آگاه
کد خبر: ۳۲۱۳۴

مروري بر رويکرد توکلي مقابل چپ های دولت


شايد کمي تامل کافي باشد تا گرد و خاکي که طيفي از نمايندگان اصولگراي مجلس به سرکردگي احمد توکلي بر سر برخي از اعضاي کابينه به راه انداخته اند فرو بنشيند تا خواسته پشت پرده جرياني که اين روزها ميدان داري کرده و سخاوتمندانه سوژه دست روزنامه ها و پايگاه هاي خبري منتقد دولت مي دهند روشن شود.

هر چند تمام آنهايي که پيش از انتخابات به محمود احمدي نژاد، اعضاي کابينه يا عملکردش خرده مي گرفتند فارغ از هر خط و ربطي يک کاسه «منتقد دولت» مي گفتند اما وقايع بعد از انتخابات صف بندي هاي جديدي را بين منتقدان دولت از جبهه اصولگرايان به وجود آورد.

گو اينکه پيش از انتخابات نيز منتقدان جماعت يکدستي نبوده و گروهي بودند که هر روز از جايي، چهره يي و جناحي را به صفوف خود پيوسته مي ديدند اما در پايان چون چادر شب چهل تکه يي يکپارچه روي «تغيير» به توافق رسيدند. از اين رو بود که هواداران سه کانديداي غيراحمدي نژاد «تحول خواهان» ناميده شدند و خود احمدي نژاد نيز به اين حقيقت اذعان کرد؛ هنگامي که وي در کسوت نماينده وضع موجود مقابل ميرحسين موسوي به مناظره نشست و به رقيبش تاخت که وي نه با يک کانديدا که در نبرد همزمان با سه رقيبي است که هر کدام با انتقاد از دولت، تغيير وضع موجود را سرلوحه شعارها و برنامه هاي خود قرار داده اند.

انتخابات تمام و بعد از آنکه محمود احمدي نژاد به عنوان پيروز انتخابات اعلام شد طيفي از هواداران کانديداهاي غيراحمدي نژاد از نتيجه انتخابات برآشفتند و منتقدان ديروز معترضان امروز شدند. اين طيف نه تنها نامزدهاي معترض به نتيجه انتخابات و حاميان آنان را دربرمي گرفت بلکه عده يي از اصولگرايان را با خود يار مي ديد که البته اين طيف با سکوت خود جماعت معترض را همراهي کردند.

سکوتي که به اندازه صداي اعتراض براي دولتي ها تلخ بود و از همين رو بود که حاميان راديکال احمدي نژاد مدام تهديد کردند برخي در آينده بايد به خاطر سکوت خود پاسخگو باشند. طيفي شدند معترض و طيفي خاموش، اما در اين ميان صدايي که گوش رسانه هاي داخلي و خارجي را کر کرد و از دولتي ها هم کمتر بر آن خرده گرفتند صداي اعتراضي بود که به برخي عزل و نصب ها در دولت شنيده مي شد؛ گروهي که نه تنها به نتيجه انتخابات تمکين کرده بودند بلکه همزمان با اعتراض کانديداهاي معترض هم نوا با دولتي ها از اعتراض ها برآشفتند و گاهي تندتر از حاميان راديکال احمدي نژاد پرچمدار انتقاد به اصلاح طلبان و حاميان شان شدند. جرياني که اگرچه در بهارستان خانه داشت اما نه از تريبون مجلس که از سوي سايت هاي شخصي اخباري را که مي خواست منتشر و ساماندهي کرد.

«الف» و «جهان» دو پايگاه خبري که زير نظر احمد توکلي و عليرضا زاکاني از چهره هاي اصولگراي مجلس اداره مي شد شيوه يي را که بر سر کردان آزموده بود روي ميز گذاشت. ديروز کردان بود و امروز مشايي و رحيمي. مدرک پشت مدرک، افشاگري پشت افشاگري، سند پشت سند. يک روز مشکلات تحصيلي، يک روز فساد مالي و يک روز اتهامات اخلاقي.

اخباري که اين دو سايت منتشر مي کردند با استقبال گسترده منتقدان ديروز احمدي نژاد مواجه شد. آنچنان که برخي رسانه ها دانسته و ندانسته تريبون خود را در اختيار اخباري که از اين منابع منتشر مي شد و به رغم تفاوت هاي بنياديني که در تعامل با دولت داشتند با سايت گردانان هم داستان شدند. اما مروري بر نام دولتي هايي که اين دو سايت خبري در مظان اتهام قرار دادند و البته رسانه هاي داخلي و خارجي هم از آن استقبال کردند اين پرسش را مطرح مي کند که آيا سر و صدايي که توکلي و زاکاني بر سر برخي از اعضاي کابينه به راه انداخته اند با آنچه تحول خواهان مي خواستند هم ريشه است يا به گفته دولتي ها از سر سهم خواهي است و بس.

پاسخ به اين سوال وقتي روشن مي شود که به افرادي که نوک پيکان اين طيف روي آنها زوم کرده، مروري شود؛ علي کردان وزير معزول کشور، محمدرضا رحيمي معاون پارلماني سابق و معاون اول امروز و اسفنديار رحيم مشايي رئيس دفتر احمدي نژاد و سرپرست نهاد رياست جمهوري؛ طيفي که بعد از انتخابات «چپ هاي دولت» ناميده شدند. چپي ها يکي از حلقه هاي نزديک به احمدي نژاد هستند که با حذف برخي از دوستان ديرينه احمدي نژاد مانند صادق محصولي و پرويز فتاح و برخي از راديکال هاي دولت نظير داوود احمدي نژاد، غلامحسين الهام و محمدحسين صفارهرندي براي خود جا باز کردند و صندلي هايي را که در اختيار اين حلقه ها قرار داشت به تصاحب خود درآوردند.

هر چند چپي هاي امروز در دولت نهم از مثلث کردان، رحيمي و جهرمي تشکيل شده بودند اما در دولت دهم با خروج جهرمي از کابينه به اسفنديار رحيم مشايي نزديک شدند و با او در يک حلقه قرار گرفتند.

به اين ترتيب بود که مشايي شد سنگ بناي تفرقه در کابينه که در روزهاي آخر کابينه را از هم پاشيد. در اين ميان عده يي معتقد بودند جنگ داخلي کابينه نيست و بازي رسانه يي است براي منحرف کردن افکار عمومي از وقايع پس از انتخابات و عده يي هم به عکس معتقد بودند مشايي بهانه نبود، دليل بود. دليل اعتراض صفارهرندي، غلامحسين محسني اژه يي، باقري لنکراني و غلامحسين الهام که البته تاوانش را هم دادند. تا يک سال بعد از آنکه شايعه شد داوود احمدي نژاد برادر ارشد رئيس جمهور در اعتراض به انتصاب کردان مسووليتش را به برادر کوچک تر پيشکش کرده اين بار نوبت به چهار وزيري برسد که هيچ کدام به کابينه دهم دعوت نشوند.

اما در حالي که اصلاح طلبان چه در غائله هاي مشايي و چه وقايعي از اين دست سکوت اختيار کرده و تنها به گفتن اينکه «اگر معتقديد احمدي نژاد 24 ميليون راي آورده پس اين حق را بدهيد که معاون اولش را خودش انتخاب کند» اکتفا کردند اما برخي از چهره ها و منابع اصولگرا کوتاه نيامدند و دو سايت «الف» و «جهان» طلايه دار تلاش براي حذف مشايي شدند. اين در حالي بود که پيش از انتخابات درست روزهايي که هيجان و اخبار انتخابات تمام سايت ها را فراگرفته بود «جهان» خبر عزل مشايي در دولت احمدي نژاد را در صورت پيروزي مجدد وي روي خروجي قرار داد؛ «بمب خبري احمدي نژاد»؛ بمبي که به رغم تمايل قلبي زاکاني نه تنها نترکيد بلکه مشايي با ارتقاي مقام، معاون اول و قائم مقام احمدي نژاد شد.

اين بار نوبت به الف رسيد که بعد از رسانه يي شدن حکم مقام معظم رهبري مبني بر عزل مشايي از کليه پست هاي کليدي و معاونت ها، روزشمار ولايت پذيري احمدي نژاد را روي سايت خود بگذارد. البته جهان نيز بيکار ننشست و اخبار تشنج در هيات دولت بر سر مشايي را رسانه يي کرد. نسخه آزموده شده بر سر کردان براي مشايي هم جواب داد چرا که به اعتقاد ناظران آنچه در غائله کردان به حذف وي انجاميد پيگيري هاي احمد توکلي از دانشگاه آکسفورد بود. آنقدر که محمدرضا رحيمي تهديد کرد به شکايت و الف البته براي مدت کوتاهي از دسترس خارج شد. سايت احمد توکلي فعاليتش را از سر گرفت اما درست زماني که نمايندگان پاي استيضاح کردان ايستادند و وزير کشور از فعاليت بازماند. تحرکات رحيمي از چشم ها مخفي نماند و اين بار نوبت زاکاني بود تا به ياري توکلي بيايد. زاکاني و يکي از نمايندگان اصولگراي مجلس به کنايه به خبرنگاران گفتند مدرک رحيمي قل مدرک کردان است و «جعلي».

اگرچه پس از عزل کردان سر و صداها خوابيد و ديگر کسي پيگير مدرک رحيمي نشد اما با خبر معاونت اولي رحيمي بار ديگر اين دو سايت دست به کار شدند و الف اسنادي از پشت پرده مدرک رحيمي منتشر کرد تا نوک پيکان اين جريان به سمت يک چپي ديگر نشانه رود. اين در حالي است که جهان هم شده پايگاه نشر اخبار پشت پرده يي که منابعش اخراجي هاي تازه دولت هستند و انگشت اتهام شان به سوي چپ هاي دولت. يک روز پشت پرده عزل وزير بهداشت و يک روز حکايت ناگفته دلخوري يکي از معزولان و يک روز انتشار عکس هاي منتشرنشده از ديدار سال گذشته يکي از وزراي آن هم معزول احمدي نژاد با وزير وقت اسرائيل. به هر حال آنچه با مرور بر اين افشاگري ها رخ مي نمايد اين است که گويا اين جريان که خود را از رويکرد ايجابي بي نصيب مي بيند به رويکردهاي سلبي که پيش از اين آزموده روي آورده است و در اين ميان با جانبداري از محمود احمدي نژاد به طيفي از حاميان او مي تازد.

البته به عقيده تحليلگران تيزهوشي اين طيف که شايد «سلبيون» بهترين عنوان براي معرفي شان باشد در همراه کردن رسانه هاي ديگر قابل تحسين است چرا که هر بار خط و خبري از سوي اين سايت روي خروجي قرار مي گيرد با استقبال گسترده برخي رسانه ها مواجه مي شود که آگاهانه يا ناآگاهانه سلبيون را در رسيدن به اهداف شان ياري مي کنند.

ارسال نظرات
خط داغ