سرگذشت یک مبارز بلژیکی در عراق
جمعه 19 اکتبر، اتاق 49 دادگاه بروکسل شاهد صحنهای بکر از محاکمه یک پیکارجوی بلژیکی عضو نیروهای القاعده در عراق بود.
لوموند گزارش میدهد که "یونس لوکیلی" جوان بلژیکی مراکشیالاصل به مدت سه ساعت سرگذشتش از "جنگ عراق" و اقامتش در منازل جهادیان در فلوجه را تعریف کرد. یونس در سال 2004 چندین ماه را در قلب "مقاومت" گذرانده و در این میان در اثر اصابت ترکش خمپاره به پایش به شدت آسیب دیدهاست. آسیبی که یونس تا پیش از روز محاکمه، مدعی بود که هنگام تعطیلات در سوریه و در جریان یک تصادف به وجود آمدهاست.
یونس لوکیلی پیش از عزیمتش به عراق، در بروکسل با سلفیها رفتوآمد داشت. همین آشنایی باعث شد که پس از مدتی و در سال 2004، از راه دمشق و با کمک شاخهای از گروه "ابومصعب الزرقاوی" ـ رهبر جنبش التوحید و گروه القاعده در عراق ـ وارد این کشور شود.
یونس همچنین در این جلسه گفت که هنگام ورودش به دمشق، "بلال صوغیر" در فرودگاه از او استقبال کرده. بلال ـ بزهکار سابق بلژیکی که اصالتی تونسی دارد ـ، فرزند یکی از امامهای جماعت تندرو میباشد. برادرش "کتب صوغیری" نیز در دمشق به استقبال یونس آمدهاست. به جز برادران صوغیر، دو بلژیکی دیگر نیز حضور داشتهاند؛ "اما گروه در واقع از مبارزانی تشکیل شده که از سراسر جهان آمدهبودند."
گزارش لوموند ادامه دادهاست که در میان این گروه پیکارجو، تعدادی عراقی و همچنین دو فرانسوی نیز حضور داشتهاند. یونس اضافه کرده "من مطمئن نیستم که اکثریت آنها متعصب باشند، اما آنها هم همان مسائل را مطرح میکنند."
یونس، مردی چاق با صدایی ضعیف و موهایی تراشیده با ریشی حنایی و پیراهن سنتی بلند، عنوان کرده که قصد داشته تا به عراق کمک کند و علیه جنگ ناعادلانه به پا خیزد و اشغالگران را بیرون کند.
این جهادی در عین حال در جریان محاکمهاش، با تأکید بر اینکه هدف اصلیاش اخراج اشغالگران از عراق بوده، مخالفتش را با عملیات انتحاری اظهار داشتهاست. اقدامی که از سوی وکلای این پرونده، تأثیر مهمی در جریان صدور رأی برای گروه یونس خواهد داشت.
یونس تعریف کرده که "جهادیها ابتدا در یک مجتمع مسکونی در دمشق گرد هم آمدهاند و فقط دوره آمادگی جسمانی ـ و نه دورههای مربوط به عملیات انتحاری ـ را طی کردهاند. بعد از مدتی آنها راهی حومه شهر شده و در نزدیکی یک استادیوم ورزشی مستقر شدهاند."
لوموند در ادامه گزارش خود از سرگذشت این جهادی آوردهاست: این جوان بلژیکی نهچندان متحجر در یکی از کافههای دمشق عاشق دختری سوری میشود. یونس که قبلا در بلژیک ازدواج کرده، باز هم همسر دیگری اختیار میکند. سپس کاربرد سلاح هایی مانند کلاشینکف، سلاحهای دستی، مسلسلها و راکتاندازها را آموزش دیده و به طور مخفی و با پای پیاده، راهی عراق شدهاست.
یونس تعریف کرده که در عراق، مورد استقبال مبارزان عراقیها قرار گرفته و به محلی برده شده که ده مبارز دیگر در خانهای محقر تحت رهبری یک فرمانده در آن مستقر بودهاند.
بعد از دو هفته هر مبارز بایستی منطقه جنگی خود را مشخص کند. یونس که اعتقاد داشته فلوجه آرامتر است، این منطقه را انتخاب کردهاست. او در محله میدان شهدا مستقر شده و مسئولیت مأموریتهای نظارت بر سنگرها را برعهده گرفتهاست.
یونس در این ایام به کاربرد موشکهای زمین به هوا مستقر در کامیونها آشنا شدهاست. موشکهایی که گفته میشود ساخت روسیه هستند.
این جوان جهادی، نیمه شب یکی از شبهای اوایل نوامبر در حال نوشیدن شیر گرم زیر یک درخت، مورد اصابت ترکش خمپاره نیروهای آمریکایی قرار گرفته و زخمی میشود. یونس در فلوجه تحت درمان قرار میگیرد و بعد به بغداد منتقل شده و سپس در اواخر ماه نوامبر به سمت مرز سوریه میرود و تا زمان دستگیریاش در اواسط ژانویه در دمشق، فراری بودهاست.
گروهی که یونس یکی از اعضای آن بوده اکنون به اتهام تروریسم در حال محاکمه در بروکسل پایتخت بلژیک هستند.
با این حال پس از اظهارات یونس، وکلای این گروه مدعی هستند که موکلانشان، مبارزان و جزو نیروهای مقاومت هستند و نه تروریست.