آگاه
کد خبر: ۳۳۴۴۴

منفعلانه سخن نگوييم

حمید رضا ترقی


اسفنديار رحيم مشايي يار نزديک احمدي نژاد و پاي ثابت سفرهاي سالانه به نيويورک، در جريان برنامه زنده تلويزيوني که هفته گذشته از شبکه دو سيما پخش شد، در توضيح ميزان موفقيت سفرهاي هرساله رئيس جمهور به نيويورک گفت؛ «يک روز ملت ايران راهي به مجامع جهاني نداشت و اگر بود، آنقدر تحت تاثير فضاي مسلط وقت قرار مي گرفت که ناگزير بود سخنان تشريفاتي بيان و عبور کند اما اکنون اگر حرفي مي زنيم که چند قدرت بزرگ يا حاميان آنها از صحنه خارج مي شوند، نشان تاثير ماست. کار ايران به جايي رسيده است که آزادانه امکان حضور در مجامع عمومي جهاني را دارد.»

سخنان مشايي در خصوص نحوه حضور ايران در سازمان ملل در حالي است که در دولت اصلاحات محمد خاتمي 3 بار در اين مجمع شرکت کرده بود و در سال هاي دورتر نيز روساي جمهور اسلامي ايران به ضرورت در اين نهاد حضور يافته بودند. با حميدرضا ترقي عضو شوراي مرکزي جمعيت موتلفه در این باره به گفت وگو نشستيم.

-آقاي ترقي در خصوص سخنان اخير آقاي مشايي مبني بر اينکه حضور روساي جمهوري قبلي کشور در سازمان ملل يا با عدم موفقيت همراه بود يا به شکلي تشريفاتي بوده است، چه نظري داريد؟

سير شرکت مسوولان نظام جمهوري اسلامي در جلسات سازمان ملل يک سير تکاملي و مبتني بر مقتضيات زمان بوده است. در طول سه دهه گذشته شرايط سياسي و فرهنگي اجتماعي کشور و انقلاب کاملاً با هم تفاوت داشته و در هر مقطع و زمان بايد به اقتضاي شرايط آن دوره حضور مي يافتيم و مواضع اتخاذ شده نيز طبيعتاً بايد مبتني بر شرايط مي بوده است. اين شرايط به اعتقاد ما دقيقاً با نظر ولايت فقيه، چه در زمان حضرت امام و چه در زمان مقام معظم رهبري هماهنگ بوده است. به اين ترتيب روساي جمهوري که در مجمع شرکت کرده اند خواسته نظام را بيان کرده اند که بر اساس خرد جمعي و تصميم کلي نظام بوده است.

-با توجه به اينکه آقاي خاتمي و آقاي احمدي نژاد پرسفرترين روساي جمهور ما بوده اند و احتمالاً منظور اصلي آقاي مشايي تعريض به دوره خاتمي بوده است به اعتقاد شما چه تفاوتي ميان حضور اين دو رئيس جمهور وجود داشته است؟

اولاً در ارزيابي هايمان نبايد دوران جنگ را ناديده بگيريم. در همان دوران شهيد رجايي در اجلاس مجمع شرکت داشته و مواضع نظام را بيان کرده و به شکل بسيار خوبي هم بيان کرده و فضاي اين جلسه را تحت تاثير قرار داده است. در اجلاس ديگري که مقام معظم رهبري در دوران رياست جمهوري شرکت کردند نيز آنچه در نطق ايشان مي بينيم تبيين اهداف و آرمان هاي نظام است و هم مواضع نظام در قبال جنگ را بيان مي کند که صحبت هاي مرحوم سيداحمد آقا در اين خصوص حاکي از شوق و علاقه امام خميني به اين سخنان و مواضع بوده است.

-اگر دوره آقاي خاتمي را به طور مشخص در نظر داشته باشيم برداشت شما چيست؟

در دوره آقاي خاتمي با توجه به شرايط بين المللي و چالش هاي ايجادشده استراتژي نظام تشنج زدايي در صحنه بين المللي بود و پديد آوردن شرايط جديد براي تقويت ارتباطات بين المللي و کاهش تنش ها که خاتمي در همين راستا بر اساس تصميم کلي نظام بحث گفت وگوي تمدن ها را که حرف نو و جديدي در رابطه با نقش ايران در صلح بين المللي بود، مطرح کرد که اتفاقاً توفيق خوبي براي تحت تاثير قرار دادن افکار عمومي جهان در جهت جلوگيري از ايران هراسي داشته ايم.

-پس انتقادات مطرح شده به آقاي خاتمي در خصوص سياست خارجي سازشکارانه در دوره ايشان با چه منطقي توجيه مي شود؟

ببينيد در حاشيه اقتضائاتي که در اين دوره داشتيم، بعضي از عوامل در اطراف آقاي خاتمي از چارچوب سياست هاي مصوب نظام قدري فراتر رفتند و ضعف و رعب نسبت به غرب برايشان پديد آمد که البته اينها هم حاشيه بود و آنچه در اجلاس ها بيان شد، هماني بود که نظام تصويب کرده بود.

-در دوره آقاي احمدي نژاد چطور؟

در دوره آقاي احمدي نژاد ما يک دوران آزمون غرب و اروپا در خصوص مساله هسته يي را پشت سر گذاشته بوديم و از غربي ها بي وفايي و ناجوانمردي در قبال نظام ديديم. و در اين مرحله لازم بود نظام از يک موضع کاملاً قاطع و محکم در صحنه بين المللي از حقوق خود دفاع کند. در اين مرحله وظيفه نماينده نظام در سازمان ملل اين بود که ضمن تاکيد بر سياست هاي صلح آميز ايران در صحنه جهاني از مواضع جمهوري اسلامي در جهت حقوق هسته يي خودش و ايستادگي بر آرمان ها دفاع کند که آقاي احمدي نژاد به خوبي توانست اين کار را انجام دهد.

-آقاي ترقي، سفر امسال آقاي احمدي نژاد با حاشيه هاي فراواني همراه بود. به نظر شما چرا آقاي مشايي براي اثبات عملکرد موفق آقاي احمدي نژاد مجبور به زير سوال بردن عملکرد تمامي روساي جمهور سابق کشور مي شوند؟

من البته در اين رابطه به هر دو طرف انتقاد دارم هم به کساني که به جاي دفاع از موضع نماينده نظام جمهوري اسلامي صحبت ها و حضور رئيس جمهور در مجمع عمومي را منفي جلوه دادند، هم کساني که براي اثبات درست بودن و موفق بودن اين سفر به نفي عملکرد گذشتگان مي پردازند. هر دو در افراط و تفريط هستند. ما بايد اين ادب را از کشورهاي ديگر ياد بگيريم که وقتي نماينده کشورشان موضعي را طرح مي کند همه نخبگان آن را حرف خود مي دانند و از آن دفاع مي کنند و نمي آيند به بلند شدن چهار پنج نفر از جلسه استناد کنند.

-البته ظاهراً بيش از چهار پنج نفر جلسه سخنراني را ترک کرده اند.

حالا هر تعداد که شما مي گوييد فرق نمي کند. بالاخره اين اتفاقات طبيعي است. وقتي نظام ما موضع مشخصي در صحنه جهاني دارد قطعاً موافقان و مخالفاني خواهد داشت.اما اينکه بياييم اين مخالفان را در برابر نماينده 70 ميليون ايراني قرار دهيم، نشان مي دهد حتي اصول و قاعده نماينده فرستادن را نمي دانيم. از طرف ديگر رفتار آقاي مشايي هم منفعلانه است. آقاي مشايي نبايد براي اينکه اثبات کند سفر رئيس جمهور موفق بوده است عملکرد روساي جمهور قبلي را زير سوال ببرد.

ارسال نظرات
خط داغ