هر ایرانی یک دکترا
مروری بر ستون «طنز» مطبوعات
مروری داریم بر ستون طنز مطوبعات امروز دوشنبه 16/6/1388:
روزنامه جام جم کارتون زیر رامنتشر کرده است:

رضا نادم در ستون پاسخ به نامه های روزنامه اعتماد با عنوان "هر ایرانی یک دکترا" نوشته است:
با صلام خدمت ازيزان روزنامع اعتماد.
عينجانب عوضعلي درکه ساکن منطقه سعادت آباد تهران هستم و سالهاست که براي ادامه تهصيل در آذمونهاي مختلف اعم از دولتي و آزاد و پيام نور امتهان دکترا مي دهم. بارها هم در کلاسهاي تغويتي، تزميني و تزييني شرکت مي کنم اما نتوانسته ام در دوره دکتري پضيرش بگيرم. خواستم از شما که سرتان در کار است در مورد شرايت ادامه تحصيل در خارج از کشور اطلاعاتي کصب کنم. ممنون خواهم شد اگر با چند نکته کليدي در اين رابطه من را راهنمايي کنيد.
---
پاسخ؛ عوضعلي عزيز سلام. نامه پردرد شما را خواندم. مايه بسي تعجب است در اين زمانه يي که زير هر سنگي که بلند مي کني سه نفر دکتر بلند مي شوند شما با اين همه استعداد و توانايي اين گونه در حسرت يک دکتراي ناقابل به در و ديوار مي زنيد. با اين همه چند نکته کليدي در مورد دکترا برايتان نقل مي کنم که به درد آينده تان هم بخورد.
1- قبل از هرگونه پيشنهادي به شما توصيه مي کنم يک منشي براي خود استخدام کنيد که مجبور نباشيد نامه هاي شخصي را خودتان نوشته و وقت باارزش تان را تلف کنيد. ممکن است درک برخي کلمات پيچيده در نامه هاي شما براي ديگران امکان پذير نبوده و باعث کاهش اعتماد به نفس افرادي شود که بايد هوش و حواس خود را صرف کار و تلاش و سازندگي کنند.
2- اولين نکته اين است که بدانيد مدرک دکترا بايد با تلاش و زحمت به دست بيايد و براي آن «شب بيداري» بکشيد. شاعر مي فرمايد؛ نابرده رنج گنج ميسر نمي شود/ گر گنج به دست آمد جان برادر ديگه کي کار کرد؟،
3- دومين نکته مهم اين است که واقعاً لزومي ندارد براي خدمت به جامعه حتماً مدرک دکترا داشته باشيد. اين روزها «کارشناس ارشد» بودن اقبالش از هر دکترايي بالاتر است.
4- نام رشته تحصيلي که براي ادامه تحصيل انتخاب مي کنيد نبايد زياد خفن باشد. به علت کارشکني کشورهاي استکباري در انحصاري کردن دانش، معمولاً فارغ التحصيلان اين رشته ها فقط در جاهاي خاصي درس مي خوانند و زبانم لال اگر قرار شد به هر دليلي تعداد مختصري (در حدود 20، 30 واحد) از درس تان را در همين جا بگذرانيد بعداً گندش درمي آيد.
5- سعي کنيد حتي الامکان دانشگاه تان آکسفورد، لندن، منچستر يا هاوايي نباشد. تجربه نشان داده اعتبار مدارک اين دانشگاه ها به دردسر بعدش نمي ارزد.
6- بعد از اخذ مدرک دکترا حتماً اصرار نداشته باشيد که در طول دوره تحصيل شاگرد اول، نخبه علمي يا مرد سال شده باشيد. اين نوع عناوين هم اساساً شگون ندارند.
7- کپي مدرک خود را جايي ارائه ندهيد. در طول تاريخ تايپيست هاي دانشگاه هاي معتبر دنيا به خاطر اغلاط املايي و انشايي آبروي بسياري از دانشمندان بزرگ را بر باد داده اند.
8- چنانچه به کسي گفتيد از کدام دانشگاه فارغ التحصيل شده ايد يا رزومه يي داديد، حتماً يک نسخه از آن را براي خودتان داشته باشيد يا حافظه تان را تقويت کنيد که نگوييد از دو جاي مختلف دکترا گرفته ايد. متاسفانه بسياري از مردم با سطحي نگري و عدم توجه به قابليت ها دنبال نقاط ضعف بي ارزش و اينچنيني هستند.
9- از مسوول آموزش دانشگاهي که مدرک تان را تحويل مي دهد، اطمينان حاصل کنيد و تا جايي که ممکن است سعي کنيد حتماً آدرس و شماره تلفن او را داشته باشيد.
10- براي شهريه دکترايتان چک تاريخ دار بدهيد که اگر جعلي درآمد يا روي کاغذ نامرغوب چاپ شده بود سرتان کلاه نرفته باشد.
11- اگر احساس مي کنيد ممکن است ديگران به مدرک شما حسادت کنند، تواضع و فروتني بيشتري از خود نشان داده و نگذاريد شما را در مجلسي به عنوان وزير معرفي کنند.
12- چند کلمه از زبان کشوري را که از آنجا مدرک گرفته ايد بلد باشيد و در صورت امکان بدانيد الفباي آن زبان از کدام سمت نوشته مي شود.
13- بهتر است تلفظ صحيح شهري که از آن فارغ التحصيل شده ايد و نام يکي دو مورد از درس هايي را که پاس کرده ايد بلد باشيد. البته تجربه نشان داده اين مورد ضرورت زيادي ندارد.
14- و نکته آخر اينکه حواس تان به تاريخ ها باشد. در سالي که فارغ التحصيل شده ايد بايد حتماً 18 سال تمام داشته باشيد و حداقل دو سال از تاريخ تاسيس آن دانشگاه گذشته باشد. برايتان آرزوي موفقيت مي کنيم و صميمانه اميدواريم در بيان خاطرات تان از دانشگاه مذکور زياده روي نکنيد.
محمود فرجامی با عنوان از "اصفهان تا ادوکاله" در تهران امروز چنین نوشته است:
سالها پيش، آن موقعي كه خبر رسيد ژاپنيها تلويزيوني به اندازه قوطي كبريت ساختهاند، طنزنويس خوشذوقي با اشاره با قوطيهاي كبريت خانواده نوشت اين كه چيزي نيست، ما سالهاست قوطي كبريت ميسازيم به اندازه تلويزيون!
از آن زمان سالها گذشته است و پيشرفتهاي تكنولوژيك ما همچنان ادامه دارد. بخشي از اين پيشرفتها را هر روز ميتوانيد از راديو جوان بشنويد. در اين رسانه هر روز با چند نخبه و مخترع جوان گفتوگو ميشود كه همگي توانستهاند چيزهاي عجيب و غريبي بسازند كه به مراتب از مشابه خارجي آن بهتر و مقرون به صرفهتر است. نامها هم معمولا كاملا علمي و حاوي توصيف عملكرد اختراع شگفتاور مزبور است و مثلا مخترع جوان دبيرستاني از «خودشويه انساني آبي تك خروجي اتوماتيك بدون نياز به برق و باتري و قابل حمل با روكش عايق الكتريسيته» براي توصيف آفتابه پدربزرگش كه دور دسته آن نوار چسب برق پيچيده، استفاده ميكند و حتما در انتها از مسئولان ميخواهد تا با عنايت بيشتر به نوابغ داخلي بودجه لازم براي توليد انبوه اين اختراع ملي را در اختيار وي قرار دهند تا گامي بزرگ براي خودكفايي كشور برداشته شود.
من خودم يك بار نشستم جمع و تفريق زدم و متوجه شدم اگر فقط تعداد اختراعاتي كه ناگهان در طول اين چهارسال در همين راديو معرفي شدهاند را جمع بزنيم، تعداد اختراعات و اكتشافات ما از كل اختراعات و اكتشافات هر كشور پيشرفتهاي در قرن اخير ميزند بالاتر! هرچند كه اين سوال هم همواره وجود دارد كه پس چرا با وجود اينهمه اختراعات مفيد، نخبگان جوان، دولت خدمتگزار، رسانه ملي راستگو و مردم ميهندوستي كه داريم؛ صنايع بزرگ كشور ما معطل روسيه است و ريزترين لوازم زندگيمان از چين وارد ميشود؟! اما ما به اين قبيل سوالات انحرافي كاري نداريم و ميرويم به سراغ آخرين روكمكني تكنولوژيك كه اخيرا توسط هموطنان در اصفهان به ثبت رسيده است.
اخبار حكايت از آن دارد كه تونل متروي شهر اصفهان كه قرار بوده از زير زاينده رود و سي و سه پل بگذرد از مسير خود منحرف شده و به اين پل آسيب رسانده است. اخبار گوناگون كه مثل ساير چيزهاي گوناگون ما هركدام براي خودشان سازي ميزنند ميزان اين انحراف را از شش متر تا 40 متر گزارش ميكنند كه اگر حفاري متوقف شده باشد در همين حد مانده است وگرنه امكان پيشرفت و تعالي آن همچنان وجود دارد. جالب اينجاست كه كل عرض زاينده رود بيش از چند صد متر نيست و در چنين فاصله اندك مهندسان غيور ايراني به چنين ركوردي دست يافتهاند در حاليكه مهندسان فرانسوي و انگليسي طي عمليات حفر تونل ۵۲ كيلومتري كانال مانش كه از زير دريا فرانسه را به انگلستان متصل كرد و از دو سو به صورت همزمان آغاز شد نتوانستند بيش از چند سانتيمتر منحرف شوند.
اين هم يكي ديگر از ركوردزنيهاي علمي و تكنولوژيك ماست كه جا دارد به اين خاطر نه فقط مثل هميشه از خودمان متشكر باشيم بلكه به اروپاييها سركوفت بزنيم كه اگر پروژه تونل مانش را به جاي مهندسان خودشان به مهندسان متروي اصفهان ما واگذار كرده بودند؛ الان ميتوانستد به جاي آنكه پس از ورود به ابتداي اين تونل در ادوكاله فرانسه در عرض نيم ساعت به فولكستون انگلستان برسند، از اين بندر فرانسوي حركت كنند و پس از چند روز سفر پرهيجان از واحهاي در صحراي سينا يا شبستان مسجد بابري در هند يا خيمه رئيس قبيلهاي در قلب جنگلهاي آمازون يا زيرزمين يكي از اهرام مصر يا پاي ديوار چين سردرآورند!
در ستون گفت و شنود کیهان می خوانیم:
گفت: بيانيه جديد ميرحسين موسوي رو خوندي؟
گفتم: چند هفته قبل بيانيه ايشون رو در يكي از سايت هاي خارجي خوندم!
گفت: مرد حسابي! بيانيه ميرحسين تازه ديروز منتشر شده، چطوري چند هفته قبل اونو خوندي؟
گفتم: واسه اين كه بيانيه آقاي ميرحسين موسوي از روي دستورالعمل هاي منتشر شده در سايت وابسته به سازمان سيا رونويسي شده.
گفت: ولي آمريكايي ها كه همين چند روز قبل گفته بودند موسوي و خاتمي به مهره هاي سوخته تبديل شده اند و ديگه كاري از دستشون ساخته نيست.
گفتم: چه عرض كنم؟! يارو يك چلوكبابي باز كرده بود، اما خودش براي ناهار به يك چلوكبابي ديگه مي رفت. ازش پرسيدند چرا توي چلوكبابي خودت غذا نمي خوري؟ گفت؛ پدرسوخته ها غذاشون مفت نمي ارزه!