آگاه
کد خبر: ۳۱۰۳۵

احمد پور نجاتی> آهای صاحب بزغاله!


احمد پور نجاتی در روزنامه اعتماد نوشت:

گفته مي شود که قرار است با همه کساني که در قضاياي پس از انتخابات و در برخورد با مردم، يعني با معترضان به نتيجه انتخابات، مرتکب اقدامات غيرقانوني، جنايت آميز و ناموجه شده اند برخورد قاطع و قانوني و بدون مجامله شود. بسيار خب، اين امر مبارکي است، بشرطها و شروطها،

بگذريم از اينکه چرا اين گونه تصميمات مهم، مدت ها پس از وقوع فاجعه گرفته مي شود آن هم پس از بارها رد و انکار و توجيه و حتي توپ و تشر به آنان که نخستين بار خبر فاجعه را منتشر مي کنند،

بگذريم از اينکه متاسفانه افکار عمومي سابقه خوشي از وعده پيگيري و اقدام و برخورد با متخلفان وابسته به دستگاه هاي دولتي به ويژه اگر از جماعت «از ما بهتران» باشند، ندارد. بگذريم از اينکه اصلاً معلوم نيست يا دست کم براي افکار عمومي نامشخص است که صحنه گردانان اصلي و واقعي برخوردهاي اخير با مردم کدام نهاد يا ارگان بوده اند،

اما با همه اين اوصاف، بايد به آنچه وعده داده شده خوشامد گفت، به اين اميد که نه تنها بخشي از آسيب ها و خسارت هاي مادي و معنوي و به ويژه آزردگي ها و بي حرمتي هاي اخلاقي و شخصيتي وارد شده جبران شود بلکه مهم تر از آن ريشه اين گونه مفاسد خشکانده شود. کاش اين کار در مورد پرونده قتل هاي زنجيره يي و حوادث کوي دانشگاه در سال 78 انجام مي شد و البته آنچنان که حق موضوع بود!

اما چند نکته در اين مساله واجد اهميت و اجتناب ناپذير است.

1- اگر به واقع قرار است آنچنان که بايد حق مطلب ادا شود لازم است بدون نگراني از گستره موضوع و فارغ از برخي مصلحت سنجي هاي متداول به عناوين مختلف، به همه موارد از آغاز اين ماجرا که به گمان من از روز انتخابات و چه بسا پيش از آن بوده، رسيدگي شود. شايد برخي ترجيح مي دهند آسيب ها و جنايات را صرفاً به قضيه حمله شبانه به کوي دانشگاه تهران و فجايع زندان کهريزک خلاصه کنند. اين قابل قبول و قانع کننده نيست.

آن گونه که گفته شده، يورش به برخي ستادهاي کانديداهاي اصلاح طلب در همان روز انتخابات آغاز شده، دستگيري هاي فله يي و شبانه و نابهنگام برخي چهره هاي سرشناس نظام بعضاً همراه با ضرب و شتم و خشونت صورت گرفته، در مواجهه با اجتماعات معترضان در خيابان ها برخوردهاي غيرقانوني منجر به صدمات جسمي گزارش شده و بسياري موارد از اين دست که لابد در بررسي همه جانبه تخلفات بايد مورد توجه جدي قرار گيرد.

2- مرجع يا مراجع رسيدگي کننده به پرونده تخلفات و جنايات حوادث پس از انتخابات نبايد از نظر افکار عمومي حتي به اندازه سر سوزني در مظان اتهام جانبداري سازماني از متهمان باشد يا خداي ناخواسته شريک جرم تلقي شود. نمي توان به صرف اينکه مرجع رسيدگي کننده به لحاظ شکلي وظيفه قانوني و ذاتي اش رسيدگي به اين گونه امور است يک موضوع حساس و پرحرف و حديث همچون تخلفات برخي اشخاص را به آن سپرد. شرط احتياط آن است که براي پيشگيري از هرگونه سوءتفاهم و ترديد احتمالي در نتيجه کار، مرجع موجه و مستقل و مقبول از نظر معترضان به اين کار گمارده شود.

3- امنيت شاهدان و گزارش دهندگان و به ويژه آنان که خود در معرض اقدامات غيرقانوني و جنايت آميز بوده اند بايد به طور جدي و اطمينان آور تضمين شود. اين گونه نباشد که آسيب ديدگان به اميد استيفاي حق، گرفتار پروژه نقره داغ شوند و از شکايت خويش پشيمان و داغدار شوند. اگر دست اندرکاران رسيدگي به اين قضايا، در هر رده يي، پيشاپيش نسبت به شاکيان موضع منفي داشته باشند بي ترديد در نوع رفتار و گفتار خود دچار لغزش جانبدارانه و متعصبانه خواهند شد و خواسته و ناخواسته براي تخطئه و نفي ادعاهاي شاکي تلاش خواهند کرد.

4- اظهارات و اسناد و مدارک و شواهدي که از سوي شاکيان يا مطلعان ارائه مي شود، به ويژه در مورد جنايت هاي حساس (احتمالاً) اخلاقي، بايد به مثابه اسناد محرمانه و غيرقابل دسترسي براي ديگران تلقي شود و حيثيت اجتماعي و شخصيت و شرف فردي اشخاص به هيچ وجه مخدوش نشود. نبايد هر مامور دون پايه يي حق داشته باشد به پرس وجو و استنطاق از شاکي يا شاهد بپردازد.

5- اما مهم ترين نکته و ملاحظه يي که به باور اين قلم بايد در رسيدگي قاطع و قانوني به پرونده هاي اقدامات خسارت آور کساني که به عنوان مامور ارگاني مرتکب شده اند اين است که با رعايت حرمت کساني که مورد آسيب و آزار قرار گرفته اند، محاکمه عوامل خسارت ها و آسيب ها از هر نهاد يا ارگان که بوده اند به صورت آشکار و علني و بدون کمترين پرده پوشي انجام شود.

رسيدگي «يواشکي» و تذکر و تنبيه «در گوشي» و اعلام خبر کلي و مبهم از صداوسيما که مثلاً چند نفر از فلان نهاد انتظامي يا امنيتي و اطلاعاتي و... مجازات شدند، کافي نيست و چه بسا ابهام و ترديد را افزون مي کند.

حال که ادعا و اعلام مي شود قرار است به تخلفات رسيدگي شود بايد به گونه يي عمل کنند که شائبه اقدام منفعلانه و ماستمالي از سر اکراه و رفع و رجوع سروته قضيه در افکار عمومي ايجاد نشود. بايد با صداي بلند و با افتخار تمام، مجرم را هر چند در کسوت مامور حکومت باشد به مردم معرفي کرد. هيچ خدشه يي به حرمت نظام و قدرت ارگان مربوط وارد نخواهد شد بلکه اين دو تقويت نيز خواهند شد. مرجع رسيدگي کننده بايد توجه کند که رسيدگي و برخورد با تخلفات خسارت آور وابستگان به برخي نهادها صرفاً براي اسقاط تکليف سياسي يا اسکات معترضان يا اقناع صوري افکار عمومي نيست. اين امر يک واجب شرعي و قانوني و ترک آن معصيت است و معرفي مجرم به جامعه اسباب تحکيم اعتماد مردم به نظام اسلامي خواهد بود. کلمه «بزغاله» را بايد با صداي بلند ادا کرد تا صاحب آن پيدا شود، مي گويند شخصي بزغاله يي يافت بي صاحب. به او گفتند شرعاً بايد در کوي و برزن ندا دهي تا اگر صاحب دارد بيايد و گم شده اش را باز پس گيرد. او فرياد مي زد؛ «آهاي صاحب،» و آهسته مي گفت؛ «بزغاله»، هم به واجب شرعي عمل مي کرد و هم صاحب بزغاله نمي شنيد،

ارسال نظرات
خط داغ