژه ميان اين دو كشور را تجزيه و تحليل مي‌كند و نتيجه‌گيري مي‌كند كه اين رابطه نتايج وخيمي براي ديگر كشورها در پي داشته است.

«تجارت براي زندگي: ابزاري براي فقرا» اثر ديگري است كه در سال 2001 از سوي اين روزنامه‌‌نگار نوشته شد كه در آن انتقادات شديدي به‌ كاركرد سازمان‌هاي بين‌المللي به‌خصوص سازمان تجارت جهاني وارد مي‌كند. وي تصميم‌هاي اتخاذ شده از سوي سازمان تجارت جهاني را در كشورهاي فقير تجزيه و تحليل و نتيجه‌گيري مي‌كند كه اين تصميم‌ها عليه كشورهاي فقير است.

همچنين كورتيس از فقدان قوانين موردنياز براي برخورد با برخي چالش‌ها مانند تنظيم قدرت روزافزون شركت‌هاي چندمليتي افسوس مي‌خورد. وي در مورد سازمان تجارت جهاني مي‌گويد:«روش اين سازمان مانند قرار دادن يك كودك در برابر يك بزرگسال در مسابقه بوكس است يا مانند مسابقه منچستر يونايتد با يك تيم فوتبال از روستاهاي زيمبابوه است.»

كورتيس نتيجه مي‌گيرد كه بازارها بايد روشي متفاوت از سازمان تجارت جهاني را انتخاب كنند و براي كشورهاي فقير سودمند باشند.

اثر «يك مشت دروغ: نقش بريتانيا در جهان» از جمله آثار كورتيس است كه موفقيت چشمگيري كسب كرد و در آن ديدگاه نويني نسبت به نقش انگليس از سال 1945 تاكنون كه جنگ عليه تروريسم است ارائه شده. در اين كتاب كورتيس نسبت به سياست خارجي توني بلر به‌شدت انتقاد مي‌كند. اين روزنامه‌نگار براي اثبات رذالت دولت انگليس اتحادهاي كثيف انگليس را با رژيم‌هاي سركوبگر و تخطي‌هاي بريتانيا را از قواعد بين‌‌المللي تشريح مي‌‌كند. وي دخالت‌هاي ارتش بريتانيا را جهان تجزيه و تحليل مي‌كند و مدعي است انگليسي‌ها در جنگ عراق، افغانستان، كوزوو و اندونزي رويكرد غيراخلاقي داشته‌اند. وي همچنين ارتباط انگليس با دولت‌هاي سركوبگر اسرائيل، روسيه و عربستان‌سعودي را تقبيح مي‌كند.

كورتيس همچنين نقش و همكاري دولت بريتانيا را در كشتار يك ميليون اندونزيايي در سال 1965 و سرنگوني دولت ايران در سال 1953 و سياست‌هاي استعماري در كنيا، مالزي و عمان را با تحقيقات در مورد اسناد سرويس‌هاي مخفي انگليس افشا مي‌كند. وي در كتاب «فراموش‌شدگان: تخطي‌هاي پنهان از حقوق بشر از سوي بريتانيا» كمك انگليس به صدام حسين در سال 1963 براي رسيدن به قدرت و تحويل تسليحات از سوي انگليس به ديكتاتور عراق را در سال‌هاي 1960 براي هجومي وحشيانه به كردهاي عراق افشا مي‌كند. افشاي نقش انگليس در جنگ ويتنام، كودتا عليه عيدي امين در اوگاندا در سال 1971 و سالوادور آلنده در شيلي در سال 1973 از جمله نكات برجسته در اين كتاب هستند. وي تعداد كشته‌شدگان در جهان را از سال 1945، 10 ميليون نفر تخمين مي‌زند كه تا حدود فراواني انگليسي در اين تعداد كشته شدگان نقش دارند.

پي‌پر په آن افشارگر برنار كوشنر
پي‌پير په آن، روزنامه‌نگار فرانسوي است كه از سال 1975 نزديك به 20 اثر را توليد كرد. بعضي از اين آثار مانند TF1 كه با همكاري «كريستوف نيك» نوشته شدند يا آثار ديگري مانند «پول سياه» يا «جوان فرانسوي؛ فرانسوا ميتران 1947-1934» با موفقيت فراواني مواجه شد. او در اين كتاب اراده، مبارزات و رنج‌هاي فرانسوا ميتران را توضيح مي‌دهد كه بازتاب‌هاي فراواني در عرصه مطبوعات فرانسه به‌وجود آورد. او همچنين افتخارات سياسي مسئولان فرانسوي را بدون محدوديت و سانسور افشا كرد كه يكي از مهم‌ترين آنها «پرونده جواهرات» ژيسكار دستن است.

كتاب «پول سياه» به فساد در كشورهاي جنوب به‌خصوص آفريقايي پرداخته است.

«په‌آن» در سال 1990 تحقيقات خود را متنوع كرد. برخي از اين تحقيق‌ها در مورد موضوع‌هاي تاريخي صورت مي‌گيرند كه در مهم‌‌ترين آنها بر رويكرد فرانسوي‌ها در الجزاير، آدولف هيتلر در آلمان و منابع مالي برخي گروه‌هاي تروريستي مي‌پردازد. آثار وي در موارد فراواني با پاسخ‌هاي تندي از سوي افرادي كه در مورد آنها تحقيق شده بود، مواجه مي‌شد. در سال 2001 نشريه نوول ابزرواتور در مورد اين روزنامه‌نگار مي‌نويسد: «او مي‌خواهد تحقيق كند، فقط تحقيق. او به‌گونه‌اي نادر تعلق دارد. كسي كه قبل از نوشتن زمان را درنظر مي‌گيرد. په‌آن هيچ‌گاه از اصول و روشش تخطي نكرد.»

اما يكي از آثار جنجال‌برانگيز په‌آن به رازهايي در مورد برنار كوشنر، وزير امور خارجه فعلي فرانسه اختصاص دارد. در فوريه 2009 اين روزنامه‌نگار فرانسوي حقايقي را در مورد برنار كوشنر افشا كرد. او در اين كتاب ملي‌گرايي، كوشنر را در معرض ترديد قرار مي‌دهد و تفكر بدون مرز او را تجزيه و تحليل مي‌كند. تفكري كه نه‌تنها با دكترين گوليستي فرانسه فاصله دارد بلكه به نومحافظه‌كاران آمريكايي نيز تمايل دارد. «په‌آن» در اين كتاب مدعي مي‌شود كه جهانشمولي آنگلوساكسوني، حقوق بشر و نئوليبراليسم مباني ايدئولوژي نومحافظه‌كاري است كه كوشنر را تحت‌تاثير خود قرار داده اما چالش‌برانگيزترين قسمت كتاب فصل آخر است جايي كه «په‌آن» اطلاعاتي را در بين سال‌هاي 2002 تا 2007 در مورد كوشنر ارائه مي‌دهد: در اين فصل نقش كوشنر در انعقاد قراردادهاي تجاري با ديكتاتورهاي آفريقايي و حمايت وي از نسل‌كشي در رواندا تشريح مي‌شود. اين اتهامات در رسانه‌هاي داخلي و خارجي انعكاس چشمگيري يافت به‌گونه‌اي كه وزير امور خارجه فرانسه و دوستانش مجبور به پاسخگويي شدند. په‌آن در كتاب خود قصد دارد توضيح دهد كه چگونه نيكلا ساركوزي، رئيس‌جمهور فعلي فرانسه هنگام انتخاب كوشنر به وزارت امور خارجه در سال 2007 از سوابق وي بي‌اطلاع بوده است.


مارك فلت، افشاگر واترگيت
باب كاوودوارد به‌همراه برنشتاين و روزنامه‌نگاران واشنگتن‌پست در اوايل دهه 1970 رسوايي واترگيت را افشا كردند. اين رسوايي كه به استعفاي ريچارد نيكسون، رئيس‌جمهور جمهوريخواه وقت آمريكا منجر شد داستان شنود تلفني ماموران اف‌بي‌آي در ساختمان هتل واترگيت، محل استقرار ستاد انتخاباتي حزب دموكرات آمريكاست. افشاي اين واقعه نيكسون را به‌عنوان نخستين رئيس‌جمهور آمريكا مجبور به استعفا كرد. در فيلم سينمايي «همه مردان رئيس‌جمهور» رسوايي واترگيت بازخواني شده است اما اطلاعات اين رسوايي از سوي مارك فلت از اعضاي برجسته پليس فدرال در اختيار دو روزنامه‌‌نگار واشنگتن‌پست قرار گرفت. وي در سال 2005 از نام مستعار «ديپ تروت» پرده برداشت تا به 30 سال حدس و گمان درباره افشاي رسوايي واترگيت پايان دهد. مارك فلت در آذرماه 1387 درگذشت.

ارسال نظرات
خط داغ