معصوم پانزدهم چه کسی است؟!
سردبیر روزنامه آفتاب یزد در سرمقاله این روزنامه نوشته است:
در چهار سال اخير، ادعاهاي عجيبي در خـصـوص جـايـگـاه مـعـنوي بعضي مسئولان دولتي مطرح شد.
يك روز سخن نسنجيده يك مسلمان بيسواد- و شايد طمعورز- سوري را در يك جلسه عمومي مطرح كردند و روز ديگر از زبان يك روحاني، اين سخن شنيده شد كه
هيچ يك از مدعيان ديانت هم از اين سخن بر خود نلرزيد كه البته به نظر ميرسد بسياري از ادعاهايي كه در اين مورد مطرح شد، بيش از آنكه اعتقاد قلبي مدعيان را به نمايش بگذارد نوعي رجزخواني در برابر رقيبان داخلي بود تا را تافتهاي جدابافته معرفي كنند.
به عبارت ديگر ميتوان با يقين اعلام كرد كه اما متاسفانه تكرار برخي ادعاها در خصوص آسماني دانستن بعضي انسانهاي زميني، تا همين امروز هم تاثير خود را بر جاي گذاشته و متاسفانه تحمل آنان را به پايينترين حد رسانده است.
در بعضي موارد نيز به جاي مقامات، تعدادي از حاميان آنها دچار توهم شده و منتقدان را آنچنان مورد عتاب و خطابهاي شـديـد قرار ميدهند كه گويي توسط عدهاي خدانشناس زير سوال رفته است. متاسفانه اين روند معصوم سازي و مقابله با منتقدان، در هفتههاي اخير روندي شتابان گرفته و حوزههاي مختلف را تحت تاثير قرار داده است.
نخستين حلقه از سري جديد فرشتهسازي و ديوشناسي، به زماني بازميگردد كه يك روحاني خوش سابقه و متقي، آنچه را وظيفه قانوني و ديني خويش ميدانست از جايگاه نمايندگي مجلس خبرگان بيان داشت. بلافاصله پس از آن، عدهاي كه صلاحيت فقهي، علمي و حتي سياسي ايشان مورد ترديد است هتاكي را از حد گذراندند و توصيه عاليترين مقام نظام نيز نتوانست مدعيان اطاعت از رهبري را به پايان دادن حملات خود، تشويق نمايد.
چندي بعد نوبت يك نويسنده اصولگرا فرا رسيد كه در گذشته نه چندان دور، ديدگاههاي افراطي او در حمايت از اصولگرايان، گاه از مرز اعتدال و انصاف ميگذشت. اما اين بار، او بدون آنكه از ديدگاههاي اصولگرايانه عدول كند، به ادعاي خود وظيفه همگاني را انجام داد. بحث بر اين نيست كه سخن آن نويسنده اصولگرا، تا چـه حد دقيق بود يا چه ميزان در چارچوبهاي اعتدال ميگنجيد، اما به هر حال، نويسندهاي بنا به تشخيص خويش، نكاتي را مطرح كرد.
هنوز ساعات زيادي از اقدام اين نويسنده نگذشته بود كه سيل هتاكيها عليه او شروع شد تا اصليترين دغدغههاي مطرح شده در اين نامه - كه مخاطب واقعي آن، مخاطب ظاهري نامه نبود- مخفي بماند. در همين ايام، محسن رضايي به عنوان پرسابقهترين رزمنده و فرمانده نظامي، طرحي براي رفع برخي مسائل داخلي داد كه ميتوان آن را نوعي اعتراض به برخي رويههاي اجـرايـي دانـسـت. امـا حاضر نشدند دلسوزيهاي اين فرمانده - كه بارها تا مرز جان باختن در جبهه پيش رفته است- را نيز بپذيرند. لذا، او نيز همانند آماج فحاشيها و هتاكيهايي قرار گرفت كه مودبانهترين آنها تحقير او به عنوان بود كه حق ندارد براي كشور طرحهاي كلان ارائه نمايد!
در اين دوره، تكليف خاتمي، موسوي، كروبي و رفسنجاني كه همه آنها منتقدان شناسنامهدار رئيس دولت تلقي ميشوند مشخص بود. عدهاي نه تنها نقاديهاي ارائه شده توسط خاتمي، موسوي و كروبي را نميپذيرفتند بلكه بر لزوم دادگاهي و زنداني شدن آنها تاكيد ميكردند كه اجراي اين پيشنهاد، به معناي حذف اين دلسوزان از عرصه نصيحتگري مسئولان بود.
هاشمي رفسنجاني هم در شرايطي قرار گرفته كه از مدتها قبل نتوانسته از تريبون نماز جمعه مسئولان را نصيحت و مردم را از برخي حقايق آگاه سازد. اما آنچه كه اكنون بيش از هر چيز موجب نگراني شده آن است كه عدهاي به دنبال محدودسازي رسمي يا غيررسمي هر تريبوني هستند كه حاضر نيست دولتمردان را معصوم و فاقد اشتباه بداند. اين محدودسازي، امروز حتي به تريبون علي لاريجاني رئيس مجلس رسيده و مشاوراني كه شيفتگي از رئيس را به حد اعلا رساندهاند در برابر يك اظهارنظر انتقادي علي لاريجاني، از او ميخواهند كه
در همين شرايط، حتي مدني ترين تشكل كشور يعني خانه احزاب نيز از بعضي كينهتوزيها در امان نيست تا همگان بدانند سپرده شدن هر تشكل بزرگ و كوچك به منتقدان، به معناي هل دادن آن تشكل به طرف تعطيلي و حذف است.
راه ديگري كه براي افشاي كژيها و مقابله با آنها در قانون اساسي ايران گنجانده شده است حق تجمع و راهپيماييهاي مردمي است كه شانس استفاده از اين اصل نيز تقريبا به صفر رسيده است. روزنامههايي هم كه عليرغم پايبندي به اصول قـانـون اساسي، حاضر نيستند با جريان حاكم دولتي همراهي كنند با تضييقات رسمي و غيررسمي از جمله محروميت از برخي پشتيبانيهاي دولتي مواجه ميشوند.
در يـك كـلام، عدهاي با تظاهر به بعضي مسئولان، به دنبال بالابردن هزينه انتقاد از شرايط موجود هستند. شايد نياز به توضيح نباشد كه بسياري از اين مدعيان، شخصا اعتقادي به اين معصوميت ندارند اما در لواي حمايتاز آن به تسويه حساب با رقباي قدرتمندي ميپردازند كه هيچيك از روشها در سالهاي اخير، نتوانسته آنها را از عرصه سياسي كشور حذف كند.
با اينگونه افراد سخني نيست زيرا نه خواب هستند نه خود را به خواب زدهاند. آنها با چشم باز به دنبال انتقامگيري سياسي از رقيبان قدرتمند خويش هستند و به چيزي جز حذف كامل اين رقيبان، راضي نميشوند. اما كساني كه به پيشرفت كشور و سعادت ملت ميانديشند بايد كلام آموزنده امام علي (ع) را به خود و علاقمندان خويش يادآوري كنند كه امام اول شيعيان براي آنكه هيچكس خود را از نصيحت، انتقاد و هشدار بينياز نبيند به صراحت فرموده است كه و آموزههاي قرآني نيز به گونهاي است كه نشان ميدهد هر انساني ميتواند به ورطه خطا بيفتد و از حق دور شود. پس لطفا به هيچكس اجازه ندهيد كسي را بداند و راه نقد و اعتراض را با تظاهر به اين ببندد!