عشق به دختر دانش آموز رنگ خون گرفت
پسر جواني که در پي يک سوءظن دختر مورد علاقه اش را خفه کرده بود در جلسه محاکمه روزهاي تلخ و شيريني را که با مقتول گذرانده بود مرور کرد.
به گزارش اعتماد، علي جوان 25ساله در حالي که اتهام قتل را پذيرفت ادعا کرد سپيده دختر مورد علاقه اش با شخص ديگري رابطه داشت.
در ابتداي جلسه محاکمه اين متهم آرش سيفي نماينده دادستان تهران در جايگاه حاضر شد و گفت؛ علي 12 تيرماه سال گذشته دختر نوجواني به نام سپيده را خفه کرد و پس از انداختن جسدش در يک جوي آب متواري شد. متهم مدعي است سپيده را دوست داشته و به خاطر اين علاقه مرتکب قتل شده است. وي ادعاهاي کذبي نيز مطرح کرده است که از نظر دادسرا هيچ کدام از اين اظهارات صحت ندارد و من به عنوان نماينده دادسراي تهران تقاضاي صدور حکم قانوني را دارم.
در ادامه مادر سپيده در جايگاه حاضر شد و براي قاتل فرزندش تقاضاي قصاص کرد. وي گفت؛ موضوع آشنايي تنها دخترم سپيده با علي به چهار سال قبل برمي گردد. در آن زمان ما در سفري به شمال با علي آشنا شديم. البته بعدها من اين موضوع را فهميدم. زماني که از شمال برگشتم علي و خواهرش به خانه ما آمدند. خواهر علي ادعا کرد دوست سپيده است اما من همه دوستان دخترم را مي شناختم و مي دانستم سپيده چنين دوستي ندارد. به هر حال من از آن دختر خواستم ديگر سراغ سپيده نيايد و همه چيز تمام شود. اما علي آنقدر اصرار و تهديد کرد تا سپيده حرفش را پذيرفت. علي مي گفت سپيده را بسيار دوست دارد و مي خواهد با او ازدواج کند. حتي يک بار هم با خانواده اش به خواستگاري آمد اما از آنجايي که مادرش بسيار بدرفتاري کرد من به خواستگار گفتم نمي توانم تنها دخترم را به پسري بدهم که مادرش راضي به اين ازدواج نيست. با اين حال چون علي خواستگار دخترم بود در رفت و آمد چندان براي آنها سخت نمي گرفتم و به شوهرم هم توصيه مي کردم زياد سختگيري نکند.
وي ادامه داد؛ آنها با هم زياد بيرون مي رفتند تا اينکه اين اواخر علي مرا تهديد کرد و گفت اگر سپيده را به عقدش در نياوريم او را مي کشد. سپيده خيلي مي ترسيد به همين خاطر هم از جواني به نام محمد خواسته بود آنها را هر کجا که مي روند تعقيب کند. البته سپيده به من گفته بود محمد برادر دوستش است و از او کمک گرفته است. من هم اجازه دادم او اين کار را بکند.
پدر سپيده نيز گفت؛ اگر روز حادثه محمد دخترم را تعقيب نمي کرد او زنده مي ماند و من علاوه بر علي او را هم مقصر مي دانم. سپس محمد به عنوان شاهد در جايگاه حاضر شد. وي بعد از اينکه قسم خورد که واقعيت را بگويد، ادامه داد؛ چند هفته يي بود که با سپيده آشنا شده بودم. پسر جواني او را به من معرفي کرد و گفت حالا که يک شرکت توريستي تاسيس کرده يي او مي تواند براي تو کار کند و تو مي تواني با او دوست هم بشوي. بعد از چند روز سپيده با من قرار گذاشت و ما همديگر را ديديم. او گفت چون دانش آموز است فقط مي تواند تابستان کار کند. حتي ادعا کرد سابقه کار هم دارد و در يک کارگاه مبل سازي مدتي کار کرده است. بعد از آن من و سپيده در تماس بوديم. يک روز با من تماس گرفت و گفت پسري به نام علي خواستگار اوست و مرتب برايش مزاحمت ايجاد مي کند. از من خواست آنها را تعقيب کنم و طوري رفتار کنم که علي تصور کند من نامزد سپيده هستم تا دست از سر سپيده بردارد. من هم قبول کردم. روز حادثه آنها را تعقيب مي کردم. چهار ساعت در خيابان هاي تهران چرخيدند. در اين مدت سپيده با پيامک من را باخبر مي کرد و مي گفت چه اتفاقي افتاده و کجا مي روند. من هم دنبال شان مي
رفتم. تا اينکه در يک فرعي سمت لويزان آنها را گم کردم. در اين مدت چندين بار برايم پيامک فرستاد و اطلاع داد کجا هستند. زماني که به آنها رسيدم متوجه شدم علي پارچه يي را به سمت صورت سپيده برد و من در آن زمان فهميدم پسر جوان بلايي به سر آن دختر آورده است. با ماشين به سمت آنها رفتم اما علي گاز داد و رفت. من سعي کردم تعقيبش کنم اما فرار کرد. از طريق نشانه هايي که سپيده داده بود خانه علي را پيدا کردم. به سراغ برادرش رفتم و به او گفتم کاري براي علي بکن چون او خودش را در دردسر انداخته است.
اين مرد ادامه داد؛ برادر علي با او تماس گرفت ولي متوجه نشديم دقيقاً کجاست. به خانه مادر سپيده رفتيم و از آنجا به اداره آگاهي مراجعه کرديم و بعد هم علي بازداشت شد و سپس جسد سپيده را پيدا کرد.
محمد گفت؛ من قبول دارم اشتباه کرده ام و نبايد با سپيده ارتباط برقرار مي کردم اما اصلاً نمي خواستم اين اتفاق بيفتد و من در جريان رابطه او با علي نبودم.
سپس علي در جايگاه حاضر شد. او اتهامش را قبول کرد و گفت؛ من نمي خواستم سپيده را بکشم. واقعاً عاشق او بودم و هر چه مي خواست برايش تهيه مي کردم. من مي خواستم با سپيده ازدواج کنم. زماني که در شمال با هم آشنا شديم شماره تماسش را به من داد اما من آن را گم کردم به همين خاطر هم با خواهرم به آدرسي که داده بود، رفتيم. فرداي آن روز سپيده به ديدنم آمد. او از اينکه به خانه شان رفتم ناراحت شده بود اما برايش توضيح دادم شماره را گم کرده بودم و بعد هم رابطه دوستي ما آغاز شد. سپيده بيشتر با دخترخاله اش پيش من مي آمد. بعد از مدتي تصميم گرفتم به خواستگاري اش بروم اما به خاطر نوع پوشش سپيده مادرم با اين ازدواج مخالفت کرد. البته بعد از آن من به خاطر سپيده با مادرم درگير شدم و حتي دستش را هم زخمي کردم. اين حرف ها را فقط به اين دليل مي زنم که مي خواهم عشقم را به سپيده نشان بدهم. بعد از اين ماجرا براي سپيده يک موبايل خريدم تا بتوانم با او راحت تر ارتباط برقرار کنم. بعد از مدتي قبض تلفن سپيده آنقدر زياد مي آمد که قادر به پرداخت آن نبودم. چند بار پرينت تلفن او را گرفتم و متوجه شدم او به شماره يي بارها و بارها زنگ زده است و حتي با
آن شماره بيشتر از من تماس گرفته. وقتي در مورد آن شماره پرسيدم به من گفت پسري به دوستش علاقه دارد و آنها با هم اختلاف پيدا کرده اند و او سعي دارد آنها را آشتي دهد. بار دوم هم اين مساله تکرار شد تا اينکه من از دخترخاله سپيده کمک خواستم. سپيده جلوي دخترخاله اش قول داد ديگر با آن پسر رابطه نداشته باشد و همه چيز تمام شد. بعد از من خواست تلفن را به نام دخترخاله اش بکنم چون دوست ندارد پرينت هايش را چک کنم.
متهم در ادامه گفت؛ من هرچه داشتم و نداشتم به پاي سپيده ريختم. تمام لباس هايش را من مي خريدم و هرچه طلا مي خواست برايش تهيه مي کردم. حتي زماني که مي خواست وسايل اتاقش را عوض کند من برايش خريد مي کردم چون دوستش داشتم. تا اينکه با عمويش آشنا شدم. او به من گفت سپيده پيش از من يک تجربه بد داشته و نمي خواهد آن تجربه دوباره تکرار شود. من هم به او توضيح دادم ما مي خواهيم با هم ازدواج کنيم. هر بار که بيرون مي رفتيم و خريد مي کرديم يکي از اقوام سپيده با ما بود. تا اينکه پيش از عيد به من گفت دو ميليون تومان پول نياز دارد. من ماشينم را فروختم و پول را به حساب مادرش ريختم و با مابقي پول براي سپيده لباس و طلا خريدم و مبلغي هم به او عيدي دادم. رابطه ما ادامه داشت تا اينکه روز حادثه من و سپيده با هم قرار گذاشتيم.
متهم ادامه داد؛ سپيده به من گفت نمي تواند بيايد و ما با هم جر و بحث کرديم و بالاخره آمد. ما در شهر پرسه مي زديم. اين تنها زماني بود که من و سپيده تنها مي شديم و مي توانستيم با هم حرف بزنيم اما اين بار پيامک هاي سپيده آغاز شد. نمي توانستم تحمل کنم. از او خواستم به اس ام اس بازي پايان دهد. در همين حين متوجه شدم ماشيني ما را تعقيب مي کند. ديگر مطمئن شدم کار سپيده است. آن ماشين را گم کردم. به سمت لويزان رفتيم. باز هم بر سر پيامک هايي که سپيده مي فرستاد درگير شديم. من و سپيده هر دو چند قرص خورديم. آنقدر عصبي بوديم که نمي دانستيم چه کنيم. من از ماشين پياده شدم تا صورتم را بشويم. وقتي برگشتم ديدم سپيده با تلفن حرف مي زند. تا من را ديد قطع کرد و همين باعث درگيري ما شد. من ضربه يي به سينه او زدم و او هم مرا زد و دستم را گاز گرفت. دستم را روي گلويش گذاشتم. اصلاً در حال خودم نبودم. خوابم برد و وقتي بيدار شدم او مرده بود. بعد به سمت بيمارستاني رفتم و او را جلوي بيمارستان رها کردم و به خانه برگشتم.
متهم در آخرين دفاعيات خود گفت؛ من عاشق سپيده بودم و با توجه به اينکه مبل ساز بودم درآمد خوبي داشتم و هر چه داشتم پاي سپيده مي ريختم. من نمي خواستم او را بکشم.
بعد از پايان جلسه محاکمه هيات قضات براي صدور راي دادگاه وارد شور شد.